Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 621</h2> <h2 style="text-align: center;">အဋ္ဌမမင်းသား အိမ်တော်ကို ဝယ်ယူခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂူကျန့်ဟောက်က နောင်တရသည့်ဆေးရှိမည် ဆို လျှင် တစ်လုံးကို နှစ်ဘီလီယံနဲ့တောင် တွန့်ဆုတ်မ နေဘဲ ဝယ်မိပေလိမ့်မည်။ယခုမူ သူ့အား  ဘထ္ထရီစွ မ်းအင်သုံး ကားနယ်ပယ်ထဲ့သို့ ဝင်ခွင့်မပြုတော့သ ည်က သူ့အား ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမားဖြစ်စေခဲ့၏။</p> <p>"ဟူး နောင်တရတယ်.."</p> <p>"ငါ အရမ်းနောင်တရတယ်ကွာ.."</p> <p>ဂူကျန့်ဟောက်၏ ရင်ထဲတွင်မူ နောင်တနှင့် ခါးသီးမှု များ အပြည့်ရှိနေပေသည်။သူသည် အချိန်အကြာ ကြီး ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေခဲ့၏။</p> <p>​ဂူမိသားစု၏ ရှေ့ရေးသည် အိမ်ခြံမြေစျေးကွက် တ စ်ခုတည်းအပေါ် မှီခိုနေရပြီး သူ၏ လုပ်ငန်းစုကို အ ဆင့် တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်လိုပါက အခြားနယ်ပယ်အ သစ်များသို့ ခြေဆန့်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စ ရာမရှိပေ။</p> <p>ဘထ္ထရီ​စွမ်းအင်သစ်သုံး ကားလုပ်ငန်းသည် အလား အလာအကောင်းဆုံး အခွင့်အလမ်းဖြစ်သည်မှာ ငြ င်းစရာမရှိသော်လည်း ယခုမူ သူသည် ထိုလုပ်ငန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်များမှာ ပြာ ပုံဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>မစ္စတာလျူ၏ ပြတ်သားလှသော စကားများက ဂူ ကျန့်ဟောက်၏ ရည်မှန်းချက်ကို အမြစ်ကနေ လှန် ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>"ဝိုး ​တစ်ဘီလီယံ ဆေးလုံးလား.."</p> <p>​သို့သော် ဂူချီမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။သူသည် လက် ချောင်းအရွယ်အစား ဆေးလုံးလေးကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​”မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ.ငါ့ အဖေ အသက်ရှင်နိုင်တော့မ ယ်ကွ..ဟားဟား.."</p> <p>​သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဒုတိယအစ်ကို..ဆေးရုံကို မြန်မြန်သွားကြရအောင် အကယ်၍သာ အဖေ့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရင် ဒီဆေး လုံးအတွက် ပေးလိုက်ရတဲ့ တစ်ဘီလီယံဆိုတာ တ န်လွန်းပါတယ်ဗျာ.."</p> <p>​ဂူကျန့်ဟောက်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး လိုက်မိသည် ။ဘထ္ထရီ စွမ်းအင်သုံးကား စျေးကွက်ထဲ ဝင်ရောက် ခွင့်မရတော့သည်မှာ နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် လုပ်ငန်းကိစ္စကို ခေတ္တဘေးဖယ်ကာ ဆေးရုံသို့ အမြန်ဆုံးသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p>ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ဟိုတယ်မှ တန်းစီထွက် ခွာလာခဲ့ပြီး ဆေးရုံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့ ကြသည်။VIP လူနာဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သ ည်နှင့် အခန်းထဲတွင် လူအုပ်စုလိုက် ရှိနေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဂူမိသားစုဝင်များသာမက ပါမောက္ခဝေ့ ဦးဆောင် သည့် ထိပ်တန်းဆေးဘက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့ကလည်း လူ နာ၏အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေ ကြသည်။</p> <p>​ဂူညီအစ်ကိုများ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပါ မောက္ခဝေ့က လေးပင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း  ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ခင်ဗျားတို့ ရောက်လာကြပြီလား...ခဗျားတို့ အဖေ ရဲ့ အခြေအနေက ကျွန်တော် ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ပိုဆိုးနေပြီဗျ.."</p> <p>​ဂူကျန့်ဟောက်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အ လောတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ...ရောဂါ အခြေအနေက ဖောက်ပြန် လာတာလား ပါမောက္ခ.."</p> <p>ပါမောက္ခက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဖြေကြားသည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်..လူနာရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်မှုတွေက ပို ပြီး ယိုယွင်းလာနေပြီ"</p> <p> ထိုစကားကြောင့် ဂူရွှမ်းရိူ့မှာ မျက်ရည်ဝဲလာပြီး ရှို က်ကြီးတငင်ငိုကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ဒုတိယအစ်ကို... ဆေးလုံးကို ယူလာ နိုင်ခဲ့ကြပြီလားဟင်.အဟင့်ဟင့်"</p> <p>​ဂူချီက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"အင်း ငါတို့ ယူလာနိုင်ပြီ..ကဲ အဖေ့ကို မြန်မြန် ဆေး တိုက်လိုက်ရအောင်"</p> <p>သုံးယောက်သား သူတို့အဖေ ဖြစ်သူ ဂူယန်ရုန်ကို ဂ ရုတစိုက် ထူ၍ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ကြသည်။ထို့နောက် လျူယောင် ပေးလိုက်သော ဆေးလုံးကို တိုက်ပြီး နောက် လူနာကို အသာအယာ ပြန်လှဲသိပ်လိုက်ကြ ၏။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>VIP ခန်းတစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသ ည်။လူအားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် တူညီသော ဆုတောင်း သံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p>​'ဘုရားသခင် စောင့်ရှောက်ပါစေ... ဒီဆေးလုံးက တ ကယ်ပဲ ထိရောက်မူ ရှိပါစေဗျာ.."</p> <p>​အစပိုင်းတွင် မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ ရှိမလာသဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်များ မြင့်တက်နေခဲ့သော်လည်း တစ်နာရီ ... နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်လာသောအခါတွင်မူ ဂူယန်ရု န်သည် အိပ်ချင်လာသည့်ပုံစံ ပြလာပြီး တဖြည်းဖြ ည်းနှင့် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွား၏။</p> <p>​"ဝိုး ကျွန်တော်တို့ အဖေ အိပ်ပျော်သွားပြီဗျ."</p> <p>ထိုအခါမှသာ ​အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး သက်ပြင်းချနို င်ကြသလို တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ဆုတောင်းသံများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>"ဘုရားသခင်စောင့်ရှောက်ပါစေ..ကျွန်တော့် အဖေ အမြန် ပြန်ကောင်းလာပါစေဗျာ..”</p> <p>ဂူချီက သတိဝင်လာဟန်ဖြင့် သူ့အစ်ကိုအား လှည့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒုတိယအစ်ကို... မစ္စတာလျူရဲ့အကောင့်ထဲကို အ ခုပဲ ငွေလွှဲလိုက်တော့.. ဒီလိုကိစ္စမျိုးက တစ်စက္ကန့် တောင် နှောင့်နှေးလို့မဖြစ်ဘူး.."</p> <p>​ဂူကျန့်ဟောက်က ခေါင်းညိတ်ကာ လူနာဆောင်အ ပြင်ဘက်သို့ ခပ်သွက်သွက် ထွက်လာခဲ့သည်။သူသ ည် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ဘဏ္ဍာရေးဌာနသို့ တိုက် ရိုက်ဆက်သွယ်ပြီး ယွမ်တစ်ဘီလီယံတိတိကို လျူ ယောင်၏ ဘဏ်အကောင့်ထဲသို့ ချက်ချင်းလွှဲပေးရ န် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>​ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ဂူယန်ရုန်၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။တ တိယမြောက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါတွင်မူ အခြေ အနေမှာ အံ့မခန်းပင်။</p> <p>သူတို့ အဖေ၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင်လွှမ်း လာရုံ သာမက.အစားအသောက်လည်း ပြန်စားနိုင်ပြီး အိ ပ်ရာပေါ်မှထကာ လမ်းပင် လျှောက်နိုင်နေသည်။</p> <p>​လူနာ၏အခြေအနေကို အနီးကပ်ဆုံး စောင့်ကြည့် နေရသည့် ပါမောက္ခဝေ့မှာမူ အံ့အားသင့်လွန်း၍ မျ က်လုံးအပြူးသား ဖြစ်နေရ၏။သူသည် တစ်နေ့လျှ င် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရင်း ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>​"ဘုရားရေ... ဒါက ဘယ်လိုဆေးမျိုးလဲ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုသနိုင်တာမျိုးကို ငါ့ မျက်စိနဲ့သာ ကိုယ်တိုင်မတွေ့ရရင် ဘယ်လိုမှ ယုံမှာမဟုတ်ဘူး.. တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းစရာ ကောင်းလိုက်တ ာကွာ.."</p> <p>ဂူကျန့်ဟောက်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းလို က်၏။</p> <p>​"ပါမောက္ခဝေ့... ကျွန်တော့်အဖေ တကယ်ပဲ သက် သာသွားပြီလားခင်ဗျာ"</p> <p>ပါမောက္ခဝေက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"သိသိသာသာကြီးကို ကောင်းမွန်သွားပါပြီဗျာ.. ဒီ အတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် နောက်ထပ် လေး၊ငါးရ က်အတွင်းမှာပဲ ခဗျားတို့အဖေ ဆေးရုံက ဆင်းနိုင် ပါလိမ့်မယ်"</p> <p>​"ဟားဟား.. တကယ်လား... ဝမ်းသာလိုက်တာဗျာ .. "</p> <p>​ဂူညီအစ်ကိုသုံးယောက်မှာ အရမ်း  ပျော်ရွှင်နေမိသ ည်။အထူးသဖြင့် ဂူရွှမ်းရိူ့မှာမူ  မျက်ရည်များ ထပ် ကျလာ၏။သို့သော်လည်း ယခုကျသော မျက်ရည် များမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ပူဆွေးသောကကြောင့် မဟု တ်ဘဲ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသ ည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">'</p> <p>​ဂူချီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း စိတ်ရင်းဖြင့် ပြေ ာလိုက်သည်။</p> <p>"ဒုတိယအစ်ကို... ဒီဆေးလုံးအတွက် ကျွန်တော်တို့ ငွေများစွာ..အကုန်အကျခံခဲ့ရတာ မှန်ပေမဲ့.မစ္စတာ လျူကိုတော့ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမယ်.. သူသာဆေးလုံးကို မရောင်းပေးရင် ကျွန်တော်တို့ အ ဖေ ဒီလိုပြန်ကျန်းမာလာဖို့ မလွယ်ဘူး.."</p> <p>​လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ဂူကျန့်ဟောက်သည်လ ည်း ထိုကိစ္စကို အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားခဲ့၏။သူသည် စိတ်ထဲမှ လျူယောင်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူး တင်ရင်း သဘောတူကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်... အဖေ ဆေးရုံကဆင်း တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဟွာဟိုင်းမြို့ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး မစ္စတာလျူကို လူကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား သွားပြောကြရအောင်.."</p> <p>ဂူချီကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p>​"ကောင်းပြီ... အတူတူသွားကြတာပေါ့"</p> <p>..........</p> <p>ဂိုဝူကမ္ဘာတွင်မူ...</p> <p>ဝူရွှမ်းသည် ဧည့်ခန်း၌ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ရင် း လက်ဖက်ရည် သောက်နေသည်။ထိုစဉ်မှာပင် လ က်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက အခန်းထဲသို့ ဝင်လာ ကာ အရိုအသေပေးရင်း သတင်းပို့လိုက်၏။</p> <p>​"အကြီးအကဲ... အိမ်တော်ကို ရွေးချယ်ပြီးပါပြီ.. မြို့ ရဲ့ အရှေ့ဘက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ အိမ် တော်ပါ..မင်းသားက အခု ရောင်းချဖို့ စိတ်ဝင်စား နေတာမို့ ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ယူလို့ရနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျ ာ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းသည်လည်း  ထိုအိမ်တော်အကြောင်းကို ကော င်းကောင်းသိထားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းသည် ဟိုင်ကျိုးမြို့တစ်မြို့လုံးတွင် အကြီးဆုံး၊ အခမ်းနားဆုံးနှင့် အဆင့်အတန်းအမြင့်မားဆုံး အိ မ်တော်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအိမ်တော်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်း ငယ်ကပင် ဆောက်လုပ်ခဲ့သော်လည်း အဋ္ဌမမင်းသားက မြို့ တော်တွင်သာ အခြေချနေထိုင်ပြီး ဟိုင်ကျိုးသို့  ပြန် လာခြင်းမရှိသဖြင့် အိမ်တော်ကြီးမှာ အမြဲတမ်း လစ် လပ်နေ၏။</p> <p>​သို့သော်လည်း အစေခံများက အမြဲမပြတ် သန့်ရှင်း ရေးလုပ်ကာ စောင့်ရှောက်ထားသဖြင့် အိမ်တော်မှာ ယနေ့တိုင် သစ်လွင်တောက်ပနေဆဲပင်။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သ ည်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်... ဒါက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ အခွင့် အရေးပဲ.ငွေဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ပါစေ.. ဒီအိမ်တော် ကို ငါ မရရအောင် ဝယ်ရမယ်.."</p> <p>​လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်သူက ဝူရွှမ်းကို စိုးရိမ် တ ကြီးဖြင့် သတိပေးစကားဆိုလာသည်။</p> <p>"အကြီးအကဲ... ဒီအိမ်တော်ကို မျက်စိကျနေတဲ့ လူ တွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်ခင်ဗျာ.အဓိကကတော့ ရှဲ့မိသားစုနဲ့ မြို့စားမင်းကျားတို့က အပိုင်ဝယ်ယူဖို့ ပြင်ဆင်နေကြတာပါ.."</p> <p>​ဟိုင်ကျိုးမြို့တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးနှင့် အခ မ်းနားဆုံးအိမ်တော် ဖြစ်သည့်အပြင် အဋ္ဌမမင်းသား ကိုယ်တိုင်က ရောင်းချမည်ဟု သတင်းထွက်လာခြင် း ကြောင့် ဝယ်လိုအား မြင့်တက်နေသည်မှာ မဆန် းပေ။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရင်း ပြတ်ပြတ် သားသားသား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"လာ..သွားကြမယ်...ငါတို့ အခုချက်ချင်းသွားမှဖြစ် မယ်..တခြားလူတွေ လက်ဦးမသွားခင် ငါတို့အရင် ရောက်ဖို့လိုတယ်.."</p> <p>​မကြာမီမှာပင် ဝူရွှမ်းနှင့် သူ၏လူယုံများသည် အား ကောင်းသန်မာသော မျိုးကောင်းမြင်းများကို စီး၍ မိနစ် ၂၀ ခန့်အကြာတွင်မူ  အိမ်တော်ကြီးရှေ့သို့ ရေ ာက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>​ထိုအိမ်တော်ကြီး၏ ဂိတ်တံခါးမကြီးကို ပုံမှန်အား ဖြင့် ပိတ်ထားလေ့ရှိပြီး ဘေးဘက်ရှိ တံခါးငယ်လေ းကိုသာ အသုံးပြုကြသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထူး ခြားနေ၏။အိမ်တော်၏ ဂိတ်တံခါးမကြီးကိုလည်း ဟောင်းလောင်းဖွင့်ထားကာ အဝင်ဝတွင် လူနှစ်ဦး က အသင့်စောင့်ကြိုနေသည်။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက သူ၏ အထောက်အထားကို အသိပေးပြေ ာကြားပြီးနောက် အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် လာခဲ့၏။ဤသည်မှာ အိမ်တော်ထဲသို့ သူ ပထမဆုံး အကြိမ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းဖြစ်ပြီး မြင်တွေ့ရသမျှ တိုင်းကို ကြည့်ကာ တစ်ခေါင်းညိတ်ညိတ်နှင့် ကျေန ပ်နေမိသည်။</p> <p>​"အဋ္ဌမမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်ကတော့ တကယ်ကို လ က်ဖျားခါလောက်ပါပေတယ်ကွာ.."</p> <p>​အိမ်တော်၏ ဗိသုကာလက်ရာနှင့် ခမ်းနားမှု အဆင့် အတန်းမှာ သူတို့ ဝူမိသားစု၏ စံအိမ်ထက်ပင် အန ည်းဆုံး တစ်ဆင့်မက သာလွန်နေသည်ကို တွေ့ရှိလို က်ရသဖြင့် ဝူရွှမ်းတစ်ယောက် ဝယ်ယူရန်မှာ ပိုမိုစိ တ်အားထက်သန်နေ၏။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်... ဒါမျိုးမှ တကယ့်အိမ်တော်ကောင်းပဲ ကွ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်မိ သည်။ထိုမျှ ခမ်းနားသည့် အိမ်တော်မျိုးကို မည်မျှ ပင် ငွေကုန်ကြေးကျများပါစေ ဝယ်ယူရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ထိုအိမ်ကို မြင်လျှင် သခင်လေ း လျူ သဘောကျမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲ ပေ။</p> <p>​လျူယောင်က သူ့ကို ဟိုင်ကျိုးမြို့တွင် အိမ်ရှာရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်ကို ဝူရွှမ်းက စိတ်ထဲ၌ အမြဲမှတ် ထားခဲ့သည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း အိမ်အတော်များများကို သူ လိုက်လံကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း အားလုံးက သခင် လေးလျူနှင့် မထိုက်တန်အောင် နိမ့်ကျလွန်းသည် ဟု သူ ခံစားခဲ့ရသည်။သို့သော်လည်း ယနေ့မူ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ဘဲ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ဤအိမ် တော်ကို မရရအောင် ဝယ်ယူရန် သူ အခိုင်အမာ ဆုံး ဖြတ်လိုက်၏။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>​ဝူရွှမ်းတစ်ယောက် ဧည့်ခံခန်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက် သည်နှင့် လူအတော်များများ ရှိနေသည်ကို မြင်လို က်ရကာ သူ  အံ့အားသင့်သွားသည်။အချိန်ကိုက် တိုက်ဆိုင်လှချေလားဟုလည်း သူ တွေးမိလိုက်၏။</p> <p>ရောက်နေသူများမှာ ဤအိမ်တော်ကို မျက်စိ ကျနေ သည့် အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူကုံထံများပင် ဖြစ်ကြသ ည်။</p> <p>​ထိုနေရာတွင် ရှဲ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲ ရှဲ့ယွမ်၊ဟိုင် ကျိုးမြို့စားကျားချိန်ဝမ် နှင့် မြို့ပေါ်မှ အခြားထင်ရှ ားသော လူအချို့ကိုလည်း သူ  တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုသူတို့သည် ရှဲ့ယွမ်နှင့် ကျားချိန်ဝမ်တို့လောက် အင်အားမကြီးမားသော်လည်း ဤအိမ်တော်ကို ဝယ် ယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် ငွေကြေးဓန ကြွယ်ဝသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>​ထိုလူများကြားတွင် အထင်ရှားဆုံးမှာ အဋ္ဌမမင်းသ ား၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဂျီလဲ့ရှန်းပင်ဖြစ်သ ည်။သူသည် မင်းသား၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မြို့ တော်မှ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်၏။</p> <p>ဂျီလဲ့ရှန်းသည် ယခင်က အိမ်တော်ဆောက်လုပ်စဉ် ကာလများကလည်း ဟိုင်ကျိုးသို့ မကြာခဏ ရော က်လာလေ့ရှိသဖြင့် ဝူရွှမ်းနှင့်လည်း ရင်းနှီး ကျွမ်းဝ င်မှုရှိသည်။</p> <p>​ဝူရွှမ်း ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျီလဲ့ ရှန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားသော် လည်း ကျန်ဝယ်ယူမည့်သူများ၏ ရင်ထဲတွင်မူ စိုးရိ မ်စိတ်များ အသီးသီး ဝင်လာကြ၏။</p> <p>"ဟူး ငါတို့တော့ နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက်ကြီးတစ်ယေ ာက် ထပ်တိုးလာပြန်ပြီကွာ.."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save