Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 622</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါက သန်မာသူရဲ့ နိယာမပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အခြားသူများမှာ စိတ်ပျက်အားလျော့နေကြသော် လည်း ဂျီလဲ့ရှန်းမှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။သူ့အတွက်မူ လူစည်ကားလေလေ ဤအိမ်ကြီးကို ဈေးကောင်း ကောင်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်လေလေဖြစ်သည်လေ။</p> <p>အိမ်တော်ကို သေချာပတ်ကြည့်ပြီးနောက် ဝူရွှမ်းက စိတ်ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>​"အိုး ဒီအိမ်တော်က တကယ်မိုက်တာပဲ..."</p> <p>အိမ်တော်မှာ ​ဧကတစ်ဝက်ကျော် ကျယ်ဝန်းသည့် အပြင် အရွယ် အစားစုံလင်လှသော အိမ်ဆောင်မျာ းနှင့် သာယာလှပသည့် ဥယျာဉ်ကြီးများလည်း ပါ ဝင်သည်။အထူးသဖြင့် နောက်ဖေးဥယျာဉ်ထဲရှိ ရေ ကန်ငယ်များ၊ကျောက်ဆောင်အတုများနှင့် ကြာကန် များမှာ ကြည့်မဝနိုင်စရာပင်။</p> <p>​ဂျီလဲ့ရှန်းက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အကြီးအကဲဝူ... ခင်ဗျားက သတင်းရတာ တော် တော် မြန်တာပဲဗျာ.. ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားဆီ လူလွှတ်ပြီး အကြောင်းကြားမလို့ ပြင်နေတုန်းရှိ သေးတယ်ဗျာ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းကလည်း လက်သီးဆုပ်၍ ရိုသေစွာ နှုတ်ဆ က်ရင်း  ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အိုး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူဂျီကလည်း... အား နာစရာ မလိုပါဘူးဗျာ"</p> <p>ထို့နောက် သူသည် ရောက်နေသူများကို အစဉ်လိုက် နှုတ်ဆက်ကာ နေရာယူလိုက်၏။</p> <p>​ဂျီလဲ့ရှန်းက ဆက်လက်၍ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"ကဲ... ဟိုင်ကျိုးမြို့ရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းတွေ စုံနေတုန်းမှာပဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောကြရအောင် .. ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မင်းသားက ဒီအိမ်တော်ကို ငွေ သား နဲ့ပဲ ရောင်းချမှာပါ.. ဝယ်ယူဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရ င် ခဗျားတို့ပေးလိုတဲ့ ဈေးနှုန်းကို လွတ်လွတ်လပ် လပ် ပြောနိုင်ပါတယ်.."</p> <p>လူအများရှေ့တွင် "မိမိတို့စိတ်ကြိုက် ဈေးပေးနိုင်သ ည်" ဟု ဆိုသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဤသည်မှာ အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် လေလံပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်နေ၏။ဈေးအမြင့်ဆုံး ပေးနိုင်သူကသာ ဤအိမ် ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိမည်လေ။</p> <p>​ရောက်လာသူတိုင်းကလည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အ လျှော့မပေးလိုသည့် အကြည့်များဖြင့် အသင့်ပြင်ထ ားကြသည်။</p> <p>​အထူးသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဟိုင်ကျိုးမြို့၏ သြဇာတိ က္ကမကြီးမားသော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးဟု မှတ် ယူထားသည့် မြို့စားမင်း ကျားချိန်ဝမ်က ရှေ့ထွက် လာကာ အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"အားလုံးပဲ ခင်ဗျာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ပဉ္စမမြောက်ဇနီး က နောက်ထပ် သားသမီးတစ်ယောက် ထပ်မံထွန်း ကားပြန်ပြီ..အခုနေတဲ့အိမ်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းသထက် ကျဉ်းလာတာနဲ့ ကျွန်တော်က အိမ် ကြီးအိမ်ကောင်းတစ်လုံးဆီ ပြောင်းနေဖို့  စဉ်းစားထ ားတာဗျ"</p> <p>​သူ့စကားမှာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသော်လည်း အနက် အဓိပ္ပာယ်မှာမူ "ဒီအိမ်ကို ငါ့မျက်နှာထောက်ပြီး ဘ ယ်သူမှ လုမဝယ်ကြနဲ့" ဟု သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မြို့စားမင်း ​ကျားချိန်ဝမ်သည် နန်းတော်နှင့် ပတ်သ က်မှုရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက အင်ပါ ယာမှ တရားဝင်အာဏာပိုင်များနှင့်လည်း နီးစပ်သူ လည်း ဖြစ်၏။သာမာန်လူများအဖို့ သူ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားသင့်သော်လည်း ထိုမျှ ခမ်းနားထည်ဝါ သော အိမ်တော်ကြီးဆိုလျှင်မူ မည်သူကမျှ အလွယ် တကူ လက်လျှော့ကြမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ထိုစဉ် ရှဲ့မိသားစု၏ အကြီးအကဲရှဲ့ယွမ်က မတ်တပ် ထရပ်ကာ လက်သီးဆုပ်၍ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ပြောလိုက်သ ည်။</p> <p>​"မြို့စားမင်း.. ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်မျိုး စော်ကားမိ တာကို  ခွင့်လွှတ်ပေးပါခင်ဗျာ..ကျွန်တော်တို့ ရှဲ့မိသ ားစုရဲ့ လက်ရှိအိမ်က ဘိုးဘွားပိုင်အိမ်ဖြစ်ပြီး နှစ် ပေါင်း တစ်ရာကျော်နေပါပြီ..ခဏခဏ ပြုပြင်နေရ တာထက်စာရင် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ပြောင်းဖို့က ကျွန်တော်တို့အတွက်လည်း မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေလို့ ပါဗျာ.."</p> <p>​ဂျီလဲ့ရှန်းမှာမူ အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေ၏။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးသည် သူအလိုချင်ဆုံးပ င် မဟုတ်ပေလော။ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လေလေ သူ ပျော်ရွှင်လေလေဖြစ်ပြီး အိမ်တော်ကိုလည်း ဈေး ကောင်းကောင်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်လေလေ ဖြစ်သည် ။</p> <p>​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝူရွှမ်းသည် လက်ဖက်ရည် ကို အေးအေးလူလူပင် သောက်နေပြီး မည်သည့် အ ရာကိုမျှ အလောတကြီးရှိပုံမရပေ။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက နှုတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ဟိုင်ကျိုးမြို့မှ ဂုဏ် သရေရှိ လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးက ချက်ချင်း ထရ ပ်လိုက်၏။သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဝူ၊ဝမ် နှင့် ရှဲ့ မိသား စုတို့ထက် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသော်လည်း ဤအိမ် တော်ကို ဝယ်ယူနိုင်သည့် ငွေကြေးအင့်အားတော့ ရှိ ပေသည်။</p> <p>​"အားလုံးပဲ ခင်ဗျာ... သာမာန်ကိစ္စဆိုရင်တော့ ကျွန် တော် လက်လျှော့ပေးနိုင်ပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ အခုဟာ က မူးနှစ်ရာကျော် ကျယ်တဲ့ အိမ်တော်ကြီး ဖြစ်နေ တာကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို စော်ကားမိရင်လည်း ခွင့် လွှတ်ပါ..ကျွန်တော်က ဒီလေလံပွဲမှာ သေချာပေါက် ပါ ဝင်ယှဉ်ပြိုင်မှာပါ.."</p> <p>​"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ..ဘယ်သူက ဈေး ပိုပေးနိုင်လဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပေါ့.. တာဝ န်ခံဂျီ... ဒါက မှန်တယ်မဟုတ်လား"</p> <p>​ဂျီလဲ့ရှန်းကလည်း အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံ ဘဲ ချက်ချင်းပင် ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>"မှန်ပါတယ်ခင်ဗျာ..ဈေးအမြင့်ဆုံးပေးတဲ့သူက ဒီအိ မ်တော်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရမှာပါ..ဒီနေ့ရဲ့ တရားမျှတတဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုဟာ ဘယ်သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သရေ၊အာဏာနဲ့မှ မ သက်ဆိုင်ပါဘူး.. ငွေကြေးအင်အားအပေါ်မှာပဲ မူတ ည်ပါတယ်.."</p> <p>​ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လူများစွာမှာ စိတ် သက်သာရာရသွားကြသည်။</p> <p>လူတိုင်းက ​လေလံဆွဲရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင် ဝူ ရွှမ်းက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်၏။လူတိုင်း၏ အ ကြည့်များက ဝူရွှမ်းထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြပြီး သူသည် ပထမဆုံး လေလံဈေးကို စတင် ခေါ်တော့ မည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ ပြောလိုက်မည့် စကားကိုမူ မည် သူကမျှ ကြိုတင်မှန်းဆထားနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက ကျယ်လှောင်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အားလုံးလည်း ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးကြပြီဆို တော့ ကျွန်တော်လည်း စကားအနည်းငယ် ပြောပါရ စေ.. အမှန်တော့ ဒီအိမ်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝူမိသား စုအတွက် ဝယ်မှာမဟုတ်ပါဘူး..တခြားတစ်ယောက် က တာဝန်ပေးလို့ ကျွန်တော်က ကိုယ်စားလာဝယ် ပေးတာပါ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်း သည် မိမိအတွက်မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ဦး၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဤအိမ်တော်ကို ဝယ်ယူရန် ရောက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့ဆိုလျှင် ထိုသူက မည်သူနည်း။</p> <p>​မြို့စားမင်း ကျားချိန်ဝမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပထ မဆုံး မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>"အကြီးအကဲဝူ... ခင်ဗျားက ဘယ်သူ့အတွက် ဒီအိမ် တော် ဝယ်တာလဲဆိုတာ သိပါရစေ..ကျုပ်တို့ကို ပြေ ာပြလို့ ရမလား.."</p> <p>​ကျားချိန်ဝမ်အတွက်မူ ဝူရွှမ်းကမည်သူ့အတွက် ဝ ယ်ပေးနေသနည်းဆိုသည့်အား အလွန် သိချင်နေ၏ ။အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူ သည် ယဉ်ကျေးနေတော့မည်မဟုတ်ဘဲ ဈေးကို အ ပြတ်အသတ်မြှင့်၍ ဝယ်ယူမည်ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း အလွန်အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး သာဆိုလျှင်မူ သူ သေချာပေါက် ပြန်လည်စဉ်းစား ရ ပေမည်။</p> <p>​ဝူရွှမ်းကမူ ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်တော့  သခင်လေးလျူက သူ့အတွက် ဒီအိမ်ကို ဝယ်ပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို တာ ဝန်ပေးထားတာပါ.. အားလုံးပဲ..ခင်ဗျားတို့ ကျွန် တော့် မျက်နှာကို မထောက်ထားရင်တောင် အနည်း ဆုံးတော့ သခင်လေးလျူရဲ့ မျက်နှာကို ငဲ့ညှာ ပေး ကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်.."</p> <p>​"ဘာ..."</p> <p>"သခင်လေးလျူ ဟုတ်လား.."</p> <p>"လျူယောင် လား..."</p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြ သည်။ဤလူသည် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် မဟုတ်ပေလော။</p> <p>ကောင်းကင်စာရင်းတွင် အဆင့် (၆) ချိတ်ထားသည့် ထျန်းဖေးကွမ်းတောင်မှ လျူယောင်၏ ရှေ့မှောက် တွင် ယဉ်ကျေးစွာ နေခဲ့ရသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးအား မည်သူကများ စော်ကား ရဲမည်နည်း။</p> <p>​မြို့စားမင်းကျားချိန်ဝမ်မှာ ဟိုင်ကျိုးမြို့မှ ရက်အန ည်းငယ်ကြာအောင် ခရီးထွက်နေခဲ့ပြီး မနေ့ကမှ ပြ န်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လျူယောင်၏ ကျော်ကြားလှသော သတင်းများကိုမူ သူ သိထားပြီး သား ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူက ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းကာ လက်လျော့ စကား ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အော်... ဒီအိမ်က သခင်လေးလျူ ရှာနေတဲ့ အိမ်ဖြ စ်နေတာကိုး...ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် နောက်ဆု တ်လိုက်ပါ့မယ်.. ဒီလေလံပွဲမှာ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မပါတော့ပါဘူး"</p> <p>​ခုနကတင် သူ့ဇနီး ကလေးမွေးသဖြင့် အိမ်ကျဉ်း၍ အိမ်ကြီးပြောင်းချင်သည်ဟု အသံကောင်းဟစ်နေခဲ့ သူမှာ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လေပြေထိုးကာ နော က်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အား လျော်စွာ လေ လာရာအရပ်ကို ကြည့်၍ လိုက်လျော ညီထွေ နေထိုင်တတ်သည့် သူ၏ ပါးနပ်မှုမှာ အခြား သူများ လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင်ပင်။</p> <p>​ရှဲ့ယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ အနည်းငယ် နှေးကွေး နေခဲ့သည်။သူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ဒုတိယမြော က်အရူံးပေသူ အဖြစ် သူ့ သဘောထားကို ပြောပြလို က်၏။</p> <p>"အော် အိမ်က သခင်လေးလျူ အလိုရှိနေတဲ့ အိမ်ဆို ရင်တော့ ကျွန်တော်လည်း လက်လျှော့ပေးရုံပဲ ရှိတ ာပေါ့..ခင်ဗျားတို့ပဲ ဆက်ပြီး လေလံဆွဲကြပါတော့ ဗျာ.."</p> <p>​"ဟာ.. ခင်ဗျားတို့လို မြို့စားမင်းနဲ့ ရှဲ့မိသားစု အကြီး အကဲတွေတောင် သခင်လေးလျူကို မစော်ကားရဲမှ တော့ ကျွန်တော်တို့လိုလူတွေက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ် ဝံ့ပါတော့မလဲဗျာ..."</p> <p>​အခြားလူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယော က် သဘောထားချင်း တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ပြိုင်ပွဲမှ ဆု တ်ခွာသွားကြသည်။ဤအခြေအနေမှာ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသလို ဂျီလဲ့ရှန်းအတွက်လည်း အ ကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p>​ဟိုင်ကျိုးမြို့မှ နာမည်ကြီး လူကုံထံများစွာ ရောက် လာကြသဖြင့် အကြိတ်အနယ် စျေး ပြိုင်ဆိုင်ပြီးနေ ာက် အဆမတန် စျေး ရလိမ့်မည်ဟု သူက မျှော်လ င့်ထားခဲ့သည်မဟုတ်ပေလော။</p> <p>​ဂျီလဲ့ရှန်းမှာ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီးမှ တိုးတိုး လေး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အကြီးအကဲဝူ... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော် ဒီကို မလာခင်မှာ မင်းသားက အခြေခံ ဈေးတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးလိုက်ပါတယ်.. အဲဒါက တော့ ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ ထက် မနည်းစေရဘူးလို့ မှာထားပါတယ်.."</p> <p>လူများစွာက တီးတိုး ဝေဖန်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​"အမ် ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ တည်းလား..."</p> <p>"ဈေးကြီးသွားလို့လား..."</p> <p>"မကြီးပါဘူးဗျာ.ဒီလောက်ကျယ်ဝန်းပြီး ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ရာကြီးကို ဒီဈေးနဲ့ရတာ ဆောက်လုပ်စရိတ်လေ ာက်ပဲ ရှိတာပါ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ အပြတ်ပြောလိုက် ၏။</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ နဲ့ပဲ အတည်ပြု လိုက်ကြတာပေါ့.. ဒီဈေးနှုန်းနဲ့ဆိုရင် သခင်လေး လျူလည်း ကျေနပ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါ တယ်"</p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီပေါ့ဗျာ"</p> <p>​ဝယ်ဈေးက ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ သာ ကုန်ကျသည် ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘေးမှလူများမှာ မနာလို ဖြစ်ကာ တံတွေးပင် မျိုချမိကြသည်။</p> <p>"ဘုရားရေ... ရွှေဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ ထဲနဲ့ ဒီလိုအိမ်တေ ာ် ကြီးကို ရလိုက်တာ တကယ်ကို စျေးချိုလိုက်တာ ကွာ.."</p> <p>​သို့သော်လည်း လျူယောင်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် မ နာလိုရုံမှအပ သူတို့ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>........</p> <p>​ရုံးခန်းအတွင်း၌ ကျိုးယန်က လျူယောင်ထံသို့ အ စီရင်ခံစာ တင်ပြနေသည်။</p> <p>"သူဌေး..ဟုန်ဂေါင်ကားထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီက လ က်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့လိုက်တဲ့ ကားအစီးရေ ၆၀၀ စလုံး ဟွာဟိုင်းမြို့ကို ရောက်လာပါပြီ.. ကျွန်တော် တို့ အချိန်မရွေးထုတ်လို့ ရပါပြီခင်ဗျ..."</p> <p>​ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လျူယောင်က သ ဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ကားအစီးရေ ၆၀၀ စလုံ း မှာ  ဘထ္ထရီစွမ်းအင်သုံးကားများပင် ဖြစ်၏။ထို မျှများပြားလှသော ကားများကို သူတစ်ယောက်တ ည်း မောင်းရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ထို့ ကြောင့် လျူယောင်သည် ထိုကားများကို ဝန်ထ မ်းများအားလုံးအတွက် ခွဲဝေပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက် ၏။</p> <p>လျူယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ညွှန်ကြားလိုက် သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ... ဒီကားတွေကို အားလုံးအတွက် ခွဲပေး လိုက်တာပေါ့ ..ကားတစ်ဝက်ကိုတော့ ထူးချွန်တဲ့ ဝ န်ထမ်းတွေကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ပေးမယ်.. ကျန် တ စ်ဝက်ကိုတော့ ဝန်ထမ်းအားလုံးထဲကပဲ.. မဲနှိုက်ပြီး ပေးလိုက်ပါ.. ကံကောင်းတဲ့သူတွေ ရတာပေါ့ကွာ"</p> <p>​ကျိုးယန်ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူဌေး၏ ဆန္ဒအတိုင်း ကားများကို စနစ်တကျ ခွဲ ပေး နိုင်ရန် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအား ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save