Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 624</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဝူကမ္ဘာမှ လျူ​ယောင့်၏အိမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​</p> <p>​လျူယောင်က သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးမြန်းလို က်သည်။</p> <p>"အိုး..ဘယ်လိုအိမ်တော်မျိုးလဲဗျ... အကျယ်ကရော ဘယ်လောက်ရှိပြီး ဘယ်နားမှာလဲ..."</p> <p>ဝူရွှမ်းမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်ထက်မြက်သူဖြစ်ရာ သ ခင်လေးလျူ၏ စကားနှင့် မျက်နှာအမူအရာကို ကြ ည့်ရုံဖြင့် ဘာကို ဆိုလိုသည်အား ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိ သွား၏။</p> <p>​"မစ္စတာလျူ... ခင်ဗျား အခုလောလောဆယ် ဘာမှ အလုပ်မရှိသေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် အိ မ်တော်ကို လိုက်ပြပါရစေ.."</p> <p>​လျူယောင်က ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လ က် ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆို အခုချက်ချင်းပဲ သွားကြည့် ကြတာပေါ့"</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ဝူရွှမ်းကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ လျူယောင်ကို ရှေ့မှနေ၍ လမ်းပြကာ ခေါ်လာခဲ့သည်။သူတို့နောက် တွင်မူ ဝူမိသားစု၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် နောက်လို က် ခုနစ်ဦး၊ရှစ်ဦးခန့်ကလည်း ခြံရံ၍ လိုက်ပါလာ၏ ။</p> <p>ဝူရွှမ်းက ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟေ့... မြင်းလှည်း ပြင်ကြစမ်း..အကောင်းဆုံး မြင်း လှည်းကို အမြန်ဆုံး ပြင်လိုက်.."</p> <p>​သူ၏ တက်ကြွလှုပ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး လျူယောင်က သဘောကျစွာ ပြုံးရင်း ဝင်ပြောလို က်၏။</p> <p>​"မြင်းလှည်းပြင်ဖို့ ...မလိုပါဘူးဗျာ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဂိတ်ဝမှာ ရပ်ထားတဲ့ ဟာကြောင့်လား သခင်လေး လျူ.."</p> <p>​"ဟုတ်တာပေါ့... အဲဒီ ကားနဲ့ပဲ သွားကြမယ်..ဒီကား ကို စီးရတဲ့ အရသာကို အားလုံး စမ်းစီးကြည့်ကြ လေ .."</p> <p>​"ဝိုး..ဒါ... ဒါက တကယ်ကို အဆင်ပြေတာပေါ့ဗျာ”</p> <p>​ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့်ယာဉ်မျိုးကို လူတိုင်းမှ ာ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် စီးရမည်ဆိုသည်မှာ သူတို့အတွက် အိမ်မက်တစ်ခုလိုပင်။ထိုထက်ကောင် း သည့် အခွင့်အရေးမျိုး မရှိနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​ဝူရွှမ်းက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သ တိပေးလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပါပြီဗျာ... ဒါဆိုရင်တော့ သခင်လေးလျူ ရဲ့ ကားနဲ့ပဲ သွားကြတာပေါ့..ဒါပေမဲ့  အိမ်အသစ်က မြို့အရှေ့ဘက်မှာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ ဝေးမယ် ဗျ.."</p> <p>လျူယောင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက် ၏။</p> <p>​"ပြဿနာမရှိပါဘူး... ကျွန်တော့်ကားက မြန်တယ်.. ဒါကြောင့် အချိန်ကြာလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>​မကြာမီမှာပင် လူအုပ်စုကြီးသည် ဝူမိသားစုအိမ် တော်၏ ဂိတ်ဝသို့ ရောက်လာကြသည်။လျူယောင် က ရှေ့ဆုံးမှ ကားထဲသို့ဝင်ကာ ယာဉ်မောင်း ထိုင်ခုံ တွင် နေရာယူလိုက်သည်။</p> <p>​ဝူယူကန်းမှာမူ လက်မြန်၊ခြေမြန်နှင့်ပင် ဘေးတွဲ ယ ာဉ်မောင်းထိုင်ခုံသို့ ချက်ချင်းတိုးဝင်ကာ နေရာဦး လိုက်ပြီး လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဖေ... အဖေက နောက်ခန်းမှာပဲ ထိုင်လိုက်တော့ နော်..ဟဲဟဲ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းက သားဖြစ်သူကို ဘုကြည့်  တစ်ချက်ကြည့် လိုက်ပြီးနောက် ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဂရု တစိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ကားထဲသို့ ရောက်လာချိန် တွင်မူ သူ အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။</p> <p>​"ဟောဗျာ... ဒီထိုင်ခုံတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တော င် ပျော့ပျောင်းပြီး ထိုင်ရတာ..သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေရတာလဲဗျ.."</p> <p>​သူနှင့်အတူ ဝူမိသားစု၏  အိမ်တော်ထိန်းတစ်ဦးလ ည်း  လိုက်ပါလာခဲ့သည်။သူ့ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့သြမှင်သက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။သူသည် နေရာအနှံ့ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ဟိုကိုင်ဒီကိုင်နှင့် စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း  သူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် မမေးဝံ့ဘဲ အောင့်အီး နေရရှာသည်။</p> <p>လျူယောင်က ကားစက်နှိုးလိုက်ပြီးနောက် ကားအ ပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများ အပြင်လူများ ရှင်းလင်းစွ ာ  မြင်နိုင်စေရန်အတွက် မှန်အားလုံးကို တမင်တ ကာ ချထားလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ဝူမိသားစုအိမ်တော်ဂိတ်ဝမှ မောင်းထွက် လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဝူး..ဝူး.."</p> <p>​မိနစ်အနည်းငယ် မောင်းနှင်ပြီးနောက်တွင်မူ ဝူရွှမ်း သည် ကား၏အရှိန်နှင့် အသားကျသွားကာ စကား စတင်ပြောလာသည်။</p> <p>"မစ္စတာလျူ... ဒီကားက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကော င်းတာပဲဗျာ.. မြန်လည်းမြန်သလို စီးရတာကလည်း သိပ်ကို ငြိမ့်ညောင်းနေတာပဲဗျာ"</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>သူတို့ဂိုဝူကမ္ဘာတွင် ခရီးသွားလာလျှင် မြင်းစီးခြင်း သို့မဟုတ် မြင်းလှည်း စီးခြင်းကိုသာ အဓိကအား ထားရ၏။ထိုယာဉ်များတွင် တုန်ခါမှုလျှော့ချသည့် စနစ် မပါရှိသဖြင့် လမ်းအဖုအထစ်ဒဏ်ကို ပြင်းထ န်စွာ ခံစားရလေ့ရှိသည်။</p> <p>မြို့တွင်းရှိ ကျောက်ခင်းလမ်းများပေါ်တွင်ပင် တုန် ခါမှုဒဏ်က မနည်းလှပေ။ယခု ထိုကားမှာမူ သိသိ သာသာ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။</p> <p>​လျူယောင်က ကားမောင်းနေရင်းနှင့် သတိပေးလို က်၏။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့အတွက် သက်တောင့်သက်သာရှိရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီဗျာ.. ကဲ... ဝူယူကန်းအပြင်က ရှုခင်း တွေကိုပဲ ငေးမနေနဲ့ဦး..လမ်းလေးလည်း ကြည့်ပေ းပါဦး"</p> <p>​ဝူယူကန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ   ပုံမှန်သွားနေကျ မြင်း စီးချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှေ့လမ်းဆုံရောက်ရင် ညာဘက်ကို ချိုးလိုက် သ ခင်လေးလျူ..သွားရမယ့်လမ်းက အဝေးကြီး ကျန် သေးတယ်.. မြင်းနဲ့ဆိုရင်တော့ နာရီဝက်လောက် ထ ပ်မောင်းရဦးမယ်ထင်တယ်"</p> <p>​သူတို့အယူအဆအရ နာရီဝက်ဟူသည်မှာ တစ်နာရီ ခန့် ကြာမြင့်တတ်သည်။ဤမျှကြာအောင် သွားရမ ည်ဆိုပါက အကွာအဝေးမှာ အတော်လေး ဝေးသည် ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>​လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထိုကားမှာ လူတိုင်း၏ အာ ရုံကို အဖမ်းစားနိုင်ဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ပထမဆုံးအနေဖြင့် ကား၏ တောက်ပြောင်သော အ နီရောင်မှာ လူများစွာ၏မျက်စိကို ဆွဲဆောင်နေ၏။ ထို့အပြင် ဤကမ္ဘာ၌ တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသည့် ထူး ဆန်းသောပုံစံကြောင့် မြင်ရသူတိုင်းမှာ အံ့သြမှင်သ က်နေပေသည်။</p> <p>​"ဟာ... ဟိုမှာကြည့်စမ်း..အဲဒါ ဘာကြီးလဲ..မြင်းလှ ည်းနဲ့လည်း မတူဘူးဟ..မြန်လိုက်တာလည်း လွန် ရောပဲဟေ.."</p> <p>​"ဟုတ်ပါ့ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြေးနေတာလဲ ဟ..အောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဝိုင်းတွန်း ပေးနေတာလား မသိဘူးနော်.."</p> <p>​"ဟေး...အထဲမှာ ဘယ်သူတွေပါလဲ ကြည့်လိုက်ဦး. .ဟော..အဲ့တာ. ဝူမိသားစုက လူတွေပဲ.. အကြီးအ ကဲ ဝူရွှမ်းကိုယ်တိုင်တောင် ပါလာတာပဲဗျ..."</p> <p>​မြို့သူမြို့သားများမှာ လမ်းဘေးဝဲယာမှနေ၍ တစ် ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် တအံ့တသြ ရေရွတ်နေကြ ၏။</p> <p>မြို့သူမြို့သားအပေါင်း၏ အံ့သြမှင်သက်နေသော အကြည့်များကြားမှပင် လျူယောင်၏ ဂျစ်ကားအနီ သည် လမ်းမများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဟိုင်ကျိုးအ ရှေ့ဘက်ခြမ်းဆီသို့ တရိပ်ရိပ် ဦးတည် မောင်းနှင်လ ာခဲ့သည်။</p> <p>​လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စူးစမ်းကြ ည့်ရှုနေကြသည့် အကြည့်များကို ခံစားရရုံသာမက လျူယောင်ကိုယ်တိုင်လည်း ဟိုင်ကျိုးမြို့၏ လမ်း ပန်းဆက်သွယ်ရေးစနစ်ကို အတော်လေး အံ့အား သင့်နေမိ၏။</p> <p>လမ်းတိုင်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး ထူထဲခိုင်မာသ ည့် ကျောက်ပြားကြီးများဖြင့် စနစ်တကျ ခင်းကျင်း ထားပေသည်။</p> <p>ဤကမ္ဘာ၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းမှာ လွန်ခဲ့သေ ာ နှစ်ပေါင်းရာဂဏန်းခန့်က အခြေအနေမျိုးသာ ရှိ သေးသော်လည်း မြို့ပြတည်ဆောက်ပုံနှင့် မြို့ ပြစီ မံကိန်း ရေးဆွဲထားမှုမှာမူ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာသာလွန်နေသည်ကို လျူယောင် တွေ့လိုက်ရ ၏။</p> <p>​ဝူယူကန်း၏ လမ်းပြမှုအတိုင်း မိနစ်လေးဆယ်ခန့် လျူယောင် မောင်းနှင်လာပြီးနောက် ဂျစ်ကားအား ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အိမ်တော်ကြီး၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီနေရာလား..."</p> <p>​ကားရပ်လိုက်သော်လည်း လျူယောင်သည် ချက် ချင်း ဆင်းမသွားသေးဘဲ အိမ်တော်ကြီး၏ အပြင် အဆင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်၏။အိမ်တော်ကြီး တစ်ခုလုံး မည်မျှကျယ်ဝန်းမည်ကို သူ မသိသေး သော်လည်း အဝင်ဂိတ်တံခါးမကြီးကပင်လျှင် အရှိ န်အဝါ ကြီးမားလွန်းလှသည်။</p> <p>​ရှေးဦးစွာ သူ မြင်တွေ့ရသည်မှာ ဆင့်ကာဆင့်ကာ တည်ဆောက်ထားသည့် အပြာရောင် ကျောက်လှေ ကားထစ်များဖြစ်ပြီး ထို့နောက်တွင်မူ တစ်ပေကျော် ထူထဲလှသည့် အနီရောင်တံခါးမကြီးကို ခန့် ညားစွာ တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>ထိုဂိတ်တံခါးမကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် လည်း သုံးပေ၊ လေးပေခန့်စီ ကျယ်ဝန်းသော တံခါး ငယ်နှစ်ချပ်ကိုပါ ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ထား၏။ ဂိတ်ဝအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမကြီးမှာလည်း ကျယ်ဝန်း လှပြီး အပြာရောင်ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းထား သဖြင့် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပေသည်။</p> <p>​"သခင်လေးလျူ... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်တော်အသ စ်ပါပဲ..ကျွန်တော် အထဲကို လိုက်ပြပါရစေ.."</p> <p>​အိမ်တော်၏ ဂိတ်ပေါက်တိုင်းတွင် ကင်းစောင့်နှစ်ဦး စီ ရှိနေ၏။၎င်းတို့က အကြီးအကဲ ဝူရွှမ်းနှင့်အတူ လျူယောင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဤ​ နေရာမှ အရှင်သခင်အသစ် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြော င်း ချက်ချင်းရိပ်မိကာ အနီရောင်တံခါးမကြီးအား အပြေးအလွှား ဖွင့်ပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် လျူယောင်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်တောက်ပသွား၏။</p> <p>ရှေ့မျက်နှာစာ ခြံဝန်းကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုမှာလည်း အဆင့်အတန်းရှိနေသ ည်။ဖြောင့်တန်းကျယ်ဝန်းသည့် ကျောက်ခင်းလမ်း များ၏ ဘေးဝဲယာတွင်လည်း လှပသော ပန်းပင်မျ ားနှင့် အရိပ်ရသစ်ပင်များကို စနစ်တကျ စိုက်ပျိုး ထားသဖြင့် သူ ကြည့်၍ပင် မဝနိုင်စရာပင်။</p> <p>အိမ်တော်ကြီး၏ အကျယ်အဝန်းမှာလည်း ကြီးမား လှသဖြင့် အိမ်ကြီးတစ်လုံးထဲသို့ ရောက်နေသည်ထ က် ကျယ်ပြောလှသော သဘာဝဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခု ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ လျူယောင်  ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် နောက်ဖေးဥယျာဉ်မှာ ဧကပေါင်း ဆ ယ်နှင့်ချီ၍ ကျယ်ဝန်းမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။</p> <p>​ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ကျောက်ဆောင်အတုများ၊စီးဆင် းနေသော ရေတံခွန်ငယ်များ၊ရေပေါ်တွင် ဆောက် ထားသော အနားယူဆောင် တဲအိမ်ကလေးများမှာ တော်ဝင်နန်းတွင်းဥယျာဉ်ထဲသို့ ရောက်နေသည့်အ လား ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>ဤအိမ်တော်၏ ဗိသုကာလက်ရာနှင့် စီမံကိန်းမှာ လျူယောင်အတွက် အတော်လေး စိတ်တိုင်းကျစရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​တစ်နာရီကျော်ခန့် ပတ်ပတ်လည် လှည့်လည်ကြည့် ရှုပြီးနောက် လျူယောင်က အားရကျေနပ်စွာ ပြော လိုက်၏။</p> <p>"ဒီအိမ်က တကယ်ကို မဆိုးဘူးဗျာ... ကျွန်တော် အ ရမ်းသဘောကျတယ်"</p> <p>​ဝူရွှမ်းကလည်း စိတ်သက်သာရာရသွားဟန်ဖြင့် ပြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခုမှပဲ ကျွန်တော့် ရင်ထဲက အပူလုံးကြီး ပြုတ် ကျသွားတော့တယ် သခင်လေးလျူရာ..”</p> <p>​"ဒါနဲ့ အကြီးအကဲဝူ...ဒီအိမ်တော်ကို ဈေးဘယ်လော က်နဲ့ ဝယ်ခဲ့တာလဲဗျ..ကျွန်တော် ငွေချေပေးပါ့မယ်”</p> <p>​ဝူရွှမ်းက ချက်ချင်းပင် လက်ကာပြရင်း ငြင်းဆန်လို က်၏။</p> <p>"ဟာ...သခင်လေးလျူကလည်း ဘာငွေပေးစရာ လို မှာလဲဗျာ.. ဒီအိမ်တော်က ကျွန်တော်တို့ ဝူမိသားစု က ခင်ဗျားကို ပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပါပဲ.."</p> <p>​"အာ..ဒီလောက် ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ကြီးကို လက်ဆော င် အဖြစ် ပေးတာကတော့ နည်းနည်းများသလိုပဲဗျ"</p> <p>​"ဒီအိမ်တော်က ဘယ်လောက်ပဲကြီးကြီး သခင်လေး လျူကသာ လက်ခံပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဝူမိ သားစုအတွက် အလွန်ဂုဏ်ယူစရာပါပဲဗျာ.."</p> <p>​ဝူရွှမ်းက ဤမျှအထိ အလေးအနက် ပြောဆိုနေသ ဖြင့် သူ  ထပ်မံငြင်းဆန်နေပါက တစ်ဖက်လူ၏ စေ တနာကို စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လျူယောင်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပါပြီဗျာ... ခင်ဗျားတို့ဘက်က ဒီလောက် တောင် စေတနာရှိနေမှတော့ ကျွန်တော် ဒီလက်ဆေ ာင်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပဲ လက်ခံပါ့မယ်"</p> <p>ထိုစကားကြောင့် ​ဝူရွှမ်းမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ် းသာသွားခဲ့ရသည်။လျူယောင်ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ် မျိုးက ထိုလက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်ခြင်းကြောင့် ဝူမိသားစု၏ အခြေအနေမှာ ဟိုင်ကျိုးမြို့တွင် ပိုမိုခို င်မာသွားမည်ဖြစ်၏။</p> <p>နောင်တစ်ချိန်တွင် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာ ရပါက လျူယောင်၏ စကားတစ်ခွန်းကပင် ဝူမိသာ းစုအား ကယ်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သခင်လေး လျူက ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ပင်မဟုတ်ပေလော။</p> <p>​လျူယောင်သည်လည်း ဟိုင်ကျိုးမြို့တွင် အခြေချ နေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခု အတည်တကျ ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။</p> <p>​"ဒါနဲ့... ကျွန်တော် ခုနက လိုက်ကြည့်တော့ အိမ် တော်ထဲမှာ လူအချို့ ရှိနေတာ တွေ့ခဲ့တယ်.. သူတို့ က ဘယ်သူတွေလဲဗျ"</p> <p>​ထိုစဉ် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး သည် လျူယောင်တို့နောက်မှ အတန်ကြာအောင် တိ တ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ထိုလူသည် ဤအိမ် တော်၏ အိမ်တော်ထိန်းဖြစ်ပြီး အရှင်သခင်အသစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အနာဂတ် အတွ က် စိုးရိမ်ပူပန်ကာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p>..</p> <p>အိမ်တော်ထိန်းသည် လျူယောင်၏ မေးခွန်းကို ကြ ားလိုက်ရသည်နှင့် မိမိ၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိ မ်စိတ်ဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကာ အခွင့်အရေးကို လက် လွတ်မခံဘဲ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အား ကိုင်းညွတ်၍ လျှင်မြန်စွာ လျှောက်တင်လိုက်၏။</p> <p>​"သခင်လေးလျူ... ကျွန်တော်တို့အားလုံးက သခင့် ရဲ့ သစ္စာရှိ အစေခံတွေပါခင်ဗျာ..ဒီအိမ်တော်ကြီးကို အမြဲမပြတ် ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးပြီး သခင် စိ တ်တိုင်းကျဖြစ်အောင် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင် ပေးဖို့  အသင့်ရှိနေပါတယ်ခဗျ.."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save