Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 625</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျိန်ဆိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့မှာရှိသည့်  လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား ကိုကြည့်ရင်း ​လျူယောင် မေးလိုက်၏။</p> <p> "ခင်ဗျားက ဒီစံအိမ်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းလား"</p> <p>​ထိုအမျိုးသားမှာ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပျံနေပြီ း သခင်အသစ်၏ ငြိုငြင်မှုကို ခံရမည်ကို အလွန်  စိုးရိမ်နေပုံရသည်။</p> <p>သူက ရိုသေစွာ ပြန်​​ဖြေလိုက်၏။</p> <p>​"ကျွန်တော့်နာမည် ထန်ဟုန်ယီပါ..သခင်.. ဒီအိမ်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်.. ကျွန်တော်မျိုး အနေနဲ့ သခင့်ကို စိတ်နှလုံးသားတည်းကနေ အကြွင် းမဲ့ လုပ်ကိုင်ပေးပါ့မယ်.. ဒီစံအိမ်မှာ ကျွန်တော် အ ပါအဝင် အစေခံ စုစုပေါင်း ၂၁ ယောက် ရှိပါတယ် ခင်ဗျာ.."</p> <p>​သူသည် အိမ်တော်၏ အခြေအနေကို အတိုချုပ်ရှင်း ပြရင်း မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကိုလည်း တစ်ပါတည်း ထည့် သွင်းပြောဆိုသွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ဤကမ္ဘာတွင် အစေခံဟူသည် အရောင်းအဝယ်စာ ချုပ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသူများ ဖြစ်၏။ထို့ကြေ ာင့် သခင်ဖြစ်သူသာလျှင် သူတို့အပေါ်တွင် အကြွင် းမဲ့ အာဏာရှိပြီး အစိုးရအပါအဝင် မည်သူမျှ ဝင် ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ခွင့်မရှိပေ။</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီသည် လျူယောင်၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာ ကဲကို အကဲခတ်ရင်း အလွန်ပင် သတိထားနေရ၏။ အကယ်၍ သခင်အသစ်သာ စိတ်အလိုမကျဖြစ်သွာ းပါက မိမိ၏ ကံကြမ္မာမှာ ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်ကို သူကောင်းကောင်း နားလည်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ဤအိမ်တော်ထိန်းသည် အလုပ်လု ပ်ပုံ ကိုင်တွယ်ပုံ မဆိုးလှပေ။လျူယောင်က ကျေန ပ်သည့်သဘောဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း အမိန့်ပေးလို က်၏။</p> <p>​"ခင်ဗျားပဲ ဒီလူတွေနဲ့ ဒီအိမ်တော်ကို စနစ်တကျရှိ အောင် ဆက်ပြီး စီမံခန့်ခွဲပေးပါ.."</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့... စိတ်ချပါသခင်..ကျေးဇူးအထူးတင်ပါ တယ်ခင်ဗျာ.."</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ့ရင်ထဲတွင် စိတ် လှုပ်ရှားသွားရသည်။သူသည် ပထမဆုံးအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤအိမ်တော်တွင် အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် ဆက်လက် နေထိုင်ခွင့် ရသွား ပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ဝူယူကန်းက အကဲခတ်ရင်းမေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>​"သခင်လေးလျူ အခုက နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက် နေပါပြီ..သခင်လေး အဆင်ပြေပြေ သုံးဆောင်နိုင်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ် သခင်လေး အ ချိန်ရနိုင်မလားခင်ဗျ.."</p> <p>​လျူယောင်ကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ပြော လိုက်၏။</p> <p>​"မင်းက ဒီလောက်တောင် ယဉ်ကျေးနေမှတော့ ... ငါ လည်း ဗိုက်နည်းနည်းဆာနေတာနဲ့ အတော်ပဲ.. ကဲ... သွားစားကြတာပေါ့"</p> <p>​လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ရိုသေစွာ ဝန်းရံထားကြပြီး လျူယောင်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ လျှောက်လာ ခဲ့သည်။အိမ်တော်ပြင်ပရှိ ဂိတ်တံခါးသို့ ရောက်သေ ာအခါ ကားပေါ်သို့ လျူယောင် တက်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော အစေခံများမှာမူ ကားနှင့် လိုက်ပါစီး နင်းခွင့် မရှိကြပေ။</p> <p>"ဝူး.ဝူး.."</p> <p>​ကားလေးသည် စတင်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ဝူယူကန် းက ဟိုင်ကျိုးမြို့၏ အကောင်းဆုံးနှင့် အခမ်းနား ဆုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ ဆက်၍ လမ်းပြပေးလိုက် သည်။ထိုစားသောက်ဆိုင်မှာ ဝူမိသားစုပိုင်ဆိုင်သေ ာ ဆိုင်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>လျူယောင်နှင့် ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တ ည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက် ဝူရွှမ်းက အိမ်ကြီးတစ်လုံ းသာမက ယခုကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော တည်ခ င်းဧည့်ခံမှုကိုပါ စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ညစာသုံးဆောင်ပြီးနောက် လျူယောင် သူ၏အိမ် တော်အသစ်သို့ ပြန်ရောက်လာ၏။အိမ်တော်၏ ဂိ တ်ဝတွင် လျူယောင်၏ကား ရပ်လိုက်သည်နှင့် အိ မ်တော်ထိန်း ထန်ဟုန်ယီက အပေါက်ဝ၌ ကြိုတင် စောင့် ကြိုနေသည်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့လိုက်ရ သည်။</p> <p>​လျူယောင်၏ ကားကို မြင်သည်နှင့် ထိုအိမ်တော် ထိန်းက ချက်ချင်း ရှေ့သို့ အပြေးထွက်လာကာ ရို သေစွာ နူတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>​"သခင်... ပြန်လာပြီလားခင်ဗျာ"</p> <p>​လျူယောင်က ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိ တ်ပြလိုက်သည်။ထန်ဟုန်ယီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်မျာ းကို သူ အတော်ပင် သဘောကျနေမိ၏။</p> <p>ဤလူသည် အရည်အချင်းရှိရုံသာမက သခင်၏ အ လိုကိုလည်း အမြဲဂရုစိုက်တတ်သည့် အိမ်တော်ထိန်း တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထိုမျှ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည့်သူမျိုးကို အနာဂတ်တွ င် အသုံးချရန် လျူယောင် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ထန် ဟုန်ယီက လျူယောင်ကို အိမ်ထဲသို့ လိုက်လံပို့ဆော င်ရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>"သခင်... သခင့်အတွက် အခန်းကို အဆင်သင့် ပြင် ဆင်ထားပြီးပါပြီ..အခုပဲ သွားကြည့်ချင်ပါသလား ခင်ဗျာ"</p> <p>​"ကောင်းပြီ... ငါ့ကို အခန်းဆီ ခေါ်သွားပေး .ငါအနား ယူချင်နေပြီ.."</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>လျူယောင်၏ အခန်းမှာ နောက်ဖေးဘက်ခြံဝန်းထဲ တွင် ရှိပြီး အလွန်ပင် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လှ၏။</p> <p>ဤအိမ်တော်တစ်ခုလုံးတွင် အကြီးဆုံးနှင့် အကောင် းဆုံး အခန်းကြီး ဖြစ်ပြီး အခန်းအပြင်အဆင်မှာလ ည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။</p> <p>​အိပ်ခန်းအရွယ်အစား တစ်ခုတည်းကပင် စတုရန်းမီ တာ ဆယ်ဂဏန်းမက ကျယ်ဝန်းပြီး အခန်းအလယ် ရှိ အိပ်ရာကြီးမှာမူ အထူးပင် ထင်ရှားလှ၏။ခမ်းနား ထည်ဝါသော ပန်းပုလက်ရာများ ထွင်းထုထားပြီး အဆင့်မြင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ထိုအိ ပ်ရာကြီးမှာ အကျယ် နှစ်မီတာကျော် ရှိနေသည်။</p> <p>​ထိုမျှ ကြီးမားလှသော အိပ်ရာပေါ်တွင် လူတစ်ယော က်တည်း မည်သို့ အိပ်ရမည်နည်း။ ဤအိပ်ရာမျိုး သည် လူသုံးလေးယောက်ပင် ကောင်းကောင်း အိပ် စက်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။</p> <p>​အခန်းထဲရှိ ပရိဘောဂအသုံးအဆောင်အချို့မှာ အ သစ်စက်စက်များဖြစ်ပြီး အိပ်ရာပေါ်ရှိ စောင်မှာပင် အသစ်ကျပ်ချွတ် ဖြစ်နေသည်ကို လျူယောင် သတိ ပြုမိလိုက်သည်။သူက ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>ထိုလူသည် သခင်အသစ် ရောက်မလာခင်ကပင် လို အပ်သည်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံ ရသည်။ လျူယောင်က ယွမ် 100,000 တန်ဖိုးရှိသော ရွှေလ က်မှတ်ပြားကို ထုတ်ပေးရင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>​"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အိမ်တော်မှာ အစေခံ ၂၁ ယောက် ပဲ ရှိတာက နည်းလွန်းတယ်..လူ ထပ်ငှားဖို့ လိုမယ်.. ဒါကို ခင်ဗျားပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ... ဝယ်စရာရှိတာဝယ်.. သုံးစရာရှိတာ သုံးဖို့ ဒါကို ယူထားလိုက်"</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီသည် ရွှေလက်မှတ်ပြားကို လက်ခံရရှိပြီ းနောက် ၎င်းပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော တန်ဖိုးမှာ တစ်သိန်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ မျက်စိကိုပင် သူ့မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မှင်သက်သွား ရ သည်။</p> <p>​"ဘုရားရေ..ဒါ... ဒါက..."</p> <p>​သူသည် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် စကားပင် ကောင်း ကောင်း ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။အိမ်တော်၏ သခ င်အသစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောလွန်းလှ ၏။သူက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးလိုက်ရုံဖြင့် တ စ်သိန်းတ န် ရွှေလက်မှတ်ကို ပေးပစ်နိုင်သည်အထိ သဘောထားကြီးလှပေသည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ထန်ဟုန်ယီက သ တိပြန်ဝင်လာ​ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>​"ကောင်းပါပြီခင်ဗျာ... သခင့်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း အရာ အားလုံးကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် စီစဉ်လိုက်ပါ့ မယ်.."</p> <p>​ထို့နောက် လျူယောင်က ခဏစဉ်းစားလိုက်ရင်း ထ ပ်မေးလိုက်၏။</p> <p>​"ဒါနဲ့... ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဘယ်လောက် လဲ"</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီက အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အရည်အချင်းက ညံ့ဖျင်းလှပါတ ယ် သခင်..ကျွန်တော် ခုနစ်နှစ်သားအရွယ်ကတည်း က စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုထက်ထိ ရွှမ် အဆင့် (၄) မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်ခင်ဗျာ.."</p> <p>ရွှမ်​အဆင့် (၄) ဆိုသည်မှာ သူ၏ အမြင်တွင်မူ အမှ န်တကယ်ပင် အားနည်းလွန်းသည့် အဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီမှာမူ မိမိ၏ အရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းမှုနှင့် အင်အားနည်းပါးမှုတို့ကြောင့် သခင်အသစ်၏ ငြိုငြ င်မှုကို ခံရကာ စွန့်ပစ်ခံရမည်ကို အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေ မိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လျူယောင်က ခဏတာ စဉ်းစားလို က်ပြီးနောက် သေးငယ်သော ဖန်ပုလင်းလေးတစ် လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ငါ့မှာ ဆေးတစ်ပုလင်းရှိတယ်.. ဒါကို သောက်လိုက် ရင် ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းက အများကြီး တိုးတ က်လာလိမ့်မယ်..အနာဂတ်မှာ အမြင့်ဆုံးအထိ တက် လှမ်းနိုင်ဖို့အတွက် ဘာအခက်အခဲမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး ..."</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရုံနှင့်ပင် ရင် သပ်ရှုမော ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>​"ဘာ..ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်အဆ င့်ဆေးမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား..."</p> <p>​ကောင်းကင်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင် သည်ဆိုခြင်းမှာ ထန်ဟုန်ယီအတွက် အိပ်မက် တစ် ခုနှင့်ပင် တူနေ၏။အကယ်၍ ထိုအဆင့်သို့ သူ ရော က်သွားပါက သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ပိုရှည် လာ မည် ဖြစ်သည်။အသက်နှစ်ရာကျော်အထိ နေထိုင်ရ န်မှာ သူ၏အဖို့ ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>​လျူယောင်က ထိုဆေးပုလင်းကို ကမ်းပေးရင်း အေ းဆေးစွာပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ဒီဆေးကို ခင်ဗျားကို ကျုပ် ပေးနိုင်တယ်.. ဒါပေမဲ့ တစ်ခုပဲ... ခင်ဗျား ကျုပ်အပေါ်မှာ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ သ စ္စာရှိရမယ်.."</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီသည် တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် ထို ဆေးပုလင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ထို့နောက် ချက် ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ကျ ယ်လှောင်စွာ အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်မျိုး ထန်ဟုန်ယီဟာ သခင့် အပေါ်မှာ သေသည့်တိုင်အောင် သစ္စာရှိပါ့မယ်.. တ ကယ်လို့ မနာခံမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့ရင် မိုးကြိုးအကြိ မ်ကြိမ် အပစ်ခံရပါစေဗျာ.."</p> <p>​"ကဲ... ထပါတော့..ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ.."</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီသည် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်ပြီးနောက် လျူယောင်၏ ရှေ့မှာပင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းဆေးရ ည်ကို တစ်စက်မကျန်  သောက်ချလိုက်သည်။</p> <p>​"ကဲ... ခင်ဗျား သွားလို့ရပြီ..အချိန်ရရင် ဆေးအာနိ သင်ကို အသုံးချပြီး ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ကြည့်လို က်ဦး"</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်.."</p> <p>​ထန်ဟုန်ယီ ထွက်သွားပြီးနောက် လျူယောင်သည် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်၏။သူသည် ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်း တွင် အပြင်မထွက်တော့ဘဲ ကောင်းကင်အဆင့်ကျင့် စဉ်ကိုသာ ကျင့်ကြံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်က်သည်။</p> <p>​ဤဂိုဝူကမ္ဘာတွင် သဘာဝစွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ထူ ထပ်များပြားလှ၏။သူ့ ကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားသည့်အခါ တိုင်း ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးလွ န်းသဖြင့် ရက်အတော်ကြာ အားထုတ်ပြီးမှသာ မြေ ကမ္ဘာအဆင့် (၃) မှ အဆင့် (၄) သို့တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြ င်းဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း  ​ထိုအမြန်နူန်းအား အခြားသူများသာ သိလျှင်မူ မနာလိုဖြစ်ကြမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>ဆယ်ရက်အတွင်း ကျင့်စဥ်အဆင့်တစ်ဆင့် တက်လှ မ်းနိုင်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော ပါရ မီရှင်အဆင့်ပင် ဖြစ်သော်လည်း လျူယောင်ကမူ ထို အရှိန်နူန်း အားမရနိုင်သေးပေ။</p> <p>​ကျင့်စဉ်မစတင်မီတွင် လျူယောင်သည် သူ၏ အိမ် မွေးတိရစ္ဆာန်ချပ်ပြားကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထန်ဟုန်ယီအ ား စွမ်းရည်အမှတ် ၅၀၀ ပေးလိုက်၏။ဤအချိန်မှ စ၍ ထန်ဟုန်ယီ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးမျ ားမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာခဲ့ရသည်။</p> <p>အကယ်၍ ကျင့်စဉ်ကိုသာ သူ  ဆက်လက်လေ့ကျင့် မည်ဆိုပါက ယခင်ကကဲ့သို့  အမှိုက်ဟု ခေါ်ခံရမည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>​ထိုကိစ္စကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လျူယောင်သည် သူ၏ကျင့်စဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။ခဏအကြာတွ င် ကျင့်စဉ်အရှိန်မှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွာ းပြီး နေရထိုင်ရသည်မှာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိ လွန်းလှသဖြင့် သူ  အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေ ါက်လာရသည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်..ဒီခံစားချက်မျိုးပဲ..."</p> <p>​မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထဲလှသော သဘာဝ စွမ်းအင် များကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပြီး ကျင့်စဉ်လည်ပ တ်လိုက်သည်နှင့် ထိုစွမ်းအင်များမှာ စစ်မှန်သော ချီ စွမ်းအင်အဖြစ် အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲလာခဲ့၏။</p> <p>လျူယောင်၏ ကျင့်ကြံနူန်းမှာ သိသိသာသာပင် တိုး တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​သုံးနာရီ၊ လေးနာရီခန့်သာ ကြာမြင့်ချိန်တွင်မူ သူသ ည် မြေကမ္ဘာ အဆင့်(၅) သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှ မ်းနိုင်ခဲ့သည်။ဤတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက် အောင်ပင် မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p>​အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ သူ့အား မြေကမ္ဘ ာအဆင့်(၄) မှ အဆင့်(၅) သို့ ရောက်ရန် သုံးလေးန ာရီသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်ကို သိသွားပါက သူတို့ ၏ မေးရိုးများမှာ မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည် အထိ အံ့အားသင့်သွားလောက်မည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ခြင်း အမှုကိစ္စပြီးဆုံးသွားသော အခါ လျူယောင်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဖေးဥယျာဉ်ဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေးလမ်း လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ညနေခင်း အချိန်အခါဖြ စ်သည့်အလျောက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဆ ည်းဆာရောင်နည်အောက်တွင် တင့်တယ်လှပနေပေ သည်။</p> <p>​ထိုသို့ သူ အနားယူနေစဉ်မှာပင် ခဏအကြာ၌ ထန် ဟုန်ယီ ရောက်လာ၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save