Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 628</h2> <h2 style="text-align: center;">လျူယောင်ကို ခွေးတစ်ကောင်လိုမျိုး ဖမ်းလာခဲ့မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဧည့်ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေပေသည်။</p> <p>မြို့စားမင်းစံအိမ်သို့ ​ရောက်နေကြသော လူများစွာ မှာမူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်း သား ဖြစ်နေကြ၏။အကြောင်းရင်းမှာ ထိုလျူယောင်ဆို သူက ပထမမင်းသားကို "မအားဘူး" ဟု ပွင့်ပွင့်လင် း လင်း ငြင်းရုံသာမက တွေ့ချင်လျှင် မင်းသားကို ယ်တိုင် လာခဲ့ရန် ရဲဝံ့စွယ ပြောဆိုလိုက်သောကြောင့် ပင်။</p> <p>ထိုလျူယောင်က ဤမျှအထိ သတ္တိရှိလွန်းမည်ဟူ၍ မည်သူမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>ဝန်းရံနေကြသော လူအချို့ကမူ လျူယောင်အတွက် ရင်တမမဖြင့် စိုးရိမ်နေကြသည်။ပထမမင်းသားဆို သူမှာ သာမာန်လူမဟုတ်ပေ။၎င်း၏နောက်ကွယ်တွ င် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဝါရှိသည် ။ထို့အပြင် ယခုတစ်ခေါက် ပထမမင်းသားလာသည့် အချိန်တွင် အင်အားတောင့်တင်းသော အခြံအရံမျာ းကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အဆင့်စာရင်း၏ အဆင့် ၄ နေရာတွင် ရှိသော ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလ ည်းပါလာ၏။ထိုမျှသာမက မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့် ကြံ သူ ၅ ဦးလည်း ပါလာခဲ့သည်။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>သို့သော်လည်း လျူယောင်ကမူ ထိုအင်အားကို ဂရု မစိုက်သကဲ့သို့ ပြုမူနေ၏။</p> <p>ပထမမင်းသား၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် သူ့လ က် ဖဝါးအတွင်း၌ပင် တစစီကြေမွသွားပြီး အမှုန့်နီး ပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ထိုမြင်ကွင်းက သူ့ရင်ထဲတွင် မည်မျှအထိ ဒေါသထွက်နေသည်ကို သက်သေပြနေ သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​ထိုတင်းမာလှသော အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လူအ နည်းငယ်ကမူ စိိတ်ထဲမှ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေကြသ ည်။</p> <p>​ထိုလူများမှာ အခြားလူများမဟုတ်ပေ။ဝမ်မိသားစု ၏ ဘိုးဘေးနှစ်ဦးနှင့် ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင် ဝမ် ယွမ်ကျီ တို့ပင် ဖြစ်၏။သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျ က်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့်အတူ အားရကျေနပ်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ဝမ်ယွမ်ကျီက စိတ်ထဲမှပင် ကျိတ်၍ ရေရွတ်နေမိသ ည်။</p> <p>​"ဟဲဟဲ..ဘုရားသခင်က ငါတို့ဘက်မှာပဲ ..ဒီလျူ ယောင်က တော်ဝင်မင်းသားကိုတောင် ပြန်တိုက် ခို က်ရဲတယ်ဆိုတော့ သူ့ရဲ့အဆုံးသတ်က ကြေကွဲစရာ ဖြစ်လာဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်..မိုက်ရူးရဲဆန်လိုက်တာကွ ာ...."</p> <p>​သူ့အတွက်မူ လျူယောင်နှင့် ပထမမင်းသားတို့ ထိ ပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ ဝမ်မိသားစု ရင်ဆိုင်နေရသေ ာ အခက်အခဲများကိုလည်း တစ်ခါတည်း ရှင်းထု တ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ထိုလျူယောင်အား ပထမ မင်း သားကိုယ်တိုင် အရေးယူတော့မည်မှာ သေချာ နေသည် မဟုတ်ပေလော။</p> <p>​လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချေမွပြီးနောက် ပထမမင်းသ ားသည် အေးစက်လှသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလို က်၏။</p> <p>​"ဒီလျူယောင်ဆိုတဲ့ကောင်က အရင်ကလည်း ဒီလို မျိုး မာနထောင်လွှားခဲ့တာလား.."</p> <p>ဝမ်ယွမ်ကျီသည် ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ် မ ခံဘဲ မီးလောင်ရာလေပင့်ဆိုသလို အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​"မှန်ပါတယ် မင်းသားကြီး... သူက အမြဲတမ်း အဲဒီ လို မာနကြီးတာပါ..သူကိုယ်သူ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လို့ ကြွေးကြော်နေပေမဲ့. . သူ့ရဲ့ တကယ့်ခွန်အားအစစ်အမှန် ကတော့ သူကိုယ် တိုင်ပဲ သိပါလိမ့်မယ်ခဗျ.."</p> <p>​ဤသို့ပြောဆိုခြင်းဖြင့် လျူယောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို  သံသယဝင်အောင် ဖန်တီးကာ မင်းသား ၏ဒေါသကို သူက ပို၍ဆွပေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ယွမ်ကျီသာမက ဟိုင်ကျိုးမြို့စားဖြစ်သူ ကျားချိ န်ဝမ်ကလည်း မင်းသားဘက်မှ ထောက်ခံကာ ပြော ဆိုလိုက်၏။သူသည်လည်း လျူယောင်အပေါ် စိတ် ထဲမှ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဟိုင်ကျိုးမြို့၏  မြို့စားတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူ့အား ထို လျူယောင်က လာရောက်ဂါရဝပြုခြင်း မရှိသည့် အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ကျားချိန်ဝမ်က အခွင့်ကောင်းယူကာ တမင်သက်သ က်ပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"မင်းသားကြီး... ကျွန်တော်တို့ အခုလေးတင် စေလွှ တ်လိုက်တဲ့လူတွေက အင်အားမလုံလောက်လို့ ဖြစ် ပါလိမ့်မယ်.. လျူယောင်ကို လိုက်လာအောင် ကျွန် တော်ကိုယ်တိုင်ပဲ သွားခေါ်ပေးရမလားခင်ဗျာ.."</p> <p>​သို့သော်လည်း ပထမမင်းသားက ခေါင်းယမ်းကာ ထိုစကားအား  ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးမျ ားက အေးစက်နေပြီး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့် ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ယူတာအို... မင်းသွားလိုက်..ဘယ်နည်းလမ်းကိုပဲ သုံးသုံး.. အဲဒီ လျူယောင်ဆိုတဲ့ကောင်ကို ငါ့ရှေ့ ရောက်အောင် ခေါ်လာခဲ့စမ်း.."</p> <p>​ဟိုင်ကျိုးမြို့သို့ အကြီးဆုံးမင်းသားနှင့်အတူ လိုက် ပါလာသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူငါးဦးအန က် ယူတာအိုသည် အစွမ်းအထက်ဆုံးပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မြေကမ္ဘာအဋ္ဌမအဆင့်ဖြ စ်ရာ  ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>​အကြီးဆုံးမင်းသားအနေဖြင့် လျူယောင်ကို ယူတာ အိုက အသာ လေးဖမ်းဆီးနိုင်မည်ဟု အကြွင်းမဲ့ယုံ ကြည်နေခြင်းမှာလည်း ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းကျ င့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့ လက်အောက်တွင်ရှိနေခြင်း ကြောင့်ပင်။</p> <p>"လျူယောင်သည် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်" ဟူသော ကောလာဟလများကိုမူ ပထမ မင်းသားက ဟာသတစ်ခုလိုပင် သဘောထားလိုက် ၏။</p> <p>ကြီးမြတ်သော မဟာရှအင်ပါယာကြီး တစ်ခုလုံးတွ င်ပင် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ အလွန် တရာ နည်းပါးလှသည်။လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၂၀ အတွင်း ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>တစ်ပြည်လုံးတွင်ရှိသည့် ကောင်းကင်အဆင့်ကျင့် ကြံသူများမှာလည်း လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံနေသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​နောက်ဆုံးတွင်မူ ယူတာအိုသည် မင်းသားကြီး၏ အမိန့်အရ လျူယောင်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက်သတ် ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ဦးတည်ကာ ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>​အကြီးဆုံးမင်းသား၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ပြီး နောက်၌ လျူယောင်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။</p> <p>သူသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေပြီး စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌ စာဖတ်ရင်း အချိ န်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ထိုစာကြည့်တိုက်ရှိ ထောင်နှင့် ချီသော စာအုပ်များကြောင့် ဂိုဝူကမ္ဘာမှ အကြောင်း အကို သူက  ပိုမိုနားလည်လာခဲ့၏။</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>လျူယောင်က စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်၍အပြီး၌ တံ ခါးခေါက်သံနှင့်အတူ ထန်ဟုန်ရီ၏ အသံအား သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"မင်းသားကြီးက လူတစ်ယောက် ထပ်လွှတ်လိုက်ပြ န်ပြီ သခင်..သူက  အခု ဧည့်ခန်းထဲမှာ စောင့်နေပါ တယ်..သခင် သွားတွေ့မလားခင်ဗျာ.."</p> <p>​လျူယောင်က ဖတ်လက်စ စာအုပ်ကို အသာအယာ ပိတ်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ ဒေါသထွက်ကာ ရေရွတ်လို က်မိသည်။</p> <p>"တောက်စ် တကယ်ပဲ မပြီးနိုင်မစီးနိုင်ပါလား..ငါ မ အားပါဘူးလို့ ပြောထားပါလျက်နဲ့ကွာ.."</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသွားကြည့် လိုက်မယ်"</p> <p>စာကြည့်တိုက်ထဲမှ လျူယောင် ထွက်လာခဲ့ပြီး ထန် ဟုန်ရီကလည်း နောက်မှ ရိုသေစွာဖြင့် တိတ်တိတ် လေး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>​ဧည့်ခန်းထဲသို့ သူ ရောက်လာသောအခါ အရပ်ပုပု၊ အသားညိုမည်းမည်းနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုး သားတစ်ဦးကို လျူယောင် တွေ့လိုက်ရသည်။သေ ချာကြည့်လျှင် ထိုလူသည် အေးစက်ခက်ထန်သည့် အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေပြီး ထိုလူမှာ အကြီ းဆုံးမင်းသား၏ ယုံကြည်အားကိုးရသော မြေက မ္ဘာအဋ္ဌမအဆင့်ကျင့်ကြံသူ ယူတာအိုပင် ဖြစ်၏။</p> <p>​လျူယောင် ဝင်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း ယူတာ အိုမှာမူ နေရာမှ ထ၍နှုတ်ဆက်ရန်ပင် စိတ်မဝင်စား ဘဲ ပေါ့ပျက်ပျက်လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းက လျူယောင်လား..."</p> <p>​တစ်ဖက်လူ၏ မောက်မာလှသော အမူအရာကို မြင် လိုက်ရသည့်အခါ လျူယောင်က အေးအေးဆေး ဆေးပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်..ကျုပ်က လျူယောင်ပဲခင်ဗျားက ကျုပ်ကို လာဖိတ်တာဆိုရင်တော့ အရင်အတိုင်းပဲ ငြင်းပါရစေ..ကျုပ်က အခု မအားသေးပါဘူး.."</p> <p>​ထိုစကားကြောင့် ယူတာအို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ အေးစက်လာပြီး သတ်ပေးကာ ပြော လိုက်၏။</p> <p>​"ငါက အကြီးဆုံးမင်းသားရဲ့ အမိန့်နဲ့ ရောက်လာတာ  ..မင်းအားအား..မအားအား... ဒီနေ့တော့ ငါနဲ့အတူ မ လိုက်လို့ မရဘူး.."</p> <p>​လျူယောင်က ခပ်ထေ့ထေ့ ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြန် လည် စိန်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါက မလိုက်ဘူးဆိုရင်ကော... ဘာဖြစ်မလဲ"</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>လျူယောင်၏စကားသံအဆုံး၌ ယူတာအို၏ မျက် လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လျူယောင်ကို ဖမ်းရန်အ တွက် လျှပ်စီးပမာ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာ၏။</p> <p>​အနီးနားတွင် ရှိနေသော ထန်ဟုန်ရီမှာမူ ဘာမှပင် ရှ င်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရချေ။</p> <p>သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ဝေဝါးသွားသည် ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။သူကဲ့သို့ ရွှမ်အဆင့် သိုင် းပညာရှင်တစ်ဦးအဖို့ မြေကမ္ဘာအဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို မမီနိုင်ခြင်းမှ ာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။</p> <p>​သို့သော်လည်း လျူယောင်အတွက်မူ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှ ာ မတူညီပေ။သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယူတာအို၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရှင်းလင်းနေရုံသာမက နှေးကွေး လွန်းနေသည်ဟုပင် ခံစားနေရသည်။</p> <p>"မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ အစွမ်းပြရဲတယ်ပေါ့ ကိုယ့်သေ တွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ.."</p> <p>​လျူယောင်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဒေါသများ ထွက်လာခဲ့ ၏။ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ပညာပေးလိုက်မှသာ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်းများ ရပ်တန့်သွားမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​ယူတာအို၏ လက်ဝါးသည် လျူယောင်ထံသို့ ရော က်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည့်အချိန်တွင်မူ ရုတ်တရက် ယူတာအို၏ အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံး ဝေ ဝါးသွားပြီး လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့တစ်ခုအား ရလို က်၏။</p> <p>သူ၏ အသိစိတ်က တစ်ချက်တုံ့ဆိုင်းသွားစဉ်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ ကျဆင်းသွားသော အရာ တစ်ခုအား သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​၎င်းမှာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>​လျူယောင်၏ လက်ထဲတွင် တန်ဓားတစ်လက် မည် သည့်အချိန်က ရောက်ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မမြင် လိုက်ကြပေ။စက္ကန့်မျှသာရှိသော အချိန်အတွင်း၌ လျူယောင်သည် ဓားကို ထုတ်ကာ ယူတာအို၏ လ က်မောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှ မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဝါကို မြေအဆင့်ကျ င့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့မျှ မရှောင်တိမ်းနိုင် ခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။</p> <p>​အမှန်တကယ်တွင်မူ လျူယောင်၏ ကျင့်စဉ်အဆ င့်မှာ မြေကမ္ဘာနဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် လက်တစ်ကမ်းသ ာ လိုတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် အရှိန်မှာ အရင်က ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာ လွန်နေပြီဖြစ်ရာ ထိုဓ ားချက်အား မြေကမ္ဘာအဆင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ရှောင်တိမ်းနိုင်လျှင် ၎င်းမှာ အံ့သြစရာဖြစ်ရပ်ပင် ဖြ စ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှသာ ယူတာအိုသ ည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြ တ်ကျနေသော သူ့လက်မောင်းကို ကြည့်ကာ မျက်နှ ာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်လာ၏။</p> <p>​"အား..ဒါ..ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး.."</p> <p>​သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများက ဒီ ရေအလား တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ထိုမျှ မြန်ဆန်လှသေ ာ ဓားချက်မှာ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ် ဦးထက်ပင် ကျော်လွန်နေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ ၏။</p> <p>​"မင်း... မင်းက... ကောင်းကင်အဆင့်ထက်တောင် ပိုမြင့်တဲ့သူလား.."</p> <p>​ယူတာအိုသည် လျူယောင်ကို ငေးကြည့်ရင်း စကား ပင် ပီသအောင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေရှာသည်။လျူယောင်ကမူ သူ၏ဓားကို ပြန် သိမ်းရင်း အေးစက်ခက်ထန်သော အသံဖြင့် အမိန့် ပေးလိုက်၏။</p> <p>​"ပြန်သွားပြီး မင်းရဲ့ မင်းသားကို ပြောလိုက်... ငါ့ကို နောက်ထပ်လာပြီး ဒုက္ခမပေးနဲ့တော့..မဟုတ်ရင် ဒီ ထက်မက ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"</p> <p>​ယူတာအိုသည် သွေးအလွန်အကျွံ မထွက်စေရန် သူ့ လက်မောင်းပြတ်ပေါ်ရှိ သွေးတိတ်စေသည့် အမှတ် အချို့ကို အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်သည်။ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်း ကို ကောက်ယူကာ ထိုနေရာမှ အသက်လု၍ ထွက် ပြေးလာခဲ့၏။</p> <p>လျူယောင်စိတ်ပြောင်းသွားပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်မည် ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေသဖြင့် နောက်သို့ပင် လှ ည့်မကြည့်ရဲဘဲ အစွမ်းကုန် သူက ပြေးထွက်လာခဲ့ သည်။</p> <p>.....</p> <p>ဟိုင်ကျိုးမြို့စားအိမ်တော်ရှိ ခန်းမအတွင်း၌ လေထု မှာမူ သာယာလျက်ရှိနေ၏။</p> <p>​မင်းသားကြီးနှင့်အတူ လူစုလူဝေးမှာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း စကားဖောင်ဖွဲ့နေကြသည်။အထူးသဖြ င့် ဝမ်ယွမ်ကျီမှာ လျူယောင်အပေါ်ထားသည့် အငြို းအတေးများကို ပုံကြီးချဲ့ကာ ထိုလျူယောင်သည် မည်မျှ မာနကြီးကြောင်းနှင့် ဝမ်မိသားစုကို မည်သို့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့ကြောင်း လုပ်ကြံဖန်တီးကာ ပြော ဆိုနေပေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ဝမ်ယွမ်ကျီက သွေးထိုးပေးနေ၏။</p> <p>​"မင်းသားကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာကျည်းချက်တွေ ကို ကုစားပေးပါဦး...အဲဒီ လျူယောင်ဆိုတဲ့ကောင် ကို ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပေးရပါလိမ့်မယ်ခဗျာ.."</p> <p>​ဝမ်မိသားစု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးကလည်း မီးလောင် ရာလေပင့်ဆိုသလိုမျိုး ထပ်ဆင့်ပြောလိုက်သေးသ ည်။</p> <p>"မှန်ပါတယ်... ဒီလျူယောင်လို မောက်မာရိုင်းစိုင်း တဲ့ လူမျိုးဟာ ဒီလောကမှာ အသက်ရှင်ဖို့တောင် မ ထိုက်တန်ပါဘူးခဗျာ.."</p> <p style="margin-left:16.0pt">​</p> <p>မင်းသားကြီးက ထိုစကားများကို သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လက်ခံရင်း သူ့ ဘေးနားမှ အရာရှိတစ် ဦးအား  လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ယူတာအို သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"</p> <p>​"မင်းသားကြီးကို ပြန်တင်ပြရရင်.. သူထွက်သွားတာ အတော်ကြာပါပြီ..မကြာခင်မှာပဲ ဒီလျူယောင်ကို ယူတာအိုက ခွေးတစ်ကောင်လိုမျိုး ဖမ်းလာခဲ့မှာပါ ခဗျ.."</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save