“ပေါက်ကရတွေ... နဂါးဘုရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ သေခြင်းနဲ့ရှင်ခြင်းဆိုတာ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်၊ အပြင်ကနေ လိုက်ပြီး အရေးယူလို့ မရဘူး။ ဒါကို မြို့ခြောက်မြို့က ပူးတွဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ရန်ငြိုးတွေကို အပြင်ကလူတွေ မပတ်သက်ရဘူးဆိုတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ခင်ဗျားတို့က ဖောက်ဖျက်တော့မလို့လား” ကျန်းထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချန်း၏ ပါရမီမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှရာ ကျိုးယွင်မြို့မှလူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည့်အရေးကို သူ မည်သို့ သဘောတူနိုင်ပါမည်နည်း။
ယခုအခါ ချင်းယွီမြို့ကလူများမှာ ပြင်ပရန်သူကို ခုခံရန်အတွက် စည်းလုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးယွင်မြို့ကလူများက စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်နေကြသဖြင့် ဝမ်မိသားစုနှင့် ကျိုးမိသားစုတို့ကလည်း ကျန်းမိသားစုဘက်မှ သေချာပေါက် ရပ်တည်ပေးကြမည်ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးယွင်မြို့ကလူများ၏ ယုတ်မာမှုများကို သူတို့၏ ပါရမီရှင်များထံမှ ကြားသိထားကြပြီးဖြစ်ကာ ကျန်းချန်းသာ ဝင်မပါခဲ့ပါက သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကျန်းချန်းက ကျိုးယွင်မြို့မှလူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း အခြားသူများစွာကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်းက သူတို့အပေါ် ကျေးဇူးရှိထားခဲ့သဖြင့် ယခု ကျိုးယွင်မြို့မှလူများက စည်းမျဉ်းဖောက်ဖျက်ပြီး ကျန်းချန်းကို သတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူတို့ လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။
“ဟမ့်... ခင်ဗျားတို့က ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကို လူတွေ အများကြီး သတ်ဖြတ်ရအောင် မလုပ်ခိုင်းပါနဲ့။ ဒီနေ့တော့ ကျန်းချန်း သေကိုသေရမယ်” ရှီဝူဖုန်းက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးယွင်မြို့မှ အခြား ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်တစ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးမှာလည်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ကျန်းချန်းက သူတို့၏ တပည့်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။
၎င်းက သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“တကယ်လို့သာ အဲဒီလိုဆိုရင် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ ငါတို့ ချင်းယွီမြို့က ပါရမီရှင်တွေ ခင်ဗျားတို့ ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အများကြီး သေခဲ့တာပဲ။ အဲဒီ အကြွေးတွေကိုရော ငါတို့ ပြန်တွက်ရမှာလား” ကျန်းထျန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“တွက်ချင်ရင်လည်း တွက်လေ... ဒါပေမဲ့ ကျန်းချန်းကို ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားဖို့ ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို ကာကွယ်ပေးချင်နေသေးတယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ကိုပါ သတ်ပစ်မှ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့” ရှီဝူဖုန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
၎င်းမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူက သူ၏ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အသုံးချကာ တစ်ဖက်လူကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျိုးယွင်မြို့မှလူများက တကယ်ပင် သေချင်နေကြပုံရသည်။ သူတို့က ကျန်းချန်းကို သတ်ချင်နေတာလား။
သူတို့မှာ အဲဒီလို အရည်အချင်းရှိလို့လား။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်းက လူအုပ်ကြီး၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ချန်းအာ...” ကျန်းယွင်ဖေးက ခေါ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ဖေးလည်း ရောက်ရှိလာနေခဲ့ခြင်းပင်။ သူ၏သားက နဂါးဘုရင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ကျန်းယွင်ဖေးက မည်သို့ မလာဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
ကျန်းမိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ အခြားသူများ သူတို့ကို အထင်မသေးရဲအောင် အင်အားပြခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။
“ကျွန်တော်က ကျန်းချန်းပါ။ ပြောစမ်းပါဦး... ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်နေတာလား” ကျန်းချန်းက ဆိုလိုက်သည်။
ကျန်းချန်းက ဘာလုပ်ချင်နေမှန်း လူအများအပြား နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်အမ်းသွားကြရသည်။ သူက အမှန်တကယ်ပင် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ဝန်ခံရဲသည်လား။
“ကောင်လေး... မင်း တော်တော် သတ္တိရှိတာပဲ။ ငါတို့ မင်းကို သတ်တော့မယ်ဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထွက်လာရဲတယ်ပေါ့။ သေဖို့ အသင့်ပြင်ထားပြီလား” ရှီဝူဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
ထိုခဏတွင် ရှီဝူဖုန်းက ကျန်းချန်းကို သတ်ဖြတ်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သူ့ရှေ့မှ လူငယ်က သူတို့ ရှီမိသားစုမှ ပါရမီရှင်များစွာနှင့် သူတို့၏ အထူးချွန်ဆုံး တပည့်ဖြစ်သူ ရှီအန်းမင်ကိုပါ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။
အကြီးအကဲများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေခြင်းက အလုံခြုံဆုံး ဖြစ်ပါလျက် ကျန်းချန်းက ဘာကြောင့် အခုလို ရှေ့သို့ ထွက်လာရသလဲဆိုတာကို လူအများအပြား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျားတို့ကို ဘယ်သူက သတ်သွားတယ်ဆိုတာ သိစေချင်ရုံပါပဲ။ ဒါမှ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို မှတ်မိနေမှာပေါ့။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ သရဲဖြစ်သွားရင်တောင် ကျွန်တော့်ကို လက်စားလာချေလို့ ရတာပေါ့။ လူမှားပြီး မရှာမိအောင်လို့ပါ။ ကျွန်တော့်ဆီ လာရှာရင်လည်း ကျွန်တော်က ဒုတိယအကြိမ် ထပ်သတ်ပေးမှာပါ” ကျန်းချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ...” ကျန်းချန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူအများအပြား ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ ကျန်းချန်းက ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။
ကျန်းချန်းက တစ်ဖက်လူကို သတ်ချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား။
ကျန်းချန်းက ကျိုးယွင်မြို့မှ ပါရမီရှင်များကို သတ်နိုင်လောက်အောင် သန်မာသည်ဆိုလျှင်ပင်...
ကျိုးယွင်မြို့မှလူများထဲတွင် ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး ရှိနေပြီး ရှီဝူဖုန်းမှာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်နှစ်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် သန်မာလှပေသည်။
ထို့ပြင် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ၃၀ ခန့်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ကျန်းချန်းက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ မောက်မာနေတာလား။
သူက တစ်ဖက်လူကို သတ်မယ်လို့ ပြောနေတာလား။
ချင်းယွီမြို့မှလူများကလည်း ကြောင်အမ်းသွားကြရသည်။ ကျန်းချန်းက ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။
ပြိုင်ဘက်က အလွန်သန်မာလှသဖြင့် ဤဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံး ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းက သူတို့ကို သတ်မယ်လို့ ပြောရဲသည်လား။
“ချန်းအာ... မြန်မြန် ပြန်လာစမ်း၊ ပြဿနာတွေ မရှာနဲ့” ကျန်းယွင်ဖေးက ကျန်းချန်းကို မြန်မြန် ပြန်လာရန် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်းက တကယ်ပင် ရူးသွပ်နေပြီဟု သူ ခံစားနေရသည်။
“အဖေ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဒီလူတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တာမလား။ ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာပဲ သေခိုင်းလိုက်ရုံပေါ့။ အဲဒီအခါကျမှ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် အထင်ကြီးနေလဲဆိုတာ သိသွားမှာပါ။ ကျွန်တော်က သူတို့ ရန်စလို့ရတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး” ကျန်းချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ ဤလူများကိုသာ သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်မလားဟု ကျန်းချန်း တွေးနေမိသည်။
ကျန်းချန်းက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးသို့ မည်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းရမလဲဟု စဉ်းစားနေချိန်တွင် ကျိုးယွင်မြို့မှလူများက သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာကြခြင်းပင်။
၎င်းက ကျန်းချန်းအတွက် ထိုလူများကို သတ်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
“ဟားဟားဟား...” ကျန်းချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးယွင်မြို့မှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ကျန်းချန်းက ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဦးနှောက် သိပ်ကောင်းပုံမရဟု သူတို့ ယူဆလိုက်ကြသည်။
ဘေးမှ ပွဲကြည့်နေကြသော အခြားကျွမ်းကျင်သူများကလည်း ကျန်းချန်း၏ စကားမှာ တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းပြီး မောက်မာလွန်းလှသည်ဟု ထင်ကာ ဝိုင်းဝန်း ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။
ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးနှင့် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ၃၀ ကို ကျန်းချန်းက သတ်မယ်လို့ ပြောနေသည်လား။ ဘယ်သူက သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ယုံကြည်မှုတွေ ပေးလိုက်တာလဲ။
“ကျန်းချန်း... ဒါက မင်း မသေခင် နောက်ဆုံး ရုန်းကန်နေတာလား။ သေရင်တောင် သိက္ခာရှိရှိ သေချင်လို့လား” ရှီဝူဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့။ အဘိုး... ကျွန်တော့်အတွက် သူတို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ပေးထားပါ။ ကျိုးယွင်မြို့ကလူတွေ ထွက်မပြေးနိုင်အောင်လို့ပေါ့။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားရင် တားပေးထားပါ။ ဒီလူတွေကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်။ ဒီလို အမှိုက်တစ်စုက ကျွန်တော် ကျန်းချန်းကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တော်တော် အထင်ကြီးနေကြတာပဲ” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။
ယခုအခါ ကျန်းချန်းတွင် ခွန်အားရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလှပေသည်။
မှန်ပေသည်။ ကျန်းချန်း၏ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မသိရှိကြသူများအတွက်မူ ကျန်းချန်း၏ စကားမှာ ရူးသွပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးမျှသာ ရှိသူက ဤမျှအထိ မောက်မာစွာ ပြောနေသည်ကို မြင်ရသူတိုင်းက ကျန်းချန်းမှာ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည်ဟု ထင်နေကြခြင်းပင်။
“ချန်းအာ... ဒီကိစ္စက ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ဘူးနော်။ ပြိုင်ဘက်က အလွန်သန်မာတယ်၊ လောမကြီးနဲ့ဦး” ကျန်းယွင်ဖေးမှာလည်း ကျန်းချန်း တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်မည်ဟု ပြောနေသဖြင့် အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူက ပိုပြီး မြန်မြန် သေချင်နေတာလား။
“အဖေ... အဘိုး... ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးပါ။ ကျွန်တော် တကယ် သန်မာပါတယ်” ကျန်းချန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချန်းက တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ အခြားသူများ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ပင်။
ပြိုင်ဘက်က အလွန်သန်မာလှပေသည်။ အကယ်၍ အားလုံး စုပြုံတိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါက ချင်းယွီမြို့မှ အခြားဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ရပေလိမ့်မည်။
ကျန်းချန်းက သန်မာလှသဖြင့် ဤလူများကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေခြင်းပင်။
“ကောင်းပြီလေ... အားလုံး နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ကြ။ ဒီနေရာကို ကျန်းချန်းအတွက်ပဲ ချန်ထားပေးလိုက်ရအောင်” ကျန်းထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချန်းကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သလို ဆုံးရှုံးမှုများလည်း ရှိလာနိုင်သည်။
တကယ်လို့ ကျန်းချန်းကသာ မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း သူတို့ ဝင်ကယ်ဖို့ အချိန်မီပါသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ချင်းယွီမြို့မှ ကျွမ်းကျင်သူများစွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ကျန်းချန်း၏ စကားကို နားထောင်ကာ သူ့ကို အရည်အချင်းပြခွင့် ပေးလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့ကလည်း ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားသလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြခြင်းပင်။
အခြားပွဲကြည့်ပရိသတ်များကလည်း ကျန်းချန်းက ကျိုးယွင်မြို့မှလူများကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကို သိချင်စိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။
ကျိုးယွင်မြို့မှလူများမှာမူ ချင်းယွီမြို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားကြရသည်။ သူတို့က အမှန်တကယ်ပင် တပည့်လေးတစ်ဦးကို သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်သူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခိုင်းသည်လား။
ဒါက တကယ်ကို မလေးစားတာပဲ။ ဒါက စော်ကားတာပဲ။
အကယ်၍ သူတို့က ကျန်းချန်းကို သတ်လိုက်ရင်တောင်မှ အပြင်မှာ သတင်းထွက်ရင် ကောင်းမှာ မဟုတ်ပေ။ လူအများကြီးဖြင့် တပည့်လေးတစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်တာက ဘာများ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိပါမည်နည်း။
***