Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 75</h2> <h2 style="text-align: center;">နဝမအဆင့် ဆေးဆရာ၏ အမွေအနှစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ကံကောင်းသွားတာပါ အဘိုး” ကျန်းချန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် ချင်းယွီမြို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိတော့ဘူး။ ချင်းယွီမြို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာရင် ငါ့ကို လာရှာဖို့ မင်းကို ငါပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။ ဒီနေ့တော့ မင်း အဲဒီအတွက် ရောက်လာတာပဲ မဟုတ်လား” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားက အဘိုးအိုဟော့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် အမှန်တကယ်ပင် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ရောက်လာတာပါ” ကျန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ... ကိစ္စက ဒီလိုပါ။ ဒီတစ်ခါ မင်းကို ငါဖိတ်ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဆေးဖော်စပ်တဲ့ အတတ်ပညာကို သင်ပေးဖို့ပါပဲ” အဘိုးအိုဟော့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူက ကျန်းချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>“တကယ်လား။ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အဘိုး။ မဟုတ်ပါဘူး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။ တပည့် ကျန်းချန်းက ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်” ၎င်းကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချန်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အဘိုးအိုဟော့ကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက် ဂါရဝပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းချန်း ဒူးထောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် မမြင်ရသော ခွန်အားတစ်ခုက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သဖြင့် သူက မတ်တတ်ရပ်လျက် ဖြစ်သွားကာ ဒူးထောက်၍ မရတော့ပေ။</p> <p>ကျန်းချန်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ဤခွန်အားက အလွန် သန်မာလှပေသည်။ ဤသို့သော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်မှာ အနည်းဆုံး သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် အဘိုးအိုဟော့၏ ခွန်အားမှာ ထူးခြားလှကြောင်း ကျန်းချန်း သိရှိထားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ ဤအဘိုးအိုဟော့မှာ သူ၏ အရည်အချင်းအစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းပင်။</p> <p>ကျန်းချန်းကို ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ပေးရန်မှာလည်း အဘိုးအိုဟော့နှင့် ကျန်းချန်းတို့ကြားက သဘောတူညီချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုဟော့က သူ၏ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ အဘိုးအိုဟော့က သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာကြောင့် ဆရာတင်တဲ့ ဂါရဝပြုမှုကို ခွင့်မပြုရတာလဲ။</p> <p>“မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ ဆရာဖြစ်ဖို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ သဘောမတူခဲ့ဘူး” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဆေးဖော်စပ်နည်း သင်ပေးတာဆိုတော့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတာလား” ကျန်းချန်းက နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အခြေခံ အကျဆုံး အရာတွေကိုတော့ ငါ သင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းရမယ့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာတွေကတော့ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက်ဆီကပါ။ သူ အသက်ရှင်စဉ်မှာ နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တယ်” အဘိုးအိုဟော့က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဗျာ... နဝမအဆင့် ဆေးဆရာလား” ကျန်းချန်း မယုံနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည်။</p> <p>အဘိုးအိုဟော့က နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကို တကယ်ပဲ သိတာလား။ သူငယ်ချင်းတွေရော ဟုတ်ရဲ့လား။</p> <p>အဘိုးအိုဟော့ကလည်း ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာမှာလည်း နိမ့်ကျမည် မဟုတ်ပေ။ သူက မည်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသလဲဆိုတာကိုမူ ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p>ပဉ္စမအဆင့် ဆေးဆရာဆိုသည်မှာပင် ကျန်းချန်းအတွက် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။ ချင်းယွီမြို့၏ အသန်မာဆုံး ဆေးဆရာမှာ တတိယအဆင့်သာ ရှိခြင်းပင်။</p> <p>စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဆရာ တစ်ဦးမျှပင် မရှိပေ။ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဆရာများကို ယွင်လော့မြို့ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှာသာ ရှာတွေ့နိုင်သည်။ လူနည်းပြီး ကျွမ်းကျင်သူ နည်းပါးလှသော မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပါမည်နည်း။ ခိုင်မာသော စွမ်းအားရှိသည့် ကျွမ်းကျင်သူများရှိပြီး ငွေကြေး သုံးစွဲနိုင်စွမ်း မြင့်မားသည့် မြို့ကြီးများမှာသာ အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများ နေထိုင်ကြခြင်းပင်။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒါက နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက မရှိတော့ဘူး၊ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာ။ အကယ်၍ မင်းက သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ရယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ကိစ္စတစ်ခု ကတိပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ်” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းမှာ ‘နဝမအဆင့် ဆေးဆရာ’ ဆိုသည့် စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကောင်းကင်က မုန့်ကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဆေးဆရာ အတော်များများမှာ အလွန် မောက်မာကြပြီး သူတို့ဆီမှာ တပည့်ခံရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှကြောင်း သူ ကြားဖူးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တပည့်ဖြစ်လာလျှင်ပင် အစွမ်းထက်သော ဆေးဖော်စပ်နည်းများကို သင်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆေးဆရာ အတော်များများမှာ ပညာချန်ထားတတ်ကြပြီး တစ်ခါသင်လျှင် နည်းနည်းချင်းစီသာ သင်ပေးလေ့ရှိသောကြောင့်ပင်။ တပည့်အများအပြားမှာ ဆေးဆရာ၏ လက်ပါးစေများသာ ဖြစ်ကြရသည်။</p> <p>ဆေးဖော်စပ်သည့် အခါမျိုးတွင် သူတို့က တံခါးပိတ်ပြီး လုပ်ဆောင်လေ့ရှိကြသလို တပည့်များကိုလည်း ကြည့်ခွင့်မပေးကြပေ။ အကယ်၍ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကသာ တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံမည်ဆိုပါက ထိုနေရာအတွက် လူပေါင်းများစွာက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာ သေချာလှပေသည်။ ယခု ကျန်းချန်း၏ ရှေ့တွင် နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်၏ အမွေအနှစ်က စောင့်ကြိုနေသည်ဆိုခြင်းမှာ သူ့အတွက် အိပ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>“အခြေအနေတွေက ဘာများဖြစ်မလဲဆိုတာ သိပါရစေ” ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီအခြေအနေက အလွန် ခက်ခဲပါတယ်၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် သေချာပေါက် မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောင်မှာ မင်း သန်မာလာမယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာမှာပါ။ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းက အင်အားကြီးအဖွဲ့တစ်ခုရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာ။ အကယ်၍ မင်းက သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် သူ့အတွက် လက်စားချေပေးရလိမ့်မယ်။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆိုရမယ့် ကိစ္စပဲ” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အချို့သော အကြောင်းပြချက်များကြောင့် အဘိုးအိုဟော့မှာ ထိုအဖွဲ့အပေါ် ကိုယ်တိုင် အရေးယူ၍ မရခဲ့ပေ။ သူက သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းအတွက် လက်စားမချေပေးနိုင်သော်လည်း အခြားတစ်ဦးကို ကူညီခိုင်းနိုင်ပေသည်။ ယခု သူက ကျန်းချန်း၏ ပါရမီကို သဘောကျပြီး သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>“ဒါက...” ကျန်းချန်း ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤအဖွဲ့အစည်းက နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကိုပင် သတ်နိုင်သည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ခွန်အားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေမည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်သီးအင်အားစုများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤအမွေအနှစ်ကို လက်ခံလိုက်မည်ဆိုပါက နောက်ထပ် ကြောက်စရာကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦး တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ လက်မခံဘူးဆိုလျှင် နဝမအဆင့် ဆေးဆရာ ဖြစ်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ကာ နောင်တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ထပ်ရရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ ကျန်းချန်းသာ ဆေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့မည်ဆိုပါက အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာလျှင် သူ၏ ခွန်အားမှာ ပိုမို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချန်း၏ ‘ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနဂါးပညာ’ မှာ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသောကြောင့်ပင်။ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည့် အမွေအနှစ်မျိုး ရှိနေပါလျက် ကျန်းချန်းအနေဖြင့် ထျန်းဝူတိုက်ကြီးမှ အင်အားစုတစ်ခုကို ဘာကြောင့် ကြောက်နေရဦးမည်နည်း။</p> <p>ဤသို့ တွေးလိုက်မိချိန်တွင် ကျန်းချန်း စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်” ဟု တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ... အရင်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆိုပါ။ ပြီးတာနဲ့ ငါ မင်းကို အခြေခံ အကျဆုံး ဆေးဖော်စပ်နည်းတွေကို ချက်ချင်း သင်ပေးမှာဖြစ်သလို နဝမအဆင့် ဆေးဆရာရဲ့ အမွေအနှစ်ကိုလည်း လက်ဆင့်ကမ်းပေးမှာပါ” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော် ကျန်းချန်းက ဒီအမွေအနှစ်ကို ရယူပြီးရင်...” ကျန်းချန်းက ကောင်းကင်ဘုံကို ချက်ချင်း ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အဘိုးအိုဟော့က ၎င်းကို မြင်သောအခါ အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ... ဒါကတော့ အမွေအနှစ်ရဲ့ အကြောင်းအရာတွေပဲ။ ဒီထဲမှာ သူ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ သူ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆေးနည်းအချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်...” အဘိုးအိုဟော့က သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်း၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အမွေအနှစ်များ ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းမှာ သူ၏ မျိုးဆက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ရှိပြီး သူ မသေဆုံးမီတွင် သူ၏ မျိုးဆက် မပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ဆက်ခံမည့်သူတစ်ဦး ရှာဖွေပေးဖို့ အဘိုးအိုဟော့ထံ ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ပြားကို အပ်နှံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ တစ်သက်တာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ဤအတိုင်း အလဟဿ အဖြစ်မခံလိုခြင်းပင်။ လက်စားချေရန် ကိစ္စကိုမူ သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းက မပြောခဲ့သော်လည်း အဘိုးအိုဟော့ကသာ ထပ်ထည့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အဘိုးအိုဟော့မှာလည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ အဘိုးအိုဟော့အနေဖြင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းကို သတ်ခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းကို ရန်စခွင့် မရှိပေ။ အဘိုးအိုဟော့က သဘောတူခဲ့ရသလို ထိုဂိုဏ်းမှလူများကိုလည်း သူက စတင် တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းပင်။ အဘိုးအိုဟော့က သူ၏ သူငယ်ချင်းအတွက် ဆက်ခံသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးလိုသော်လည်း ထိုဆက်ခံသူမှာ သူ၏ သူငယ်ချင်းအတွက် လက်စားချေပေးရန်ဟူသော ကြီးမားသည့် တာဝန်ကိုလည်း ပခုံးထမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် အလကားရသည့်အရာ မရှိပေ၊ တစ်ခုခုရရန်အတွက် တစ်ခုခုကို ပြန်ပေးဆပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျန်းချန်းက ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ပြားကို ဂရုတစိုက် လက်ခံလိုက်သည်၊ ၎င်းတို့မှာ နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ဦး၏ တစ်သက်တာ အမွေအနှစ်များပင် ဖြစ်တော့သည်။ အဘိုးအိုဟော့က သူ့ကို လိမ်ညာမည်ဟု သူ မထင်ပေ၊ သူ့မှာ လိမ်ညာရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ ထို့ပြင် အဘိုးအိုဟော့နှင့် အချိန်အတန်ကြာ အတူရှိခဲ့ပြီးနောက် အဘိုးအိုဟော့မှာ အလွန် အားကိုးထိုက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချန်း ခံစားခဲ့ရသည်။</p> <p>“ဒီကျောက်စိမ်းပြားကို အရင် သိမ်းထားလိုက်ဦး။ မှတ်ထားပါ... ဒါကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မသိစေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် မင်း ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ‘သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ အပြစ်မရှိပေမဲ့ ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာကတော့ အပြစ်တစ်ခုပဲ’ ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို မင်း နားလည်သင့်တယ်” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးအိုဟော့။ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်” ကျန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအမွေအနှစ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်းတွင် တာဝန်တစ်ခု တိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတော့ မင်း သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်မှာ ငါချထားတဲ့ တားမြစ်ချက်တွေကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ အချက်အလက်အချို့ကို အဲဒီပေါ်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save