“ရန်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် ကျွန်တော် မသိနိုင်ဘူးလား” ကျန်းချန်းက မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားက အားနည်းလွန်းသေးတယ်။ ရန်သူက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ အချိန်မတန်ခင် သိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် ကောင်းမှာမဟုတ်ဘူး” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချန်းမှာ အနည်းငယ် မတတ်သာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရန်သူမှာ သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။
သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှသာ သူက ရန်သူ၏အမည်ကို သိရှိရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီပေလိမ့်မည်။
သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာပင် တိုက်ကြီးရှိ ကျွမ်းကျင်သူများကြား၌ မသေချာမရေရာသော အနေအထားတွင်သာ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် အရှင်သခင်တစ်ဦး မဟုတ်သေးပေ။
မဟာကျိုးမင်းဆက်အတွင်းမှာပင် သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်ထက် သန်မာသူများစွာ ရှိနေကြသည်။
ပြင်ပလောကကြီးမှာ အစစ်အမှန် အစွမ်းထက်သူများ ပေါများလှသော နေရာပင် ဖြစ်သည်။
“နားလည်ပါပြီ အဘိုးအိုဟော့၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာအတွက် လက်စားချေပေးနိုင်ဖို့ ကျွန်တော် သေချာပေါက် ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ့မယ်” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။
ယခုအခါ ကျန်းချန်းက အဘိုးအိုဟော့၏ သူငယ်ချင်းကောင်းထံမှ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ရာ လက်စားချေရန် တာဝန်မှာ သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ သဘာဝကျစွာ ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူက ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆိုပြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချန်းအနေဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို လက်ခံရပေလိမ့်မည်။
ကျန်းချန်း၏ အမူအယာကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုဟော့က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းချန်းက ဤကိစ္စကို စိတ်ထဲ ထားရှိနေသဖြင့် သူက ကျန်းချန်းအပေါ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိနေခြင်းပင်။
“ငါ မင်းကို ထပ်ပြီး သတိပေးချင်တာကတော့ လက်စားချေတာကို မင်းရဲ့ တတ်နိုင်တဲ့ ခွန်အားအတိုင်းပဲ လုပ်ဆောင်သင့်တယ်။ မင်းမှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အား မရှိသေးခင်မှာတော့ လောမကြီးပါနဲ့ဦး။ ငါ မင်းကို အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး သန်မာလာစေချင်တာကတော့ အမှန်ပဲ” အဘိုးအိုဟော့က ဆိုသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ကျန်းချန်းက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အဘိုးအိုဟော့မှာ တော်တော်လေး လူသားဆန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပေသည်။
“ကောင်းပြီ... နောက်ထပ် ငါ မင်းကို ဆေးမီးလျှံ ဘယ်လို စုစည်းရမလဲ၊ ဆေးမီးလျှံကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ဘယ်လို ကျိုချက်ရမလဲဆိုတဲ့ အခြေခံ အတတ်ပညာတွေကို သင်ပေးမယ်။ မင်း ဒါတွေကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင်တော့ နောင်မှာ ဆေးဖော်စပ်တာကို စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရပြီ။ တကယ်လို့ နောင်မှာ သိချင်တာရှိရင် အမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းပြားကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ဆရာရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာတွေက ငါ့ထက် မနိမ့်ပါဘူး” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။
အဘိုးအိုဟော့က သူ၏ အတတ်ပညာက ဆရာ့ထက် မနိမ့်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းချန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့ရသည်။ အဘိုးအိုဟော့ကလည်း နဝမအဆင့် ဆေးဆရာ တစ်ယောက်များလား။
အကယ်၍သာ အမှန်ဖြစ်မည်ဆိုပါက အဘိုးအိုဟော့မှာ တကယ့် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်ရပေမည်။ အဘိုးအိုဟော့က ကျန်းမိသားစုကဲ့သို့သော နေရာလေးမှာ ဘာကြောင့် နေနေရတာလဲဆိုတာကို ကျန်းချန်း တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
သို့သော်လည်း သူ မေးမြန်းရမည့် ကိစ္စမဟုတ်ကြောင်း ကျန်းချန်း သိရှိထားသဖြင့် မမေးတော့ပေ။
“အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်ချီတွေကို လက်ဖဝါးမှာ စုစည်းလိုက်...” အဘိုးအိုဟော့က ကျန်းချန်းအား အတွင်းမီးလျှံကို မည်သို့ စုစည်းရမည်ကို စတင် သင်ကြားပေးတော့သည်။
အဘိုးအို၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ရွှေရောင် မီးလျှံတစ်ခုမှာ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဆေးလုံးဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသော ဆေးမီးလျှံဖြစ်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ အဘိုးအိုဟော့သည် နဝမအဆင့် ဆေးဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဆေးလုံးဧကရာဇ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်းပင်။
၎င်းတို့မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ကြသည်။ နဝမအဆင့် ဆေးဆရာက သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တူညီပြီး ဆေးလုံးဧကရာဇ်ဟုလည်း လူသိများကြသည်။
ဆေးမီးလျှံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို ကျန်းချန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းက အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာတစ်ဦး၏ ဆေးမီးလျှံလား။
“ကောင်းပြီ... မင်းရဲ့ အလှည့်ပဲ။ ငါ ခုနက ပြောသလို စမ်းကြည့်လိုက်၊ ဆေးမီးလျှံကို စတင် စုစည်းကြည့်စမ်း...” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ကျန်းချန်းကလည်း အဘိုးအိုဟော့၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာပြီး သူ၏ အစစ်အမှန်ချီများကို လက်ဖဝါးဆီသို့ အာရုံစိုက် စုစည်းလိုက်သည်။
‘ရှူး...’ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းချန်း၏ လက်ထဲ၌ နီရဲသော မီးလျှံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မီးလျှံမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကို မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ထိုမီးလျှံများမှာ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။
အဘိုးအိုဟော့မှာ ကျန်းချန်း၏ လက်ထဲရှိ ဆေးမီးလျှံကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့ရသည်။ ဒါ... ဒါက ထူးခြားသော မီးလျှံတစ်ခုလား။
ကျန်းချန်းမှာလည်း လန့်သွားခဲ့ရသည်။ သူက ပထမဆုံး အကြိမ်မှာတင် ဆေးမီးလျှံကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သလို မီးလျှံမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်းက အစစ်အမှန်ချီများ စီးဆင်းမှုကို လျှော့ချလိုက်ရာ မီးလျှံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချန်းမှာ သူ၏လက်ထဲရှိ ဆေးမီးလျှံက ထူးခြားသော မီးလျှံတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို မသိရှိသေးပေ။
“ဒါက ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံဖြစ်တဲ့ ‘ကျောက်မီးလျှံ’ ပဲ” အဘိုးအိုဟော့က မနာလိုစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီကျောက်မီးလျှံဆိုတာက ဘာလဲ” ကျန်းချန်းက နားမလည်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေမှန်း သူ လုံးဝ မသိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချန်းမှာ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများ၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံခဲ့ရစဉ်က သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းပုလဲအတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးဝိညာဉ်ကသာ သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ထိုပြင်းထန်သော မီးလျှံများကို ကျိုချက်ရန် ကူညီပေးခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းမှာမူ ၎င်းကို ယခုတိုင် မသိရှိသေးပေ။
“ကျန်းချန်း... မင်း ဒီကျောက်မီးလျှံကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ။ ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ရှားပါးပြီး ထူးခြားလှတဲ့ မီးလျှံတစ်ခုပဲ။ ဆေးဆရာ အများအပြားက ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံတွေကို ရယူချင်ကြပေမဲ့ သူတို့မှာ အခွင့်အရေး မရှိကြဘူး။ မင်းက ဆေးဆရာ မဖြစ်ခင်ကတည်းက ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံတစ်ခုကို ရရှိထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျောက်မီးလျှံက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ အနည်းငယ် နိမ့်ကျပေမဲ့လည်း သူက ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်နေဆဲပဲ။ သူက သာမန်ဆေးမီးလျှံတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာသလို ဆေးလုံးဖော်စပ်တဲ့ အောင်မြင်နှုန်းကလည်း ပိုမြင့်မားစေတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ကျိုချက်ရတာကလည်း ပိုပြီး အဆင်ပြေပြီး မြန်ဆန်စေတယ်” အဘိုးအိုဟော့က ပြောလိုက်သည်။
ထူးခြားသော မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဆေးဆရာများမှာ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရော အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာပါ သာမန်ဆေးဆရာများထက် များစွာ သာလွန်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိကြသည်။
မှန်ပေသည်။ အချို့သော အစွမ်းထက်သည့် ဆေးဆရာများမှာမူ အလွန်အဆင့်မြင့်သော နည်းစနစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ထူးခြားသော မီးလျှံ မရှိလျှင်ပင် ဆေးလုံးများ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်နိုင်ကြသည်။
ထူးခြားသော မီးလျှံ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ အားသာချက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ မိမိကိုယ်တိုင်၏ ခွန်အားပင် ဖြစ်သည်။
ထူးခြားသော မီးလျှံများနှင့် အဆင့်မြင့် ဆေးဖော်သည့် အိုးများမှာ ပြင်ပအားအင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကသာ အားကိုးထိုက်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အဘိုးအိုဟော့... ကျွန်တော့်လက်ထဲက ဆေးမီးလျှံက ကျောက်မီးလျှံလား။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ ကျွန်တော် နဂါးဘုရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ရောက်နေတုန်းက ဒီလို မီးလျှံမျိုးနဲ့ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီမီးလုံးကြီးက ဝိုင်းထားခဲ့ပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိလစ်သွားခဲ့တာပါ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိတော့ဘူး”
“ကျွန်တော် နိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော့်မှာ အဝတ်အစားတွေလည်း မရှိတော့သလို ဒဏ်ရာလည်း ဘာမှ မရှိတာနဲ့ အဆင်ပြေတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ...” ကျန်းချန်းက သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
ဆေးမီးလျှံ၏ အရောင်မှာ သူ ယခင်က မြေအောက်လမ်းကြောင်းအတွင်း တွေ့ခဲ့ရသော မီးလျှံနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းမှာလည်း ထိုအချိန်က ကျောက်မီးလျှံက သူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။
အဘိုးအိုဟော့မှာ ၎င်းကို ကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားရသည်။ ကျန်းချန်းက မီးလျှံနှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှ အသက်ရှင်နိုင်ခြင်းက တစ်ကြောင်းဖြစ်သလို သူ့ကို အရှင်အဖြစ် အမှန်တကယ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်းကလည်း တစ်ကြောင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံတရားမှာ တကယ်ပင် အတုမရှိလှပေ။
အဘိုးအိုဟော့ပင်လျှင် တစ်နေ့မှာ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော နဝမအဆင့် ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူက သိုင်းဆရာသခင်လေးတစ်ယောက်ကို မနာလိုဖြစ်မိလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ကောင်းပြီလေ... ဒါကလည်း မင်းရဲ့ ကံတရားပဲလို့ ယူဆရမှာပေါ့။ မင်း တကယ် ကံကောင်းတာပဲ ကောင်လေး” အဘိုးအိုဟော့က ရယ်မောလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့က ကျန်းချန်း၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကိုလည်း အံ့ဩနေမိသည်။ သူက ဆေးမီးလျှံ စုစည်းပုံကို တစ်ကြိမ်သာ ပြသခဲ့သော်လည်း ကျန်းချန်းက အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင်။ သူ ကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဆေးမီးလျှံကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ရန် အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်ကျော် စမ်းသပ်ခဲ့ရသည်ကို အမှတ်ရနေမိသည်။
၎င်းက ကျန်းချန်းမှာ အလားအလာရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်းအတွက် သူရှာဖွေပေးခဲ့သော ဆက်ခံသူက သူ့ကို စိတ်ပျက်စေမည်မဟုတ်ဟု သူ မျှော်လင့်နေမိသည်။
“အခု မင်းက ဆေးမီးလျှံ စုစည်းနည်းကို သိသွားပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့ အတတ်ပညာတွေကို ဆက်သွားကြရအောင်...” အဘိုးအိုဟော့က ကျန်းချန်းအား အခြားသော အခြေခံ အတတ်ပညာများကို သင်ကြားပေးတော့သည်။
ကျန်းချန်းက ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမတစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် အများဆုံး ဒုတိယအကြိမ်မှာတင် အောင်မြင်လေ့ ရှိသည်။
သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်၊ ၎င်းက အဘိုးအိုဟော့အား တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။
အကယ်၍ ကျန်းချန်းကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည်ဆိုပါက သူက နောင်တစ်ချိန်တွင် ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာမှာ သေချာလှပေသည်။
နှမြောစရာ ကောင်းတာကတော့ အဘိုးအိုဟော့မှာ မကြာမီ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်ခြင်းပင်။
ထို့ပြင် ကျန်းချန်းမှာ သူ၏ သူငယ်ချင်းကောင်း၏ တပည့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် ကျန်းချန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
အကယ်၍ ကျန်းချန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်းချန်းအနေဖြင့် လက်စားချေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အဘိုးအိုဟော့က မည်သည့်ဂိုဏ်းမှလူကိုမျှ၊ သူ၏ တပည့်များ အပါအဝင် မည်သူ့ကိုမျှ စတင် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရန် ဂိုဏ်း၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။
တစ်နာရီကျော် အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျန်းချန်းက အခြေခံ အတတ်ပညာအချို့ကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ်မှာတော့ လက်တွေ့ အသုံးချရန်သာ ကျန်တော့သည်။
“ကောင်းပြီ... မင်း အခြေခံ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာအချို့ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီ။ ပြန်သွားပြီးတော့ ဆေးလုံးဖော်စပ်တာကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ဦး။ တကယ်လို့ သိချင်တာရှိရင် ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ ရှင်းလင်းချက်တွေ ပါပြီးသားပဲ” ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုဟော့က ကျန်းချန်းအား ထွက်ခွာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“အဘိုးအိုဟော့ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် သွားပါတော့မယ်” ကျန်းချန်းက အဘိုးအိုဟော့ကို ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
၎င်းမှာ အဘိုးအိုဟော့အပေါ် ထားရှိသော လေးစားမှုကြောင့်ပင်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်းချန်းက ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သရွေ့ ဆေးဆရာတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက် အချိန်တစ်ခု ရှာရဦးမယ်။
***