Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၁) ဒါက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမလေးပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခုံးနျန်တောင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဆယ့်ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ရှောင်မိုက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းဆီသို့ တောက်လျှောက် ပျံသန်းပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်ဆီသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် အေးခဲသွားလေသည်။</p> <p>တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အပိုရောက်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက တင်ပျဉ်ခွေကာ တရားထိုင်နေလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးက အနက်ရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဆံပင်များကို ပခုံးပေါ်သို့ ကျနေသော ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ခုအဖြစ် စည်းနှောင်ထားလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေး၏ ကြွေထည်အလား နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ပန်းရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မိသားစုနောက်ခံက သေချာပေါက် မဆင်းရဲနိုင်ကြောင်း ရှောင်မိုက ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်းက အပေါက်ခုနစ်ပေါက်ပါ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှလုံးသားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည် မဟုတ်ချေ။ လေဒဏ်မိုးဒဏ်ကို ခံရပြီး အစားအသောက် မမှန်လျှင်တောင်မှ ဖြူဖွေးနုနယ်နေနိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။</p> <p>တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ခြံဝန်းထဲတွင် သွေးမိစ္ဆာက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အံ့ဩစရာ မရှိလှဘဲ ၎င်းက ရာဂနှိုးဆွသော ဝတ္ထုတစ်အုပ်သာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။</p> <p>လူတစ်ယောက် ပျံသန်းလာသည်ကို အာရုံခံမိသောအခါ သွေးမိစ္ဆာက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရှောင်မိုရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း တရားထိုင်နေသော မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။</p> <p>တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p>"ပြန်ရောက်လာပြီပဲ" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ပြန်ရောက်ပါပြီ" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဆရာ၊ ဒီအစ်ကိုကြီးက ဘယ်သူလဲဟင်" မိန်းကလေးက သွေးမိစ္ဆာ၏ ဘေးသို့ ပြေးသွားရင်း တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက မိန်းကလေး၏ ခေါင်းလေးကို ပုတ်လိုက်သည်၊ "သူက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရှောင်မို တဲ့"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" မိန်းကလေးငယ်က တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးမိစ္ဆာကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒါက ခင်ဗျား အသစ်လက်ခံလိုက်တဲ့ တပည့်လား"</p> <p>"အဲဒီလိုလည်း ဆိုနိုင်ပါတယ်" သွေးမိစ္ဆာက သမ်းဝေလိုက်သည်၊ "ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်က တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ သေသွားတယ်။ သူက ဒီတပည့်ကို ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ ငါက သူ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အကြွေးရှိနေတော့ အဲဒီလူရဲ့ နေရာမှာ အစားထိုးပြီး ကျင့်ကြံဖို့ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်တာ။ ဪ ဒါနဲ့ သူ့နာမည်က ယွီယွင်ဝေ့ တဲ့"</p> <p>"နားလည်ပြီ" ရှောင်မိုက သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ခဏသွားနားလိုက်ဦးမယ်"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ အကြည့်များက ခြံဝန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ရှောင်မို၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးလေးများက ညင်သာစွာ ပုတ်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ဒီဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက အေးစက်စက်နိုင်ပေမယ့် လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အဆင်ပြေအောင် နေကြပေါ့" သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ ဆရာ" ယွီယွင်ဝေ့က နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရှောင်မိုကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>မွန်းလွဲပိုင်း။</p> <p>နှစ်နာရီကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ရှောင်မိုက ထလာကာ သူ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယွီယွင်ဝေ့က အနီးနား၌ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တရားထိုင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ၏ စကားများအရ ယွီယွင်ဝေ့ ကျင့်ကြံနေသော ပညာရပ်မှာ စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ် ဟုခေါ်သော ပညာရပ်တစ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မို သိရှိလိုက်ရလေသည်။</p> <p>စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ်မှာ မျက်လုံးပညာရပ် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အဆင့်ကိုးဆင့် ရှိလေသည်။</p> <p>အဆင့်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တတ်မြောက်သွားတိုင်း မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ထပ် တာအိုအမှတ်အသား တစ်ခု ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအိုအမှတ်အသား ကိုးခု ရှိနေပါက ကျင့်ကြံသူသည် စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ်ကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယွီယွင်ဝေ့မှာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူမက တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တာအိုအမှတ်အသား သုံးခု ပေါ်ထွက်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ရှောင်မိုက သူမကို လိမ္မာရေးခြားရှိသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ နေ့ဝက်ခန့် ထိတွေ့ဆက်ဆံပြီးနောက် ၎င်းမှာ ထိုသို့မဟုတ်ပုံရကြောင်း ရှောင်မို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ရေသောက်ပါဦး"</p> <p>ရှောင်မို ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေသည်မှာ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က ရေတစ်ပန်းကန်ကိုင်ကာ သူ၏ထံသို့ ပြေးလာခဲ့လေသည်။</p> <p>"ကျေးဇူးပဲ ယွင်ဝေ့"</p> <p>ရှောင်မိုက နာလင်ဓားကို ချလိုက်ပြီး မိန်းကလေးငယ်၏ လက်ထဲမှ ရေထည့်ထားသည့် ပန်းကန်ပြားလေးကို ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မို၏ မျက်လုံးများက ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ချုပ်နှောင်ခံလာရပြီး သူ၏ အသိစိတ်များ မှေးမှိန်စပြုလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ယွီယွင်ဝေ့က သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေပုံရလေသည်။</p> <p>သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှောင်မိုက အသိစိတ် ပြန်လည်ဝင်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>"ယွင်ဝေ့၊ မင်း ငါ့ကို စိတ်ကူးယဉ်လှည့်စားမှု လုပ်နေတာလား" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင်"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ကမန်းကတန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ ကျစ်ဆံမြီးနှစ်ခုမှာ ပလုတ်တုတ်တစ်ခုအလား ယိမ်းခါသွားလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p>"ကျွန်မ ကျင့်ကြံနေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ်က ကိုယ့်မျက်လုံးတွေကို ကိုယ်ပိုင် လက်နက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသန့်စင်ရတာပါ။ ပညာရပ်အားလုံးကို မျက်လုံးတွေကနေတစ်ဆင့် သုံးရတာပါ"</p> <p>"ကျွန်မရဲ့ အဆင့်က နိမ့်သေးတော့ စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်ပညာရပ်ကို လုံလောက်အောင် မကျွမ်းကျင်သေးဘူး။ တစ်ခါတလေ ကျွန်မရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တခြားသူတွေအပေါ် မတော်တဆ ပညာရပ်တွေ အသုံးပြုမိသွားတတ်လို့ပါ"</p> <p>"ဒါပေမယ့် ကျွန်မ တမင်သက်သက် လုပ်တာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မကို ယုံပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို"</p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများက မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ ငိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး" ရှောင်မိုက ရေပန်းကန်ကို ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်၊ "နောက်ဆိုရင်တော့ သတိထားပေါ့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ရေပန်းကန်ကို ပြန်ယူကာ ခြံဝန်းထဲသို့ ကမန်းကတန်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မို၏ မျက်မှောင်များ မတွန့်ချိုးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p>အသက်သုံးရှိုက်စာ အကြာတွင် ရှောင်မိုက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဓားသိုင်းကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေလေသည်။</p> <p>ညဘက် ဟိုင်နာရီ တစ်ဝက်ခန့်တွင် ရှောင်မိုက ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ထဲတွင် ရေချိုးလိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှော်ဖွပ်လိုက်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။</p> <p>"ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"</p> <p>ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ လွင့်ပျံလာလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးမိစ္ဆာက သေရည်ဘူးသီးခြောက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ဆံပင်များက အနည်းငယ် စိုစွတ်နေပြီး ရေချိုးပြီးခါစနှင့် တူနေလေသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော အသားအရေက လရောင်၏ အရောင်အဝါဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူမ၏ ပါးလွှာသော အနီရောင်ဂါဝန်က ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေကာ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကောက်ကြောင်းများကြောင့် ကော်လာမှာ အထက်သို့ အလွန်အမင်း ကွေးညွတ်တက်နေလေသည်။</p> <p>"ဘာမှမတွေးပါဘူး" ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်" သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုကို သိနားလည်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့ ကျန်းရှင်းလေး အကြောင်း တွေးနေတာမလား"</p> <p>"..."</p> <p>ရှောင်မိုက မဖြေခဲ့ချေ။</p> <p>မဖြေခြင်းက ဝန်ခံခြင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ ခုံးနျန်ကျောင်းတော်က ထိပ်ပြောင်အဘိုးကြီးက မင်းကို အဲဒီမှာ ဆက်နေဖို့ မတားဘူးလား"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ မော့ကာ သေရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်လေသည်။ ကြည်လင်နေသော အရည်များက သူမ၏ ဖြူဖွေးသော မေးစေ့မှတစ်ဆင့် ညှပ်ရိုးတစ်လျှောက် လည်ပင်းဟိုက်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဆင်းသွားလေသည်။</p> <p>"တားပါတယ်" ဟု ရှောင်မိုက ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ" သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်း ပြန်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး မင်းကို ပြန်လုဖို့ ခုံးနျန်ကျောင်းတော်ကို သွားဖို့တောင် ပြင်ဆင်နေတာ"</p> <p>"ခင်ဗျားဆီ ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားဆိုတော့ ကတိမဖျက်ချင်လို့ပါ" ရှောင်မိုက သွေးမိစ္ဆာကို ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်၊ "ဒါ့အပြင် ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့"</p> <p>"ပျင်းတယ်၊ ဟားဟားဟား"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အသံကျယ်လောင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံက တောင်ထိပ်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p>"ကောင်စုတ်လေး၊ မင်းက အစကတည်းက ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ။ ဒီမှာ နေတာက ဒီအဘွားကြီးအတွက် ဘာပျော်စရာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး" သွေးမိစ္ဆာက သေရည်ဘူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်၊ "သောက်မလား"</p> <p>"မသောက်ဘူး" ရှောင်မိုက ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"တောက်" သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး လစ်လျူရှုကာ သူမဘာသာ ဆက်သောက်နေလေသည်။</p> <p>လရောင်အောက်တွင် ကောင်လေးက ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်နေပြီး အမျိုးသမီးကမူ ခေါင်းကို နောက်သို့မော့ကာ ပြင်းရှသော သေရည်များကို သောက်သုံးနေလေသည်။</p> <p>"ယွီယွင်ဝေ့က နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်" အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှောင်မိုက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း၊ ငါသိပါတယ်" သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "ဒါပေမယ့် အခု သူက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမလေး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုကစပြီး သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ မင်းကိုပဲ လွှဲထားလိုက်မယ်။ မင်း သူ့ကို သတ်ချင်ရင်လည်း သတ်လိုက်ပေါ့"</p> <p>"သူက ခင်ဗျားသူငယ်ချင်းရဲ့ တပည့် မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ" သွေးမိစ္ဆာ၏ လေသံက ပြားကပ်နေလေသည်၊ "သူ သေသွားရင် အသုံးမကျလို့ပဲ ဆိုရမှာပေါ့"</p> <p>"ကောင်စုတ်လေး" သွေးမိစ္ဆာက လက်လှမ်းကာ ရှောင်မို၏ ဆံပင်များကို အဆက်မပြတ် ဖွလိုက်သည်၊ "အနောက်ဘက်ဒေသမှာ အရည်အချင်းမရှိတဲ့သူတွေက သေရမှာပဲ။ မင်းနဲ့ ငါလည်း အတူတူပဲ"</p> <p>ရှောင်မိုက ခေါင်းငုံ့ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်၊ "နားလည်ပါပြီ"</p> <p>"နားလည်ရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဒီအဘွားကြီး ပြန်အိပ်တော့မယ်"</p> <p>သွေးမိစ္ဆာက မတ်တပ်ရပ်ကာ ခြံဝန်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားလေရာ သူမ၏ အနောက်မှ အသံက လွင့်ပျံလာလေသည်။</p> <p>"နောက်ထပ် ခုနစ်နှစ်နေရင် အနန္တတာအိုဂိုဏ်းက သူတော်စင် ကို ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ ဆရာ မျက်နှာပျက်အောင် မလုပ်နဲ့"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save