Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၂) ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို ငါ ဆုံးမမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"</p> <p>"ဘာလို့ အလုပ်မလုပ်ရတာလဲ"</p> <p>အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော ယွီယွင်ဝေ့က အနီးနားရှိ ရှောင်မို နေထိုင်ရာ သစ်သားအိမ်လေးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ လက်ချောင်းကို ကိုက်ကာ တွေးတောနေလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူမထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေသည် မှန်သော်လည်း သူမက ဂူဗိမာန်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ထိန်းချုပ်ရန် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်လှည့်စားမှု ပညာရပ်ကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုပြိုင်ဘက်များမှာ လူကြီးများပင် ဖြစ်ကြသေးသည်။</p> <p>သို့တိုင် ရှောင်မိုက သူမနှင့် အသက်အရွယ်တူညီပြီး သူမအပေါ် မည်သည့် ခုခံကာကွယ်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ယုတ္တိဗေဒအရဆိုလျှင် ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းက စိတ်ကူးယဉ်လှည့်စားမှု ပညာရပ်ဖြင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ သူမ အလွယ်တကူ အောင်မြင်သွားသင့်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ရှောင်မိုက သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် မျက်စိတစ်မှိတ်မျှသာ အချိန်ယူခဲ့လေသည်။</p> <p>"သူ့မှာ အထူးစွမ်းရည် တစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုက ငါ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မှန်းဆလို့မရနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းနေလို့များလား"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဆရာနှင့် ရှောင်မိုတို့ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့မှာ ပို၍ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ မရှိဖြစ်လာလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ဆရာနှင့် တန်းတူညီမျှ အနေအထားတွင် ရပ်တည်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဘာကြောင့်လဲ။</p> <p>ဆရာသွေးမိစ္ဆာကို သူက ဘာကြောင့် အဲဒီလို လေသံမျိုးနဲ့ စကားပြောနိုင်ရတာလဲ။</p> <p>ပြီးတော့ သူမရဲ့ ပါရမီကလည်း မနိမ့်ပါဘူး၊ ဒါဆို ဘာလို့ ဆရာက သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ မျက်စိကျနေရတာလဲ။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>သူမ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားရမည်။</p> <p>နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယွီယွင်ဝေ့က ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့က အလွန် လိမ္မာရေးခြားရှိပုံ ပေါက်နေလေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုနှင့် သွေးမိစ္ဆာတို့အတွက် အဝတ်လျှော်ပေးခြင်း၊ ထမင်းဟင်းချက်ပေးခြင်းနှင့် ခြံဝန်းကို ရှင်းလင်းပေးခြင်းတို့ကို ကူညီလုပ်ဆောင်ပေးလေသည်။</p> <p>ရှောင်မို ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ရ၍ ပင်ပန်းနေသောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က လက်ဖက်ရည်တစ်ပန်းကန်ကို ချက်ချင်း ယူလာပေးတတ်လေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုကလည်း ထိုနေ့က ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ဟန်ဆောင်နေပြီး သူမကို ဂိုဏ်းတူညီမလေး တစ်ယောက်လို ဆက်လက်ဆက်ဆံနေလေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သွေးမိစ္ဆာဓားသိုင်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ ပြသခဲ့သော်လည်း သွေးမိစ္ဆာမှာ ရှောင်လျိုပေဝတ္ထုများကို စွဲလမ်းနေပြီး သူမကို မသင်ပေးချင်သဖြင့် ရှောင်မိုကသာ သူမကို ဟန်ပန်အနည်းငယ် သင်ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမက ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ရန် တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူးဟုသာ ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>တစ်လအကြာတွင် ရှောင်မိုက ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန် အနန္တတာအိုမြို့တော်သို့ သွားရန် လိုအပ်သဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့က သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>"ငါ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တချို့ သွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်။ ညီမလေး၊ သွေးမိစ္ဆာ မှာလိုက်တဲ့ စန်းလော့သေရည်ကို သွားဝယ်လိုက်ချေ" ဟု ရှောင်မိုက ယွီယွင်ဝေ့ကို ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"အင်း၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆရာ၏ သေရည်ဘူးသီးခြောက်ကို ပိုက်ကာ သေရည်ဆိုင်ရှိရာသို့ ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မိုက သူလိုအပ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်စေသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ဝယ်ယူပြီးစီးကာ ယွီယွင်ဝေ့ကို သွားရောက်ရှာဖွေသောအခါ သူမက အမျိုးသားအချို့နှင့် အချင်းများနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>ရှောင်မိုက ရှေ့သို့တက်ကာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က ကမန်းကတန်း ပြေးလာပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ဖက်ထားလိုက်သည်၊ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ အစ်ကို မရောက်လာခင်လေးတင် သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးက သူတော်စင် နေရာကို သေချာပေါက် ရမယ်လို့ သူတို့ပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရလို့။ ယွင်ဝေ့က အဲဒါကို ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်လို့ပါ"</p> <p>စကားပြောပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က အမျိုးသားများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ နောက်ထပ် ခုနစ်နှစ်နေရင် ရွေးချယ်မယ့် သူတော်စင် နေရာကိုတောင် လုချင်နေသေးတယ်။ ရှင်တို့ကို ကျွန်မ ပြောပြမယ်။ သူတော်စင် နေရာက ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုနဲ့ပဲ ထိုက်တန်တယ်။ ရှင်တို့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုရဲ့ ဓားအောက်မှာ သုံးကွက်လောက် ခံနိုင်အောင် အရင်လုပ်ခိုင်းလိုက်ဦး၊ ပြီးမှ စကားလာပြော"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ယွင်ရှောင်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပခုံးများပင် တုန်ခါနေပြီး ထိုမိန်းကလေးကို နေရာမှာတင် ခုတ်ပိုင်းပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်သွားကြလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ဘေးရှိ ဂိုဏ်းတူညီမလေးကို ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့်သာ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ ဘာလဲ၊ ခုနကတော့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ငါ့ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရောက်လာတော့ မရဲတော့ဘူးလား။ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။ သတ္တိကြောင်တဲ့ကောင်တွေ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ဆက်လက် လှောင်ပြောင်နေလေသည်။</p> <p>"တောက်။ ဒီခွေးကောင်နှစ်ကောင်ကို သတ်ကြ"</p> <p>ယွင်ရှောင်တောင်ထွတ်မှ တပည့်များက ၎င်းတို့၏ ဓားရှည်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှောင်မိုရှိရာသို့ ခုတ်ပိုင်းရန် ပြေးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p>ထိုတပည့်များမှာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၌သာ ရှိကြသေးသည်။ ရှောင်မို၏ ဓားရှည်မှာ အိမ်ထဲမှပင် ထွက်မလာခဲ့ချေ၊ ဓားကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တပည့်များမှာ လွင့်စင်သွားကြပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးများကို တစ်ပွက်ပြီးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ကြရလေသည်။</p> <p>"သွားကြစို့၊ ပြန်မယ်" ရှောင်မိုက လှည့်ကာ ယွီယွင်ဝေ့နှင့်အတူ မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်မို ခြေအနည်းငယ်မျှသာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် ဓားချီတစ်ချက်က သူ၏ထံသို့ ခုတ်ပိုင်းဝင်ရောက်လာလေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယွီယွင်ဝေ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးက တိတ်တဆိတ် ကွေးညွတ်သွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက လှည့်ကာ ဓားချီကို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားအောင် ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>တိမ်တိုက်ပုံစံများ ရေးဆွဲထားသော ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လာလေသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသားမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပုံရပြီး သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက် သူက ရွှေအမြူတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ ခါးရှိ အဆင့်အတန်းပြ ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်လိုက်ရာ "ယွင်ရှောင်တောင်ထွတ် ချိုက်ထျန်ရွေ့" ဟူသော စာလုံးခြောက်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက သူ၏ နာမည်ကို ကြားဖူးလေသည်။ သူက မသေမျိုးဆရာသခင် ယွင်ရှောင်၏ ကိုယ်ပိုင်တပည့်နှင့် အနှစ်သက်ဆုံး တပည့်ဖြစ်ပြီး အသက်ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်တွင် ရွှေအမြူတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းက ငါ့ရဲ့ ယွင်ရှောင်တောင်ထွတ်က တပည့်တွေကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားလို့ရမယ် ထင်နေတာလား" ချိုက်ထျန်ရွေ့က ရှောင်မိုကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဒါ.. ဒါဆို ရှင်က ဘာလိုချင်လို့လဲ" ယွီယွင်ဝေ့က သတ္တိမွေးကာ ချိုက်ထျန်ရွေ့ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "ရှင့်ကို ပြောထားမယ်၊ ကျွန်မတို့က ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က တပည့်တွေနော်"</p> <p>"ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်က တပည့်တွေ။ ဟက်၊ မင်းတို့ဆရာ ပြောထားတာကို ငါ မှတ်မိသေးတယ်။ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့် ကွာခြားနေမယ်ဆိုရင် အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းအတွက် တာဝန်က ပါဝင်သူတွေ အပေါ်မှာပဲ ရှိပြီး သူ ဝင်မပါဘူးဆိုတာလေ"</p> <p>ချိုက်ထျန်ရွေ့က မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ ညည်းတွားနေသော သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီငယ်များကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်းက ရှောင်မို မှတ်လား။ ငါက အားနည်းတဲ့သူတွေကို အနိုင်မကျင့်ချင်ဘူး။ ငါ့ကို သုံးကြိမ် ဦးချပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပေးရင် မင်းကို ငါ မသတ်ဘူး"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်၊ "ချိုက်ထျန်ရွေ့က ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၊ ကျွန်မတို့ ဒီကိစ္စကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ ကျေအေးလိုက်ကြရအောင်။ ကျွန်မ စလိုက်တဲ့ ပြဿနာမို့လို့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို့ ကိုယ်စား ကျွန်မပဲ ဦးချ—"</p> <p>"မလိုဘူး" ရှောင်မိုက နေရာတွင် ရှိနေသူ မည်သူ့ကိုမျှ အရေးမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် တိုက်ရိုက် လှည့်ထွက်လိုက်သည်၊ "သွားကြစို့"</p> <p>ရှောင်မိုက မြို့တံခါးဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချိုက်ထျန်ရွေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ဓားအိမ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပျံ့နှံ့လာလေပြီ။</p> <p>အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချိုက်ထျန်ရွေ့က ရှောင်မိုရှိရာသို့ ဓားဖြင့် လွှဲယမ်းခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ဓားချီက ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်မိုထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာလေသည်။</p> <p>ချိုက်ထျန်ရွေ့က ဘာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားခဲ့ချေ၊ သူက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှောင်မို၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မို သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်လိုက်ကြချိန်မှာပင်။</p> <p>ရှောင်မို၏ လက်ထဲရှိ နာလင်ဓားက ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>တောင်တန်းတစ်ခုအလား လေးလံလှသော ဓားဆန္ဒက လူတိုင်း၏ ပခုံးများပေါ်သို့ ဖိကျလာပြီး သွေးချီများမှာ အသက်ရှူကျပ်မတတ် ထူထပ်နေလေသည်။</p> <p>ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံး၏ အမြင်တွင် ရှောင်မိုက သူ၏ ဓားကို အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>သွေးချီများက ရေတံခွန်တစ်ခုအလား ဓားချီနဂါးကြီးအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ဆက်လက်ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>လူတိုင်း အသိစိတ် ပြန်လည်ဝင်လာချိန်တွင် ချိုက်ထျန်ရွေ့မှာ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘ.. ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>ချိုက်ထျန်ရွေ့နှင့် ရှောင်မိုတို့မှာ အဆင့်ကြီးနှစ်ဆင့် အတိအကျ ကွာခြားနေသည်၊ သို့တိုင်... သူက ရှောင်မို၏ ဓားတစ်ချက်ကိုတောင် ဒဏ်မခံနိုင်ခဲ့ဘူးလား။</p> <p>သူက တကယ်ပဲ ဂူဗိမာန်အဆင့်မှာပဲ ရှိသေးတာလား။</p> <p>ဒီလောကကြီးမှာ ဒီလိုမျိုး ဂူဗိမာန်အဆင့်မျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်မှာလဲ။</p> <p>ဓားရှည်က အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မို ကျန်းသုံးဆယ်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်မှသာ ယွီယွင်ဝေ့က သတိဝင်လာပြီး သူ၏နောက်သို့ ကမန်းကတန်း လိုက်ပါသွားလေသည်။</p> <p>အနန္တတာအိုမြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်သို့ ပြန်ရာလမ်းတွင် ရှောင်မိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "နောက်နောင် ဒီလိုမျိုးတွေ ထပ်မလုပ်နဲ့"</p> <p>"ဟင်" ယွီယွင်ဝေ့က ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်"</p> <p>ရှောင်မိုက လမ်းလျှောက်နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ သူမကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို" ရှောင်မို၏ အလေးအနက် မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ယှက်ထားလိုက်သည်၊ "ယွင်ဝေ့ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိလို့လားဟင်"</p> <p>"လက်ဖြန့်လိုက်"</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကို"</p> <p>"လက်ဖြန့်လိုက်" ရှောင်မိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ "သုံးကြိမ်မြောက် ငါ ထပ်မပြောဘူး"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ဖဝါးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ဓားအိမ်ကို မြှောက်ကာ သူမ၏ လက်ဖဝါးကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားလေသည်။</p> <p>ဆယ်ချက်တိတိ ရိုက်ပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့၏ လက်ဖဝါးများမှာ ဖောင်းအစ်နေလေပြီ။</p> <p>မျက်ရည်များ ဝဲနေသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊</p> <p>"ယွင်ဝေ့၊ သွေးမိစ္ဆာက မင်းကို ဆုံးမမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို ငါ ဆုံးမမယ်"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save