Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၆) ဘာလို့ အကုန်လုံးကို မသတ်လိုက်ရမှာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နံနက်စောစော။</p> <p>ရှောင်မိုက ခြံဝန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို လှန်လှောဖတ်ရှုနေလေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မို၏ဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော သွားလေးများဖြင့် စုတ်တံကို ကိုက်ရင်း စာမေးပွဲ စာရွက်တစ်ခုကို ဖြေဆိုနေလေ၏။</p> <p>မေးခွန်းများကို ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်မှောင်များ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက ယွီယွင်ဝေ့ကို စာသင်ပေးနေခဲ့သည်မှာ လေးလခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အစပိုင်း ငြင်းဆန်မှုများမှသည် နောက်ပိုင်း ခုခံဆန့်ကျင်မှုများအထိ၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အတင်းအကျပ် လက်ခံလိုက်ရခြင်းဖြင့် ယွီယွင်ဝေ့မှာ ဤဘဝမျိုးနှင့် တဖြည်းဖြည်း အသားကျလာခဲ့လေပြီ။</p> <p>သို့သော် ယွီယွင်ဝေ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသောအရာမှာ လစဉ်လတိုင်း ရှောင်မိုက သူမကို စာမေးပွဲ စစ်ဆေးလေ့ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမ မအောင်မြင်ပါက သူက သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ရိုက်မည်မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ နေ့စဉ် လေ့လာသင်ယူရမည့် အချိန်ကို တိုးမြှင့်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့၏ အမြင်တွင်တော့ သူမကို စာတွေ ပိုသင်ခိုင်းမည့်အစား ရိုက်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမည်။</p> <p>"အာ.. အာ.. အာ.."</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရန် ဦးနှောက်ခြောက်ခံ စဉ်းစားနေချိန်မှာပင် ကောင်းကင်မှ ကျီးကန်းတစ်ကောင်၏ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ယွီယွင်ဝေ့၊ ယွီယွင်ဝေ့"</p> <p>ကျီးကန်းက ရဲ့ရွှယ်တောင်ထွတ်၏ တောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းလာပြီး နှစ်ကြိမ်ခန့် အော်ဟစ်ကာ စာတစ်စောင်ကို ပစ်ချပေးခဲ့ပြီးနောက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>ရှောင်မိုက စာကို ကောက်ယူကာ ယွီယွင်ဝေ့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က စာကို ဖောက်ကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>စာကို ဖတ်နေရင်း မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p>"ဘာကိစ္စလဲ" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ တာဝန်မထွက်ရတာ နှစ်ဝက်လောက် ရှိနေပြီ။ အထွေထွေကိစ္စရပ်များ ခန်းမဆောင်က ကျွန်မကို မနက်ဖြန် ချန်နာရီ (နံနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ) မှာ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ အစ်မတချို့နဲ့အတူ ဟေးယွင်တောင် (တိမ်မည်းတောင်) ကို သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေကို အမဲလိုက်ခိုင်းတယ်။ ပြန်မလာခင်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရေအတွက်နဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ မိစ္ဆာအမြူတေတွေကို စုဆောင်းခဲ့ရမယ်တဲ့" ယွီယွင်ဝေ့က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုကို အလေးအနက် ကြည့်လိုက်သည်၊ "ဒီတာဝန်ကို ကျွန်မ သေချာပေါက် သွားရမယ်၊ ဒါက အနန္တတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ"</p> <p>သူမ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရှောင်မိုက သူမ ဘာကြောင့် ပျော်ရွှင်နေသလဲဆိုသည်ကို လုံးဝ သံသယမဝင်တော့ချေ။ တာဝန်သွားရမည်ဆိုပါက သူမ စာသင်စရာ မလိုတော့ဘဲ ယာယီ လွတ်မြောက်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ "မနက်ဖြန် မင်း သွားလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ဒီစာမေးပွဲ စာရွက်ကို ပြီးအောင်ဖြေလိုက်ဦး။ မင်း ပြန်ရောက်လာရင်တော့ နေ့စဉ် သင်ခန်းစာချိန်ကို နာရီဝက် ထပ်တိုးမယ်"</p> <p>ရှောင်မို၏ စကားကို ကြားသောအခါ အစောပိုင်းက ပျော်ရွှင်နေသော ယွီယွင်ဝေ့၏ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း အေးခဲသွားလေသည်။</p> <p>"ပြဿနာရှိလို့လား" ဟု ရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မ.. မရှိပါဘူး"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ စုတ်တံကို ဒေါသတကြီး ကိုက်ကာ မေးခွန်းများကို ဆက်လက် ဖြေဆိုနေလေသည်။</p> <p>"ဆရာ၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို၊ ယွင်ဝေ့ သွားတော့မယ်နော်"</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ယွီယွင်ဝေ့က သွေးမိစ္ဆာနှင့် ရှောင်မိုတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"သွားတော့" သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မှတ်ထား၊ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဂိုဏ်းတူတွေကို ဒုက္ခမပေးနဲ့" ဟု ရှောင်မိုက မှာကြားလိုက်လေသည်။</p> <p>"သိ.. ပါ.. တယ်.."</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ရှောင်မိုကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်၊ "ရှင်ကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းတူတွေကို သတ်ခဲ့တာ မလုံလောက်သေးလို့လား"</p> <p>ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြန်ဖြေပြီးနောက် ယွီယွင်ဝေ့က လှောင်ချိုင့်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>"ယွင်ဝေ့က မင်းကို တော်တော်လေး ကြောက်နေပုံရတယ်" သွေးမိစ္ဆာက ရှောင်မိုကို ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး" ရှောင်မိုက နာလင်ဓားကို အကြိမ်အနည်းငယ် သုတ်သင်လိုက်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊ "သူက အရိုက်ခံရမှာကို ကြောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"</p> <p>"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ" သွေးမိစ္ဆာက ခေါင်းစောင်းကာ မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"သူ့တာအိုကို သွားစောင့်ရှောက်ပေးမလို့" ရှောင်မိုက တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားလေသည်၊ "ကျွန်တော့်အတွက် ခင်ဗျား လုပ်ပေးခဲ့သလိုမျိုးပေါ့"</p> <p>ရှောင်မို၏ ပုံရိပ်က သူမ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ သွေးမိစ္ဆာက သူမ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ သူမဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ "ငါ လက်ခံလိုက်တဲ့ ဒီတပည့်က ငါ့အတွက် သိပ်ပြီး စိတ်ပူစရာမလိုလွန်းဘူးများ ဖြစ်နေလား"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အတူလိုက်ပါမည့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုတွေနဲ့ အစ်မ၊ ကျွန်မ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ခပ်သွက်သွက် ရှေ့သို့တက်သွားပြီး သူတို့ကို ဦးညွှတ်ကာ အလွန်အမင်း လိမ္မာရေးခြားရှိသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>"ညီမလေး၊ မင်းက ပိုပြောနေပါပြီ၊ ငါတို့လည်း ခုလေးတင်မှ ရောက်တာပါ" အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိပုံရသော အမျိုးသားက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "လူစုံပြီဆိုတော့ သွားကြစို့"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ရာ အပေါ်ယံကြည့်ရလျှင် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး လေသံကလည်း ညင်သာနေလေသည်။</p> <p>တကယ်တမ်းတွင်မူ ယွီယွင်ဝေ့က ခုနက သူ သူမကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သတိထားမိခဲ့လေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့က အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်မှ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည့် အသုံးမကျသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူမက အသက်ဆယ်တစ်နှစ်အရွယ်မှာပင် အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၏ အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျှတမှုကို ခံစားနိုင်မှာလဲ။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်မှာ များပြားလွန်းလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အပေါ်ယံတွင်မူ သူတို့က ဖော်ရွေပြီး စာနာတတ်ပုံပေါ်ကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့က ၎င်းတို့၏ ဂိုဏ်းတူများကို ပထမဆုံး သစ္စာဖောက်မည့်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့က ဟိုခွေးဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရှောင်မို လောက်တောင် ရိုးသားမှု မရှိကြချေ။</p> <p>"ဒါနဲ့ စကားမစပ်"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သေချာစွာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဟိုခွေးဂိုဏ်းတူအစ်ကို ရှောင်မိုက သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို အမြဲတမ်း ရိုက်နှက်ပြီး စကားနားမထောင်ပါက ဓားဆွဲထုတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လေ့ရှိသည် မှန်သော်လည်း။</p> <p>သူက တကယ်ကို တစ်သမတ်တည်းရှိပြီး ဘာဟန်ဆောင်မှုမှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>"ကျစ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာကို မြင်စရာမလိုတော့တာကို၊ ဘာလို့ ငါက သူ့အကြောင်းကို တွေးနေရသေးတာလဲ" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ခွေးဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို သူမ၏ စိတ်ထဲမှ ထုတ်ပယ်ပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဟေးယွင်တောင်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ယွီယွင်ဝေ့က သူတို့၏ အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့လေသည်။</p> <p>အဆင့်အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ လီနန် ဟုအမည်ရပြီး ကြွေကျသစ်ရွက်တောင်ထွတ်မှ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ကာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိလေသည်။</p> <p>အခြား အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ ယန်လျို နှင့် ချင်ဟိုင် ဟုအမည်ရကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်၏ အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြလေသည်။</p> <p>ချွီရှောင်ထောင် ဟုအမည်ရသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်ပြီး သူမက ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ကာ လှပသော ရုပ်ရည်နှင့် ကောင်းမွန်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။ သူမက အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော အသားအရေကို ဖော်ပြတတ်ကာ အမျိုးသားသုံးဦး၏ အကြည့်များကို မကြာခဏ ဆွဲဆောင်လေ့ရှိလေသည်။</p> <p>ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်မှ တပည့်များက အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်မှသာ ပထမဆုံးအကြိမ် နှစ်ကိုယ်ကြားကျင့်ကြံခြင်းကို ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။</p> <p>ဤချွီရှောင်ထောင်က နှစ်ကိုယ်ကြားကျင့်ကြံခြင်းကို မပြုလုပ်ရသေးဘဲ အမျိုးသားတစ်ဦးကို ရွေးချယ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် အမျိုးသားသုံးဦးစလုံးက ချွီရှောင်ထောင်၏ ပထမဆုံး လက်တွဲဖော် ဖြစ်ချင်နေကြလေသည်။</p> <p>သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ချွီရှောင်ထောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မသိဘဲနေပါမည်နည်း။ သူမကလည်း ထိုအားသာချက်ကို အသုံးချနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"တောက်၊ ဒီလူတွေက တော်တော်လေး အမြင်ကတ်စရာကောင်းတာပဲ။ ဘာလို့ အကုန်လုံးကို မသတ်လိုက်ရမှာလဲ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က သူမဘာသာ တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော် မကြာမီမှာပင် ရှောင်မို၏ "အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဂိုဏ်းတူတွေကို ဒုက္ခမပေးနဲ့" ဟူသော စကားများက ယွီယွင်ဝေ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေလေသည်။</p> <p>"ဒုက္ခပါပဲ" ယွီယွင်ဝေ့က သူမ၏ လက်ချောင်းကို ကိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ညီမလေးယွီ၊ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား" ချွီရှောင်ထောင်က ယွီယွင်ဝေ့၏ အနီးသို့ တိုးကပ်လာပြီး ပြုံးရင်း မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အစ်မချွီ" ယွီယွင်ဝေ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်၊ "ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအကြောင်း တွေးနေလို့ပါ"</p> <p>သူမက သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအကြောင်းကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာသည်ကို ကြားသောအခါ ချွီရှောင်ထောင်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပသွားလေသည်၊ "ညီမလေးယွီရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက မောင်လေးရှောင်မို မဟုတ်လား"</p> <p>"ဟင်။ အစ်မချွီက ကျွန်မရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုအကြောင်းကို ကြားဖူးလို့လား" ယွီယွင်ဝေ့က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မကြားဖူးဘဲ နေပါ့မလဲ"</p> <p>ချွီရှောင်ထောင်က ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>"အရင်တုန်းက မောင်လေးရှောင်မို ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ဓားချီတွေက ငါတို့ ပန်းတစ်သောင်းတောင်ထွတ်ပေါ်ကို မကြာခဏ ကျလာတတ်တယ်လေ"</p> <p>"ငါ ရေချိုးနေတုန်း လန့်ဖြန့်သွားရတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ"</p> <p>"ငါတို့က မောင်လေးရှောင်မိုကို လာဆော့ဖို့ ခေါ်ပေမယ့် သူက တစ်ခါမှ မလာဘူး၊ သူက တကယ်ကို ရှက်တတ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတာပဲ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့ - "..."</p> <p>"ဒါပေမယ့် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ မောင်လေးရှောင်မိုက ဂူဗိမာန်အဆင့်နဲ့ ရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p>"ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"</p> <p>"ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများက မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြတယ်လို့ ငါ ကြားသေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေဆီကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး ပြန်သတ်ပစ်ခဲ့တာလေ"</p> <p>"အဲဒီနောက်ပိုင်း မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကို ဘယ်သူမှ ပြဿနာမရှာရဲတော့ဘူး"</p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချွီရှောင်ထောင်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ငယ်သေးတာ နှမြောစရာပဲ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ ငါ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုဆီကို သေချာပေါက် သွားလည်ရမယ်"</p> <p>"ဒီအရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမ"</p> <p>ယွီယွင်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ငါ့ရဲ့ ဟိုခွေးဂိုဏ်းတူအစ်ကိုက ခွေးတစ်ကောင်လို အမြင်ကတ်စရာကောင်းပေမယ့်..</p> <p>သူ့ကို ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ကနေ ကန်ချပစ်ချင်ပေမယ့်..</p> <p>သူက ရှင်တို့လို အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ တပ်မက်ခွင့်ရှိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ရှင့်ကို သတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ငါ့ကို လာမပေးနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ဟေးယွင်တောင်ပေါ်မှာ ငါ ပထမဆုံး သတ်မယ့်သူက ရှင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save