Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၃) - အုပ်စုလိုက်သုတ်သင်ပစ်ခြင်း၊</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်၊ သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>‘ကောင်းကျီ ဟုတ်လား...’</p> <p> </p> <p>ယန်ညီအစ်ကိုများ၊ မရဏနတ်ဆိုး လေးကောင်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးမှာ လုံးဝ တွေဝေသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ကောင်းကျီ ဆိုတာက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... ငါတို့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကောင်းမှ မဟုတ်တာ...’</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ၊ ကောင်လေး... မင်းက အတော်လေး သတင်းရထားတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကောင်း ဆိုတာကိုတောင် မင်း သိနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>လန်လီဟွာက ဝူယွမ်ကို သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူသည်လည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်အထိ သူ့ကို လန်လီဟွာ ဟူသော နာမည်ဖြင့်သာ လူသိများခဲ့ပြီး သူ၏ နာမည်ရင်းကို မည်သူကမျှ မသိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ သူ ပထမဆုံး တွေ့ရသော လူက ဤမျှလောက် အများကြီး သိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ အားလုံးကလည်း လန်လီဟွာ ထံသို့ အကြည့်များ ရွှေ့သွားကြလေသည်။ ဩော်... ဒီခွေးမသားရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကောင်း ကိုး...။</p> <p> </p> <p>“ငင့်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့၏... ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်သွားခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း လန်လီဟွာ ဟုခေါ်သော ဤကောင်သည် မျိုးရိုးနာမည်နှင့် တကယ်ကို လိုက်ဖက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ချင်းကျူ... မင်း တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ထဲကို အရင်ဝင်ပြီး မင်းလုပ်စရာရှိတာ လုပ်... ဒီလူတွေကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အစီအရင် ပြားတစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော အစီအရင်တစ်ခုက တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန် တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း ဖန်တီးလိုက်သော စွမ်းအင်အကာအကွယ် အလွှာက အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို သီးခြား ခွဲထုတ်ပေးရုံသာမက မြင်ကွင်းကိုလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့၏。</p> <p> </p> <p>“ဒီအစီအရင် ရှိနေပြီဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ချောင်းကြည့်မှာကို မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး... သွားတော့...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ...” လင်ချင်းကျူက ဤလူများကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝူယွမ်၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်သည် သူမအတွက် အလွန် အရေးကြီးပြီး အသက်ဝင်မည့် အချိန်ကလည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် သူမ အချိန်ဆွဲနေ၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ ဤသူခိုးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခင်ကဆိုလျှင် လင်ချင်းကျူ စိုးရိမ်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဝူယွမ် ပြသခဲ့သော နည်းလမ်းများကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမတွင် မည်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ရှေးခေတ်ကာလမှ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းသည် ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်ရတနာ အတွင်း၌ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်အနေဖြင့် သူတို့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင်တောင်မှ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း ပေါ်လာသည်နှင့် လူငယ်ဘုရင်သုံးပါး အဆင့်ရှိ ဤလူများကို မဆိုထားနှင့်၊ ပိုမိုအားကောင်းသော သူများပင်လျှင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် သတိထားနော်...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက သူမ၏ ငွေရောင် သွားလေးများကို ခပ်ဖွဖွ ကိုက်လိုက်ပြီး ဝူယွမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူမ၏ ပုံရိပ်လေးက လှုပ်ရှားသွားပြီး တိုင်ချင်း မသေမျိုး ရေကန် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကျက်သရေရှိလှသော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ မသေမျိုးရေကန်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကူးခတ်သွားသည့် ကျက်သရေရှိသော ငါးကြင်းဖြူလေး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီးနောက် သူမ၏ အဖြူရောင် ဂါဝန်လေးမှာ အပေါ်သို့ ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟေး... အလှလေး၊ မသွားပါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>“မမလေး ကောင်းကျူ... ကောင်းကျီနဲ့ အတူတူ ဝင်ဖို့ ဘာလို့ မစောင့်တာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“မင်းက ရေထဲကို ဝင်မလို့လား... ဒါဆိုရင် တိုက်ပွဲကို ရေကန်ထဲ ပြောင်းလိုက်ရင်ကော...”</p> <p> </p> <p>... လင်ချင်းကျူက လှည့်ပြီး တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန် အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူယုတ်မာ တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြေးဝင်လာကြကာ သူတို့၏ အကြည့်များက လင်ချင်းကျူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်ကတော့ သူတို့ကို ဤနေရာအထိ လိုက်လာခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဤလူများသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မက်မောနေရုံသာမက တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ကိုပါ မျက်စိကျနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြွယ်ဝလှသည့် စွမ်းအင်များကို ယခုလေးတင် ဤလူ တစ်ဒါဇင်ကျော်က ခံစားမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အတွင်း၌ ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို သူတို့ လက်လွတ်မခံလိုကြပေ။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ... အနောက်မှာ ရှိနေတာက အခကြေးငွေ ပေးရမယ့် အကြောင်းအရာတွေပါလို့ ငါ ပြောပြီးပြီလေ... တကယ်လို့ မင်းတို့ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အဝင်ဝတွင် လက်မှတ်စစ်သူ တစ်ဦးအလား ရပ်နေပြီး လူတစ်ယောက်တည်းက လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ လူတစ်သောင်း ဝင်ရောက်လာခြင်းကို တားဆီးထားသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ထွက်သွားစမ်း...”</p> <p> </p> <p>ယန်ညီအစ်ကိုများက လှိုင်းထနေသော တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ကို လောဘတကြီး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဝူယွမ်ကို ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယွမ်စွမ်းအင်များ လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး အသက်စွမ်းအင်များပါ ပါဝင်နေသဖြင့် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်တော့မည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က လက်ဝါးတစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ယန်ညီအစ်ကိုများကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့နှင့် စကားပြောကာ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ချေ။ သိမ်မွေ့လှပသော အနီရင့်ရောင် ကြေးဝါအိုး တစ်ခုက သူ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချွင်...</p> <p> </p> <p>သူက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် ကြီးထွားလာခဲ့လေသည်။ ကြေးဝါအိုး ကိုယ်ထည်မှ ပြင်းထန်သော အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယန် ညီအစ်ကိုများ၏ လက်ဝါးရာများမှာ ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး၏ တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဝါအိုးကြီးက ကျယ်ပြန့်လာပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အလွန်အမင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပူပြင်းသော လှိုင်းဂယက်များက အဆက်မပြတ် ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဤကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်ပင်လျှင် များစွာ ပိုမို ပူပြင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပူပြင်းလှသည့် မီးတောက်များက ယန်ညီအစ်ကိုများနှင့် သူတို့၏ အနောက်ရှိ လူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဝတ်ရုံလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ယွမ်စွမ်းအင်များက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ၎င်းအတွင်းမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းဂယက်များမှာလည်း ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကြေးဝါအိုးက၊ ပစ္စည်းကောင်းပဲ...”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်တွင်း၌ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်း၏ မူလ ဝိညာဉ်ရတနာ ပီပီ နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ပိုင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး ဤကြေးဝါအျုးမှာ တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိကထားသဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် အားကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက ကမ္ဘာသစ်ပင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပြန်လည် နာလန်ထူနေသဖြင့် သူ၏ ကြေးဝါအိုးကို ဝူယွမ်အား ယာယီ အသုံးပြုရန် ငှားရမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးဝါအိုး၏ ဝိညာဉ်သည် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းထံမှ ဝူယွမ် အမိန့်ကို နာခံရန် ညွှန်ကြားချက်များ ရရှိထားသဖြင့် ဝူယွမ်အတွက် အသုံးပြုရာတွင် အလွန် လွယ်ကူနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ညီအစ်ကိုများ၊ မရဏနတ်ဆိုးလေးကောင်၊ လန်လီဟွာနှင့် အခြားသူများ အားလုံး မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းဂယက်များကြောင့် လန့်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပြင်းထန်သော လောဘများက သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မီးလျှံများအလား တောက်လောင်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“သန့်စင်ယွမ်ရတနာလား...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ အဆင့်မြင့် သန့်စင်ယွမ်ရတနာ ပ...”</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ၊ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အရာလေးပဲ... အားလုံးပဲ၊ ငါတို့ အဲဒီ ကောင်မလေးကို မလိုချင်တော့ဘူး... ဒီကြေးဝါအိုးကြီးက မရဏနတ်ဆိုးလေးကောင် ဖြစ်တဲ့ ငါတို့ အပိုင်ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ၊ အလှလေးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ရတနာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီကောင်လေးကို အရင် ရှင်းပစ်ကြတာပေါ့... ပြီးမှ ခွဲဝေတဲ့ အကြောင်း ပြောကြမယ်...”</p> <p> </p> <p>... သူတို့၏ အကြည့်များက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားကြပြီး ပြင်းထန်သော လောဘများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့အားလုံးက ကိုယ်ပိုင် သိုင်းပညာရပ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပြီး ဝူယွမ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏。</p> <p> </p> <p>ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ယွမ်စွမ်းအင်များ ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း သိုင်းပညာရပ် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းထိန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေသို့ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ လာရောက်ခဲ့ကြသူများ ပီပီ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းက မရေမတွက်နိုင်သော ပစ္စည်းကောင်းများကို ရရှိထားခဲ့ကြပြီး အားလုံးနီးပါးက ကောင်းကင် သိုင်းပညာရပ်များကို အသုံးပြုနိုင်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ဒါဇင်ကျော်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝူယွမ်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိချေ။ အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့က ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးကို လိုချင်တယ် ဆိုမှတော့...”</p> <p> </p> <p>“အားလုံး အထဲ ဝင်လာခဲ့ကြ...”</p> <p> </p> <p>“ဖန်ထျန်း အစီအရင်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ လက်သင်္ကေတများ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးမှာ ရုတ်တရက် စတင် လည်ပတ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် မီးတောက် အလင်းတန်း အစီအရင် တစ်ခုက လျှပ်တစ်ပြက် ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအစီအရင်မှာ ဖန်ထျန်းကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းရှိ ဖန်ထျန်း အစီအရင်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်အလင်းတန်း အစီအရင်က လေထုထဲမှ အောက်သို့ ပြန့်ကျလာပြီး ယန်ကျန့် နှင့် အခြားတစ်ဦးကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များက လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်က တောင်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများကိုပင် အရည်ပျော်ကျသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖန်ထျန်း အစီအရင်သည် ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး၏ တိုက်ကွက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အစီအရင်ကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ လူများကို ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူသွားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p>ယခင်က သူတို့ ဖန်ထျန်း အစီအရင်အတွင်း၌ ပိတ်မိခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ထျန်းကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းရှိ ဖန်ထျန်း အစီအရင်၏ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းအတွင်း၌ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များက ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး အလင်းတန်း အစီအရင်နှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူယွမ်၏ နီ၀မ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ကစဉ်ကလျားသန္ဓေသား လည်ပတ်သွားပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ မီးတောက် ရူန်းစာလုံးအချို့ လင်းလက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်ထဲရှိ ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ဖန်ထျန်း အစီအရင် ထံသို့ စုစည်းလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကလည်း ဖန်ထျန်းအစီအရင်ထံသို့ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော မူလ မီးတောက်ရူန်းစာလုံး တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရူန်းစာလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် အစီအရင်၏ မီးတောက်များမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် နှစ်ဆ မြင့်တက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှမက ဝူယွမ်က ဝါးမျိုခြင်းရူန်းစာလုံးကိုပါ ဆက်လက် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူသည့် စွမ်းအားတစ်ခုက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လူတစ်ဆယ့်သုံးယောက်လုံးကို ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး အတွင်းသို့ စုပ်ယူသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးပင်လယ်ကြီး အတွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်အလင်းတန်း အစီအရင်အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော လူတစ်ဆယ့်သုံးယောက်မှာ လွတ်မြောက်ရန် အသေအလဲ ကြိုးစားနေကြလေသည်။ သို့သော် ဖန်ထျန်း အစီအရင် က အဘယ်ကြောင့် လွတ်မြောက်ဖို့ ဤမျှလွယ်ကူမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>မီးတောက် စပါးကြီးမြွေများအလား အနီရောင် မီးတောက်များက ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်များ အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save