Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၅) - တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ထဲတွင် လင်ချင်းကျူကို ထပ်မံကယ်တင်ရခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကျောက်စိမ်းပြား အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ...</p> <p> </p> <p>ဝီ၊ ဝီ၊ ဝီ...</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ မှောင်မိုက်သွားကာ မြင်ကွင်းမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ အသိစိတ် အတွင်း၌ ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်း၌ ချန်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် နောက်တစ်စက္ကန့်၌ ကျယ်ပြန့်လှသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးမှာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားပြီး တွန့်လိမ်နေသော ကောင်းကင်ယံ အတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ ထိုသူသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောင်တန်းတစ်ခုအလား မြင့်မားကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေကြောင်းကို ဝူယွမ် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ အလွန်အမင်း ချောမောလှသည် မဟုတ်သော်လည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက သူ့ထံမှ သဘာဝကျကျပင် ပြန့်နှံ့ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၏ တောက်ပမှုမှာ ဤလင်းလက်နေသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးထက်ပင် ပိုမိုမျက်စိကျိန်းဖွယ် ကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်က ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီး အောက်တွင် ရပ်နေပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ သူ၏ လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေလှမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ နက်နဲလှသော သိုင်းပညာရပ် တစ်မျိုးကို ချောမွေ့စွာ ပြသလိုက်ရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးက သူ့အတွက် တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ အကြည့်များ အေးခဲသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အမြင်ဖြင့် ဤသိုင်းပညာရပ်များမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူ ကျွမ်းကျင်ထားသော မဟာရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းနှင့် ကောင်းကင်ပြာနဂါးအသွင်ပြောင်း သိုင်းပညာရပ်တို့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျကြောင်းကို သူ ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သိုင်းပညာရပ် တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းဧကရာဇ်ကျမ်းက အရှိန်အဝါကို အဓိကထားပြီး သိုင်းပညာရပ်ကို ပြသလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သဘာ၀စွမ်းအင်ကို မိမိကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုရန်အတွက် ပြောင်းလဲပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပြာနဂါးအသွင်ပြောင်း သိုင်းပညာရပ် က ခွန်အားကို အဓိကထားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သိုင်း ဧကရာဇ်ကျမ်း ကမူ ကျွမ်းကျင်မှုကို အဓိကထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လှုပ်ရှားမှုနှင့် အနေအထား တစ်ခုစီတိုင်းကြားတွင် အံ့ဩစရာကောင်းသော နည်းဗျူဟာများ ပါဝင်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရေး၏ ပါးနပ်မှုကို တိုက်ရိုက် ပြသနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းပညာရပ်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေပြီး ဝူယွမ်၏ တွေးခေါ်မှု နယ်ပယ်ကို ကျယ်ပြန့်လာစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူရိပ်က ပြသနေစဉ် ရှေးခေတ်ကာလမှ လာသကဲ့သို့ ခပ်ဩဩ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုက ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီး အတွင်း၌ ဖြည်းညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ဘဝကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်... အစောပိုင်း အဆင့်မှာ ငါက တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်း သုံးထောင့်ရှစ်ရာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ပွဲမှ မနိုင်ခဲ့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>“အလယ်အလတ် အဆင့်မှာ ငါက တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်း ငါးထောင့်သုံးရာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ငါးထောင်ရှုံးခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာ ငါက တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်း ရှစ်ထောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဆယ်ပွဲပဲ ရှုံးတော့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ နှစ်တွေမှာ တခြားသူတွေက ငါ့ကို သိုင်းဧကရာဇ် ဘွဲ့ကို ပေးခဲ့ကြတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ငါက သိုင်းပညာရပ်တွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ငါ့ကိုယ်ပိုင် သိုင်းပညာရပ်ကို တီထွင်ခဲ့ကာ ၎င်းကို သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းလို့ နာမည်ပေးခဲ့တယ်.."</p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း စစ်ပွဲမှာ ဒီသိုင်းပညာရပ်တွေနဲ့ ငါက စစ်သူကြီးသုံးယောက်ကို အတင်းအကျပ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဘုရင် တစ်ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်..”</p> <p> </p> <p>“ ငါ ကျဆုံးခဲ့ရပေမယ့် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ လှောင်ရယ်ဖို့ လုံလောက်ခဲ့တယ်...”</p> <p> </p> <p>“သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းက သာမန်လူတွေ ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲတယ်... တကယ်လို့ နောင်လာနောက်သားတွေက ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး အဲ့ဒါက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံတယ်လို့ မပြောကြနဲ့...”</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နက်ရှိုင်းပြီး အားကောင်းသော စကားလုံးများတွင် ပြင်းထန်သော မာနများ ပြည့်နှက်နေကြောင်းကို ခံစားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသိုင်းဧကရာဇ်သည် သူ၏ တိုက်ပွဲ မှတ်တမ်းများကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး သူ၏ သိုင်းပညာ အမွေအနှစ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကိုပင် တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က သူသည် အတော်လေး ကြွားလုံးထုတ်တတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် နောက်ကောက်ကျနေခဲ့ပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ အမီလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကျော်ကြားဆုံးသော အားကောင်းသည့် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းကလည်း မှတ်သားထိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ သိုင်းပညာရပ်များမှ နက်နဲပြီး ရိုးရှင်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် နားလည်သဘောပေါက်ထားသော အခြား အဆင့်တူ သိုင်းပညာရပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းမှာ စတင်လေ့လာရန် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဘဝ၏ ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နှေးကွေးစွာ စတင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်း နှစ်များတွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည့် အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ တီထွင်ခဲ့သော သိုင်းပညာရပ်များမှာ ကျင့်ကြံရန် မလွယ်ကူသော်လည်း နားလည်ရန် အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းဧကရာဇ်သည် ကိုယ်ချင်းစာတရားဖြင့် တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီသိုင်းပညာရပ်က ကောင်းတယ်... ငါ ယူလိုက်မယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့လက်ထဲမှာ သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းက သေချာပေါက် မြှုပ်နှံ့ခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး...’</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ကြယ်တာရာကောင်းကင်ကြီး အတွင်း၌ သိုင်းပညာရပ်များကို ပြသနေသော အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရင်တွင်း၌ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းဂိုဏ်း သိုင်းဧကရာဇ်ခန်းမ တစ်ခု တည်ထောင်ရန် သူ စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာရပ်များတွင် ခိုင်မာသော သန္နိဋ္ဌာန် ရှိပြီး အကြိမ်ကြိမ်ကျရှုံးသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ကာ မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားတတ်သည့် တပည့်များအား သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းကို ကျင့်ကြံစေရန် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤသိုင်းပညာရပ်များသာ ယန်ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲလွယ်ပြီး အခွင့်အရေး ယူတတ်သည့် သူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရတနာများကို အလဟဿ ဖြစ်စေခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ယင်းမှာ ဝူယွမ်အတွက်လည်း သိပ်ပြီး မသင့်တော်လှပေ။ ဤသိုင်းပညာရပ်များမှာ လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန် တို့ကဲ့သို့ ရင်တွင်း၌ အမျိုးသမီးမရှိသော သံမဏိ စစ်သည်တော်များအတွက် ပိုမို သင့်တော်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းကို ယာယီ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဝူယွမ်က အခြားသူများ၏ သိုလှောင်အိတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပစ္စည်းများ အများအပြား ရှိနေပြီး ရှုပ်ပွနေခဲ့၏။ ဥပမာအားဖြင့် လန်လီဟွာ ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ပန်းပွင့်ပုံ ရင်စေ့အင်္ကျီ အများအပြားကို တွေ့ရှိခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မရဏနတ်ဆိုးလေးကောင် ကမူ အမျိုးသမီး အလောင်းများကို တကယ်ကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လူသားတို့၏ မကောင်းဆိုးဝါး သဘာဝမှာ အကန့်အသတ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်ကတော့ ရတနာ အများအပြားလည်း ရှိနေသော်ငြား သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်း အဆင့်ရှိ ရတနာမျိုးကိုတော့ ထပ်မံ မတွေ့ရှိခဲ့ရတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်အတွက် အသုံးဝင်သည့် အရာများ သိပ်မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>သူက ပစ္စည်းများ အားလုံးကို မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး မဟာရှေးဟောင်းဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အသေးအမွှား ပစ္စည်းများကို ရွှမ်းစုနှင့် အခြားသူများ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ချန်ထားခဲ့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းဧကရာဇ်ကျမ်းကိုမူ ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် ကန္တာရတိမ်တိုက်ကို ပေးအပ်လိုက်ပြီး ဖန်တီးခြင်းသိုင်းပညာကျောက်တိုင်နှင့်အတူ ထားရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာ အားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် တစ်နာရီကျော် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ အစီအရင် တစ်ခုဖြင့် သီးခြား ခွဲထုတ်ထားသော တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန် ကို သံသယဖြစ်နေဟန်ရသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်မလေးက ဘယ်လောက်ကြာမယ် ဆိုတာလည်း မပြောဘူး... သူမ ထွက်မလာသေးဘူး၊ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှလည်း မရှိဘူး... တစ်ခုခုများ မှားယွင်းနေလို့လား...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သေချာ ပြန်လည် တွေးတောကြည့်လိုက်၏။ မူရင်း ဇာတ်လမ်းအရ ဤနေရာတွင် တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသော တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်ပေါ်သို့ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်တော့... ငါ အရင်က မမြင်ဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူး... အများဆုံး အရှက်မရှိတဲ့ကောင်လို့ နှစ်ခါလောက် အခေါ်ခံရုံပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့မျိုးရိုးနာမည်က ဝူ ပဲဟာ...” (ဒီနေရာက ဝူက 无 မရှိခြင်း၊ကင်းမဲ့ခြင်းဆိုတဲ့ ဝူကို ပြောချင်တာပါ၊ ဥပမာ - အရှက်မရှိတဲ့ဝူပေါ့)</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဆက်လက်၍ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန် အတွင်းသို့ ခုန်ချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဗွမ်း...</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရေကန်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အလွန်အမင်း စင်ကြယ်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာနေသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းအင်များ၏ စိမ့်ဝင်မှုအောက်တွင် ဝူယွမ်သည် သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ မှေးမှိန်ပြီး သိမ်မွေ့သော စူးရှရှခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤစူးရှရှ ခံစားချက်မှာ ဒဏ်ရာရခြင်းကြောင့် နာကျင်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ... ယင်းအစား နာကျင်မှု၏ အလွန်တွင် မှေးမှိန်သော သက်တောင့်သက်သာရှိမှု တစ်ခု ပြန့်နှံ့နေပြီး ဒဏ်ရာများ ကျက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ့ပါးသွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ဝူယွမ်ကို ကလပ်တစ်ခု အတွင်း ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီကန်ထဲက ရေတွေက တကယ်ကို မှော်ဆန်တာပဲ... တကယ်လို့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာသာ ဆိုရင် လူတွေက ဒါကိုသုံးဖို့ လုနေကြလောက်ပြီ မဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမသေမျိုးရေကန်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည့် အားကောင်းသော အာနိသင် ရှိပြီး မည်သည့် နာတာရှည်ရောဂါကိုမဆို ကုသပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကိုပါ ယူဆောင်လာပေးသော ထိုနာကျင်မှုမျိုးမှာ နူးညံ့သော ရေဖြင့် နှိပ်နယ်ပေးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက ဤရေကန်ကို ဤမျှလောက် သဘောကျနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည်လည်း ရေကန်အတွင်း၌ စိမ်နေချင်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဝူယွမ်သည် လင်ချင်းကျူအတွက် စိုးရိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက မျက်လုံးများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရေကန်ထဲတွင် လင်ချင်းကျူ၏ ပုံရိပ်ကို စတင် ရှာဖွေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူမ ဘယ်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရသဖြင့် သူ့ကို ပိုမိုစိုးရိမ်လာစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“သူမ အောက်ကို ဆင်းသွားတာလား...”</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များက လျင်မြန်စွာ အောက်သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေသော ရေကန်အောက်ခြေကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ </p> <p>သူသူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ ခြေဖျားလေးများဖြင့် ရေများကို ခပ်ဖွဖွ နင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော သူ၏ ပုံရိပ်က ရေကန် အောက်ခြေဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်မှာ မကြီးမားသော်လည်း အောက်ဘက်ရှိ ဧရိယာမှာ အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်ပြီး ကွေ့ကောက်နေသော ရေလမ်းကြောင်းများစွာ ရှိသဖြင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ရေကန်အတွင်း ပြန့်နှံ့သွားပြီး လင်ချင်းကျူကို ရှာဖွေနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူ၏ ပြန့်နှံ့နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များက ဘယ်ဘက် အောက်ခြေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရေကို ဖြတ်သန်းကာ အရှိန်မြှင့်သွားပြီး ဗွမ်းခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှပေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာကို အာရုံခံမိခဲ့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြင်အာရုံအောက်တွင် ရေကန် အောက်ခြေ၌ ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပွင့်လန်းနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save