Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၈) - နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစ၊ တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်က အဖွဲ့ဆီကို ပြန်သွားဖို့ လိုသေးလား...”</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်က အခွင့်အရေးကိုလည်း ရပြီးပြီဆိုတော့ တခြားလုပ်စရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ကျွန်မ ပြန်သွားသင့်တာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>သူမက ဝူယွမ်နှင့် ဆက်လက်၍ ပွေလီမနေချင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူမ၏ ဆရာနှင့် ဂိုဏ်းအပေါ် အကြွေးတင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ပြောလိုက်၏။ “ဘာလဲ... မင်းရဲ့ ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော်က လူတွေကို မင်း မယုံကြည်လို့လား...”</p> <p> </p> <p>“သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး... ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ဖို့ သေချာပေါက် ပြန်သွားရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲလေ... ပြဿနာ မရှိပါဘူး... ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ အားလုံးက အရွယ်ရောက်နေကြပြီ၊ သူတို့ဘာသာသူတို့ အတွေ့အကြုံတချို့ ရပါစေ...” ဝူယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက မင်းကို ဒီတိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်အထိ အဖော်ပြုပေးခဲ့တယ်လေ... အခု မင်းက ငါနဲ့အတူ နေရာတချို့ကို လိုက်ခဲ့သင့်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ... ရှင့်ဆီမှာလည်း တိုင်ချင်းမသေမျိုးရေကန်လို အခွင့်အရေးမျိုးတွေ ရှိနေလို့လား...” လင်ချင်းကျူမှာ တွေဝေသွားပြီး ဝူယွမ်က သူမကို လှည့်စားနေသလားဟု တွေးတောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>“သေချာတာပေါ့... ပြီးတော့ တစ်နေရာတည်း မကဘူး... သွားကြစို့၊ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေကို ရှင်းလင်းဖို့ မင်းကို ငါ ခေါ်သွားမယ်... ပြီးတော့ မင်း ယောကျ်ားရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ပသပြီး ငါတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေး ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အကြောင်းကိုလည်း မင်းကို အသိပေးရသေးတာပေါ့...”  </p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ဆွဲခေါ်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ပထမဆုံး ရှေးဟောင်းရတနာတိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>... အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ရတနာတိုက်ရှိသော နေရာတစ်ခုပြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အကျိုးအမြတ်များမှာလည်း ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြွယ်ဝလာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ၊ သိုင်းပညာရပ်များ၊ ဝိညာဉ်ရတနာများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ၊ ဝိညာဉ်တံဆိပ်များ...။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဤနယ်မြေတွင် ရတနာများစွာ ကျန်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းနှင့် အဘိုးအိုဟွမ်တို့ ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှ မလွတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရတနာများအားလုံး အပြောင်အစင် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များမှာလည်း လုံးဝ ထုတ်ယူခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ သန့်စင်ရေး သံတမန် တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် မြေပြင်မှာ မည်းမှောင်မှုမှနေ၍ ဝါညိုရောင် မြေကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖိနှိပ်ခံထားရသော မိစ္ဆာစစ်သူကြီးများအပြင် ဤ‌အာကာသထဲတွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး အများအပြားလည်း ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>ဒုက္ခပေးတတ်သော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် မိစ္ဆာစစ်သူကြီး တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများမှာ ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေများအလား ဖြစ်နေပြီး ကမ္ဘာသစ်ပင်အတွက် ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူကာ သန့်စင်ရန် များစွာ အားထုတ်စရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤစွမ်းအားများကြောင့် ကျောက်တိုင်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အသက်စွမ်းအင်အရည် အများအပြားကိုလည်း ရွှေကျီးကန်းဥ ထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေရဲ့ အလယ်ဗဟိုက တစ်ချိန်တုန်းက တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း ဖြစ်ခဲ့တယ်... တစ်ခါတုန်းက တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းက နေဆီကနေ ပြုတ်ကျလာတဲ့ အနီရင့်ရောင် အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ရရှိခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ထဲမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ယန်မီးတောက် စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတယ်... တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းက အဲဒီအချိန်တုန်းက အရှေ့ဘက် ရွှမ်ဒေသရဲ့ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အဲဒီ နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစကို အားကိုးခဲ့ရတာ...”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက ပြန်လည် အမှတ်ရလာခဲ့ပြီး ဝူယွမ်ထံတွင် ရွှေကျီးကန်းဥ တစ်လုံး ရှိနေကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် အကြံဉာဏ်များ ပေးပြီး ကူညီပေးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ဒီရွှေကျီးကန်းဥ ကသာ အဲဒီ နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ပေါက်လာနိုင်လိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်တုန်းက တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်... မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အပါအဝင်ပေါ့... အခု သူတို့ အားလုံး သေသွားပြီလား ဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိဘူး...”</p> <p> </p> <p>“အခု သွားကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် နားထောင်နေခဲ့ပြီး လင်ချင်းကျူကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားကာ တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း၏ ရှေးဟောင်း ရတနာတိုက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သိပ်မကြာမီ သူတို့သည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး နယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှာ လူသူအရောက်အပေါက် မရှိဘဲ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားကာ မိစ္ဆာအလောင်းများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အများစုမှာ အိပ်မောကျနေကြပြီး အနည်းငယ်မျှသာ လှည့်လည်သွားလာနေကြကာ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အားမနည်းကြဘဲ အနည်းဆုံးတော့ လဲ့ချန်၏ စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အတွင်းရှိ လုံးဝ မည်းမှောင်နေသော အမှောင်ထုပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းသည် အစစ်အမှန် မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက် သိပ်သည်းတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်နေပြီ... အထဲမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် စုံစမ်းကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အဝေးကြီးသို့ မရောက်မီမှာပင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၏ တိုက်စားမှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါအချို့ ရှိနေကြောင်းကို သူ အာရုံခံမိပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုသွားသည်မှာလည်း ထိုထူးဆန်းသော သတ္တဝါများပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာက အရမ်းထူးဆန်းတယ်... ရှင် ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား...” လင်ချင်းကျူက ဝူယွမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရာကို ဝင်သွားတဲ့ သူတိုင်း အသက်ရှင်လျက် ပြန်မထွက်လာနိုင်ဘူးလို့ ကောလာဟလတွေ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်... ပြီးတော့ ဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ သူတိုင်း နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မိစ္ဆာအလောင်း တစ်လောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်တဲ့..."</p> <p> </p> <p>“အောက်က ဒီမိစ္ဆာအလောင်းတွေ အားလုံးက ရှေးခေတ်ကာလက ကျန်ခဲ့တာတွေ မဟုတ်ဘူး... အများစုက အဲဒီ ရတနာရှာဖွေသူတွေ ဖြစ်လောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှာ လူတိုင်းအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ သူတို့၏ ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှ မည်သည့် တပည့်ကမျှ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မလာခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်... လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မင်း ငါ့ကို ယုံကြည်လာခဲ့ပြီးပီ မဟုတ်ဘူးလား... စဉ်းစားကြည့်လေ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်ကောင်းလာဖို့ ငါ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ကူညီပေးခဲ့ပြီးပြီလဲ..."</p> <p> </p> <p>“ငါ့ဘေးမှာပဲ နေပါ၊ မင်း ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး... မင်းက ပျော်ပျော်နေဖို့ပဲ လိုတယ်၊ ကျန်တာ ငါ့တာဝန် ထားလိုက်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကျီစယ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူက သူ့ကို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ် နီမြန်းလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ကြပြီး နေရာများစွာမှာ လောင်ကျွမ်းကောင်းကင် ရှေးဟောင်းရတနာတိုက်ထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်များသဖြင့် လင်ချင်းကျူကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားရစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူယွမ်က ၎င်းတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ရတနာအများအပြားကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ကာ ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုကိုပင် ရရှိခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလအတွင်း ဝူယွမ်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူမနှင့် နပန်းလုံရန် အချိန်ပေးခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က လင်ချင်းကျူကို အံ့ဩထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်စေခဲ့သော်ငြား တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရုန်းမထွက်နိုင်အောင်လည်း ဖြစ်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်နေလိုက်ပါ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ အတော်လေး ပေါ့ပါးလွတ်လပ်ပြီး တက်ကြွသော အမူအရာဖြင့် ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။ ဤကဲ့သို့</p> <p>ဤကဲ့သို့ နတ်ဘုရားမလေး တစ်ပါးနှင့်အတူ နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရခြင်းမှာ သူ၏ ဘဝအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်မှု နှစ်ဆ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေက သိပ်သည်းလွန်းတယ်၊ အကြီးအကဲဟွမ်... အပြင်ဘက်ကနေပဲ ဝိုင်းရံလိုက်ကြရင်ဆရာ ဘယ်လိုလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကို မြေကြီးထဲသို့ စိုက်သွင်းလိုက်ပြီး အသံပို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း... အပြင်ဘက်ကနေပဲ စပြီး ရှင်းလင်းကြတာပေါ့... အထဲကအခြေအနေကို ငါတို့ မသိသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး ဘယ်နှစ်ကောင်ရှိနေလဲ ဆိုတာကိုလည်း မသိဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမယ့် ဒီမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင်တွေ မရှိဘူးဆိုတော့ အရမ်းကြီး စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုဟွမ်က သဘောတူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စစ်ပွဲအတွင်း ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘက်တွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဘုရင် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိခဲ့ပြီး သူတို့ကို မည်သည့် နေရာတွင် ဖိနှိပ်ထားသည် သို့မဟုတ် မည်သည့် နေရာတွင် ကျဆုံးခဲ့သည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်းတွင်တော့ တစ်ကောင်မှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>…..</p> <p> </p> <p>မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ၎င်းမှာ လျင်မြန်စွာ စတင် ကြီးထွားလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်အတွင်းမှ ထူထဲသော အစိမ်းရောင်သစ်ကိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်၏ အရှေ့တွင် ဧရာမတံခါးတစ်ချပ်ကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အနက်ရောင် အစီအရင်မြေပုံ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မြေပုံက တကယ်ကြီး ရှင့်ဆီမှာ ရှိနေတာပဲ...” လင်ချင်းကျူက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အနောက်ဘက် ရွှမ်ဒေသက သန့်စင်ယွမ်ရတနာ တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>အနောက်ဘက် ရွှမ်ဒေသမှ လူများက ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မြေပုံကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပြည်ထောင်တစ်ရာတိုက်ပွဲ တောင်တန်းပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့မှုများကို သူမ ပြန်တွေးမိသွားခဲ့၏။ “ကျန်းကျုံး ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို ရှင်သတ်ပစ်လိုက်တာလား...”</p> <p> </p> <p>“မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်...” ဝူယွမ်က ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ... ငါ သွားပြီး မိစ္ဆာကောင်တွေကို မျှားလိုက်ဦးမယ်...”</p> <p> </p> <p>သူက လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး မိစ္ဆာအလောင်းများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်ဝါးများဖြင့် ရူးသွပ်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး၊ ဂါး၊ ဂါး...”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအလောင်းများမှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လာကြပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကမ္ဘာသစ်ပင်မှ ပြုလုပ်ထားသော တံခါးပေါက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p>နောက်မှ လိုက်ပါလာသော မိစ္ဆာအလောင်းများမှာ အသိဉာဏ်များ ကင်းမဲ့နေကြသဖြင့် အားလုံးက ၎င်းအတွင်းသို့ လိုက်ပါ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဝူယွမ်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများက မိစ္ဆာအလောင်းများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သူတို့အားလုံးကို မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ မျှားခေါ်ကာ ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ အမြစ်များထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များ အားလုံးကို ထုတ်ယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ပုံမှန်အရိုးစုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်အသုံးချ၍ပင် ရနိုင်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save