Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၀) - နေရောင်ခြည်သလင်းကျောက်ကို ထုတ်ယူခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“အား...”</p> <p> </p> <p>စူးရှသော အော်ဟစ်သံ တစ်ခုနှင့်အတူ ဝူယွမ်၏ လက်သီးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသော အာဏာရှင်ဆန်သည့် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်‌ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းအားက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အတွင်းရှိ ဧရာမလက်မည်းကြီးများကို ပြန့်ကျဲသွားစေပြီး ခရမ်းရောင် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ် ကောင်လေး... မင်းရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေအပေါ် အရမ်း ထိရောက်တာပဲ...” အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်တူ ထိပ်တိုက်တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် လူသားများအနေဖြင့် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး များအပေါ် အသာစီးရရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဝူယွမ်မှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများအတွက် အကြောက်ရဆုံး ရန်သူ တစ်ဦးအလား ဖြစ်နေခဲ့၏... သူ၏ လက်သီးက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကိုပင် လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“အာဏာရှင်သွေးက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေအပေါ် ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး အေးစက်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှောင်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အာဏာရှင်သွေးမှာမူ အလွန်အမင်း ယန်ဓာတ်ပြင်းထန်ပြီး အလျှော့မပေးတတ်သလို၊  ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးစိုးနိုင်သည့် အားကောင်းသော ဆန္ဒတစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဂုဏ်သတ္တိများမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လင်ချင်းကျူသည်လည်း တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့လေသည်။ သူမထံတွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အတွင်းရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထက်မြက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ယွမ်စွမ်းအင်မှာလည်း အထူး သန့်စင်ပေးနိုင်သော အာနိသင် ရှိပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများက သူမ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ဆန္ဒမရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့က ပြန့်ကျဲနေသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများကို ဖိနှိပ်နေစဉ် ဟွမ်နှင့် ကန္တာရတိမ်တိုက်တို့သည်လည်း အတွင်းရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများကို ထိန်းချုပ်နေခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အားနည်းသွားသည်နှင့်အမျှ အမှောင်ပုံရိပ် တစ်ဒါဇင်ကျော် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်... သူတို့မှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အနှစ်သာရမှာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင် အစုအဝေး တစ်ခု၊ တစ်နည်းအားဖြင့် နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူတို့အတွက် မလိုအပ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီး ချိတ်ပိတ်လိုက်...”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုဖန်ထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန်ထျန်း အစီအရင်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်လေသည်။ ဧရာမ ကြေးဝါအိုးကိုယ်ထည်က လေဟာနယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် လင်ချင်းကျူတို့ ချက်ချင်း နားလည်သွားကြပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး များကို ကြေးဝါအိုးအတွင်းသို့ မြှားခေါ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး အကောင်ငယ်လေးများ အားလုံးမှာ ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးအတွင်းသို့ ဖိနှိပ် ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး များမှာ အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်ချင်းကျူအတွက်လည်း မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ ဤကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ဖိနှိပ် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် သာမန် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်များ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် သူများ မဟုတ်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လင်ချင်းကျူသာ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို ယခုလေးတင် ရရှိထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ယွမ်စွမ်းအင်က ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အာနိသင် အချို့ ရှိမနေပါက သူမ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ခပ်ဖွဖွ အသက်ရှူလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်တာလို့ ပြောလို့ရတယ် မဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က လင်ချင်းကျူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေ ဖုံးကွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး...” လင်ချင်းကျူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကာလတွင် ဝူယွမ်နှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေစဉ် အချိန်များအတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် စစ်ပွဲကြီး၏ အမှန်တရားကိုလည်း သူမသိရှိခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ကမ္ဘာကြီးမှာ မလုံခြုံကြောင်းနှင့် အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းကဲ့သို့သော စီနီယာများ၏ စတေးမှုများက ဤငြိမ်းချမ်းရေးကို သူတို့အတွက် အသက်နှင့်လဲ၍ ဝယ်ယူပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ ပြန်လည်အားကောင်းလာမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသေးပြီး လက်ရှိတိုက်ကြီးတွင် အဆောင်ဘိုးဘေး ကဲ့သို့သော အားကောင်းသည့် သိုင်းပညာရှင်များလည်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းနှင့် အဘိုးအိုဟွမ်တို့၏ လုပ်ရပ်များမှတစ်ဆင့် သူတို့က ဝူယွမ်ကို ကယ်တင်ရှင် အသစ် တစ်ဦးအဖြစ် မြင်ထားကြောင်းကို လင်ချင်းကျူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့က သူ့နောက်သို့ လိုက်ကာ သူ ကြီးထွားလာရန် ကူညီပေးလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်ကိုလည်း နားလည်ထာူလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကလည်း ဤကာလအတွင်း လင်ချင်းကျူက ဝူယွမ်အပေါ် ပို၍ သဘောကျလာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်... </p> <p>ဤအမျိုးသားသည် ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ရမည့် ကြီးလေးသော တာဝန်ကို ထမ်းပိုးထားသူ ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>“တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း... ဒီလောက်တောင် ယိုယွင်းပျက်စီးနေတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားတာပဲ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် အဖြစ်ဆိုးခဲ့မလဲ...”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက ဖန်ထျန်း ကြေးဝါအိုးကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လေထုထဲတွင် ပျံဝဲနေကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ်နှင့် လင်ချင်းကျူတို့သည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကြလေသည်။ အမှောင်ထု ဆုတ်ခွာသွားပြီးနောက် ရှေးကျကာ ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးပဲ့နေသော ဧရာမခန်းမကြီးများ၊ ပြိုလဲနေသော အဆောက်အအုံများ၊ ပြိုကျနေသော နံရံများနှင့် ယိုယွင်းနေသော အပျက်အစီးများ... လုံးဝ သဲကန္တာရ အပျက်အစီး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ရှေးကျတယ်၊ အေးစက်တယ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တယ်...’</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က အားကောင်းခဲ့သော ဤဂိုဏ်းကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် စစ်ပွဲကြီးတွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၏ တိုက်စားမှုကြောင့် လုံးဝ မမှတ်မိနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မြေအောက်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ မီးတောက်တွေ ရှိနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်က သူတို့ကို သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများက မြေအောက်ကို အာရုံခံရန် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြ၏။ </p> <p>သူတို့ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြေကြီးအောက်တွင် ပူပြင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို တစ္ဆေဖန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ အဲဒီ အကောင်ငယ်လေးတွေ ဖြစ်တဲ့ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးတွေလောက်ပဲ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်တုန်းက မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ဒီနေရာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ... အောက်ဘက်မှာ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိလောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒီပူပြင်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေက အဲဒီ နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစ ဆီကနေ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“အောက်ဘက်က မိစ္ဆာစစ်သူကြီးတွေကို မလွှတ်ပေးမိအောင် ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှုက ပိုများသွားလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်သည် ဘုရင်နှစ်ပါးနှင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းက သူတို့ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး တစ်ဦးကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူများမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်သည့် ကိစ္စများကိုတော့ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်ရတော့ပေမည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ကျောက်တိုင်ကိုယ်ထည်က မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်တိုင်ကိုယ်ထည်ကို ဗဟိုပြု၍ ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ အမြစ်များက ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မြေပုံကလည်း ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ အမြစ်များနှင့်အတူ ယှက်နွယ် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မြေပုံသည် ဘိုးဘေးအဆောင် တစ်ခုအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဘိုးဘေးအဆောင် တစ်ခုနှင့် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်သေးသော်လည်း အများကြီး ကွာခြားနေခြင်းတော့ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မြေပုံအပြင် ဝါးမျိုခြင်းဘိုးဘေးအဆောင်လည်း ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်တွင် တွယ်ကပ်နေသော ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားသည် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ဝါးမျိုနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာသစ်ပင် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအတက်အကျက မြေအောက်ရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများအား ချိတ်ပိတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်က ရူးသွပ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး၏ မြေပေါ်မြေအောက် နှစ်နေရာလုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သုံးရက်အကြာ၌...</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ရှိ ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော လေဟာနယ် အားလုံးမှာ မဟာရှေးဟောင်းတောရိုင်းကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ တောက်လောင်ခြင်း နေမင်းမသေမျိုးဂိုဏ်း အောက်ရှိ မဟာအစီအရင်ကြီး အတွင်း၌ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး ခုနစ်ဦးနှင့် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး သောင်းနှင့်ချီ၍ ချိတ်ပိတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်လသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ များပြားလှသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးများ ရုတ်တရက် တိုးလာခြင်းကဟွမ်၊ ကန္တာရတိမ်တိုက်နှင့် တံဆိပ်ခတ်တိမ်တိုက် တို့အတွက်လည်း အနည်းငယ် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်ခတ်တိမ်တိုက်၏ ပင်မကိုယ်ထည်မှာ အချိန်တိုအတွင်း ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဤကြီးမားလှသော ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးအုပ်ကြီးကို ချိတ်ပိတ်ရာတွင် အပြည့်အဝ ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟွမ်က ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးအုပ်ကြီးကို မူလက ချိတ်ပိတ်ထားခဲ့သော ပင်မရတနာဖြစ်သည့် နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစကို ပြန်လည် ရယူလိုသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများက ရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်နှင့် ကန္တာရတိမ်တိုက်တို့ ထိန်းချုပ်နေသော ကမ္ဘာ့သစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများ လှိုင်းတံပိုးများအလား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အနီရင့်ရောင်နှင့် ဧရာမ သလင်းကျောက်ကြီး တစ်ခုကို ကမ္ဘာသစ်ပင်အတွင်းမှ ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... ဟူး... ဟူး...”</p> <p> </p> <p>ပူပြင်းလှသော စွမ်းအင်များက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲနေသော သလင်းကျောက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစိုဓာတ်များ လျင်မြန်စွာ အငွေ့ပျံသွားပြီး ရေငတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ </p> <p>သူတို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရန်အတွက် ယွမ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“အဲ့တာကြီးကနေ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ စွမ်းအား တစ်ခုတည်းကတင် သာမန် ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ထက် ပိုပြီး အားကောင်းနေပြီ... နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစ ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... ထိုက်တန်ပါတယ်” ဝူယွမ်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုး အမြောက်အမြားကို ယင်းက ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤနေရောင်ခြည်အပိုင်းအစ၏ ပင်မ အူတိုင်စွမ်းအင်မှာ ဝင်စားခြင်းအဆင့် အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်များကိုပင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေနိုင်လောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် ကမ္ဘာသစ်ပင်က ဤမီးတောက် စွမ်းအားကို မကြောက်ရွံ့ပေ...</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယင်းက ဤစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သေးပြီး နေမင်းထံမှ စွမ်းအင်မှာ ကမ္ဘာသစ်ပင်အတွက် ကြီးမားသော အားဆေး တစ်ခွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအရာကို ရွှေကျီးကန်းဥ အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နေရောင်ခြည်အပိုင်းအစကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သစ်ပင်ကြီးပေါ်ရှိ ရွှေကျီးကန်းဥ မှာ တုံ့ပြန်မှုများ ပြသလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းက နေ၏ စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိပုံရပြီး ဥပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံစံများမှ မှေးမှိန်သော အလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေရောင်ခြည်အပိုင်းအစကို ဥအောက်မှာ ထားလိုက်...” ဝူယွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာသစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများက ဧရာမမီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲနေသော သလင်းကျောက်ကြီးကို သယ်ဆောင်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ၎င်းကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုကာ သစ်ကိုင်းများ ယှက်နွယ်ပြီး သပ်ရပ်လှပသော ငှက်သိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နောက်ထပ်သစ်ကိုင်းတစ်ခုက ရွှေကျီးကန်းဥကို ရစ်ပတ်ကာ ငှက်သိုက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စတင်ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှေကျီးကန်းဥမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး သလင်းကျောက်ကြီးထံမှ အနီရင့်ရောင် အလင်းတန်းများက ရွှေကျီးကန်းဥ အတွင်းသို့ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် စီးဝင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေကျီးကန်းကိုယ်တိုင်က နေမင်းကို ကိုယ်စားပြုသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤစွမ်းအားမှာ ၎င်းနှင့် မူလအစ တူညီလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဥမှာ နိုးထလာတော့မလို ဖြစ်နေပြီး ယင်းပေါ်ရှိ ပုံစံများက တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save