Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၀၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုသေးငယ်သော မှော်ကျောက်တုံးလေးထဲတွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖိသိပ်ခံထားရသော အလွန်များပြားလှသည့် မာနာများသည် ချက်ချင်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>​၎င်းမှာ အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားပါက ယူးအီဟန်ကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး အလုပ်ရုံအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။</p> <p>​"ဟူး... ဟူး..."</p> <p>​မာနာများ အလုပ်ရုံအပြင်ဘက်သို့ စီးထွက်မသွားစေရန် ထိုဧရိယာကို ချိတ်ပိတ်ထားသည်။ ယူးအီဟန်သည် အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော မာနာများကို တည်ငြိမ်စွာ လမ်းညွှန်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ အပြာရောင် လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော မာနာများသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်ကာ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူးဟူသော အတွေးဖြင့် ယူးအီဟန်သည် အသည်းအသန် ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။</p> <p>​လျှံကျနေသော မာနာများနှင့် ၎င်းတို့ကို ချပ်ဝတ်တန်ဆာဆီသို့ အသည်းအသန် လမ်းညွှန်နေသော ယူးအီဟန်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် လှိုင်းလုံးများကို ထိန်းချုပ်နေသော ပင်လယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ဆင်တူနေသည်။</p> <p>​"သခင်က ပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလုပ်ရှုပ်ခံနေရတာလဲ" (မစ်စတစ်)</p> <p>​"အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကောင်းတဲ့အချက်ပဲလေ၊ အရူးမ" (လီအယ်ရာ)</p> <p>​မာနာများနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီဖြစ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် စီးဆင်းနေသော မာနာများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပုံသဏ္ဍာန် စတင်ပေါ်လာသည်။ ယူးအီဟန်၏ ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးအဖြစ် အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတများသည် မာနာကို ကြားခံနယ်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုကာ သတ္တု၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုသာမက ဂုဏ်သတ္တိများကိုပါ ပြောင်းလဲပေးနေသည်။</p> <p>​"ချပ်ဝတ်တန်ဆာထဲကို သခင် ထည့်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အငွေ့ပျံနေပြီ" (မစ်စတစ်)</p> <p>​"ဒီတိုင်း အငွေ့ပျံနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အီဟန် ထိန်းချုပ်နေတဲ့ မာနာနဲ့ တုံ့ပြန်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ပုံဖော်နေတာ... ရွံစရာကောင်းသေးပေမဲ့ပေါ့" (လီအယ်ရာ)</p> <p>​ထိုမျှသာ မကသေးပေ။ ပုံစံခွက်အဖြစ် အသုံးပြုထားသော သံမဏိချပ်ဝတ် မီးနဂါး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ သည်လည်း အရည်ပျော်နေသော သတ္တု၏ အပူချိန်နှင့် မာနာ၏ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ အရည်ပျော်ကျသွားသည်။ ၎င်းသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသစ်၏ ပုံစံခွက်အဖြစ် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ တိုက်ပွဲများစွာတွင် လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့သော အရေးကြီးသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တန်ဖိုးတစ်ခုမှာ ဤသို့ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​သေချာသည်မှာ ယူးအီဟန်သည် ထိုချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ လက်လွှတ်လိုက်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်နှင့် အခြား ရွေးချယ်မှုများသည် သူ လက်မလွှတ်နိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။</p> <p>​ချပ်ဝတ်တန်ဆာ အရည်ပျော်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယူးအီဟန်သည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပျက်စီးသွားချိန်၌ စီးထွက်လာပြီး ပျောက်ကွယ်တော့မည့် မာနာများကို မျိုချရန်အတွက် မာနာလှိုင်းလုံးများကို လမ်းညွှန်လိုက်သည်။ ပင်လယ်ထဲသို့ အနီရောင် မှင်တစ်စက် ကျသွားသကဲ့သို့ မာနာ၏ အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း အနီရောင်သို့ ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီအယ်ရာလည်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>​"ဒါဆို ရှင်က အဲဒါကို အရည်ကျိုလိုက်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ထုတ်ယူလိုက်တာပေါ့၊ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို မြှင့်တင်လို့ရမှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး...!"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ချပ်ဝတ်တန်ဆာရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို လက်မလွှတ်ချင်လို့ ငါ အသည်းအသန် ကြိုးစားလိုက်တာပါ"</p> <p>​ပျင်းစရာကောင်းပြီး တောက်ပသောအသံထွက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် လုပ်ငန်းစဉ်သည် ယခုမှ စတင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။</p> <p>​သံမဏိချပ်ဝတ် မီးနဂါး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ နေရာတွင် စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်နှင့် ပါးလွှာသော သတ္တုချပ်ဝတ်တန်ဆာဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးကို ဖွဲ့စည်းထားသော အားကောင်းသည့် မာနာများ ၎င်းပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သောအခါ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပုံစံ စတင်ဖြစ်ပေါ်နေသော အဖြူရောင် သတ္တုသည် ချလွင် ချလွင် အသံများ မြည်လာပြီး အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပြုပြင်မွမ်းမံခံရသည်။ ၎င်းမှာ မျက်လုံးဖြင့် မြင်တွေ့ရသည်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဝိုး... လက်နက်ကိရိယာတွေ ဖန်တီးတာ အားလုံး ဒီလိုပဲလား" (မစ်စတစ်)</p> <p>​"အဲဒီလို ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ" (လီအယ်ရာ)</p> <p>​မာနာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ထောက်ပံ့ပေးသော ပေတုံး ဖြစ်လာပြီး အခြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ၎င်းကို ပုံဖော်ပေးသော တူ ဖြစ်လာသည်။ ဤအရာကို တကယ်ပဲ ပန်းပဲထုခြင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါမည်လား။ သို့သော် ဤအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီမည့် အခြားစကားလုံးကိုလည်း တကယ်ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ လီအယ်ရာသည် ငေးမောစွာ စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>​"ဝိုး..."</p> <p>​အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲတော့မည့်ပုံပေါ်သော အကြမ်းဖက် မာနာစီးကြောင်းသည် တဖြည်းဖြည်း အားပျော့သွားသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ပုံသဏ္ဍာန် ဖန်တီးမှုတွင် ၎င်းသည် သဘာဝကျကျ စုပ်ယူခံနေရသည်။ မကြာမီ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် လုံးဝ ခဲသွားပြီး နောက်ထပ် ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲမှုများကို ခွင့်မပြုတော့ပေ။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​သို့သော် တကယ်အရေးကြီးသောအရာသည် ယခုအချိန်မှသာ စတင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယူးအီဟန် အစွန်းရောက်အဆင့်အထိ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်အထိ အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အပြင်ပန်း ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုသာ ထိခိုက်မှုရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမှစ၍ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ပါက ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကျရှုံးမှုသို့ ဦးတည်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် ယခု သိပ်မသိပ်သည်းတော့သော မာနာများကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းကာ ပါးလွှာသော အနီရောင် ကြိုးမျှင်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုကြိုးမျှင်၏ မာနာ သိပ်သည်းဆသည် သာမန် သတ္တဝါဆိုး မည်သူ့ကိုမဆို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်လောက်အောင် မြင့်မားလှသည်။</p> <p>​"ရှင် ဒီအတိုင်းပဲ မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ် လုပ်တော့မလို့ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>​"ငါ နင့်ကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား၊ ဒါက ပန်းပဲပညာလည်း မဟုတ်သလို၊ မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်လည်း မဟုတ်ဘူးလို့၊ အခုကစပြီး အသံတိုးတိုးထားပေးပါ"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် လီအယ်ရာကို သတိပေးပြီးနောက် မျက်လုံးများကို လုံးဝ မှိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ယခု အတော်လေး အေးသွားပြီဖြစ်သော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူ ခုနက လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ရေးထွင်းထားခဲ့သော အထွင်းအထုများကို စစ်ဆေးရန် လက်ဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်သည်။</p> <p>​အထွင်းအထုများသည် ပြီးပြည့်စုံသည်။ ယခု ၎င်းတို့ကို ဖြည့်စွက်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ စင်ကြယ်ပြီး ရုပ်လုံးပေါ်နေတဲ့ မာနာတွေနဲ့ မြှုပ်နှံတာက ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပါပဲ။</p> <p>​မာနာဖြင့် မြှုပ်နှံခြင်းသည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်မရှိသော သဘောတရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဆင့်နိမ့်သူများသည် ဒြပ်နှင့် ဒြပ်မဲ့ကို မခွဲခြားနိုင်သဖြင့် သူ့ကို ရယ်မောကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်မြင့်မြတ်သူများသည် မာနာကို ဤမျှ သေးငယ်သော နေရာတွင် ဘာကြောင့် ကန့်သတ်ထားရန် လိုအပ်သနည်းဟု မေးကာ သူ့ကို ရယ်မောကြမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော် ယူးအီဟန်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ ဘာပြောသည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ အထီးကျန်သမား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူလုပ်နေသောအရာ မှန်၊ မမှန်ကိုပင် သူ မသိပေ။ သူ မှန်ကန်သည်ဟု ထင်သော နည်းလမ်းအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​"သခင်... သခင်က တကယ်ပဲ အဆင့်နိမ့် တတိယအဆင့် ဟုတ်ရဲ့လား"</p> <p>​"ရှူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် အနီရောင် မာနာ ကြိုးမျှင်၏ သိပ်သည်းဆနှင့် အထူကို ပြီးပြည့်စုံအောင် တွက်ချက်ပြီး ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ အထွင်းအထုများကို စတင်ဖြည့်စွက်လေတော့သည်။ မာနာသည် တောက်ပလာပြီး အထွင်းအထုများထဲသို့ ၎င်းတို့၏ နေအိမ်များကို တွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ စုပ်ယူခံရကာ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အဆင့်အတန်းသည် အကြီးအကျယ် မြင့်တက်သွားသည်။</p> <p>​မဟုတ်ဘူး... ဒီစကားလုံးက သင့်တော်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပုံသဏ္ဍာန်သာရှိသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုတည်းက သူ့ဘာသာသူ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အနီရောင် မာနာများကို မြှုပ်နှံပြီးမှသာ ၎င်းသည် အသက်ဝင်လာပြီး စတင်အသက်ရှူလာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>​ဖျက်ဆီးသူ၏ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် သည် ယူးအီဟန်၏ အရာအားလုံးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သော လက်ရာမြောက် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပါက၊ ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ သူလုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အသေးငယ်ဆုံး ယူနစ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဖိသိပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုနှင့် မကွာခြားလှပေ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု မရှိသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် အလှတရားများမှာ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်ထက် မနိမ့်ကျပေ။</p> <p>​"ဟူး... ဟူးးး..."</p> <p>​"အို... မိုက်လိုက်တာ..."</p> <p>​"ပြီးတော့ ဘယ်သူက တိတ်တိတ်နေဖို့ ပြောထားတာလဲ..."</p> <p>​"ရှူး"</p> <p>​မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြူဖွေးနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် အနီရောင် မျဉ်းကြောင်းများ ရေးထွင်းခံနေရသည်။ ကြောက်မခန်းလိလိ သိပ်သည်းသော မာနာ၏ အရွယ်အစား လျော့ကျလာသည်နှင့်အမျှ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ မျဉ်းကြောင်းများ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ အလုပ်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ထုတ်လွှတ်သော အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုများပြားလာသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသဖြင့် သူ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခဲ့ပေ။</p> <p>​လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး စတင်ကတည်းက အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ၊ ယူးအီဟန်သည် သူ၏ လက်က ခမောက်၏ အထက်ဆုံး အပိုင်းကို ထိတွေ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟူးးးး"</p> <p>​ကြောက်မခန်းလိလိ မာနာ အစုအဝေးကြီးများ ယခု ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ခမောက်မှသည် ဘွတ်ဖိနပ်များအထိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။ ခိုင်ခံ့သော သံမဏိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ လူသားများ၏ သွေးကြောများနှင့် တူသော အနီရောင် မျဉ်းကြောင်းများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပေးစွမ်းသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးဆန်းသော အလှတရားတစ်ခုကိုလည်း ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>​အထူးသဖြင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ နှလုံးသားနေရာတွင် ယူးအီဟန် သူ၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ကို ပုံအောကာ ဖန်တီးထားသော မှော်အထွင်းအထုတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အနီရောင် မျဉ်းကြောင်းများသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးစွာ လိမ်ယှက်နေသဖြင့် ၎င်းက ဘာလုပ်ဆောင်သည်ကို မည်သူမျှ တကယ် မသိနိုင်ပေ။</p> <p>​"ပြီးသွားပြီလား"</p> <p>​လီအယ်ရာက ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။ ယူးအီဟန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပုံရသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်း၊ လောလောဆယ်တော့"</p> <p>​လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးပြီဟု ယူးအီဟန် ကြေညာလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် နောက်တစ်ကြိမ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းရောင်​ကြား တွင် ယူးအီဟန်၏ မြင်လွှာပေါ်၌ စာသားအသစ်များ ထွင်းထုလာသည်။</p> <p>​[မီးနဂါး ကိုယ်ထည် ပြီးစီးသွားပါပြီ]</p> <p>​[မီးနဂါး ကိုယ်ထည်]</p> <p>[အဆင့် - နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း]</p> <p>[ကာကွယ်ရေး - ၁၅,၀၀၀]</p> <p>[ကြံ့ခိုင်မှု - ၂,၀၀၀,၀၀၀/၂,၀၀၀,၀၀၀]</p> <p>[အသုံးပြုသူ ကန့်သတ်ချက်များ - ၁၀ဝ ရာခိုင်နှုန်း သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုသော မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်]</p> <p>[ရွေးချယ်မှုများ -</p> <p>၁။ မီးဒဏ်ခံနိုင်ရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၁၀ဝ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်။</p> <p>၂။ မိမိဆန္ဒအလျောက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရန် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အသုံးပြုပါက ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ကာကွယ်ရေး၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမည်။</p> <p>၃။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှု အမျိုးအစား စွမ်းရည်များအားလုံး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်။</p> <p>၄။ ပြန်လည်ကုစားခြင်း အမျိုးအစား စွမ်းရည်များအားလုံး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာမည်။</p> <p>၅။ လက်နက်များနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို စုပ်ယူပြီး ပြန်လည်စိစစ်ကာ အပြင်သို့ ပြန်ထုတ်ပေးသည်။</p> <p>၆။ မီးစွမ်းအင် မာနာကို အဆုံးမရှိ ဖန်တီးပြီး သိုလှောင်ထားသည်။ သိုလှောင်ထားသော မာနာများကို တိုက်ခိုက်ရေး ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ မီးနှင့်သက်ဆိုင်သော စွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုသည့်အခါ စွမ်းအား ချဲ့ထွင်လာမည်]</p> <p>[ဒဏ္ဍာရီများကို ဖန်တီးသော ပန်းပဲဆရာ ဖန်တီးလိုက်သည့် အံ့ဖွယ်အမှုများထဲမှ တစ်ခု။ ဤသည်မှာ မီးကို အသုံးပြုသူတိုင်း ရယူရန်အတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပင် ရောင်းချကြမည့် လက်ရာမြောက် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုယ်တိုင်က အဓိပ္ပာယ်မရှိလောက်အောင် အားကောင်းသော်လည်း ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွင် အဓိပ္ပာယ် မဖော်ထုတ်ရသေးသော အထွင်းအထုများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်]</p> <p>​"ဒါဆို နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ဆိုတာ ရှိတာပဲ"</p> <p>​ယူးအီဟန် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ကြည့်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ချိန်တွင် လီအယ်ရာက ၎င်းမှာ အဆန်းတကြယ် မဟုတ်သကဲ့သို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်းလေ၊ ရှင်က နတ်ဘုရားအဆင့်ကိုတောင် ဖန်တီးပြီးပြီဆိုတော့၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း ဆိုတာ ရှင့်အတွက် လွယ်လွယ်လေး ထင်ပါတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ကသောင်းကနင်းအဆင့် ထက်တော့ ပိုမြင့်နေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက နတ်ဘုရားအဆင့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ခဲ့ဘူး"</p> <p>​"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>​"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မပြီးပြည့်စုံသေးလို့ပဲ၊ အဲဒီရွေးချယ်မှုတွေကို ကြည့်ပြီးရင် နင် တစ်ခုခု ခံစားမိတယ် မဟုတ်လား"</p> <p>​"လက်နက်တွေနဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေကို စုပ်ယူပြီး ပြန်လည်စိစစ်ကာ အပြင်သို့ ပြန်ထုတ်ပေးတယ် ဆိုတဲ့ အပိုင်းကိုလား"</p> <p>​"အဲဒါလည်း ပါတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ပိုအရေးကြီးတာက ၆ ခုမြောက် ရွေးချယ်မှုပဲ"</p> <p>​တူညီသော ပစ္စည်း အချက်အလက် ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မှော်ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုမှ နားမလည်သော လီအယ်ရာသည် ဤအခြေအနေတွင် ပြန်လည်ချေပရန် သင့်မသင့် စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း တိတ်တိတ်နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ယူးအီဟန်နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူမ၏ သွေးပေါင်ချိန် မတက်စေရန် သတိထားရမည့် သာမန်အသိတရားတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် သူမ ဘာခံစားနေရမည်ကို တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးသော ယူးအီဟန်သည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ခြင်း မပြုမီ ပြီးပြည့်စုံစွာ အဆုံးသတ်ရန် သူ၏ လက်တွဲဖော်ကို ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>​"အိုရိုချီ"</p> <p>​"ဘာလို့ ငါ့ကို ခေါ်တာလဲ"</p> <p>​လောကကြီးရှိ အရာအားလုံးကို စိတ်ပျက်နေသည့်အလား အိုရိုချီ က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မကြာသေးမီက စွမ်းအားကြီးသော ရန်သူများ အများကြီး ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ ဘာခံစားနေရသည်ကို နားလည်သော ယူးအီဟန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းရဲ့ အိမ်သစ်ကို ပြောင်းရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"</p> <p>​"အိမ်သစ်... ဒါဆို အဲဒီ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဆီကိုလား"</p> <p>​အိုရိုချီ က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အိမ်သစ်ကို ဖန်တီးရန် ယူးအီဟန် ဤမျှလောက် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ယူးအီဟန်က သတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။</p> <p>​"အခု ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ သွေးနှာရူး နတ်ဆိုး အတွေးဝိညာဉ် ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲ"</p> <p>​"သုံးသိန်းလောက်တော့ ရှိမယ်ထင်တယ်"</p> <p>​"မင်း အဲဒါတွေ အကုန်စားပြီးရင် ပြောင်းခွင့်ပေးမယ်"</p> <p>​"..."</p> <p>​အိုရိုချီ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း၊ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ယောက်ျားပီပီသသ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်"</p> <p>​"ဘယ်အချိန်လဲ"</p> <p>​"အခုချက်ချင်း"</p> <p>​"ကောင်းတယ်"</p> <p>​အိုရိုချီ သည် အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ မှ ထွက်ခွာလာပြီး ယူးအီဟန် သူ၏ အတွေးဝိညာဉ်များ အားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသော 'နေရာလွတ်' ထဲသို့ ချက်ချင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်အထိ သူမ ထိုနေရာတွင် မည်သို့ရှိနေခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိသော မစ်စတစ် သည် တုန်ယင်သွားသည်။</p> <p>​"အဲဒီထဲက ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေက ဘာတွေလဲ၊ အဲဒီကောင် အနိုင်ရဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်"</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ တခြား အတွေးဝိညာဉ်တွေက နင့်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နောက်ဆုတ်နေလောက်ပြီ၊ သူတို့က ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းအားကြီးတဲ့ အဆင့်နိမ့်သူတွေ ဖြစ်ပါစေ၊ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါး ရှေ့မှာတော့ ဖားတွေနဲ့ ဘာမှမကွာပါဘူး"</p> <p>​ပဉ္စမအဆင့်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော တတိယအဆင့်က ပြောလိုက်သည်။ 'ပဉ္စမအဆင့်ဖြစ်ပါလျက် တတိယအဆင့်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူ' အဖြစ် ကာယကံရှင်ဖြစ်သော မစ်စတစ် သည် မည်သူကမျှ အမိန့်မပေးသော်လည်း သူမ၏ သခင်အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။ ယူးအီဟန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်ရှင်းပြနေသည်။</p> <p>​"ဒါကြောင့် ဒီအခိုက်အတန့်ကို ငါ အသုံးချရမယ်၊ ပြီးတော့ အိုရိုချီ က အဲဒီထဲက တစ်ကောင် နှစ်ကောင်လောက် စားပြီးတာနဲ့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာလိမ့်မယ်"</p> <p>​အားလုံးထက် အိုရိုချီ တွင် အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ဟုခေါ်သော ဘေးကင်းလုံခြုံသည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူတို့သည် အတွေးဝိညာဉ် ဧရိယာမှ မထွက်ခွာနိုင်သော်လည်း အိုရိုချီ တစ်ဦးတည်းသာ လွတ်လပ်စွာ အထွက်အထွက် ပြုလုပ်ခွင့် လက်မှတ် ရှိနေသည်။</p> <p>​[ကက်... ကတ်... ကူးဟွတ်... ငါ တစ်ကောင်လုံးကို စားလို့ ပြီးခါနီးပြီဟေ့]</p> <p>​"အစွမ်းကုန် ကြိုးစားစမ်း အိုရိုချီ"</p> <p>​"ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက် စားမနေနဲ့လေ ကျစ်"</p> <p>​သူ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း အိုရိုချီ သည် သူ၏ အားသာချက်ကို အသုံးပြုကာ ပြောက်ကျား တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ၁၅ စက္ကန့်အတွင်း သွေးနှာရူး နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို ဝါးမျိုရန် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အိုရိုချီ ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအတွက် အချက်ပြမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကူးအိုအိုးးးးး]</p> <p>​[ကီးဟားးးးးး]</p> <p>​သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည့် ဇာတ်လမ်းတွဲကို ကြည့်ရင်း၊ ယူးအီဟန်သည် မီးနဂါး ကိုယ်ထည် ကို တောက်ပလာသည်အထိ အရောင်တင်ကာ သူ၏ အလုပ်ရုံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ပိုမိုရင်းနှီးလာစေရန် လီအယ်ရာ၊ မစ်စတစ် တို့နှင့် စကားပြောနေခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ အိုရိုချီ အတွက်တော့ အလွန် စိတ်ပျက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p>​ထိုသို့ဖြင့် ထာဝရကဲ့သို့ ခံစားရသော မိနစ် ၃၀ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အိုရိုချီ ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p>​"ငါ... အကုန်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ၊ အူး..."</p> <p>​ယခင်ကထက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး၊ သူက အဆင့်နိမ့်သူ တစ်ဦး ဟုတ်သေးရဲ့လားဟုပင် တွေးမိစေသော အိုရိုချီ ထံမှ သတင်းပို့မှုကို ကြားပြီးနောက် ယူးအီဟန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်နေသော ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း စွမ်းရည်ဖြင့် သူ့ကို မီးနဂါး ကိုယ်ထည် အတွင်းသို့ နေရာချထားပေးလိုက်သည်။</p> <p>​[ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ပြီးစီးသွားပါပြီ]</p> <p>​နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အချက်အလက်များ ရှိလာသည့် မှော်ပစ္စည်း၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ကို ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>​ချပ်ဝတ်တန်ဆာက တောက်ပလာပြီး လှံကို စုပ်ယူသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီအယ်ရာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ယူးအီဟန် နှာမှုတ်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်ရုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>​"အိုရိုချီ၊ အစာစားချိန် ရောက်ပြီ"</p> <p>​"ငါ ဗိုက်ဝနေပြီဟ"</p> <p>​ထိုနေ့တွင် ယူးအီဟန်သည် ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် သူ၏ သိုလှောင်ရုံကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ ယူးအီဟန်၏ မဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက်များထဲမှ တစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p><strong>​အပိုင်း ( ၂၀၇ ) ပြီးဆုံး။</strong></p> <p>***</p> <p> </p>


Save