Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၂၁၀ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​[ကီးဟတ်]</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဧရာမ ကျားသစ်ခေါင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် လက်အိတ်ထဲမှ အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ကို ထုတ်ကာ ၎င်းအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ တောက်ပသော အဖြူရောင် မီးတောက်များက ၎င်း၏ ဦးနှောက်ကို လုံးဝ အရည်ပျော်သွားစေပြီး ယာယီ ရပ်တန့်သွားစေသည်။</p> <p>​သို့သော် ဤမျှနှင့် ၎င်း သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ပဉ္စမအဆင့်များကို သတ်ဖြတ်ရန် ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်၊ နှလုံးကို ဆွဲထုတ်ရမည်၊ လည်ပင်းကို ခုတ်ဖြတ်ရမည်၊ နှင့် ခြေလက်များကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပိုဆိုးသည်မှာ ယူးအီဟန်သည် ယခုအချိန်တွင် ပဉ္စမအဆင့် တစ်ကောင်တည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>​[ရှာားးးးး]</p> <p>​"အီဟန်၊ ရှင့်နောက်မှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ တစ်ကောင်" (လီအယ်ရာ)</p> <p>​"အဲဒါ တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းတာပဲ"</p> <p>​"ကျန်တာကို ငါ လုပ်မယ်" (မစ်စတစ်)</p> <p>​"ကူးအိုအိုးးး... ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း" (အိုရိုချီ)</p> <p>​လီအယ်ရာ၏ သတိပေးချက်၊ မစ်စတစ် ၏ ကြေညာချက်၊ နှင့် အိုရိုချီ ၏ စကားများသည် သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ယူးအီဟန်သည် ထိုစကား ၃ ခွန်းလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း နားလည်ပြီး လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ကာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ကျားသစ်၏ ခေါင်းထဲမှ လှံကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ၃ ကြိမ် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ရန် အလျားလိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ၊ ကျားသစ်၏ ဦးနှောက် အရည်ပျော်သွားသဖြင့် ၎င်းအတွင်းရှိ မာနာ လှုပ်ရှားမှု ယာယီ ရပ်တန့်သွားသောကြောင့် ကျားသစ်၏ လည်ပင်း ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>​သို့သော် ယူးအီဟန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်မှာ ကျားသစ်၏ လည်ပင်းတစ်ခုတည်းကို မဟုတ်ပေ။ သူ ကျားသစ်ကို ရင်ဆိုင်နေစဉ် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ပုစဉ်းရင်ကွဲ သည်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားလေသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ခြေရာခံမရသော လမ်းကြောင်း လှံ စွမ်းရည်တို့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဤအရာကို ပြီးမြောက်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ကြာပွတ်၏ စွမ်းအားနှင့် စကြဝဠာကြီးကို ခုတ်ပိုင်းသည့်လှံ မှ ဓား၏ စွမ်းအားတို့ကလည်း အခန်းကဏ္ဍ တစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။</p> <p>​[ရှာားးးး]</p> <p>​"အကောင် နှစ်ကောင် တစ်ပြိုင်တည်း" (မစ်စတစ်)</p> <p>​"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p>​ယူးအီဟန်က ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုး နှစ်ကောင်ကို လက်နက်ချသွားစေသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ လေကြောင်း သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သော ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက် သည် သင့်လျော်သော အချိန်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်ကာ ကျားသစ်၏ နှလုံးနှင့် ပုစဉ်းရင်ကွဲ၏ ကျောပြင် နှစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားစေသည်။ ယူးအီဟန်နှင့် အချိတ်အဆက် မမိခဲ့လျှင် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​[သင် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>​[သင် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>​[ဟူး]</p> <p>​ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ယူးအီဟန်က ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုး နှစ်ကောင်ကို သတ်ပြီးနောက် အားနည်းချက် ပြသလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ယခုအချိန်အထိ ကိုယ်ပျောက်နေပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော လူသားပုံစံ သတ္တဝါဆိုးပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​[ငါ ဒီအခိုက်အတန့်ကို စောင့်နေခဲ့တာ]</p> <p>​"ငါလည်း ဒီအခိုက်အတန့်ကို စောင့်နေခဲ့တာပဲ" (အိုရိုချီ)</p> <p>​သို့သော် ၎င်းက ယူးအီဟန်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယူးအီဟန်၏ ကျောပြင်မှ သံမဏိတိုင်ရိုက်စက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်လုံးကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p>​[ခတ်...!?]</p> <p>​"ပစ်"</p> <p>​အိုရိုချီ ၏ အချက်ပြမှုကြောင့် ထာဝရမီးတောက် က လောင်ကျွမ်းကာ ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သောအခါ၊ မှော်ယမ်းမှုန့်သည် တုန်ခါမှုကို လက်ခံရရှိပြီး အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးအရိုးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သံမဏိတိုင်ရိုက်စက် သည် ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပစ်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်လုံးတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖောက်လုပ်သွားလေသည်။ အိုရိုချီ နှင့် ထာဝရမီးတောက် တို့၏ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>​[ကဟတ်... မင်း... ငါ့ကို သတိထားမိတယ်ပေါ့လေ!?]</p> <p>​ယူးအီဟန်၏ သွေးနှင့် ချွေးများ ရင်းနှီးကာ ဖန်တီးထားပြီး ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကြောင့် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော သံမဏိတိုင်ရိုက်စက် သည်၊ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်ပြီး ခလုတ်ဆွဲရုံဖြင့် အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် အိုရိုချီ နှင့် ထာဝရမီးတောက် တို့ထံ လွှဲပြောင်းပေးရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ယခုပင်လျှင် ပဉ္စမအဆင့် ရန်သူတစ်ကောင်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ယာယီ ပိတ်ဆို့သွားစေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​တိုက်ခိုက်မှုအပြီး ချက်ချင်းပင် အရိုးများနှင့် အသားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး သံမဏိတိုင်ရိုက်စက် ကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်နေခြင်းမှာ တကယ်ကို တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော်လည်း၊ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်ပင် တုန်လှုပ်မှုမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်ရန် အချိန်ယူရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>​ပြီးတော့ အဲဒီအချိန်ပမာဏက ယူးအီဟန်အတွက် ထာဝရလောက်ကို ကြာပါတယ်။</p> <p>​"ငါ့ရှေ့မှာ နင့်ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်ခြင်း စွမ်းရည်ကို ကြွားနေတယ်ပေါ့လေ၊ အဲဒါက အထီးကျန်သမား အရှင်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ တစ်ယောက်တည်း စားသောက်ခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးနေတာနဲ့ အတူတူပဲ"</p> <p>​"အဲဒီနှစ်ခုက တူညီတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>​"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ပျက်စီးခြင်းခေါ်သံ ဖြင့် တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး ၎င်းနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အမြီးရှစ်ချောင်းနဂါးလှံ ၏ ထိပ်ဖျားတွင် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တစ်ဝက်ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကြမ်းတမ်းသည့် မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>​[ကီးဟစ်...!]</p> <p>​"ဟား"</p> <p>​၎င်း လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ လှံဖြင့် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်မှ အလင်းတန်းနှင့် ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် တွင် အိုရိုချီ အသုံးပြုသော ဒူးလေး မြှားများကလည်း ၎င်းကို ထိမှန်သွားသည်။</p> <p>​တစ်ယောက်ကို သုံးယောက် ဝိုင်းတိုက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို တစ်ကောင်တည်း တောင့်ခံနိုင်မည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မချန်ထားနိုင်ဘဲ ချက်ချင်း ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းသွားလေသည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲစတင်ပြီး ၁၇ မိနစ်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​[သင် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိပါသည်]</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် လှံကို သိမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်တွင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသော ပဉ္စမအဆင့် အလောင်းကလည်း မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျလာသည်။ အလောင်းကို သိမ်းဆည်းရင်း သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကသောင်းကနင်း မာနာများ ငြိမ်သက်သွားပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တိတ်ဆိတ်မှုက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>​[ကီးဟီး...]</p> <p>​[ကူး... ကတ်...]</p> <p>​[ကျရှုံးပြီ... ကျရှုံးသွားပြီ]</p> <p>​[ပြေးလို့မရဘူး... ပြေးလို့မရဘူး]</p> <p>​စစ်မြေပြင်တွင် စတုတ္ထအဆင့် ဆယ်ဂဏန်းနှင့် တတိယအဆင့် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ယူးအီဟန်က ပဉ္စမအဆင့် ၃ ကောင်ကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်လိုက်သဖြင့် သူတို့သည် ထွက်ပြေးရန်ပင် မစဉ်းစားတော့ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။ ထိုအချိန်သည် သူတို့၏ နောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မစ်စတစ်... အဆုံးသတ်လိုက်"</p> <p>​"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>​ဒီရက်ပိုင်း မစ်စတစ် က စစ်တပ်ပုံစံတွေကို သဘောကျနေပုံရပြီး ပြန်ဖြေတဲ့နေရာမှာ အရမ်းမြန်ပါတယ်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စွမ်းအင် အလုံအလောက် ပြန်လည်ရရှိသွားသော ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်သည် အမြင့်သို့ လျှော့ချသွားပုံရပြီး မညှာမတာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် သတ္တဝါဆိုးများ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လေတော့သည်။</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူတို့အကြားတွင် အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို သတ်ဖြတ်ကာ သူတို့၏ အလောင်းများနှင့် မှော်ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလေသည်။</p> <p>​"အခြေအနေ ပြီးဆုံးပါပြီ"</p> <p>​မစ်စတစ် က ကြေညာလိုက်သည်။ ယူးအီဟန်၏ အနီးအနားတွင် သတ္တဝါဆိုးများ မရှိတော့ကြောင်း သေချာစေရန် ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်တစ်ဝိုက်တွင် မာနာများ ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်တွင် ဤဧရိယာ၌ ပဉ္စမအဆင့် ဖြစ်တည်မှုများ ပေါ်ထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​"အူး... ပင်ပန်းလိုက်တာ"</p> <p>​သူမ၏ သတင်းပို့မှုကို ကြားပြီးနောက် ယူးအီဟန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ တင်းမာမှုများကို လျှော့ချလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲတွင် ရန်သူများကို အသာစီးရနေပုံပေါ်သော်လည်း၊ ပဉ္စမအဆင့် သတ္တဝါဆိုး သုံးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ မကြောက်လန့်ခဲ့ဘူးဟု ပြောပါက လိမ်ရာကျပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"အီဟန်... ရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p>​"အင်း၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ပြဿနာ မရှိဘူး"</p> <p>​စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လီအယ်ရာက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း၊ ယူးအီဟန်က ထိုစကားများဖြင့် သူမကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။ တိုတောင်းသော်လည်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသက်ဝင်လာစေပြီး ရှေ့ဆက်တိုးစေသော တိုက်ပွဲများပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအချိန်တွင် အမြင့်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုအဆင့်၌ ရှိနေသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရောက်နေသော သာမန်ထက်လွန်ကဲသောခွန်အား နှင့် ထူးကဲသောပြန်လည်ကုစားခြင်း တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အကောင်းဆုံး ပံ့ပိုးပေးနိုင်ရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ဝင်နေသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူ၏ ကျောရိုး ပြတ်တောက်သွားပါက ပြန်ဆက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဦးနှောက် ထိုးဖောက်ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို လူသားဟုပင် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p>​သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ပြီးမှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖိအားအနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။ တင်းမာနေသော ကြွက်သားများကို ပြေလျော့စေရန် သူ ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှူလိုက်သည်။ လီအယ်ရာက သူ့ကို အနောက်မှ ဖက်ထားပြီး သူ့ကို ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေသည်။</p> <p>​"ဟူး... သုံးကောင် တစ်ပြိုင်တည်းဆိုတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တော်တော်လေး ပင်ပန်းတာ အမှန်ပဲ"</p> <p>​"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က တစ်ကောင်တည်း ဖန်တီးဖို့တောင် ကမ္ဘာကြီး လိမ်ယှက်သွားလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့တာကို"</p> <p>​တစ်ကောင်က ဘာမှမဟုတ်၊ ပြီးတော့ နှစ်ကောင် ပေါ်လာတယ်၊ အခု သုံးကောင် ဖြစ်နေပြီ။ ယူးအီဟန်နှင့် မစ်စတစ် တို့၏ ညည်းတွားသံများကို ကြားပြီးနောက် လီအယ်ရာက သက်ပြင်းချကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါက ကမ္ဘာမြေရဲ့ စွမ်းအင်တွေ မြင့်တက်လာလို့ပဲ၊ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီးက သိပ်မဝေးတော့ဘူးလို့ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်"</p> <p>​ပြီးတော့ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပွားလာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ ကမ္ဘာမြေဟာ အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် သေချာပေါက် ပြန်လည်မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတွေကို သဘာဝအလျောက် ဖိနှိပ်ထားတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပေါ့...</p> <p>​'အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာ' ဆိုသော စကားလုံးကို ပါးစပ်ထဲတွင် လှိမ့်ကစားရင်း ယူးအီဟန်သည် အလှမ်းဝေးသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကမ္ဘာမြေကို တစ်ယောက်တည်း စောင့်ရှောက်ရန် အခက်အခဲ တွေ့နေရသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော်၊ တောက်ပသောအလင်းရောင်တပ်မတော် နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးတပ်မတော် တို့မှ အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်သော အရှုံးသမားလေးများသာ ရောက်လာပါက အနာဂတ်မှာ မည်းမှောင်သွားမည်ဟု သူ ထင်မြင်မိသည်။</p> <p>​"အို... ဟုတ်သားပဲ၊ နေဝင်ချိန်ဥယျာဉ် က ကောင်တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ ဒါရူး ဖြစ်ရပ် ပြီးကတည်းက သူတို့ကို ငါ မတွေ့ရတော့ဘူး"</p> <p>​"သူတို့က ကမ္ဘာမြေထက် ဒါရူး ကို ပိုအာရုံစိုက်နေကြတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးတပ်မတော် ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရှင့်ကို သူတို့ ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးလိမ့်မယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော် ကို ဖယ်လိုက်ရင် သူတို့ကို တစ်ခုတည်းသော သင့်တော်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်"</p> <p>​"အယ်တာ ကတော့ သူတို့ကို အရိုးထဲထိ မုန်းနေပုံရပေမဲ့နော်..."</p> <p>​"အဲဒါက သူတို့က သူမကို ပထမဆုံး ဆက်သွယ်ခဲ့တဲ့ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ပြီးတော့၊ အယ်တာ က သူတို့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လို့လေ"</p> <p>​"ဒါဆို အဲဒီလို အချိတ်အဆက်မျိုး ရှိခဲ့တာကိုး"</p> <p>​"အဲဒီက ခေါင်းဆောင်က မိန်းမတွေကို သဘောကျတယ်လေ၊ သူက အယ်တာ ကိုတောင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တဲ့ အချိန်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန် လက်ခံလိုက်သည်။ အယ်တာသည် တကယ်ကို လှပသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူမသည် အချစ်နှင့် အလင်းနှစ် ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ကွာဝေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့်မြတ်သူ တစ်ပါးအနေဖြင့် ပိုမိုသန်မာလာရန် ဆန္ဒရှိပေမည်ဖြစ်ရာ၊ နေဝင်ချိန်ဥယျာဉ် ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို သဘာဝကျကျ မုန်းတီးပေလိမ့်မည်။</p> <p>​မိန်းမတွေကို သဘောကျတာ နေဝင်ချိန်ဥယျာဉ် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးတပ်မတော် နဲ့ တောက်ပသောအလင်းရောင်တပ်မတော် တို့ကလည်း နာယူနာ ကို ရဖို့အတွက် ကမ္ဘာမြောက်မြားစွာကို လှုပ်ရှားခဲ့ကြတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ အခုထိ လက်မလျှော့ကြသေးဘူး ထင်တယ်။ အဆင့်မြင့်မြတ်သူ အဖွဲ့အစည်းတွေ အကုန်လုံးက မိန်းမတစ်ယောက်တည်းကို အကြံအစည်ထုတ်နေကြတာ... သူတို့ထက် ပိုကောင်းတဲ့ အမှိုက်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး။</p> <p>​"ကောင်းကင်ဘုံတပ်မတော် မှာ မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကလည်း အဲဒါကြောင့်များလား..."</p> <p>​"ငါတို့မှာ မရှိပါဘူး၊ ရှင့်ကို လာတွေ့တဲ့သူတွေထဲမှာ အမျိုးသမီးတွေ များနေလို့ သက်သက်ပါ"</p> <p>​ယူးအီဟန် သံသယဝင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လီအယ်ရာ ချက်ချင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သော အချိန်ကာလရှည်ကြီးနှင့် ယှဉ်ပါက၊ သူမတွင် အချစ်နှင့် ပတ်သက်၍ အရေးမပါသော အချိန်လေးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ယူးအီဟန် တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ယူးအီဟန်က သူမကို သံသယဝင်လာပါက သူမ မျက်ရည်များ ကျသည်အထိ ငိုမိပေလိမ့်မည်။</p> <p>​"ငါ နင့်အကြောင်း ဘာမှမပြောပါဘူး"</p> <p>​"အရူးကြီး"</p> <p>​"အရမ်း မတရားတာပဲ..."</p> <p>​လီအယ်ရာနှင့် သူ နောက်ပြောင်ခဲ့သည်မှာ တစ်ခဏမျှသာဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြွက်သားများအားလုံး ပြေလျော့သွားပြီဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ယူးအီဟန်သည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်မြေပြင်ကို စတင်ရှင်းလင်းလေတော့သည်။</p> <p>​တတိယအဆင့် သတ္တဝါဆိုးများကို သူ သိမ်းဆည်းရန် မလိုအပ်သဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားစေရန် သူတို့ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ကမ္ဘာမြေသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေကို အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဤသို့ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ ယူးအီဟန်အတွက် အလွန် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော အဖြစ်ဆိုးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပဉ္စမအဆင့် တစ်ကောင် မပေါ်လာသရွေ့ သတ္တဝါဆိုး အများစုကို မစ်စတစ် က ရှင်းလင်းပေးသဖြင့်၊ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ လက်နက်များနှင့် မှော်ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်သာဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ၃ နှစ် ကုန်ဆုံးသွားရာ၊ ယူးအီဟန်၏ သိုလှောင်ရုံထဲတွင်၊ ပျံသန်းနိုင်သော ရဲတိုက်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် နှင့် ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် က စုပ်ယူထားသော လက်နက်ကိရိယာ အမြောက်အမြား ပုံနေလေပြီ။</p> <p>​"ဒါဆို အခု ပဉ္စမအဆင့်တွေပဲ"</p> <p>​မှော်ကျောက်တုံး... ကျေးဇူးပြုပြီး မှော်ကျောက်တုံးလေး။ ယူးအီဟန် အသည်းအသန် ဆုတောင်းရင်း ပဉ္စမအဆင့် ၃ ကောင်ကို စတင် အစိတ်အပိုင်းခွဲလေတော့သည်။</p> <p>​လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း၊ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သော အကောင်များထံမှ ယူးအီဟန်သည် မှော်ကျောက်တုံး တစ်ခုတည်းကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ သူသည် ၎င်းကို သူ၏ စတုတ္ထအဆင့် တက်လှမ်းရန်အတွက် ချန်ထားခဲ့သည်။ မီးနတ်ဘုရားမ၏ ကောင်းချီးကို စောင့်ရသည်မှာ သူ ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ လက်မလျှော့နိုင်သေးပေ။</p> <p>​"ဟင်"</p> <p>​ပဉ္စမအဆင့် နှစ်ကောင်အတွက် သူ ဘာမှမရခဲ့ဘဲ၊ နောက်ဆုံးကျားသစ်၏ အပေါက်ကြီးဖြစ်နေသော ခေါင်းထဲသို့ တူးဆွနေစဉ်၊ အရောင်မရှိသော တစ်ဝက်ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ပြီး အလိုလို အသံထွက်ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံး..."</p> <p>​"တကယ်လား"</p> <p>​"ပေး... ပေး... ရဲတိုက်ကို အဆင့်မြှင့်မယ်"</p> <p>​"ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ကိုပဲ အဆင့်မြှင့်ရမှာပေါ့၊ ခုနက ငါ အဆင့်မြင့်မြတ်သူတစ်ပါးကို သတ်လိုက်တာ နင် မမြင်ဘူးလား"</p> <p>​"ငါ အဆင့်မြှင့်ခံရရင် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ရဲတိုက်လည်း အဲဒီလို လုပ်နိုင်မှာပဲလေ"</p> <p>​"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ လှုပ်တဲ့လူ အကုန်လုံး တရားခံပဲ"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် ထိုစကားများဖြင့် အားလုံးကို တိတ်သွားစေပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုကာ ဒူးလေးအကြီးစား များနှင့် ထောင်ချောက်များကို တပ်ဆင်ခြင်းဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကာအကွယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အာရုံငါးပါးကို ကန့်သတ်ချက်အထိ မြှင့်တင်ပြီးမှသာ ခေါင်းထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ မှော်ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>​"ဝိုး"</p> <p>​လက်ရှိ သူတို့၏ အချိန်ဇုန်မှာ မနက်ခင်းအချိန်ဖြစ်သည်။ နေရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူပြီး ၎င်း၏ အတွင်း၌ သက်တံတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသော မှော်ကျောက်တုံး။ ၎င်းကို ကြည့်ရင်း အားလုံး အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>​"ဟူး"</p> <p>​"အရမ်းလှတာပဲ..."</p> <p>​"ဝိုး... အဲဒါကို သုံးပစ်ဖို့တောင် နှမြောစရာကောင်းလောက်အောင် လှတာပဲ"</p> <p>​"အပြင်ပန်းထက်စာရင် အထဲက မာနာက ပိုအရေးကြီးတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>​ယူးအီဟန်သည် သူ အရင်က ရရှိထားခဲ့သော မှော်ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူကာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ခု ကွာခြားကြောင်း သူ သေချာပေါက် ခံစားမိသည်။ ယခင်ကျောက်တုံးသည်လည်း လှပသော အပြာဖျော့ရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်သော်လည်း သူ ယခုလေးတင် ရရှိလိုက်သော ကျောက်တုံးနှင့်မူ ယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။ သူ မှားယွင်းသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အတွင်းရှိ မာနာပမာဏမှာလည်း ကွာခြားသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"ကောင်းတယ်"</p> <p>​သူသည် တစ်ဝက်ပွင့်လင်းမြင်သာသော မှော်ကျောက်တုံးကို သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထိုမှော်ကျောက်တုံးကို သူ၏ စတုတ္ထအဆင့် တက်လှမ်းရန်အတွက် အသုံးပြုသင့်သည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။</p> <p>​"ဒါကို သုံးကြစို့"</p> <p>​"သုံးမယ်... ဘယ်မှာလဲ"</p> <p>​"ငါ့ကို အဆင့်မြှင့်ပေးမလို့လား"</p> <p>​"ငရဲနဂါး ကိုယ်ထည် ဖြစ်လောက်တယ်"</p> <p>​"မဟုတ်ဘူး၊ အားလုံး မှားတယ်"</p> <p>​ယူးအီဟန် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာသာစကား စွမ်းရည်ကို ငါ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတော့မယ်"</p> <p>​[ဘာသာစကား စွမ်းရည်၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု သတ်မှတ်ချက်များကို စောင့်ကြည့်နေပါသည်]</p> <p>[တတိယအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးများ ၃,၉၂၄,၄၉၈/၁,၀၀၀]</p> <p>[စတုတ္ထအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးများ ၆၅၃,၀၅၆/၁၀၀]</p> <p>[ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံး ၂/၁]</p> <p>[ကမ္ဘာများ၏ မှတ်တမ်း ၁၀၉/၁၀၀]</p> <p>[ဘာသာစကား စွမ်းရည်သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်လား]</p> <p>​ဒီစွမ်းရည်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ သူ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခခံခဲ့ရလဲ။ ပဉ္စမအဆင့် မှော်ကျောက်တုံးတစ်ခု ရပြီလို့ သူထင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ စတုတ္ထအဆင့်အတွက် အဲဒါကို သိမ်းထားခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့ တကယ်တမ်းမှာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဖန်တီးဖို့ အဲဒါကို သူ သုံးလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု သူ ထပ်ရလာခဲ့ပေမဲ့ စတုတ္ထအဆင့် တက်လှမ်းဖို့အတွက် အဲဒါကို သူ ချန်ထားခဲ့ရပြန်တယ်လေ။</p> <p>​နောက်ဆုံးတော့ နောက်ထပ်တစ်ခုကို သူ ထပ်ရလာပြီး၊ အခုတော့ စွမ်းရည်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ပြီ။</p> <p>​"ရှင့်ရဲ့ မျက်ရည်တွေကို အရင် သုတ်ကြစို့"</p> <p>​"ငါ... ငါ မငိုပါဘူး"</p> <p>​သူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဒုက္ခများကို ပြန်တွေးမိသောအခါ နှာခေါင်းဝတွင် ကျင်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီးနောက် ယူးအီဟန်သည် အာကာသမှတ်တမ်း ၏ မေးခွန်းကို ခေါင်းညိတ်ကာ လက်ခံလိုက်သည်။</p> <p>​"အင်း၊ ငါ ဆက်လုပ်မယ်"</p> <p>​သူ၏ လက်ခံမှုနှင့်အတူ တောက်ပသော အရောင်ငါးမျိုးရှိသည့် မာနာများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော မာနာများနှင့် ယခုအချိန်အထိ သူ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သော စွမ်းရည်များ၊ အပြင် သူ စုဆောင်းထားခဲ့သော မှတ်တမ်းများသည် ယခုအခါ တစ်သားတည်းဖြစ်လာမည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စွမ်းရည် အဆင့်မြင့်တက်ခြင်းက ပေးစွမ်းသော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် ခံစားချက်များကြောင့် ယူးအီဟန် သူ၏ အသိစိတ်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>​"သေလိုက်စမ်း" (?????????)</p> <p>​"ကဟတ်…”</p> <p>​ပြီးတော့ အဲဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီအချိန်ထိ စောင့်နေခဲ့တဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။</p> <p><strong>​​အပိုင်း ( ၂၁၀ ) ပြီးဆုံး။</strong></p> <p> </p>


Save