Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇၆) - အသက်နှင့်ရင်းသော လောင်းကြေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် “ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီရောဂါကို ကျုပ် သေချာပေါက် ကုနိုင်တယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရောင့်တက်လိုက်တာ၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ကြွားလုံးထုတ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">ကင်ယောင်ကွမ်သည် သူသိသမျှ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသည့် စကားလုံးဟူသမျှကို အကုန်ထုတ်သုံးပြီးနောက် “အသိဉာဏ်မဲ့တဲ့ ကောင်လေး... မင်း ဆေးပညာအကြောင်း ဘာမှမသိပါလား” ဟု နှာခေါင်း ရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း လူသေလက္ခဏာ ငါးပါး ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ အခု ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက အဲဒီအခြေအနေကို ဆိုက်နေတာ။ နတ်ဘုရားတောင် ကယ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို မင်းတို့ရဲ့ တရုတ်ဆေးပညာက ကုနိုင်မယ် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">“ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို မယုံဘူးပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “စောစောက ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်ချင်တယ် ဆိုတာ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို မယုံဘူးဆိုမှတော့ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"> ကင်ယောင်ကွမ်သည် သူကိုယ်တိုင် အသုံးမကျသူမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အခွင့်အရေးရပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ခုန်ပေါက်အော်ဟစ်တော့သည်။ “ပြော... ဘာနဲ့ လောင်းကြေးထပ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“အသက်နဲ့ လောင်းကြေးထပ်မယ်” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာဖြင့် “ကျုပ်သာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ ရောဂါကို ကုနိုင်ရင် ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ကျုပ် ယူမယ်။ ကျုပ်သာ ရှုံးနိမ့်သွားရင်တော့ ကျုပ်အသက်ကို ပေးမယ်” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက...”</p> <p style="text-align:justify">ကင်ယောင်ကွမ်မှာ လန့်သွားရသည်။ ဤလူငယ်က ဤမျှအထိ ရက်စက်ကာ အသက်နှင့် ရင်း၍ လောင်းကြေးထပ်ရဲလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ရောဂါရှာဖွေချက်နှင့် ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သော အချက်ကို ပြန်စဉ်းစားကာ ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“လောင်းကြေးထပ်တာပေါ့။ မင်းက သေတွင်းထဲကို ကိုယ်တိုင်ဆင်းချင်နေတာဆိုတော့ တခြားလူကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ “ဗိုလ်ချုပ်... ကျွန်တော်တို့အတွက် သက်သေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးပါ” ဟု တောင်းဆိုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ငါက သက်သေအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် ယဲ့ပုဖန်အပေါ် အကောင်းမမြင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အသက်နှင့် ရင်း၍ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဖခင်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်တာအန်ဒရူးမှာမူ ဘေးကနေ ကြည့်နေရင်း ယဲ့ပုဖန် အသက်နှင့်ရင်း၍ လောင်းကြေးထပ်သည်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ရင်း တရုတ်လူမျိုးမှာ ရူးနေပြီဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သေတွင်းကို ကိုယ်တိုင်တူးနေခြင်း မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် လူသေလက္ခဏာ ငါးပါး ဆိုသည့် အယူအဆကို နားမလည်သော်လည်း အဆင့်မြင့် စက်ကိရိယာများ၏ စစ်ဆေးချက်အရ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာလည်း ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စရာ အကြောင်း လုံးဝ မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် တခြားလူများ၏ အကြည့်ကို လျစ်လျူရှုကာ ကုတင်ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာနတ်အပ်များကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း အတတ်ဖြင့် ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အပ်စိုက်မှတ် တစ်ဒါဇင်ကျော်ထံသို့ ထိုးစိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အပ်စိုက်အတတ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကင်ယောင်ကွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားတော့သည်။ သူသည် စိတ်ဓာတ်ပိုင်း၌ အနည်းငယ် ပြဿနာ ရှိနေသော်လည်း ဆေးပညာတွင်မူ အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ပုဖန် သုံးစွဲနေသော အပ်စိုက်ပညာကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဒါက ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းလား။ မင်းက ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း အတတ်ကို တကယ်ပဲ တတ်ထားတာလား”</p> <p style="text-align:justify">သူသည် တရုတ်ရှေးဟောင်း ကျမ်းတစ်စောင်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း အကြောင်းကို ဖတ်ဖူးသော်လည်း ထိုပညာမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပြီး အပ်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရသဖြင့် သူသည် အဝေးကနေသာ အားကျနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခု လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီဆန်လှသော အပ်စိုက်အတတ်ကို ရှေ့မှ လူငယ်လေးက ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ အသုံးပြုနေခြင်းပင်။ သူ၏ အတတ်ပညာမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အပ်စိုက်နေရင်းပင် ပြောင်သလို ပျက်သလိုဖြင့် “ကိုရီးယားဆေးပညာက တရုတ် ဆေးပညာရဲ့ အခြေခံလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆို ခင်ဗျားလည်း ဒီအပ်စိုက်ပညာကို တတ်မှာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ...”</p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာပြောင်လှသော ကင်ယောင်ကွမ်ပင်လျှင် သူသည် ထိုအတတ်ကို တတ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံရန် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အစပိုင်းတွင် ရှက်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ ဒေါသတကြီးဖြင့် “ကောင်လေး... မင်း ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းကို တတ်ရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဟုတ်ကြီး မမှတ်လိုက်နဲ့။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးက လူသေလက္ခဏာ ငါးပါး ဆိုက်နေတာ။ ဘယ်လောက်ပဲ စွမ်းတဲ့ အပ်ကိုးချောင်း ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ ထက်ရှလှသော အကြည့်နှင့် တိုးသွားသဖြင့် မိမိ စကားမှားသွားကြောင်း သတိပြုမိသွားကာ ရှက်ရှက်ဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမှာမူ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်မိသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကုသနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ တခြားလူကိုပါ ကျိန်ဆဲနေသော ဤကိုရီးယားလူမျိုးအပေါ် သူ၏ အမြင်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကုသမှုကို မနှောင့်ယှက်စေရန် သူ ဘာမှ မပြောဘဲ အောင့်အီးနေလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အပ်စိုက်ပညာကို အသုံးပြုပြီးနောက် မူလ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြော အားလုံးကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အခြေခံအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။ ကင်ယောင်ကွမ် ပြောသကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် ရှက်ဗ်ချန်ကိုအား အရှင်းပျောက်စေရန် မလုံလောက်ပေ။ နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကျူးယိုး မန္တန်အတတ်ပညာဖြင့် သူ၏ ဇီဝစွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မျက်လုံးကို အသာအယာ မှိတ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးဖြင့် မန္တန်အမှတ်အသားများကို အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်ကာ မန္တန်အတတ်ကို စတင် အသုံးပြုလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယေဘုယျအားဖြင့် ကျူးယိုးအတတ်သည် အင်းစာရွက်များ၏ စွမ်းအားကို လိုအပ်သော်လည်း သူသည် မှော်ပညာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အင်းစာရွက် မလိုတော့ဘဲ လက်ချောင်းထိပ်များ၏ လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပင် ပြီးမြောက်စေနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မန္တန်တစ်ခုချင်းစီ ရွတ်ဆိုလိုက်တိုင်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ပြုပြင်ပေးကာ ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဇီဝစွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ယဲ့ပုဖန်အတွက်လည်း ကျူးယိုးအတတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံက ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးနေစဉ် ပိုမို အားကောင်းလာသော ရှင်သန်မှု စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်ကို ခံစားမိကာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့သြမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိူးယိုး မန္တန်အတတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် လျော်ညီလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ မသိလိုက်သည့်အချက်မှာ သူသည် မှော်ပညာသခင် တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ကမ္ဘာလောက၏ မူလစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှရာ သူ၏ ကျူးယိုးအတတ်မှာ သခင်ကြီး ကျူးယိုးကွမ်ကျီ ထက်ပင် သုံးဆခန့် ပိုမို အစွမ်းထက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့ မြင်ကွင်းမှာ တခြားလူများအတွက်မူ အလွန် ထူးဆန်းနေပေသည်။ ရှာရာပိုဗာ အပါအဝင် အမျိုးသမီးများသည် ယဲ့ပုဖန်က သူ၏လက်ချောင်းများကို ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားကာ တစ်ခုခုကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေသည်ကိုသာ မြင်ရပြီး ဘာလုပ်နေမှန်း မသိကြချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်တာအန်ဒရူးကမူ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်သည်။ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးပညာဆိုသည်မှာ လှည့်စားမှု တစ်ခု၊ စုန်းကဝေအတတ်နှင့် အယူသည်းမှုများသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ကြားဖူးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ယခု မြင်နေရသည်မှာ မှန်ကန်နေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကင်ယောင်ကွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ တစ်ဖက်လူမှာ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းကို မထင်မှတ်ဘဲ သုံးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်က ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">၁၀ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်သည် မန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းကို ရပ်လိုက်ကာ ရွှေအပ်အားလုံးကို ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ရွှေအပ်များကို တစ်ချောင်းချင်း ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် အမျှ ဖြူဖျော့နေသော ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ မျက်နှာပေါ်သို့ သွေးရောင်များ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံလာကာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော အသက်ရှူသံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကြားလာရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကုတင်ဘေးရှိ စက်ကိရိယာများအားလုံးမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားကာ စောစောက အော်ဟစ်နေသော အချက်ပေးသံများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အညွှန်းကိန်းများအားလုံး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားသခင်... ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်တာအန်ဒရူးမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ သူသည် ယဲ့ပုဖန်က ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှက်ဗ်ချန်ကိုအား ကုသနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်သော်လည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ချို့ယွင်းချက် မရှိနိုင်သော သူ၏ စက်ကိရိယာများကိုမူ ယုံကြည်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခု ဘာလို့ အရာအားလုံးက ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားရတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify">ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ အခြေအနေ တိုးတက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် ရှာရာပိုဗာတို့မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ သူသည် သတိ လုံးဝ မရသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ရွှေအပ်အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် နှိပ်ပေးလိုက်ကာ ရှက်ဗ်ချန်ကို၏ ပုခုံးကို ပုတ်၍ “ကဲ... ထတော့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သေတွင်းဝသို့ ရောက်နေသော ရှက်ဗ်ချန်ကိုသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကာ ကျန်းမာရွှန်းစိုပြီး အားအင်ပြည့်ဝနေသော အသွင်ကို ပြသလိုက်တော့သည်။ သူသည် ကာလရှည် ဖျားနာနေသူ တစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယဲ့ပုဖန်ကို တိုက်ရိုက် ကြည့်ကာ “ငါ အဖိုးကြီးရဲ့ အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တရုတ်ပြည်က နတ်ဘုရား ဆေးဆရာကြီး” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားသံမှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် ရှာရာပိုဗာတို့အတွက် နတ်သံသာများအလား ခံစားလိုက်ရပြီး ရှက်ဗ်ချန်ကို အမှန်တကယ် ပြန်လည် ကျန်းမာလာပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်တွင်မူ ဂါဗူးလော့ဗ်မှာ မနာလိုစိတ်များဖြင့် ပူလောင်နေတော့သည်။ သူ ဖိတ်ခေါ်လာသော ဆရာဝန်မှာ လူရယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ရှာရာပိုဗာ ဖိတ်လာသော ဆရာဝန်မှာမူ ရှက်ဗ်ချန်ကိုကို အမှန်တကယ် ကုသပေးနိုင်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save