Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၇၈) - ရေခဲကြွက် ကာရာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက ရွှန်းရွှန်းစားစား ပြုံးလျက် အလေးပြုလိုက်သည်။ ဤတာဝန်ကို သူမ အလွန်ပင် သဘောကျနေပုံ ရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခမ်းနားသော ဧည့်ခံပွဲအပြီး နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ယဲ့ပုဖန်သည် အရှေ့ဖျားစစ်ဒေသမှ ရဟတ်ယာဉ် တစ်စီးပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အောက်ဘက်မှ ရှုခင်းများကို ကြည့်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ခံစားချက်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အရှေ့ဖျားဒေသသည် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းတွင် တည်ရှိသဖြင့် အလွန် အေးစက်လှသလို လူသူလည်း အလွန် ကျဲပါးလှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြောက်ဘက်သို့ ပို၍ နက်ဝင်သွားလေလေ လူသူကို မြင်တွေ့ရရန် ခက်ခဲလာလေလေ ဖြစ်ပြီး လမ်းကဲ့သို့သော အခြေခံ အဆောက်အအုံများကိုလည်း လုံးဝ မတွေ့ရတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ ရဟတ်ယာဉ်နှင့် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သွားလာရေးမှာ တကယ့်ကို ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">လေးငါးနာရီခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် လေယာဉ်သည် ယာယီ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လေယာဉ်ကွင်းလေး တစ်ခုတွင် ရပ်နားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက “မစ္စတာယဲ့... မြောက်ဘက်ကို ပိုသွားလေလေ ရာသီဥတုက ပိုဆိုးလေလေပဲ။ လေယာဉ်က ဒီအထိပဲ ပျံလို့ ရမယ်။ ကျန်တဲ့ လမ်းကိုတော့ ခြေကျင်ပဲ သွားရတော့မယ်” ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။ ဤနေရာသည် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၏ အစပ်တွင် ရှိနေပြီး ရာသီဥတုမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းလှသလို နှင်းမုန်တိုင်းများလည်း မကြာခဏ တိုက်ခတ်တတ်သဖြင့် လေယာဉ်များ ပျံသန်းရန် မသင့်တော်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက ဆက်၍ “ရှေ့မှာ အိုက်စ်အေ့ဂျ် လို့ ခေါ်တဲ့ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့ ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ လမ်းပြတစ်ယောက် ရှာပေးဖို့ ကျွန်မ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “ကျေးဇူးပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ရှာရာပိုဗာသည် ကိုယ်ရံတော် ၁၀ ဦးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်ကာ စစ်သုံးဂျစ်ကားတစ်စီးဖြင့် အိုက်စ်အေ့ဂျ် မြို့ထဲသို့ မောင်းထွက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်မှပင် ယဲ့ပုဖန်သည် ကျယ်ပြောသော်လည်း လူသူကင်းမဲ့သည့် ဒေသတစ်ခု၏ အရသာကို တကယ့်ကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ တရုတ်ပြည်၏ စည်ကားလှသော လူနေမှုပုံစံနှင့် နေသားကျနေသူအဖို့ ဤနေရာမှ ဘဝကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေထိုင်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲလှပေသည်။ မြို့ထဲ၌ အိမ်များကို မြင်ရသော်လည်း တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ်မှာ အလွန် ဝေးကွာလှပြီး အိမ်တစ်အိမ်ချင်းစီကလည်း အလွန် ကျယ်ပြောလှသော မြေနေရာကို ယူထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက ကားမောင်းရင်း “မစ္စတာယဲ့... ကျွန်မ အခုခေါ်သွားမယ့်လူ နာမည်က ကာရာတဲ့။ သူ့ကို ရေခဲကြွက် လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်။ မြေအောက်လောကမှာ ကျင်လည်နေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ”</p> <p style="text-align:justify">“သူ့မှာ တခြား အရည်အချင်းတော့ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ လမ်းကြောင်း ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာတော့ ဘယ်သူမှ မလိုက်နိုင်ဘူး။ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကို လူတွေကို ခဏခဏ ခေါ်သွားပေးလေ့ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “ဒီလူက မင်းနဲ့ ရင်းနှီးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက “ရင်းနှီးတယ်လို့တော့ ပြောလို့မရပါဘူး။ အရင်က သူ တစ်ခုခုဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ စစ်တပ်က ဖမ်းထားဖူးတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ အလုပ်ကိစ္စတွေမှာ အကြိမ်အနည်းငယ် ပူးပေါင်းဖူးတာ ရှိတယ်” ဟု ရှင်းပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">အိုက်စ်အေ့ဂျ် မြို့စွန်ရှိ ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုအတွင်းဝယ် ပေတေစုတ်ပြတ်နေသော အလယ်အလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။ သူသည် နီရဲပြီး လုံးဝန်းသော နှာခေါင်းကြီး ရှိကာ မလျှော်ဖြစ်သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အဆီပြန်နေသည့် ဆံပင်များမှာလည်း ရှုပ်ပွနေပေသည်။ သူ ဝတ်ထားသော ဝါဂွမ်းအင်္ကျီ စုတ်ကြီးမှာလည်း နေရာအနှံ့တွင် ဝါဂွမ်းများ ထွက်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် ပြောင်လက်နေသော ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ ညာဘက်လက်ကမူ... ဗော့ဒ်ကာ ပုလင်းကို ကိုင်၍ ကြက်ပေါင်ကို ဝါးရင်း သောက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“လူကြီးမင်းတို့... ကျုပ် ကာရာက တစ်ကိုယ်တည်းသမားပါ။ အားလုံးက ကျုပ်ကို လမ်းပြအဖြစ် ငှားချင်ကြတယ် ဆိုတော့ တရားမျှတတဲ့ ပြိုင်ပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ကြတာပေါ့။ ဘယ်သူက ဈေးအများဆုံး ပေးနိုင်မလဲ။ ကျုပ် အဲဒီလူနောက်ကို လိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ဤလူမှာ ကာရာ ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် လူပေါင်း ၂၀၊ ၃၀ ခန့် ရှိနေပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာလည်း ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ တချို့က ဦးထုပ်ဆောင်းထားကြကာ တချို့မှာ ကတုံးများ ဖြစ်ကြပြီး တချို့မှာမူ လူမျိုးစု ဝတ်စုံများကို ဝတ်ထားကြရာ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ လာကြသူများ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... ငါ ဒေါ်လာ တစ်သောင်း ပေးမယ်” ဟု မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူတစ်ဦးက ဦးစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွားစမ်းပါ... ဒါက မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းလေ။ တစ်ခေါက်သွားတိုင်း အသက်နဲ့ ရင်းရတာ။ ဒေါ်လာ တစ်သောင်းနဲ့ ဒီမှာ လာပြီး နောက်ပြောင်နေတာလား။ ကျုပ်ရဲ့ လမ်းပြခက ဒေါ်လာ တစ်သိန်းကနေ စတယ်။ တစ်ပြားမှ မလျော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားကြောင့် လူတချို့မှာ လန့်သွားကြသည်။ သို့သော် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများလည်း ရှိနေသေးသဖြင့် ဗလကောင်းကောင်းနှင့် လူတစ်ဦးက “ဒေါ်လာ တစ်သိန်းလား... ရတယ်။ ငါ ပေးမယ်” ဟု အော်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက တဟီးဟီး ရယ်ကာ “ဒါမှ အားကိုးရမှာ။ ကဲ... ဆက်ကြဦး။ ဘယ်သူ ပိုပေးမလဲ။ ကျုပ် အဲဒီလူနောက် လိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ် ပြောပြမယ်... မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကို သွားမယ်ဆိုရင် ကျုပ် ကာရာက အကောင်းဆုံး လမ်းပြပဲ။ ပေးရတဲ့ဈေးနဲ့ ထိုက်တန်စေရမယ်။ ကျုပ်ကို လမ်းပြအဖြစ် ခေါ်သွားတာက နောက်ထပ် အသက်တစ်ချောင်း ပိုပါလာသလိုပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ကြွားလုံးထုတ်ပြီးနောက် ထိုလူသည် ကြက်ပေါင်ကို ဝါးကာ ဗော့ဒ်ကာကို ဆက်သောက်နေပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါ တစ်သိန်းခွဲ ပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“ငါ နှစ်သိန်း ပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">“ငါ သုံးသိန်း ပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဈေးနှုန်းများ တက်လာသည်ကို ကြားသော် ကာရာမှာ အရက်နံ့များ ထွက်လာသည်အထိ ပြုံးပျော်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် အိမ်ဦးပေါက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “ငါက ဒေါ်လာ တစ်သန်း ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က တကယ်ပင် အမေရိကန်ဒေါ်လာ တစ်သန်းအထိ ပေးမည်ဟု ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အားလုံးက ထိုအသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ခန့်ညားလှပသော စုံတွဲတစ်တွဲ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယဲ့ပုဖန်နှင့် ရှာရာပိုဗာတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာသည် ရှာရာပိုဗာကို မြင်သည်နှင့် ဆိုဖာပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ သေနတ်မောင်းတင်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပြေးလေ... ဘာလို့ မပြေးတော့တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက သူ့ကို လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ လှည့်လာကာ ပေတေနေသော မျက်နှာကြီးဖြင့် ပြုံးပြရင်း “မစ္စရှာရာပိုဗာ... ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှဆုံး အမျိုးသမီးကြီးပဲ။ ခင်ဗျားကို မြင်ရတာ ကျုပ်က ဘာလို့ ပြေးရမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်က ခင်ဗျားအတွက် ကော်ဖီ ဖျော်ပေးမလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက မကြိုက်ဘူးဆိုတော့လည်း ထားလိုက်ပါတော့”</p> <p style="text-align:justify">“အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “ငါတို့ အရှေ့ဖျား စစ်တပ်က ဒီလူကို ဘွတ်ကင် လုပ်ထားပြီးသား။ မင်းတို့ အကုန်လုံး ထွက်သွားလို့ ရပြီ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာရှိ လူများသည် မကျေမနပ် ဖြစ်ကြသော်လည်း စစ်သားများ၏ အနက်ရောင် သေနတ် ပြောင်းဝများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင်မူ ဘာမှ မပြောရဲဘဲ အလိုက်တသိပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ မည်မျှပင် သတ္တိကောင်းသူ ဖြစ်ပါစေ… ဤနေရာ၌ စစ်တပ်ကို အာခံရဲသူ မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ လမ်းပြကို တခြားမှာ ရှာတွေ့နိုင်သော်လည်း အသက်ကမူ အစားထိုး၍ မရသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">လူများ အကုန် ထွက်သွားသည်ကို မြင်သော် ကာရာမှာ နှမြောတသ ဖြစ်နေရှာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုလူများမှာ စိမ်းစိုနေသော ဒေါ်လာများ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက “ဒါက ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ရှက်ဗ်ချန်ကိုရဲ့ အလေးစားရဆုံး ဧည့်သည်တော် မစ္စတာယဲ့ပုဖန်ပဲ။ သူက မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကို သွားချင်လို့ မင်း လိုက်ပို့ပေးရမယ်။ မင်းရဲ့ ဈေးနှုန်းကို ပြော” ဟု ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက မတတ်သာသည့် အပြုံးဖြင့် “မစ္စရှာရာပိုဗာ... နောက်နေတာလား။ စစ်တပ်အတွက် အလုပ် လုပ်ပေးရတာကို ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံတောင်းရမှာလဲ။ ကျုပ်က အခမဲ့ကို အကောင်းဆုံး ဝန်ဆောင်မှု ပေးမှာပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းမှာ ဒီလောက်အထိ မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားရှိမှတော့ ငါ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို ပြောပြပေးရမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာသည် ကာရာ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ အလွန် ညစ်ပတ်လှသော ဝါဂွမ်းအင်္ကျီ စုတ်ကြီးကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ကလေးကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ယဲ့ပုဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ “မစ္စတာယဲ့... ကျွန်မ အခု ပြန်တော့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ရှင့်အတွက် ရဟတ်ယာဉ် တစ်စီး ချန်ထားပေးခဲ့မယ်။ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကနေ ပြန်လာရင် ကျွန်မဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ။ ချက်ချင်း လာခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ကာရာသည် လက်ထဲမှ ကြက်ပေါင်ကို ကိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ထိုစကားကို ကြားသော် မှင်သက်သွားရသည်။ ဤနေရာ၌ နေလာခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဩဇာကြီးလှသော စစ်တပ်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤမျှ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ဆံသည်ကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဒီလူငယ်က ဘယ်သူများပါလိမ့်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ခဏသာ ဖြစ်ပြီး သူသည် ကြက်ပေါင်ကို ဝါးကာ အရက်ကို ဆက်သောက်နေပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက ကာရာကို ကြည့်၍ “အခုကစပြီး မင်းရဲ့ အသက်က မစ္စတာယဲ့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ။ မင်းသာ မစ္စတာယဲ့ကို အနည်းငယ်လေးတောင် မကျေမနပ် ဖြစ်အောင် လုပ်မိရင် ဆိုက်ဘေးရီးယားမှာ မင်း နေထွက်တာကို မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက “မစ္စရှာရာပိုဗာ... နောက်နေပြန်ပြီ။ စစ်တပ်က ပေးတဲ့ တာဝန်ကို ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစွမ်းကုန် မလုပ်ဘဲ နေမှာလဲ။ စိတ်ချပါ... ကျုပ် မစ္စတာယဲ့ကို မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းကနေ ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မကျွတ်စေဘဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ခေါ်လာပါ့မယ်” ဟု အာမခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မစ္စတာယဲ့... ကျွန်မ ပြန်ပြီနော်။ ကံကောင်းပါစေ”</p> <p style="text-align:justify">ရှာရာပိုဗာက ယဲ့ပုဖန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်လိုက်ကာ ပါးပြင်ကို အသာအယာ နမ်းရှိုက် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် စစ်သားများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကာရာက အရက်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကာ “မစ္စတာယဲ့... ကျုပ် တကယ် အားကျမိတယ်။ မစ္စရှာရာပိုဗာက တစ်ယောက်ယောက်ကို နမ်းတာ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျုပ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ “ရှာရာပိုဗာလည်း သွားပြီဆိုတော့... ငါတို့ အလုပ်အကြောင်း ပြောကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save