Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်း မြှောက်ပြသော မန်ယူ နံပါတ် (၇) ဂျာစီသည် ချွန်ထက်သော ဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လီဗာပူး ပရိသတ်များ၏ မျက်လုံးကို ထိုးဆွနေသယောင် ရှိသည်။ သူတို့၏ အန်ဖီးလ်မြေတွင် ထာဝရ ရန်သူတော်၏ အစော်ကားခံရခြင်းကို လီဗာပူး ပရိသတ်များ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်နေကြရ၏။</p> <p style="text-align:justify">"သောက်ကျိုးနည်း မန်ချက်စတာကောင်တွေ... ပွဲမပြီးသေးဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့တွေ အန်ဖီးလ်ထဲကနေ အကောင်းအတိုင်း ပြန်ထွက်သွားရမယ် မထင်နဲ့"</p> <p style="text-align:justify">"စောစောစီးစီး အောင်ပွဲခံတဲ့ကောင်တွေ ဘာဖြစ်ကုန်သလဲဆိုတာ ငါ မပြောချင်တော့ဘူး... ခဏနေရင် မင်း နှာခေါင်းကြီး ပွတ်ပြီး ငိုနေတာကိုပဲ ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆဲဆိုသံများနှင့်အတူ လက်လယ်ချောင်း ထောင်ပြမှုများက ဒီရေသဖွယ် ကျရောက်လာသော်လည်း ချူဖုန်းကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ ချူဖုန်း၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လီဗာပူး ပရိသတ်များမှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်ကုန်ကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဖုန်းများနှင့် သော့တွဲများကိုပါ ကွင်းထဲသို့ ပစ်ပေါက်ကုန်ကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ ဒိုင်လူကြီး ကာကီယာက ချူဖုန်းကို အမြန် ဆွဲထုတ်ကာ သတိပေးလိုက်ရသည်။ "ယူအီးအက်ဖ်အေ စည်းမျဉ်းအရ အင်္ကျီချွတ် အောင်ပွဲခံတာက အဝါကတ် ထိမှာပဲ... ပြီးတော့ အိမ်ကွင်း ပရိသတ်တွေကို မလှုံ့ဆော်နဲ့။ ပဋိပက္ခ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းက အပြုံးဖြင့်ပင် အဝါကတ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ သို့သော် ဒိုင်လူကြီး၏ နောက်ဆုံးစကားကို သူ သိပ်သဘောမတူပေ။ မန်ယူနှင့် လီဗာပူးတို့၏ ရန်ငြိုးက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခုထက် ပိုဆိုးသည့် အောင်ပွဲခံမှုများအတွက်ပင် အားလုံးက ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းသည် သူ၏ အသင်းဖော်များဆီသို့ လျှောက်သွားကာ လက်မောင်းကို မြှောက်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ပွဲချိန် ဘယ်လောက်ပဲ ကျန်ကျန်... ငါတို့ နောက်ဆုံး စက္ကန့်အထိ တောင့်ခံနိုင်ဖို့ပဲ လိုတယ်... ချန်ပီယံလိဂ် ဗိုလ်လုပွဲက ငါတို့အတွက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"လာပြီဟေ့... ချန်ပီယံလိဂ် ဗိုလ်လုပွဲကြီးရေ" </p> <p style="text-align:justify">မာရက်ဇ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အက်ရှ်လေယန်းသည်လည်း သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ ယူနိုက်တက်မှာ ရှိနေခဲ့သည်မှာ ရှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်ကာ ဆုဖလားများစွာ ရခဲ့ဖူးသော်လည်း ချူဖုန်း ဦးဆောင်သော ကောင်လေးများနှင့်အတူ ကစားရခြင်းက သူ့ကို ပြန်လည် နုပျိုသွားစေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့ညတွင် အားလုံးက စည်းစည်းလုံးလုံးနှင့် အစွမ်းပြခဲ့ကြသည်။ အရှုံးမှ အနိုင်သို့ ပြောင်းပြန် လှန်နိုင်သည့် ဤကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံမျိုးမှာ ကစားသမားတိုင်း သူတို့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက် ရရှိနိုင်ခဲလှသည့် အရာပင်။ </p> <p style="text-align:justify">အက်ရှ်လေယန်းက ချူဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။<br /> "အရင်က ပရိသတ်တွေက မင်းအကြောင်း ပြောရင် 'ယူနိုက်တက်က ချူဖုန်း' လို့ ပြောကြတာ... အခုတော့ 'ချူဖုန်းရှိတဲ့ ယူနိုက်တက်' လို့ ပြောနေကြပြီ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း နာမည်ကြီးနေလို့ မရဘူး... ငါတို့လည်း အစွမ်းပြရဦးမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်နေလိုက်... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကိုလည်း ပြရဦးမှာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">မက်ဂွိုင်းယားကလည်း ခေါင်းကြီးကို ညိတ်လျက် အူကြောင်ကြောင် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်ပင် - "ခင်ဗျား တကယ် လုပ်နိုင်ဖို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ... ငါတို့ တိုက်စစ်ကို ဆက်ပြီး ဖိထားရမယ်။ လီဗာပူးကို အရှိန်တက်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။ လီဗာပူး၏ "အစ္စတန်ဘူလ် အံ့ဖွယ်ပွဲစဉ်" သမိုင်းကြောင်းရှိခဲ့ဖူးသဖြင့် မည်သည့်အသင်းမဆို သူတို့ကို သတိထားနေရမြဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">ချူဖုန်း၏ ဘေးတွင် မက်တော်မီနေးက ရပ်နေသည်။ ငယ်စဉ်က လူကောင်သေးသဖြင့် လူငယ်အသင်းတွင် အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရစဉ်က ချူဖုန်းကသာ သူ့ဘက်မှ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချူဖုန်း နာမည်ကြီးနေခြင်းကို သူက မနာလိုမဖြစ်သည့်အပြင် ချူဖုန်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲ တိုက်ပွဲဝင်ရခြင်းကိုပင် ပို၍ နှစ်သက်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စကော့... မင်း ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်လုံး အဆောင်ထဲမှာပဲ အောင်းနေတယ်လို့ ကြားတယ်... အခုတော့ မင်းရဲ့ ခွန်အားတွေက ကွင်းထဲမှာ အလုပ်ဖြစ်နေပြီပဲ..." ချူဖုန်းက စကော့၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ အပြုံးဖြင့် စလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပွဲပြီးရင် ငါတို့ အပြင်မှာ တစ်ခုခု သွားစားကြမလား... မာရီယာကိုပါ ခေါ်ခဲ့လေ..." ဟု စကော့က ပြန်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... နိုင်ရင်တော့ စားရတာ အရသာရှိမှာပေါ့။ ရှုံးရင်တော့ ဘာမှ စားချင်စိတ် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး" ချူဖုန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မန်ယူကစားသမားများသည် စကားတပြောပြောဖြင့် မိမိတို့ ဘက်ခြမ်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသော်လည်း လီဗာပူး ကစားသမားများမှာမူ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျနေကြချေပြီ။ အထူးသဖြင့် မာတစ်နှင့် အာနိုးလ်တို့ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ယနေ့တွင် ချူဖုန်း၏ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ချူဖုန်း အကြောင်း စဉ်းစားလိုက်ရုံနှင့်ပင် သူတို့၏ နှလုံးသားများ ပြိုကွဲမတတ် တုန်လှုပ်နေကြရ၏။ မန်ယူသွင်းယူသွားသည့် သုံးဂိုးလုံးမှာ အာနိုးလ် တာဝန်ယူရသည့် တောင်ပံမှတစ်ဆင့် ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အာနိုးလ်သည် သူ၏ နာမည်ကျော် "Route 66" ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို ပြန်သတိရကာ အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေရသည်။ မာတစ်ကလည်း အာနိုးလ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် မရှိပေ။ တိုက်စစ်မှာ ကောင်းသလောက် ခံစစ်မှာ အသုံးမကျသော နောက်ခံလူ တစ်ယောက်ကြောင့် သူပါ ဒုက္ခရောက်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"ဆက်ကြိုးစားကြစမ်း" </p> <p style="text-align:justify">ဗန်ဒိုက်က အော်ဟစ်ကာ သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားသည်။ ယနေ့ လီဗာပူးတွင် ဂျရတ် သို့မဟုတ် အလွန်ဆို ကဲ့သို့သော ဝါရင့်ခေါင်းဆောင်ကြီးများ မရှိတော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">အရှုံးမပေးဘဲ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည့် သတ္တိ ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာပင်။ အလီဆန်မှာမူ သူ၏ အမှားကြောင့် ဂိုးပေးလိုက်ရသည့်အပြင် အဝေးကွင်း သုံးဂိုးတိတိ အပေးခံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">"ပွဲက ဆက်လက် စတင်နေပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"လီဗာပူးရဲ့ အခြေအနေက အတော်လေး ဟန်ပျက်နေပုံရတယ်... သူတို့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကျနေပြီလား..." </p> <p style="text-align:justify">နဗီးလ်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ကာရေဂါကတော့ သက်ပြင်းကြီး ချကာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းအတွင်းမှ သီချင်းသံများက မရပ်တန့်သေးပေ။ "You'll Never Walk Alone" ဆိုသည့် တေးသံက အန်ဖီးလ် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံ့လွင့်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လီဗာပူး ကစားသမားများ၏ စိတ်ဓာတ် ကျနေသော ကစားပုံကြောင့် ထိုသံစဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ မန်ချက်စတာ ယူနိုက်တက်၏ သီချင်းသံကသာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"Glory Glory Man United…” </p> <p style="text-align:justify">ရင်းနှီးပြီးသား သံစဉ်များက ကွင်းအတွင်း ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့်အမျှ မန်ယူကစားသမားများသည် ပို၍ပင် အရှိန်တက်လာကြသည်။ ချူဖုန်းကတော့ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကို ဆက်လက် တိုက်စစ်ဆင်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။ လီဗာပူး၏ ညာနောက်ခံလူ အာနိုးလ်သည် အားနည်းချက် ဖြစ်နေမှတော့ ထိုနေရာကိုပဲ အသေအလဲ ထိုးနှက်ရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ပွဲချိန် ၈၄ မိနစ်တွင် ဟန်ဒါဆန် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ လဲကျသွားပြန်သည်။ သူသည် ဆေးအဖွဲ့ကို မစောင့်တော့ဘဲ ကွင်းပြင်သို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွားသွား၍ ထွက်သွားခဲ့သည်။ စကားတစ်လုံးမှ မဆိုသော်လည်း လီဗာပူး ကစားသမားများသည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် အရှုံးမပေးဘဲ ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လီဗာပူး၏ ပြင်းထန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ်များကြောင့် မန်ယူအသင်း ခံစစ်ကို ပြန်လည် ပိတ်ထားရသည်။ သူတို့ အလိုရှိသည်မှာ တစ်ဂိုးတည်းပင်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ တစ်ဂိုးသာ ရခဲ့လျှင် အချိန်ပို မိနစ် (၃၀) တွင် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ သေခါနီး လူတစ်ယောက်၏ နောက်ဆုံး ရုန်းကန်မှုက အမြဲတမ်း ပြင်းထန်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ဘန်း…</p> <p style="text-align:justify">မာနေးသည် ဝမ်-ဘစ်ဆာကာ၏ ဖျက်ထုတ်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်-ဘစ်ဆာကာ အဝါကတ် ပြသခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း…</p> <p style="text-align:justify">မက်ဂွိုင်းယားနှင့် အိုရီဂီတို့ ခေါင်းချင်း တိုက်မိကြပြန်သည်။ မက်ဂွိုင်းယား၏ ခေါင်းက ကြီးလွန်းသဖြင့် တော်ကာကျသော်လည်း အိုရီဂီမှာမူ မူးဝေသွားကာ လမ်းပင် ကောင်းကောင်း မလျှောက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကလော့ပ်သည် သူ၏ ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ကာ ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေမိတော့သည်။ သူ့ဘေးရှိ ဟန်ဒါဆန်ကတော့ ဂျာစီဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေချေပြီ။ ဘောလုံးလောကတွင် ရှုံးနိမ့်မှုကြောင့် ငိုကြွေးခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စပင်။ ကလော့ပ်က ဟန်ဒါဆန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အသာအယာ နှစ်သိမ့်ပေးနေမိသည်။<br />  <br /> မန်ယူအရန်ခုံတွင်မူ...</p> <p style="text-align:justify">မော်ရင်ညိုသည် ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ လက်ထည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူ့လက်များ တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်ကို လက်ထောက်နည်းပြ ဖာရီယာက သတိထားမိလိုက်သည်။ လူထူးဆန်းကြီးလည်း တကယ်တမ်းတွင် ရင်ခုန်နေရှာသည်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ငွေရောင်ဆံပင်များက မီးရောင်အောက်တွင် အိုမင်းခြင်း အငွေ့အသက်ကို ပြသနေ၏။ ၂၀၀၉ ခုနှစ်က ဘာနေဗျူးကွင်းတွင် အင်တာမီလန်ကို ချန်ပီယံဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့စဉ်က မော်ရင်ညို၏ ပုံရိပ်ကို ဖာရီယာ ပြန်လည် မြင်ယောင်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ... ပွဲပြီးရင် ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">ဖာရီယာက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မော်ရင်ညိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ - "မန်စီးတီးနဲ့ အေဂျက်စ်ပွဲ ဗီဒီယိုကို အရင်ဆုံး လေ့လာရမယ်... ပြီးတော့ နောက်ရာသီအတွက် လူသစ်ဝယ်ဖို့ ကိစ္စတွေကိုလည်း ကြိုပြင်ရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဖာရီယာမှာတော့ ဆွံ့အသွားရ၏။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ စကားတစ်ခွန်း ကြားရမလားဟု မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း သူ့ဆရာကတော့ အလုပ်အပေါ် စွဲလန်းနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">ပွဲကြည့်စင်ပေါ်တွင်မူ ဆာအဲလက်စ် ဖာဂူဆန်၏ လက်များမှာလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေချေပြီ။ သူသည် ပီကေကို အဆက်မပြတ် ဝါးနေရင်း ပွဲပြီးမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်မျှော်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝန်ခံရမှာကတော့ လီဗာပူးက သန်မာပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ပိုသန်မာတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"အိုလေ... ငါသာ အနားမယူခဲ့ရင် ယူနိုက်တက်က ဒီနေ့လိုမျိုး အောင်မြင်မှုတွေ ရနေတုန်းပဲ ဖြစ်မယ်လို့ မင်းထင်လား..." ဖာဂူဆန်က ဆိုလ်ရှားကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလ်ရှားက ပြုံးလျက် - "ဒါပေါ့ ဆရာကြီးရယ်..." ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် ချူဖုန်းက ယူနိုက်တက်ကို ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်အထိ အင်အားကြီးအောင် လုပ်ပေးနိုင်မလဲ ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ဆိုလ်ရှားက မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ - "သူ အသင်းကနေ ထွက်သွားတဲ့ နှစ်အထိပေါ့ ဆရာကြီး..." ဟု ခပ်နောက်နောက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ပြုံးလျက် ကွင်းထဲသို့ ငေးကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လီဗာပူးအသင်းမှာမူ နောက်ဆုံး ရုန်းကန်မှုအဖြစ် "ဆွစ်ဇာလန် မက်ဆီ" ဟု တင်စားရသော ရှာကွီရီကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူသည် အရှိန်အဟုန် ကောင်းသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းမှု မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဝါရင့် အက်ရှ်လေယန်းက ထိုအားနည်းချက်ကို အသုံးချကာ ရှာကွီရီကို ဖိအားပေးလိုက်သည်။ ရှာကွီရီက အသည်းအသန် ကြိုးစားကာ ဘောလုံး ဖြတ်တင်ပေးလိုက်ရာ မက်ဂွိုင်းယားက ခေါင်းဖြင့် အဝေးသို့ ဖျက်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟန်ဒါဆန် ကွင်းထဲတွင် မရှိတော့သဖြင့် မက်တော်မီနေးက ဘောလုံးကို အလွယ်တကူ ရရှိသွားကာ ချူဖုန်းဆီသို့ အဝေးဘော ကန်တင်ပေးလိုက်သည်။ ဗန်ဒိုက်နှင့် ချူဖုန်းတို့ လုံးထွေးနေရင်း နှစ်ဦးလုံး ပင်ပန်းလွန်းသဖြင့် မြက်ခင်းပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။ ဂိုးသမား အလီဆန်က ဘောလုံးကို လုယူရန် ထွက်လာချိန်မှာပင်...</p> <p style="text-align:justify">တီ… တီ… တီ…</p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်လူကြီး၏ ပွဲသိမ်း ဝီစီသံ အရှည်ကြီး ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ အလီဆန်သည် သူ၏ ခြေထောက်နားရှိ ဘောလုံးကို ငေးကြည့်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ခဏတာ ကြောင်အသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save