Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၃၂) ရှန်းရို့ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>စုန့်ချင်းရှု၏ ဖက်ထားမှုဖြင့် ထွက်ပြေးနေစဉ် သူ၏ အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ် မမှန်တော့ကြောင်း၊ ပုံမှန် အချိန်များလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မရှိတော့ကြောင်း ဟွမ်ရုံ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ "ရှင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။ "စောစောက ဟန်လုပ်တာ လွန်သွားလို့... အခု ကိုယ်တွင်းက အတွင်းအားတွေ အကုန်လုံး နီးပါး ကုန်သွားပြီ၊"</p> <p>"အာ၊" ဟွမ်ရုံ လန့်ပြီး အော်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ စိုးရိမ် ထိတ်လန့်သည့် အရိပ်အယောင် မတွေ့ရသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒီလို ဖြစ်နေတာတောင်... ရှင်က ဘာလို့ နည်းနည်းလေးမှ စိုးရိမ်ပုံ မပေါ်ရတာလဲ၊"</p> <p>"ငါက ဘာကိစ္စ စိုးရိမ်ရမှာလဲ၊" စုန့်ချင်းရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး "အခု ငါက သူတို့ကို မနိုင်တော့ဘူး ဆိုပေမယ့်၊ သူတို့ကလည်း ငါ့ကို သေချာပေါက် မီအောင် လိုက်နိုင်မှာမှ မဟုတ်တာ၊"</p> <p>"ရှင် တစ်ယောက်တည်း ပြေးမယ် ဆိုရင်တော့ သူတို့ သေချာပေါက် မီမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်မကို ခေါ်သွားရင်တော့ မသေချာဘူးလေ၊" ဟွမ်ရုံက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ရုံအာ... ငါ့ကို စမ်းသပ်မနေနဲ့တော့၊ မင်း တစ်ယောက်တည်းကို ထားခဲ့ပြီး ငါ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်ပြေးရက်မှာလဲ၊" စုန့်ချင်းရှုက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံက တံတွေးထွေးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူကများ ရှင့်ကို စမ်းသပ်နေလို့လဲ၊ ရှင် ကျွန်မကို ထားမသွားဘူး ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။ ကျွန်မကို ဝမ်ယန်လျန် ဖမ်းသွားမှာကို... ရှင်ဘယ်လို အဖြစ်ခံမှာလဲ" နောက်ပိုင်း စကားလုံးများမှာ မကြားရလောက်အောင် တိုးညင်းသွားတော့သည်။</p> <p>"ဒါပေါ့... ဘယ်လိုလုပ် အဖြစ်ခံရက်မှာလဲ၊" စုန့်ချင်းရှုက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းလွှဲသွားသော်လည်း၊ သူ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးရန် အတွက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို အလိုအလျောက် သိုင်းဖက်လိုက်မိသည်။</p> <p>အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အိုးရန်ဖုန်းတို့ အဖွဲ့က အဝေးမှ နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာသည်ကို ဟွမ်ရုံ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူတို့ကို ဖြတ်ကျော် သွားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် အကွာအဝေးက ပို၍ပင် နီးကပ်လာနေသည်။ သူမ အလွန် စိုးရိမ် ပူပန်နေချိန်တွင် စုန့်ချင်းရှု ရပ်တန့်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သဖြင့်၊ အလျင်အမြန် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်များ လွင့်ထွက်မတတ် လန့်သွားတော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခု၏ အစွန်းတွင် ရောက်ရှိနေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် အားလုံးက လမ်းဆုံး နေရာများ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>'ဒီနေ့ တကယ်ပဲ ဒီမှာ သေရတော့မှာလား၊'</p> <p>ဝမ်ယန်လျန်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားမည်ထက် စာလျှင် ဟွမ်ရုံသည် သေခြင်းကိုသာ ပို၍ လိုလားမိသည်။ သို့သော် လျင်မြန်စွာပင် သူမ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ စုန့်ချင်းရှု၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန် တည်ငြိမ်လွန်းနေသည်။ မျက်စိရှေ့ရှိ အခက်အခဲကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုစိုက်ပုံ မရလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ရှင်က ဒီနေရာကို တမင်တကာ ရွေးပြီး ထွက်ပြေးလာတာလား၊" ဤ အစီအစဉ် တစ်ခုလုံးကို စုန့်ချင်းရှု ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤနေရာက လမ်းဆုံး နေရာ ဆိုသည်ကို သူမသိစရာ အကြောင်းမရှိကြောင်းဟွမ်ရုံ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ မည်သို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရမည်ကို သူမ လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်သော်လည်း၊ အရင်က စုန့်ချင်းရှု ဖန်တီးခဲ့သော အံ့ဖွယ် အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးမိသောအခါ၊ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလိုအလျောက် စိတ်အေးသွားတော့သည်။</p> <p>"ရုံအာ... မင်း ငါ့ကို ယုံလား၊" စုန့်ချင်းရှုက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဟွမ်ရုံ၏ မျက်နှာလေး နီရဲသွားပြီး ရုတ်တရက် ရှက်သွေးဖြာသွားကာ ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ဆိုတဲ့ လူယုတ်မာက အောက်တန်းကျပြီး အရှက်မရှိတာ၊ ရှင့် စကားတွေက ယုံစရာ တစ်ခွန်းမှ မရှိဘူး၊"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုမှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားတော့သည်။ "မင်း ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ၊ ငါက မင်းကို ဒုက္ခမပေးဘူး ဆိုတာကို မင်း ယုံကြည်လား လို့ မေးတာပါ။"</p> <p>ထိုအခါမှသာ သူမ တွေးတာ လွဲသွားကြောင်း ဟွမ်ရုံ သတိပြုမိသွားပြီး ပါးပြင် နှစ်ဖက်လုံး နီရဲသွားကာ အရှက်တကွဲဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ယုံ... ယုံပါတယ်။"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊" စုန့်ချင်းရှုလည်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ "ခဏနေ ငါ မင်းကို ဘာလုပ်ခိုင်းခိုင်း၊ ငါ ပြောတဲ့အတိုင်းသာ လုပ်ပါ။ နည်းနည်းလေးမှ မတွေဝေနဲ့၊"</p> <p>"အခု ရှေ့မှာ သွားစရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး၊ နောက်မှာလည်း ရန်သူတွေ လိုက်လာပြီ၊ ရှင့်မှာ တကယ် ဘယ်လို ထွက်ပြေးမယ့် နည်းလမ်း ရှိနေလို့လဲ၊" ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲတွင် သိချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက နားလည်ရခက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြမနေဘဲ လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။ "လမ်းဆုံး နေရာ မဟုတ်ရင်... ရန်သူတွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြတ်ကျော် နိုင်ပါ့မလဲ၊"</p> <p>ဟွမ်ရုံမှာ သူ၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပါယ်ကို သေချာ မစဉ်းစားနိုင်သေးခင်မှာပင် အိုးရန်ဖုန်းနှင့် မုရုံဘိုတို့ နှစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဝင်မတိုက်ခိုက်သေးဘဲ ပေအနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ စုန့်ချင်းရှုနှင့် ဟွမ်ရုံတို့ကို အလယ်တွင် ထားကာ ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဟီးဟီး... ကောင်စုတ်လေး... မင်း အခု ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး၊ အခု အခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီ ဆိုမှတော့... ဟွမ်ရုံကိုသာ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ မင်းကို ဘာမှ အန္တရာယ် မပြုဘူးလို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။"</p> <p>ဤမျှလောက် အချိန်ကြာအောင် လိုက်လာခဲ့ရသဖြင့် စုန့်ချင်းရှုမှာ ယခုအခါ အလွန် အားနည်းနေပြီ ဖြစ်ပြီး မိမိနှင့် မုရုံဘိုတို့ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း အိုးရန်ဖုန်းလည်း ရိပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် စုန့်ချင်းရှုနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးပြီး ယခု သူတို့ နှစ်ဦး ဓားသွေးရမည့် အခြေအနေ ရောက်နေရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ဟွမ်ရုံပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်က သူမကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်နေပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သူမကို နေရာတကာ ကာကွယ်ပေးနေသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်း သိထားကြသဖြင့် စုန့်ချင်းရှုက အိုးရန်ဖုန်းကို တစ်ခါမှ အပြစ်မတင်ခဲ့သလို၊ အိုးရန်ဖုန်းကလည်း စုန့်ချင်းရှု၏ သရုပ်မှန်ကို ကျင်းနိုင်ငံ ဘက်သို့ လျှို့ဝှက်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p>အခြား တစ်ဖက်ရှိ မုရုံဘိုကတော့ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ 'ခုနက ဒီလူက ဝမ်ယန်လျန်ကို အကြီးအကျယ် စော်ကားခဲ့တာ၊ တကယ်လို့ ငါတို့ လက်ထဲ ရောက်လာရင်တောင်... ဝမ်ယန်လျန်က သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးပါ့မလား၊ အိုးရန်ဖုန်းက ဒီအချက်ကို မသိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူ အခုလို ပြောတာက... တစ်ဖက်လူရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် တွေကို ဖြိုခွဲပစ်ဖို့ အတွက်များလား၊'</p> <p>မုရုံဘိုက လျင်မြန်စွာပင် အဓိပ္ပါယ် ရှိသော ရှင်းလင်းချက် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် အိုးရန်ဖုန်း၏ ဤစကားများမှာ ရင်တွင်းမှ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>"ဆရာကြီး အိုးရန်ရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်နဲ့ ကော်သခင်မတို့က ရေစက် ပါလာလို့... သေဘေး ကြုံနေတာကို ဘယ်လိုလုပ် မကယ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။" စုန့်ချင်းရှု က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကာမဂုဏ် ရမ္မက် ဆိုတာ ဓားတစ်လက် ပါပဲ၊ မင်းမှာ တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တွေ ရှိနေသေးတာကို... ဒီ အိမ်ထောင်ရှင်မ တစ်ယောက် အတွက်နဲ့ ဘာလို့ အလကား အချိန်ဖြုန်း နေရတာလဲ၊" အိုးရန်ဖုန်းကလည်း သူတို့ နှစ်ဦး ကြားမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို ရိပ်မိနေသည်။ သို့သော် ဟွမ်ရုံသည် အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦး ကြားတွင် လူ့ကျင့်ဝတ်များနှင့် ဆန့်ကျင်သော ကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ၊ စုန့်ချင်းရှုက ဟွမ်ရုံ၏ အလှအပ ကြောင့် စိတ်နှလုံး တွေဝေသွားခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်သည်။ အရင်က အိုးရန်ခဲ့လည်း ဟွမ်ရုံကို အရူးအမူး ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်ကို ပြန်တွေးမိသောအခါ၊ အိုးရန်ဖုန်း၏ မျက်နှာထား ပိုမို ဆိုးရွားလာတော့သည်။</p> <p>'အိမ်ထောင်ရှင်မ' ဆိုသည့် စကားလုံး လေးလုံးက ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ထဲသို့ ချွန်ထက်သော ဓားများကဲ့သို့ တစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်း ထိုးစိုက်ဝင်လာရာ၊ သူမ၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားတော့သည်။</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမ၏ ပခုံးလေးကို ဖွဖွလေး ပုတ်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာကြီး အိုးရန်ရဲ့ စကားက မှားနေပါပြီ၊ ကော်သခင်မက လောကရဲ့ အလှအပတွေ၊ ဉာဏ်ပညာတွေ အားလုံးကို ပေါင်းစုထားတဲ့ သူပါ။ ဒီ လူ့လောက ကြီးထဲမှာ တွေ့ရခဲတဲ့ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးပဲ၊ သာမန် အိမ်ထောင်ရှင်မတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရမှာလဲ၊"</p> <p>မိမိထက် အသက် အတော်လေး ငယ်သော လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ ဤကဲ့သို့ ချီးကျူးမှုကို ခံရသောအခါ ဟွမ်ရုံမှာ မနေနိုင်ဘဲ အလွန် ရှက်သွေးဖြာသွားမိသည်။ စုန့်ချင်းရှု၏ ဘေးတစောင်း မျက်နှာလေးကို ခိုးကြည့်ရင်း 'သူက မိန်းမတွေ သဘောကျအောင် ဘယ်လို ပြောရမလဲ ဆိုတာကို အရမ်း သိတာပဲ၊ ဒါကြောင့် သူ့ဘေးမှာ လှပတဲ့ ချစ်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာ မဆန်းဘူး' ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>‌‌ဖြောင်း၊ ဖြောင်း၊ ဖြောင်း</p> <p>လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရောက်ရှိလာသော ဝမ်ယန်လျန်က စုန့်ချင်းရှု၏ မှတ်ချက်ကို အတိအကျ ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြ ချီးကျူးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ဒီစကားတွေက ငါရဲ့ စိတ်နဲ့ အရမ်းကို ထပ်တူကျနေတာပဲ၊ မင်းနဲ့ငါသာ ရန်သူတွေ မဖြစ်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်... မင်းနဲ့ အရက် အတူတူ သောက်ပြီး မိတ်ဆွေ ဖွဲ့ချင်မိတယ်။"</p> <p>"မလိုပါဘူး၊" စုန့်ချင်းရှုက လက်ကာပြလိုက်ပြီး "မင်းလို လူမျိုးနဲ့ ဘယ်သူကများ သူငယ်ချင်း လုပ်ချင်မှာလဲ၊ အဲဒီလူရဲ့ မိန်းမကတော့ အန္တရာယ် များနေပြီ၊ မင်းသား ဆီမှာ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အကြိုက်မျိုး ရှိတယ် ဆိုတာ ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ၊ ငါကတော့ ဇနီး လုယူခံရတဲ့ အဖြစ်မျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး၊"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ဝမ်ယန်လျန်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ဟွမ်ရုံမှာ မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးလေး လှန်ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ 'ရှင့်ဆီမှာရော... အဲဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ အကြိုက်မျိုး မရှိဘူးလို့ ပြောနေတဲ့ အတိုင်းပဲ၊'</p> <p>လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို သတိထားမိလိုက်သောအခါ ဝမ်ယန်လျန် အလွန် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။ "မျက်နှာသာ ပေးတာကို မသိတတ်တဲ့ကောင်၊ ဒီ အရူးကို တစ်စစီ ဖြစ်အောင် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်ကြ၊"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"</p> <p>စောစောက စုန့်ချင်းရှု ပြသခဲ့သော အံ့မခန်း သိုင်းပညာများ ရှိနေသော်လည်း ဝမ်ယန်လျန်၏ စစ်တပ် အုပ်ချုပ်မှုမှာ အလွန် တင်းကျပ်ပြီး၊ ဤ ကိုယ်ရံတော်များမှာလည်း အတော်ဆုံး စစ်သည်များ ဖြစ်ကြရာ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း အမိန့်ကိုတော့ တိကျ ပြတ်သားစွာ လိုက်နာကြသည်။ တပ်ဖွဲ့ ပုံစံ ဖွဲ့စည်းကာ သူတို့ နှစ်ဦးထံသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။</p> <p>"ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက မင်းရဲ့ ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊" စုန့်ချင်းရှုက အသာပြုံးလိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခု အောက်မှ ပစ္စည်း တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>"စွန်၊" သူ၏ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်း၏ ပုံစံကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဟွမ်ရုံ အလွန် အံ့သြသွားသည်။</p> <p>"ဒါက စွန် မဟုတ်ဘူး၊ ဂလိုက်ဒါ(Glider) လို့ ခေါ်တယ်။" စုန့်ချင်းရှုက ပြင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဂလိုက်ဒါ" ဟွမ်ရုံ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးကို သူမ အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ၊</p> <p>အခြား တစ်ဖက်ရှိ ဝမ်ယန်လျန်ကတော့ ဟားတိုက် ရယ်မောတော့သည်။ "မင်းက ဒီ စွန်ကို သုံးပြီး ချောက်ကမ်းပါး အောက်ကို ဆင်းမယ်လို့ စိတ်ကူးနေတာလား၊ ဟားဟား... လောက ကြီးမှာ အကြီးမားဆုံး ဟာသ ပဲ၊ စွန်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အလေးချိန်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလား၊ သုံးနှစ် အရွယ် ကလေးလေး တောင် သိတယ်၊ ဟားဟားဟား..."</p> <p>"ပညာမရှိတာက... တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။" စုန့်ချင်းရှုက မထီမဲ့မြင် ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး နောက်လှည့်ကာ ဟွမ်ရုံကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရုံအာ... မင်း ငါ့ကို ယုံလား၊"</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်မှာ ဝမ်ယန်လျန် ပြောသည့်စကားများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စုန့်ချင်းရှု၏ ကြည်လင် ပြတ်သားပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသော မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ အလိုအလျောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ "ယုံတယ်။"</p> <p>"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ၊ တင်းတင်း ကိုင်ထားနော်၊"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက ဟွမ်ရုံ၏ လက်ကို ဆွဲကာ ဂလိုက်ဒါ၏ သုံးထောင့်တိုင်တွင် ကိုင်ထားစေပြီးနောက်၊ ဘေးရှိ ချောက်ကမ်းပါး၏ မတ်စောက်သော ကုန်းဆင်း တစ်ခုမှ အောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>"အား!!!!!!"</p> <p>စုန့်ချင်းရှုက သူမကို ဆွဲကာ ချောက်ကမ်းပါး အောက်သို့ ခုန်ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟွမ်ရုံ လန့်ပြီး မျက်စိမှိတ်ကာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။</p> <p>"ဟေ့... ဟေ့... ဟေ့... မင်း ဆက်အော်နေရင် ငါ့ နားစည်တွေ ပေါက်ထွက်တော့မယ်၊ မင်းက သူဖုန်းစားဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေပြီးတော့... တုံ့ပြန်ပုံက ရှန်းရို့နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း ပဲ၊" ထိုအချိန်မှာပင် နားနားမှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။\</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save