Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိဂုံး (အပိုင်း - ၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“အဲဒီအချိန်တုန်းက သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး... လီစစ်ယွင်  ရဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲက သစ္စာဖောက်တွေကို လိုက်ဖမ်းနေကြပေမယ့်... နောက်ဆုံးတော့ မအောင်မြင်ဘဲ လွတ်သွားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ သစ္စာဖောက်တွေ လုယူသွားတဲ့ ပစ္စည်းကိုတောင်... တခြားတစ်ယောက်က ကြားဖြတ်ပြီး လုယူသွားခဲ့သေးတယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ပစ္စည်းက...၇ ပေ နက်မှောင်အလင်းဓား ပဲ”</p> <p> </p> <p>“ယွီမိသားစု လား”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့် သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း ကို တားဆီးခဲ့တာ သူတို့ ဖြစ်နေတာကိုး”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီအဆင့်ထိ စုံစမ်း သိရဖို့ တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>“ယွီမိသားစုက ဆန်းကြယ်ယန္တရား  နဲ့ ပတ်သက်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“တာ့ရွှမ် မင်းဆက်  ပျက်သုဉ်းသွားပြီးနောက်... ဆန်းကြယ်ယန္တရား (၇) ခုထဲက (၄) ခုက သိုင်းလောကထဲ ရောက်သွားခဲ့တယ်... အဲဒီထဲက တစ်ခုက ယွီမိသားစုဆီမှာ အမြဲ ရှိနေခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“ယွီမိသားစုကို အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးနောက်... သူတို့က လောဘကြောင့် လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သေချာသွားတယ်... ဆန်းကြယ်ယန္တရား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့အတွက် သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းရဲ့ မျက်စိဒေါက်ထောက် စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရတာ”</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုနဲ့ သဲလွန်စတွေ ပေါ်လာတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“သူတို့က သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလို့ လီစစ်ယွင် တို့ မျိုးနွယ်စု နယ်မြေဆီ သွားပြီး ဝင်ရောက် ကူညီချင်ခဲ့ကြတာ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားတယ်... သူတို့ ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းသားတွေက သစ္စာဖောက်တွေကို လိုက်ဖမ်းနေတာပဲ တွေ့လိုက်ရတာ... အခြေအနေ အမှန်ကို နားမလည်တော့ သစ္စာဖောက်တွေကို လွတ်ပေးလိုက်မိပြီး... သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းက အသစ်ရထားတဲ့ ၇ ပေ နက်မှောင်အလင်းဓားကိုပဲ လုယူနိုင်ခဲ့ကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ယွီမိသားစုအတွက် ကပ်ဘေးဆိုက်မယ့် မျိုးစေ့ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... အရင်တုန်းက မန်ဒရင်းဘဲစာရင်းကို ယွီမိသားစုဆီ ပို့ခိုင်းခဲ့တာကရော...”</p> <p> </p> <p>ဟွိုင်တောင် ကျားငါးကောင် ပြောခဲ့သော စကားများကို ဆုမို ပြန်သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက မြွေကို တွင်းထဲက ထွက်လာအောင် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မျှားခေါ်လိုက်တာပဲ... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အဲဒီ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းက ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အတိတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ သူလျှိုဟောင်း တစ်ယောက်ပဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်... အဲဒါက အဆုံးမဲ့ ဓား ထုန်းယွင် ပဲ”</p> <p> </p> <p>ဒီနေရာရောက်တော့ သူ့မျက်နှာထားက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ သိုင်းပညာ သဘောတရားကို မင်း နားလည်ပြီးပြီ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာ အမြင့်ဆုံးပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ထုန်းယွင် က မူလတုန်းက ရွှေကျောက်စိမ်းကတော့အကြောင်း စုံစမ်းဖို့အတွက်... သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းထဲ ထည့်ထားတဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်ပါ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက အာမခံတာဝန်က သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းသားတွေကို မျှားခေါ်ပြီး... တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားတာက... ထုန်းယွင် တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“သူ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့... ခံစားချက် ခုနစ်ပါး သေဆုံးခြင်းမဲ့ ဓားသိုင်း ဆိုတာ ငါတို့ မှတ်မိလိုက်တယ်... ဝါရင့်တဲ့သူမှသာ ဒီဓားသိုင်းကို ဒီလိုအဆင့်ထိ မြှင့်တင်နိုင်မှာလေ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်မှာ မင်းအဖေက ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားတယ်... သူ့ကို ပြန်မတိုက်ခိုက်ဘဲ စည်းရုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“သူလျှိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ ထုန်းယွင်က စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတယ် ဆိုပေမယ့်... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှာ သူက ပိုပြီး တွေးခေါ်မြော်မြင်တတ်လာတယ်... အပြင်ပန်းမှာ အေးစက်နေပေမယ့် သူ့စိတ်နှလုံးက ယိမ်းယိုင်စ ပြုနေပြီ”</p> <p> </p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... မင်းအဖေက သူ့ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက သူက မင်းအဖေကိုပဲ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောပြခဲ့တာ... နောက်ပိုင်းကျမှ မင်းအဖေဆီကနေ ပြန်ကြားရတာ”</p> <p> </p> <p>“တကယ်တမ်းကျတော့... သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း ဆိုတာ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူးတဲ့”</p> <p> </p> <p>“ပြောရမယ်ဆိုရင်... ဒီ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း ဆိုတာက နောက်ကွယ်က အဖွဲ့အစည်းကြီးကနေ တုန်းဟွမ်  ဒေသဆီ ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ လက်တံတစ်ခု သက်သက်ပဲ ဖြစ်လောက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“အခုချိန်ထိ ဒီအကြောင်းကို ငါ သိထားတာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိသေးတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းကမှ လျိုယွင်ပညာရှင် ဆီကနေ သိလိုက်ရတာက... သူတို့ရဲ့ ဌာနချုပ် တည်နေရာက သူတို့အတွက်တောင် လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေတယ် ဆိုပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဒီနေ့အထိ ငါ အသိချင်ဆုံး အရာပဲ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဆုမို၏ မျက်ခုံးများ အလိုအလျောက် တွန့်ချိုးသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့တုန်းက လူသားဂိုဏ်းချုပ်နှင့်  လျိုယွင်ပညာရှင် တို့ ပြောခဲ့သည့် စကားတွေကို သူ ပြန်သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရီဇီအား အဆိပ်ခတ်ခဲ့သော လျိုယွင်ပညာရှင်သည် ဟောက်ရန် ကျောင်းတော်၌ ဆက်လက် ခိုအောင်းနေရန် အကြောင်းဖန်မလာတော့။</p> <p>တုန်းဟွမ်ဒေသတွင် ဆက်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သူဆိုလာသည့်အခါ၊ လူသားဂိုဏ်းချုပ်က ဌာနချုပ်သို့ ပြန်တော့မည်လော၊ ထိုဌာနချုပ်သည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသနည်းဟု ဖျတ်ခနဲ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ဆုမို တွေးထင်ထားခဲ့သည်မှာ ထိုဌာနချုပ်ဆိုသည်က သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဌာနချုပ်သာ ဖြစ်မည်ဟုပင်။</p> <p>သို့သော်ငြား ယခု အခြေအနေများကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်သောအခါ ထိုအရာက လုံးဝကို လွဲချော်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အသေအချာ ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်မိချိန်တွင် ဤကိစ္စက အလွန်တရာ ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းမနေဘူးလား။</p> <p>သိုင်းလောက၏ ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်၌ မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အဖွဲ့အစည်းကြီးက တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသူတို့သည် ဆန်းကြယ်ယန္တရားကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခြင်းလော။</p> <p>အကယ်၍ သာမန် အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုတည်း သို့မဟုတ် သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း သက်သက်သာ ဆိုပါက ထိုသူတို့ အချည်းနှီး စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်ငြား... နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်းကြီး၏ ဧရာမ ဩဇာတိက္ကမကို တွေးကြည့်လိုက်တိုင်း အမှန်တကယ်ပင် ဆံပင်များ ထောင်ထလာလောက်အောင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အစစ်အမှန် ရည်မှန်းချက် ပစ်မှတ်သည်... ဤကမ္ဘာမြေ တစ်ခုလုံးပင် ဖြစ်နေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆုမို အတွေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရီဇီက ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက ထုန်းယွင် က မင်းအဖေကို ဘာတွေ ပြောခဲ့လဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း မင်းအဖေက မကြာခဏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက် နေတတ်လာတယ်”</p> <p> </p> <p>“အထူးသဖြင့် အဲဒီအချိန်မှာ မင်းအမေက ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ... ယွင်အာ ကလည်း စကားစပြောတတ်စ အရွယ်ပေါ့... ယွင်အာ ကို ကြည့်လိုက်တိုင်း သူက တွေးငေးနေတတ်တယ်”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပိုင်းမှာ မင်းအဖေက ဇီယန်ဂိုဏ်း  ကို တစ်ယောက်တည်း သွားခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ခရီးစဉ်ကို သူ တစ်ယောက်တည်း သွားခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“ကြားရသလောက်တော့... အဲဒီခရီးစဉ်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ အချစ်ရေး ကိစ္စတွေ ရှုပ်ထွေးခဲ့ပြီး... လန်ယွဲ့နန်းတော်  က မိုးအေး ကြယ်ပျံဓား ပိုင်ရှင်ကို အခုချိန်ထိ အပျိုကြီး ဖြစ်ကျန်ရစ်စေခဲ့တာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“တုန်းချန် ကနေ ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ... သူ့ပုံစံ တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားတယ်”</p> <p> </p> <p>“မန်ဒရင်းဘဲစာရင်း ကိုတောင် လီစစ်ယွင် ဆီ တန်းအပ်ပေးလိုက်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ငါ့ကို စီးပွားရေး လုပ်ငန်းအသစ် စတင်ခိုင်းပြီး... သံမဏိသွေး အာမခံဌာန ကို တည်ထောင်စေခဲ့တယ်”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပိုင်း နှစ်တွေမှာ... အပြင်ပန်းက ကြည့်ရင်တော့ ဘိုးဘွားအမွေ ထိုင်စားနေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အာမခံဌာန ဂိုဏ်းချုပ်လို နေခဲ့ပေမယ့်... နောက်ကွယ်မှာတော့ လီစစ်ယွင် ကို ကူညီပြီး အတိတ်က သစ္စာဖောက်တွေကို လိုက်ရှာပေးနေခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ ကာလမှာပဲ... သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းက ပြန်ထကြွလာပြီး ယွီမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီညက ၇ ပေ နက်မှောင်အလင်းဓား ကို မင်းအဖေက ပြန်လုယူခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို လှုပ်ရှားခွင့် မပေးခဲ့တာလဲ ဆိုတာတော့ အဲဒီတုန်းက ငါ နားမလည်ခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save