Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပညာကို လက်ဆင့်ကမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဆု... ဆုမို...”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ် သည် ဆုမို၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“လူသားဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... နေကောင်းလားဗျ”</p> <p> </p> <p>“...မင်း ဘာလုပ်ချင်နေတယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်သည် ဆုမိုနှင့် စကားနိုင်လုမနေတော့ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်... ငါ သိထားတာတွေက တော်တော်လေး နည်းပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“သူ ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိတယ်... ငါတို့ နှစ်ယောက် လက်ရှိ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေမှာ... ငါ ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာကို သူက အချိန်မရွေး သိနိုင်ပေမယ့်...”</p> <p> </p> <p>“သူ လုပ်နေတာတွေကိုတော့... သူ ငါ့ကို သိစေချင်တဲ့ အပိုင်းလောက်ပဲ ငါ သိခွင့်ရှိတာပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... လူသားဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို သိစေချင်တဲ့ ကိစ္စများ ရှိနေမလား”</p> <p> </p> <p>“...သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူတွေ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ ဆိုတာ မင်း သိချင်လား”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ သိထားတာ ဒါတစ်ခုတည်းပါပဲ... ငါက အမြဲတမ်း အမိန့်နာခံခဲ့ရသူပါ... သူ့စကား နားမထောင်ရင် ငါ့ကို သတ်ပစ်မယ်လို့ သူ ခြိမ်းခြောက်ထားလို့လေ”</p> <p> </p> <p>“ငါ... ငါ့မှာလည်း တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ယန်ရီဇီအား  လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ... ယန်ရီဇီက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စာရေးကိရိယာများ ပြင်ဆင်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်ဆင်နေစဉ်အတွင်း ဆုမိုက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်  က တော်တော်လေး ကောက်ကျစ်တာပဲ... ကျွန်တော်က သူ့ကိုဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း နဲ့ နှိပ်စက်မလို့ လုပ်ကာ ရှိသေးတယ်... မထင်မှတ်ဘဲ သူက ခင်ဗျားကို အရှေ့ထုတ်ပေးလိုက်တယ်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“စကားမစပ်... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်နေတာ ကြာပြီ”</p> <p> </p> <p>“ငါ... ငါလည်း မသိပါဘူးကွာ”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်သည် ဆုမိုကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် သူ သိသမျှ အကုန်လုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့်ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်... သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆုမိုကို ဖုံးကွယ်ရဲတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူ သိထားသမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို တစ်လုံးမကျန် ပြန်ပြောပြလေ၏။</p> <p> </p> <p>“သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး... သိုင်းကျမ်းကြောင့် ဖြစ်သွားတာကိုး”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့... ကျွန်တော်က သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာ (၃) ခုကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေတာ... လူသားဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အနေနဲ့ ကျွန်တော် လေ့လာလို့ရအောင် နည်းနည်းပါးပါး ချရေးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိမလား”</p> <p> </p> <p>“ရတာပေါ့... မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခသည် သိုင်းကျမ်း ထပ်မသုံးဘူး ဆိုရင်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>“ဒါကတော့ ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် စာရေးကိရိယာများ ရောက်ရှိလာသဖြင့်... ဦးစွာ သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ရေးခိုင်းပြီး၊ ထို့နောက် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ သိုင်းကျမ်းကို ဆက်ရေးခိုင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စုတ်တံကို မွှေနှောက်ကာ သည်းကြီးမည်းကြီး ရေးသားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် စာရွက်ပေါ်တွင် စာများ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။ လိုအပ်သည့် နေရာများကိုပါ ထပ်မံ ဖြည့်စွက်ရေးသားလိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>(၃) ကြိမ်၊ (၄) ကြိမ်ခန့် ပြန်လည် စစ်ဆေးပြီးနောက် နာမည်အချို့ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်ပြီးမှ... ထိုစာရင်းကို ဆုမိုလက်ထဲ အပ်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သုံးပါးအစွန်းရောက်ဂိုဏ်းသည် တုန်းဟွမ်  ဒေသတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး... ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းတွင် သူလျှိုများ ရှိနေသည် မဟုတ်ချေ။ လော့ရှားမြို့ အတွင်း၊ တုန်းဟွမ် ဒေသရှိ ဂိုဏ်းကြီး (၇) ဂိုဏ်းနှင့် အခြားသော အမည်မသိ ဂိုဏ်းငယ်လေးများတွင်ပါ သူတို့၏ သူလျှိုများ အသီးသီး ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် စာရင်းကို ယန်ရီဇီလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ယန်ရီဇီ၏ မျက်နှာထားသည် ဆုမိုကဲ့သို့ပင် တည်ကြည်လေးနက် သွားလေသည်။ မှင်ခြောက်သွားအောင် ခါလိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လူသားဂိုဏ်းချုပ်သည် ထပ်မံ ရေးသားနေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ ၏ လက်တွေ့ သိုင်းကျမ်းများကို ရေးသားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>'အစစ်အမှန် ပညာသည် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ အတုအယောင် ပညာသည် စာအုပ်ထောင်ချီ ရေးသားရသည်' ဟု ဆိုရိုးရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာ လျှို့ဝှက်ကျမ်းများတွင် ရှည်လျားထွေပြားသော ရှင်းပြချက်များ ပါဝင်လေ့ မရှိသဖြင့် သူသည် ပို၍ လျင်မြန်စွာ ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စာလုံးရေ တစ်ထောင်မပြည့်သော ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ သိုင်းကျမ်း တစ်ခုလုံးကို ခဏအတွင်း ရေးသားပြီးစီးသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆုမိုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကွဲကွာစေချင်သော်လည်း စုစည်းသွားသည်... ချီစီးဆင်းမှုသည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်နှင့် တန်းစီနေသည်... စုစည်းစေချင်သော်လည်း ပြန့်ကျဲသွားသည်... အရိုးပေါင်း တစ်ရာကို အကျိုးပြုသည် ဆိုတာ... ဘာသဘောလဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒါက... ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ အစစ်အမှန် ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သဘောတရားကို ဆိုလိုတာပါ”</p> <p> </p> <p>“ချီကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ... ဘာမှမရှိခြင်း ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်... ဆန့်ကျင်ဘက် အားဖြင့် တိုးတက်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>“ရှိနေတယ် ဆိုရင် မရှိသလို ဖြစ်ရမယ်... မရှိဘူး ဆိုရင် ရှိနေသလို ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>“ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဆိုတာက သွေးကြောကြီး (၇) ခုကို ကိုယ်စားပြုတာပါ”</p> <p> </p> <p>“စုစည်းနေစဉ်မှာ ပြန့်ကျဲသွားစေခြင်းအားဖြင့်... ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေပြီး အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို အကျိုးပြုစေတာပါ”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်က ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်အချိန်က ထွက်လာတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“...ခေါင်းဆောင်ဆု က ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲဗျ”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုမို ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ ဆိုတာ တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာ တစ်ခုပါ... ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ သဘောတရားတွေနဲ့တော့ ကင်းလွတ်မနေပါဘူး... အတွင်းအား သိုင်းကျမ်း လမ်းကြောင်းမှာ... အစစ်အမှန်နဲ့ အတုအယောင်ကြား ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>“ချီစီးဆင်းနေစဉ်မှာ... နည်းနည်းလေး နားလည်မှု လွဲသွားတာနဲ့... အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီသိုင်းကျမ်းမှာ အစပိုင်းကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရေးထားပေမယ့်... နောက်ပိုင်းကျတော့ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသယောင်ယောင်နဲ့ မှားယွင်းနေတဲ့ ပုံသေနည်းတွေကို ရောထွေးထားတယ်”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် မမှားဘူး ဆိုရင်... ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က အမှန်တရား (၉) ခုနဲ့ အမှား (၁) ခုကို ရောနှောပြီး... ကျွန်တော် ဆုမိုကို လှည့်စားဖို့ ကြံစည်နေတာ မဟုတ်လား... ကျွန်တော့်ကို သိုင်းအရူး ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ချင်နေတာမလား”</p> <p> </p> <p>လူသားဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး... ဆုမိုကို မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို လှည့်စားလို့ မရဘူး ဆိုတာ ငါ သိသင့်ပါတယ်... မင်း ဘယ်အချိန်ကတည်းက စပြီး သံသယ ဝင်ခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က အစကတည်းက သံသယ ဝင်နေခဲ့တာပါ”</p> <p> </p> <p>ဆုမို အသာအယာ.. ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က သဘာဝကိုက သံသယများတတ်တဲ့ သူလေ... လူသားဂိုဏ်းချုပ်က အကုန် ဖွင့်ပြောပြတယ် ဆိုပေမယ့်... အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက အမှန်တရား ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကတော့ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင်... ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင်က လမ်းတစ်ဝက်ကနေ ဝင်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် စာရင်း ပြီးတာနဲ့ သိုင်းပညာ အကြောင်း မေးလိုက်တာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“...ငါ ထင်သားပဲ”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ လေသံတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းက လောဘကြီးတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဖုန်မှုန့်နီ လမ်းမ ၃၀၀၀ ကို လိုချင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့... ငါက လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ချင်ခဲ့တာ... တကယ်လို့ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ မင်းလို ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ရန်သူ တစ်ယောက်ကို ရှင်းပစ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... လူတိုင်းအတွက် ဝမ်းသာစရာ ဖြစ်မသွားဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“ငါ သေသွားရင်တောင်... ကျေနပ်မိမှာပါ”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် အထင်ကြီးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဆုမို သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... လူသားဂိုဏ်းချုပ်က ထွက်သွားပြီလား”</p> <p> </p> <p>“ခန့်မှန်းကြည့်လေ”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဂိုဏ်းချုပ်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းမှာ မဟာဗျူဟာ ကောင်းကောင်း ရှိတာပဲ... မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်ချင် မှန်မှာပေါ့”</p> <p> </p> <p>“'ခန့်မှန်း' ရမယ် ဆိုမှတော့... မဟာဗျူဟာ အကြောင်း မပြောတာ ပိုကောင်းမယ်”</p> <p> </p> <p>ဆုမို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားရဲ့ အစစ်အမှန်နဲ့ အတုအယောင်ကြား ပြောင်းလဲတတ်တဲ့ မူဝါဒက... တကယ့်ကို ခန့်မှန်းရ ခက်တာပါပဲဗျာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save