~သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲသခင်၏ ဒေါသကို ယဲ့ဖုန်း မသိရှိခဲ့ပေ။
သိခဲ့လျှင်လည်း ဂရုစိုက်နေမည် မဟုတ်ပါ။
အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း နှစ်ခုသည် မူလကတည်းက ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သွေးနတ်ဆိုး ခန်းမဆောင် ဌာနခွဲသခင် ဒေါသထွက်လေ၊ ယဲ့ဖုန်း ပျော်လေပင်။ တကယ်တမ်းဆိုလျှင် ထိုလူကြီး ဒေါသထွက်ပြီး ရင်ကွဲနာကျ သေသွားစေချင်စိတ်ပင် ရှိသေးသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျွန်တော် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ...”
နေ့လယ်ခင်းတွင် လျူမင် သည် မြူခိုးတောင်ထိပ် သို့ ရောက်ရှိလာ၏။
“သခင်ကြီးလျူ က အကြောင်း မရှိဘဲ လာလေ့ မရှိပါဘူး... ဒီနေ့ ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ သွေးကြောသန့်စင်ဆေးလုံး အတွက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်...”
လျူမင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
“ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် လာတာ သွေးကြောသန့်စင်ဆေးလုံး အတွက် မဟုတ်ပါဘူး... အရေးကြီးတဲ့ သတင်း တစ်ခု လာပေးတာပါ...”
လျူမင်သည် ရွှေရောင်မိုးမခပင်အောက်တွင် လေးနက်စွာ ထိုင်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်းက ဟူဖေးဖေး ကို လက်ဖက်ရည် ဖျော်ခိုင်းလိုက်ပြီး လျူမင်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
“ဘာသတင်းထူးများ ပါလိမ့်...”
“လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားတဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းကို မှတ်မိသေးလား...”
လျူမင်က အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။
“ဒါပေါ့... မှတ်မိတာပေါ့...”
ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုညက ဖူယွင် တောအုပ်နက် မှ ကျားစစ်သူကြီးသည် အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ပြီး မြူခိုးတောင်ထိပ် ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုတိုက်ပွဲသည် မြူခိုးဂိုဏ်း သမိုင်းတစ်လျှောက် အန္တရာယ်အကြီးဆုံး တိုက်ပွဲပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။
“အဲဒီ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိလား...”
လျူမင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။
“အကြမ်းဖျင်းတော့ သိပါတယ်...”
“ဘိုးဘေး လင်မြောင် ရဲ့ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းလို့ ကြားတယ်... မိုင်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားတာဆို...”
“မှန်ပါတယ်... သူ ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်နေတာလေ... ပြီးတော့ သူ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ...”
လျူမင်က ဗုံးတစ်လုံး ဖောက်ခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်းလည်း ထိုသတင်းကို ကြားပြီး ထိတ်လန့်သွားရသည်။
ဘိုးဘေး လင်မြောင် ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ကောင်းကင် ကပ်ဘေး ဖြစ်သည်။
သူ အောင်မြင်သွားပြီ ဆိုတော့... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် မှာ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးသော ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး မွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ပေါ့လေ။
ဒါပေမဲ့... အချိန်က သိပ်မကြာလွန်းဘူးလား။
ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ပြီးကတည်းက လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။
အဆင့်မြင့် ကပ်ဘေးများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်း တည်ငြိမ်စေရန် ဤမျှလောက် အချိန်ကြာကြာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရသည်များ ရှိသလား။
ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။
“ဒါဆို သခင်ကြီးလျူ လာပြောတဲ့ သတင်းက ဒါပဲလား... ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”
ယဲ့ဖုန်း စဉ်းစားခန်း ဖွင့်လိုက်သည်။
လျူမင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“သာမန် ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် မွေးဖွားလာတာဆိုရင်တော့ သိပ်ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဘိုးဘေး လင်မြောင် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင်ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား...”
“သိပါတယ်... အဲဒါ ဘာဖြစ်လို့လဲ...”
“တိုင်းပြည်တစ်ပြည်မှာ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင် မွေးဖွားလာပြီဆိုရင်... အဲဒီတိုင်းပြည်က ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိပြီး... အဲဒီ သူတော်စင်နယ်မြေ ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခွင့် ရရှိတယ်... လှည့်လှည်ရေး ခရီးစဉ် သွားရောက်ခွင့်လည်း ရတယ်လေ...”
“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဘိုးဘေး လင်မြောင် က သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ တွေ့ဆုံရမယ်လား...”
“ဟုတ်ပါတယ်...”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်လို့လဲ...”
ယဲ့ဖုန်း တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“သခင်ကြီးလျူ... စကားဝှက်တွေနဲ့ ပြောမနေဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလို့ မရဘူးလားဗျာ...”
လျူမင် ဆွံ့အသွားရ၏။
ထိုအခါမှ၊ သူ စကားကို ဝေ့ဝိုက်ပြောနေမိကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။
ထို့ကြောင့် လျူမင်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ပိုမို တဲ့တိုးကျစွာ ပြောလိုက်၏။
“တိုင်းပြည် တစ်ပြည်မှာ ပထမဆုံး ဟင်းလင်းပြင် ဖြိုခွဲ အဆင့် ပညာရှင် မွေးဖွားလာတာနဲ့... အဲဒီတိုင်းပြည်က ကြယ်လေးပွင့် အဆင့် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခွင့် ရရှိပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ အမြင်အာရုံထဲ ဝင်ရောက်သွားတယ်... အကယ်၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဘိုးဘေး လင်မြောင် သာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ရင်... ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် က အဲဒီ သူတော်စင် ရဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားရပြီး... နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ခါ ကြုံရခဲတဲ့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်...”
“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ...”
ယဲ့ဖုန်း ထိုအသုံးအနှုန်းကို ကြားပြီး လန့်သွားသည်။
“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ထဲက တောင်တွေ မြစ်တွေက ဝိညာဉ်သွေးကြောတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး... သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုမို သိပ်သည်းလာကာ... ရေမြေတောတောင် သစ်ပင်ပန်းမန်တွေက နတ်ဆိုးသားရဲတွေ၊ ဝိညာဉ်သားရဲတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်ကြတာမျိုးလား...”
ယဲ့ဖုန်း အမြန် မေးလိုက်သည်။
အကယ်၍ မှန်ကန်ပါက ၎င်းသည် စနစ် ၏ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း" နှင့် ဆင်တူပေလိမ့်မည်။
“အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သက်ရောက်မှုကတော့ ဆင်တူပါတယ်...”
လျူမင် အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။
“ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တွေဆိုတာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ ကျောရိုးမဏ္ဍိုင်တွေလေ... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ကိုင်စွဲထားသူတွေ... သူတို့က ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ရဲ့ မဟာစွမ်းအားတွေကို ငှားယူပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်... အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဝိညာဉ်သွေးကြော အရည်အသွေးတွေ အားလုံး တိုးတက်လာမယ်... မြေကမ္ဘာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပိုပြီး ကြွယ်ဝလာမယ်... ကျင့်ကြံဖို့ ပိုသင့်တော်လာမယ်...”
“ဒါဆို ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည် နိုးထခြင်း ဖြစ်လာမယ် ပေါ့...”
ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး ထိုအသုံးအနှုန်းကို သုံးကာ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည် နိုးထခြင်း...”
လျူမင် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး သေချာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစကားလုံးက အခြေအနေနှင့် အလွန် ကိုက်ညီနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်... အကြမ်းဖျင်းတော့ အဲဒီသဘောပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ပြန်လည် နိုးထခြင်း ဆိုတာက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် နယ်နိမိတ်အတွင်းမှာပဲ ဖြစ်မှာနော်... တခြားတိုင်းပြည်တွေ... ဥပမာ - သဲကန္တာရတို့၊ တောင်ပိုင်းမင် နိုင်ငံတော် တို့ကတော့ ဒီအကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး...”
ယဲ့ဖုန်းက သူ့သံသယကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိချင်တာက... ဘာဖြစ်လို့ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ ဒီလောက်ကြီး အားထုတ်နေရတာလဲ...”
“အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိတယ်...”
လျူမင်က လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။
“ပထမတစ်ချက်က... ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ မဟာတန်ခိုးစွမ်းအားကို ပြသပြီး နောက်လိုက်တွေ စုဆောင်းဖို့... ဒုတိယတစ်ချက်က... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် က အဲဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာမှာမို့လို့ပဲ... ဒီဒေသကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးလိုက်ရင် ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေ မွေးဖွားဖို့ ပိုလွယ်ကူလာမယ်... အနာဂတ်မှာ အဲဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာမယ့် ထူးချွန်သူတွေ ပေါ်ထွက်လာနိုင်တယ်လေ...”
“သြော်... အဲဒီလိုကိုး...”
ယဲ့ဖုန်း တစ်ချက် ရယ်လိုက်သည်။
ကြည့်ရတာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်တွေတောင်မှ တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်လျှင် အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်တတ်ပုံ ရသည်။
“ဒါနဲ့... နောက်ဆုံး (၃) ရက်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြန်လည် နိုးထခြင်း ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် (၃) ရက် (၃) ညတိုင်တိုင် ကောင်းကင်နှင်းရည်တွေ ကျဆင်းလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကာလက အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့အတွက် အဓိက အခိုက်အတန့်ပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပါနဲ့...”
စကားပြောရင်း လျူမင်က လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် မော့သောက်လိုက်သည်။
“ကဲ... ကျွန်တော်လည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံဖို့ သွားရဦးမယ်... အနာဂတ်မှာ အချိန်အတော်ကြာကြာ အပြင်ထွက်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင် အလယ်အလတ် အဆင့် ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရဦးမယ်လေ...”
“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ခွင့်ပြုပါဦး...”
သူ လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်ခွာသွား၏။
ယဲ့ဖုန်း ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်နှာထား တည်ကြည်နေ၏။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြန်လည် နိုးထခြင်း သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ရှိ သက်ရှိအားလုံးအတွက် အကျိုးရှိသည်။ အရေးပါသော ခုန်ပျံကျော်လွှားခွင့် တစ်ခုပင်။
သေချာ အသုံးချနိုင်လျှင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
‘ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေအရ... မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် က အရင်တုန်းက ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) မှာပဲ ရှိသေးတာ... ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီးနောက်မှာတော့ ခရိုင်ဘုရင် မင်းသားနဲ့ မိုထျန်းလုံတို့လိုပဲ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်ရှိနေပြီ...
အဲဒီလို လူတွေက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မူလနတ်ဘုရား အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားကြမှာပဲ...
ဒါ့အပြင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတချို့လည်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြလောက်တယ်...
နှမြောစရာကောင်းတာက... ဒီ ကောင်းကင်နှင်းရည် က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တာပဲ…’
တွေးတောရင်း ..ယဲ့ဖုန်းသည် အခြားသော မြူခိုးဂိုဏ်း သားများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့တွေ ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့...”
အကယ်၍ မြူခိုးဂိုဏ်း သား အယောက် (၁၀၀) ကျော်သာ ပြိုင်တူ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တိုးတက်မှုသည် ဧကန်မုချ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်ဖြင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် အများအပြားကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယဲ့ဖုန်း ခံစားမိသည်။
သို့သော် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ ကွာဟချက် ကြီးမားနေဆဲပင်။
“ဒီကိစ္စပြီးရင်... ငါ တပည့်တွေ အမြန်ဆုံး စုဆောင်းမှ ဖြစ်မယ်...”
ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ဒါက သူ့အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ဖို့ အရေးကြီးသော နည်းလမ်းပင်။ ထို့ပြင် တပည့်များများ စုဆောင်းမှသာ မြူခိုးဂိုဏ်း အနေဖြင့် ကြယ်နှစ်ပွင့် အဆင့် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီ သူသည် ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို စုရုံးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင်းရည် ကျဆင်းလာမည့် အကြောင်း ကြေညာကာ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားကြရန် ညွှန်ကြားလိုက်၏။
“သူတော်စင် တစ်ပါးက တကယ်ကြီး မဟာဘုန်းတန်ခိုးတွေ ထုတ်လွှတ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးကို ကောင်းချီးပေးမှာလား... လူတွေအတွက် အခြေခံကျတဲ့ ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်လာမှာလား...”
တပည့်များအားလုံး ထိုသတင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“မှန်တယ်... သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားကြ... အချိန်ကျရင် ဒီ ကောင်းကင်နှင်းရည် နဲ့ ရေချိုးပြီး ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် ချိုးဖြတ်နိုင်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြ...”
ဟု ယဲ့ဖုန်းက ညွှန်ကြားလိုက်တော့၏။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”
တပည့်များ တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
...
မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ ဖြစ်၏။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် ၏ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်ဝယ်၊
တစ်ခုတည်းသော ဧရာမ ဝိညာဉ်သွေးကြော ကြီးအထက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော လူအိုကြီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
ရှည်လျားသော နှုတ်ခမ်းမွေး၊ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို သေသပ်စွာ ဖြီးသင်ထားပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များကို ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သစ်သားသရဖူဖြင့် စည်းနှောင်ထား၏။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ထဲမှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားလွန်းလှသည်။
“ဘိုးဘေး လင်မြောင် ပါလား...”
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုလူအိုကြီးကို မှတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝပ်စင်းလိုက်ကြသည်။
မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိပြီး ခန့်ညားသော ခရမ်းရောင်ရွှေနဂါး ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် နိုင်ငံအရှင်သခင် ပင်လျှင် နန်းတွင်း အရာရှိများကို ဦးဆောင်ကာ ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ အပြည့် ရှိနေကြ၏။
သို့သော် ဘိုးဘေး လင်မြောင် က လူများကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ့အတွက်မူ မဟာတာအိုကို ရှာဖွေခြင်းသည်သာ အန္တိမ ပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုများနှင့် လောကီ ယဉ်ကျေးမှုများသည် မဟာတာအို ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာပြီး ထိလိုက်သည်နှင့် ကွဲကြေသွားနိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်သည်။
“စပြီ...”
ဘိုးဘေး လင်မြောင် သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ ကြည့်ရှုနေသူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ချေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
သူသည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကျောဘက်တွင် သူ့ပုံစံနှင့် တူညီသော ပေပေါင်း တစ်သောင်းမျှ မြင့်မားသည့် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။
ထိုပုံရိပ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင်များပင်လျှင် မြေပြင်ပေါ်၌ ပြားပြားမှောက်ကာ တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။
ဤသည်ကား... ဓမ္မရုပ်သွင် ပင်တည်း။