Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နတ်ဆိုးမိစ္ဆာကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း၊ အန္တရာယ်ကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“ကျန်းပုရှို...”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် စက္ကူကြိုးကြာ ထံမှ အေးစက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဒုတိယ ခန်းမသခင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဆက်လက် နားထောင်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာထားသည် တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဒုတိယ ခန်းမသခင် သည် မီးတောက်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သတင်းစကားပါးသော စက္ကူကြိုးကြာကို မီးရှို့ပစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်မခန်းမသခင်ကြီးက သူ့ကို မြူခိုးဂိုဏ်းအား သွားရောက် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီ လူကြီးတွေ ကျင့်ကြံလွန်းအားကြီးပြီး ဦးနှောက်ပျက်သွားကြပြီလား...”</p> <p> </p> <p>“မြူခိုးဂိုဏ်း မှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နီးပါး စွမ်းအားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် မြေခွေးမလေး ဖေးဖေး ရှိတယ်... ပြီးတော့ ယဲ့ဖုန်း  လိုမျိုး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ လူတစ်ယောက်လည်း ရှိနေသေးတယ်... ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်သာ ရှိတဲ့ ငါ့လို ကောင်လေး တစ်ယောက်ကို အဲဒီ လွှတ်လိုက်တာက သေရွာပို့လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... အရင်ဆုံး အဲဒီမှာ ခဏလောက် ပုန်းအောင်းနေပြီး စောင့်ကြည့်ရမယ်... ယဲ့ဖုန်း နဲ့ မြေခွေးမလေး ဖေးဖေး တို့လို ထိပ်သီးပညာရှင်နှစ်ယောက် မြူခိုးဂိုဏ်း မှာ မရှိတဲ့ အချိန်ကျမှ တိုက်ခိုက်ရင်လည်း နောက်မကျပါဘူးလေ...”</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ခန်းမသခင် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင် တောင်တန်းတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကု  သည် လေထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၁) အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း ရှိရာဘက်သို့ မာန်မာနထောင်လွှားစွာ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ကို ရောက်ပြီ... ဟိုယွင်ကျဲ ... ဒီ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲမှာ မင်းကို ငါ့ဓားအောက် ပြားပြားမှောက်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဖန်ကု ထူးဆန်းစွာ ယုံကြည်မှု ပြင်းထန်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော ရှီးရှင်းယွီသည် သူ့၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာဘေးတိုက်ကို ငေးမောကြည့်ရှုနေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြယ်ရောင်များ လင်းလက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည်လည်း ကောင်းကင်နှင်းရည် အကူအညီဖြင့် အဆင့်ချိုးဖြတ်ကာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၁) သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဖန်ကု ကိုမူ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဆက်လက် လေးစားအားကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီတာ (၁၀၀) ခန့် အကွာတွင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်မင်လု သည် ပါးစပ်ထဲတွင် မြက်တစ်ပင်ကို ကိုက်ဝါးရင်း ရှောင်ဖန်ကု နှင့် ရှီးရှင်းယွီ တို့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူတို့ ဟိုယွင်ကျဲ ကို နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားကလေး မူရူရွှယ်သည် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး တောင်ထိပ်၏ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းဓားရှည် တစ်ချောင်းကို ကျောတွင် လွယ်ထားသော ကျိဝူရွှမ်သည် ထိုင်ခုံအောက်ခြေတွင် ရပ်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဓားကလေး... ခင်ဗျား နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ကို မသွားဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“မသွားဘူး... လက်ရှိ အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ဖို့ အာရုံစိုက်တာက ပိုအရေးကြီးတယ်...”</p> <p> </p> <p>မူရူရွှယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ မှာ ဂိုဏ်းအများကြီး ပါဝင်ကြမှာ... ငါ့လက်အောက်မှာ အလားအလာ အရှိဆုံး လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်း ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်နိုင်ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“စိတ်ချပါ...”</p> <p> </p> <p>ကျီဝူရွှမ်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်ခွာသွား၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝက်စန်းဖန်သည် မိစ္ဆာချီ (၁၀) မျှင်နှင့် ဆံပင်အမျှင် (၃၀၀) ပေးဆပ်ပြီးနောက် သူ့စွမ်းအားကို များစွာ တိုးတက်စေနိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် တွက်ချက် ဟောကိန်းထုတ်နိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“မြေအောက်လိုဏ်ဂူ.. ဒီနေရာက အန္တရာယ် မများလွန်းဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>ဝက်ဆန်းပန်း သည် ပါးပါးသွားပြီ ဖြစ်သော သူ့ဦးရေပြားကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပြီး သွားကိုတင်းတင်းစည်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... ငါ ဟောကိန်းထုတ်ပြီးပြီပဲ... သွားကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော ဆံပင်များကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်မချနိုင်သေးသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လျူယွင်ဂိုဏ်းမှာမူ၊</p> <p>တုန်းတုန်းချန် သည် တုန်းချန် ကို ပြောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မှတ်ထားနော်... မင်း နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ကို မဖြစ်မနေ ပါဝင်ရမယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာဆီ သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီက နိုင်ငံခြား မျိုးနွယ်တွေက ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးကွဲတွေပဲ... သူတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးသွေးနဲ့ နတ်ဆိုးအမြုတေတွေက တန်ဖိုး အရမ်းကြီးတယ်... မင်း အဆင့်တက်ဖို့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ပြုလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဟူယွမ်လည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... မြေအောက်လိုဏ်ဂူ ကမ္ဘာ ကို မဖြစ်မနေ သွားရမယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုန်းချန် စိတ်ပျက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ငါက အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဒီ လူကြီးနှစ်ယောက်က သူ့ကို တာဝန်တွေ ပေးပြန်ပြီ။ တကယ် စိတ်ရှုပ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p> </p> <p>တုန်းချန် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝါးမြို နတ်ဆိုးဂိုဏ်း ဌာနချုပ်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းနှင့် အထွတ်အထိပ် အကြီးအကဲ (၁၂) ဦးတို့သည် မျှော်စင်ထိပ်တွင် ထိုင်လျက် အသားတောင် မိစ္ဆာကောင်ကြီးများနှင့် ပရောဖက်၏ စွမ်းအားများကို မနားတမ်း ဝါးမြိုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်း ၏ မဟာအကြီးအကဲသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့သြမှင်သက်စွာ ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ပိုက်ကွန်ကို ရုတ်သိမ်းရတော့မယ့်ပုံပဲ...”</p> <p> </p> <p>အံ့သြမှု လွန်သွားပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲ ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များ အောင်မြင်သွားမည့် အရေးကို တွေးမိပြီး သူ ရက်စက်စွာ ဟားတိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မြူခိုးဂိုဏ်း တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ကို ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး မီတာ (၁၀၀) ရှည်လျားကာ (၁၀) မီတာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း စီးလျှင် လူ (၁၀၀၀) ခန့် လိုက်ပါ စီးနင်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး တက်ကြဟေ့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း တပည့်အားလုံးကို လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော (၂) ရက်က နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ အကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း သည် တပည့်များကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် သို့ လိုက်ချင်သူများ လိုက်ခဲ့နိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် တပည့် (၁၆၃) ယောက်စလုံးက နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ပွဲ ကို ဆင်နွှဲရန် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် သို့ လိုက်ပါချင်ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ချူယွင်အာ၊ ကုန်းချင်းချိုးနှင့် လီဇီလုံ  တို့ (၃) ဦးစလုံးပင်လျှင် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သွားရောက် ကြည့်ရှုချင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများ အားလုံးလည်း လိုက်ချင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲများ၊ ကြီးကြပ်သူများ၊ တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ အားလုံး ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒုန်း...”</p> <p> </p> <p>ဧရာမ သံမဏိလက်သည်း နဂါးလင်းယုန် သည် ပျံသန်းလှေ ၏ အမြီးပိုင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ရာ လေးလံသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာလွတ် ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ချက်ချင်း ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“လောင်ထျယ်... နင်က အရမ်း ကြီးလွန်းတယ်... အမြန် အသွင်ပြောင်းလိုက်...”</p> <p> </p> <p>လီကျောက်ကျောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သြော်... ဟုတ်သားပဲ...”</p> <p> </p> <p>သံမဏိလက်သည်း နဂါးလင်းယုန် သည် ကောင်းကင်နှင်းရည် ကြောင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အသွင်ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ကြားမှနေ၍ ၎င်းသည် လင်းယုန်ခေါင်း၊ လူခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျောဘက်တွင် အတောင်ပံများ ပါရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင်... ဘာလို့ သံမဏိလက်သည်း နဂါးလင်းယုန် က တစ်ပိုင်းတစ်စပဲ အသွင်ပြောင်းတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အံ့သြသွား၏။</p> <p> </p> <p>“သွေးကြောသန့်စင်ဆေးလုံးတွေနဲ့ အကြီးအကျယ် ပြုပြင်ထားတဲ့အတွက် သံမဏိလက်သည်း နဂါးလင်းယုန် ရဲ့ သွေးကြောက မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖြတ်ထားပါတယ်... အပြည့်အဝ အသွင်ပြောင်းဖို့အတွက် အနှစ်သာရ၊ ဝိညာဉ်နဲ့ နတ်ဘုရားသဘာဝ အမြောက်အမြား လိုအပ်ပါတယ်... ဒါကြောင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့် ရောက်မှသာ လုံးဝ အသွင်ပြောင်းနိုင်မှာပါ...”</p> <p> </p> <p>စနစ်က ရှင်းပြလာခြင်းပါ။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဝါး... လောင်ထျယ်... နင့်ရဲ့ အသွင်ပြောင်းပုံစံက တော်တော် ထူးခြားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>မြေခွေးတာ့ဟုန် သည် သူမအတွက် သီးသန့် ယူလာသော ထိုင်ခုံပုလေးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ကြက်ပေါင် ကိုက်ရင်း လှမ်းနောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>သံမဏိလက်သည်း နဂါးလင်းယုန် က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အသွင်မပြောင်းရသေးသော မြေခွေးတာ့ဟုန် ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ‘မင်းက အမွေးတစ်ပင်တောင် အသွင်မပြောင်းရသေးဘဲနဲ့ ငါ့ကိုများ လာနောက်နေသေးတယ်ပေါ့’ ဟု ပြောချင်နေသည့်ဟန်ပင်။</p> <p> </p> <p>မြေခွေးတာ့ဟုန် သာမက မြေခွေးဖြူလေး၊ ခွေးအားဟာ၊ ဝက်စန်းဖန်၊ ဖားစစ်ချူ၊ ရွှေဖရုံသီး ဝူကွားနှင့် ရွှေမွေး ရှဉ့် အပါအဝင် အခြားသော ဝိညာဉ်သားရဲများသည်လည်း အသွင်မပြောင်းကြသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အသွင်ပြောင်းဖို့ အစီအစဉ် မရှိသလို သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ပုံစံတွေကပဲ အဆင်ပြေသည်ဟု ခံစားနေကြပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာ ကိုင်ထားကြ... ပြင်ဆင်ထား... သွားကြစို့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ကို မောင်းနှင်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ၊</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသိပ်သည်းဆုံး နေရာတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး ပျင်းရိသော အမူအရာဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လှည့်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ကို လှမ်းကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပျင်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ... ဘယ်သူများ ငါနဲ့ လာချကြမလဲကွ...”</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား သည် ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား... ကျုပ်နဲ့ တစ်ပွဲလောက် စမ်းမလား...”</p> <p> </p> <p>မြူခိုးတောင်ထိပ် ပေါ်မှ ရယ်သံနှောသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး ခေါင်းပြား ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်ရှိသော ချပ်ဝတ် ဂိုဏ်းစောင့် (၉) ဦးက သူ့ကို ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ရန် လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အထင်သေးသော အပြုံး တစ်ခု ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် နှင့် မိုင်တစ်ထောင် အကွာတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် မိုင်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ကန်ကြီးတစ်ကန် ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>(၃) ရက်ဆက်တိုက် ကောင်းကင်နှင်းရည် ရွာသွန်းပြီးနောက် မြေပြင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မိုးရေအများစုသည် ထိုကန်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကန်ရေပြင်၏ အလယ်ဗဟို အထက်တွင်မူကား၊</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဟန်ရီ နှင့် ဟန်အာတို့ ရပ်နေကြသည်။</p> <p>ဗဟို၌၊ ရှေးဟောင်း စာလုံးများ ရေးထိုးထားသော သတ္တုတုံး တစ်ခုကို မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်စက်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>ဝင်္ကပါသည် ကန်ထဲမှ ကောင်းကင်နှင်းရည် ၏ စွမ်းအားများကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက် အပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ပေပေါင်း ထောင်ချီ ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်းပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လေဟာနယ် ဧရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူက ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်ရဲတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ အသည်းထိတ်ဖွယ် အေးစက်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် နွယ်ပင်များနှင့် တူသော လက်တစ်စုံက အက်ကွဲကြောင်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဂွပ်...”</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်းသည် အဆပေါင်း ရာချီ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကြီးသည် အပြည့်အဝ မဆင်းသက်နိုင်သေးဘဲ လက်သည်းတစ်ခုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုလက်သည်းသည် အက်ကွဲကြောင်းထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား ကြောင့် ပြတ်တောက်သွားပြီး တောင်တစ်လုံးပမာ ကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားရာ ရေပန်းများ ပေပေါင်း ထောင်ချီ မြင့်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“သောက်ကျိုးနည်း အတားအဆီး စွမ်းအားတွေ...”</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်းထဲရှိ ပုံရိပ်ကြီးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများက ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော အကြိမ်ကလည်း ယန်ယွင် (၁၃) မြိုသို့ ဆင်းသက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့။ ယခုလည်း လက်တစ်ဖက်သာ ပို့လွှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထပ်မံ ကျရှုံးခဲ့ရပြန်သည်။ သူမ၏ နာကြည်းမှုများ ပိုမို ကြီးထွားလာ၏။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီး... အဲဒါ ရှေးဟောင်း နွယ်ပင် ဘိုးဘေး လား...”</p> <p> </p> <p>ဟန်အာ သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ တံတွေးတစ်လုပ် မျိုချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်သည် ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည် ဖြစ်စေ... အရင်ဆုံး ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြတာပေါ့... အခု ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် က ဆရာသခင်တွေ အကုန်လုံး အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့ အချိန်က တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ... ဒီ နတ်ဆိုးတွေ မြို့ထဲမှာ ဖျက်ဆီး သောင်းကျန်းနေရင် ငါတို့ အမြတ်ထုတ်လို့ ရပြီ... လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးတွေ ရရင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးဆင့်ခေါ် ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ပြီး ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်တွေကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လို့ ရပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရီ သည် အက်ကွဲကြောင်း နောက်ကွယ်မှ အော်ဟစ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရူးသွပ်သော အပြုံး တစ်ခု ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ယဲ့ဖုန်း... မြူခိုးဂိုဏ်း... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ အကုန်သေပြီ...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင်းရည် ကျေးဇူးကြောင့် သူလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကိုးဆင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကျင့်စဉ်၏ သတ္တမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၃) အထွတ်အထိပ်နှင့် ညီမျှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤစွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ သိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ သူ၏ အသန်မာဆုံး နည်းစနစ်က ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံခြင်း မဟုတ်။ အဆုံးမဲ့ အလားအလာ ရှိသည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် "နတ်ဆိုး ဆင့်ခေါ်ခြင်း နည်းစနစ်" ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် လမ်းခရီး၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်စံအိမ် သို့ အရင် ဝင်လည်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် (၄) ရက် စောထွက်လာခဲ့သော်လည်း ဒီလို အဖြစ်အပျက်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူ မသိခဲ့ရှာပေ။</p> <p> </p> <p>“ဂါး...”</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲကြောင်း နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ သည် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ တစ်မှုတ်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကန်ထဲရှိ ဧရာမ လက်မောင်းကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ လက်မောင်းကြီးသည် ဖောင်းပွလာပြီး ရှေးဟောင်း နွယ်ပင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရိုင်းဆန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရီ နှင့် ဟန်အာ တို့၏ အံ့သြမှင်သက်နေသော မျက်လုံးများ ရှေ့မှောက်တွင် ဧရာမ နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ယှက်နွယ်ကာ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဒုန်း...”</p> <p> </p> <p>အားကောင်းသော နှလုံးခုန်သံများ စတင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီး အတွင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင် သန္ဓေတည်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဆင့် (၇) ပညာရှင် ဖြစ်သော ဟန်ရီ ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save