Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">စတုတ္ထ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ၊ ကိုးမြီး မိုးကောင်းကင် မြေခွေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး၏ အသံကြောင့် ယဲ့ဖုန်း လန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ့အား ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားပေးနေသော ရှေ့မှ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ သိကြလို့လား...”</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်စံအိမ် တွင် ချိန်းဆိုမှု ရှိထားသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း သည် ရက်အနည်းငယ် စောထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော်သို့ မရောက်ခင်မှာပင် အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး က မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို လှမ်းမြင်လိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း ၏ နှလုံးသား လေးလံသွား၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဟူဖေးဖေးသာ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို နိုင်အောင် တိုက်နိုင်သည်ဟု အာမမခံခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် တပည့်များကို ခေါ်ပြီး တကယ် ထွက်ပြေးမိလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း... မင်း ငါ့ကို မမှတ်မိရဲဘူးပေါ့လေ...”</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ပေါ်ရှိ ယဲ့ဖုန်း ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ လက်နေပြီး လေထဲတွင် နွယ်ပင်နတ်ဆိုး ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဘုရားမ နွယ်ပင်မီးခိုးရောင် ၏ မျက်နှာကို ပုံဖော်ပြသလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သြော်... မင်းကိုး...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း တစ်ဖက်လူကို မှတ်မိသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ကို တိုက်ခိုက်နေတာ ရပ်ပြီး ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူးလေ။</p> <p> </p> <p>“ဝူး...”</p> <p> </p> <p>ထွက်ပြေးနေသော ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် မှ ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည့် အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ နတ်ဆိုးများ ပင်လျှင် စုရုံးရောက်ရှိလာပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“သောက်ကျိုးနည်း... ငါ့ရဲ့ ရန်သူကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း က ဒီလောက်တောင် မြင့်နေတာလား...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် အတွင်းတွင်မူ၊</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်း နှင့် ဟူဖေးဖေး ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော တိုက်ပွဲတွင် ဟူဖေးဖေး သည် မဟာ သူတော်စင် တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော ရှုဟွာမို ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးသည်။ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို မနိုင်လျှင်တောင်မှ သူမ အနေနှင့် ခံတိုက်နိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ခန့်မှန်းရခက်သည့် ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ တောင် ရောက်နေပြီပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီပွဲက နိုင်သလောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း... ယဲ့ဖုန်း ပါလား... ပြင်ပကမ္ဘာက နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတွေ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ...”</p> <p> </p> <p>ကြွေထည်ဘုရင် သည် ခန်းမကြီးတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး နာကျင်နေသေးသော သူ့နှာခေါင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မြူခိုးဂိုဏ်း က လူတွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>ရှုဟုန်ယွီ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယဲ့ဖုန်း၊ ဟူဖေးဖေး နှင့် အခြားသူများကို တွေ့လိုက်ရပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်သက်သာရာ ရသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ရောက်လာပြီ... သိပ်ကောင်းတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ခန်းမသခင် လျူမင်၊ မိုဝမ်ရှီ ၊ ဘိုးဘေးနင်နှင့် အခြားသူများသည် ကုသရေး ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးရင်း ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှမ်းကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဘုရင်စံအိမ် တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော ခရိုင်ဘုရင် သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖုန်း ၏ မတ်မတ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ နဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဟူဖေးဖေး တို့ စောရောက်လာကြတာပဲ... ဒါ ဝမ်းသာစရာ အံ့အားသင့်မှု တစ်ခုပဲ... ငါ အမြန်ဆုံး အဆင့်ချိုးဖြတ်မှ ဖြစ်မယ်... အချိန်ဖြုန်းလို့ မဖြစ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခရိုင်ဘုရင် မျက်လုံးပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး အဆင့်ချိုးဖြတ်ရန် ဆက်လက် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုင်ရာချီ အကွာတွင်၊</p> <p> </p> <p>ဟန်ရီနှင့် ဟန်အာ တို့သည် ယဲ့ဖုန်း နှင့် ဟူဖေးဖေး ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>“ချီးပဲ... ဒုက္ခပေးတဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း က လူတွေ ရောက်လာပြန်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>နှစ်ယောက်စလုံး ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးဂိုဏ်း အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာမှုသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို မြင်လိုက်ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နာကြည်းမုန်းတီးစွာ ကြည့်နေသူများလည်း အများအပြား ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ပေါ်တွင်မူ၊</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းသမီးလေး... မင်း တကယ်ပဲ ဟိုကောင်ကြီးကို နိုင်မှာလား...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဟူဖေးဖေး ထံ အသံလွှဲပြောင်းကာ အမြန် မေးလိုက်သည်။ စောစောက သူမ ကြွားလုံးထုတ်ထားတာ ဖြစ်မှာ စိုးရိမ်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး အကြောင်းကို ခဏ ဖယ်ထားလိုက်ဦးမည်။ ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားများမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သစ်ပင်ဘုရင် လေးပါး ပူးပေါင်းထားသည့် အရာကိုမူ သူ ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဟု ယဲ့ဖုန်း ခံစားမိလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက သစ်ပင်ဘုရင်များ ဆိုသည်မှာ ဘာမှမဟုတ်သည့် အသေးအဖွဲလေးများသာ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား လျူမင်၊ မိုဝမ်ရှီနှင့် ဘိုးဘေးနင်တို့ အပါအဝင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အသေအလဲ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမှသာ ထိုသစ်ပင်ဘုရင်များ၏ ပေါင်းစည်းမှုကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ယ</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်... သူတို့ မည်မျှပင် သန်မာနေပါစေ။ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး၏ ဓားတစ်ချက်အောက်တွင်မူ အရာအားလုံးက စက္ကူစုတ်များသဖွယ် အလွယ်တကူ ပြတ်တောက် ပြိုလဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကို ထောက်ရှုကြည့်ရုံဖြင့် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး၏ စွမ်းအား မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသနည်း ဆိုသည်ကို ထင်ရှားစွာ သိမြင်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မ နိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ  ဝင်ရောက်နိုင်မှ ရမှာပါ...”</p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး သည် ပေါက်ကွဲစေသော တုတ်ကို ထမ်းလျက် ဂုဏ်ယူသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ်... စတုတ္ထ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ လား...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး၌ တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံ အထိသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား သူမသည် စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံ အထိပါ ဝင်ရောက်သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟူဖေးဖေး သည် ပေါက်ကွဲစေသော တုတ် ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြေးထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ယဲ့ဖုန်း ကို အရင်သတ်...”</p> <p> </p> <p>နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေသော နတ်ဘုရားမ နွယ်ပင်မီးခိုးရောင် က လေးနက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...”</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ များအားလုံး လှုပ်ရှားလာကြပြီး ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ ကို တိုက်ခိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဟွန်း...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နေရာဟင်းလင်းပြင် သံလိုက်အိမ်မြှောင်အား တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းကာ ဝိညာဉ်မြွေ ပျံသန်းလှေ တစ်ခုလုံးကို ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သစ်ပင်ဘုရင် နှင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အားလုံး ပစ်မှတ်လွဲချော်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့က ငါတို့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း တပည့်များကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ့ပုံရိပ် ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး ဟူဖေးဖေး နှင့် ယှဉ်လျက် ရပ်လိုက်ကာ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ အားလုံးကို အထင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ယဲ့ဖုန်း... ဒီနေ့ ငါ့ဒေါသပြေအောင် မင်းကို သတ်ပစ်မယ်...”</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး သည် ပေ (၇၀၀) ရှည်လျားသော ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောင်တစ်သောင်း ပြိုကျသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပေါ်မှ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သစ်ပင်ဘုရင် လေးပါး ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး... ငါတို့လည်း တက်ကြစို့...”</p> <p> </p> <p>လျူမင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တသ်သောင်းသော မွေးရာပါ စွမ်းရည်..”</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူ့၏ မွေးရာပါ ပါရမီ ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်သောင်းသော မွေးရာပါ စွမ်းရည် ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် လျူမင် သည် မီတာ (၁၀၀၀) မြင့်မားသော ရွှေရောင် မိုးမခပင်ကြီး တစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ရွက်များ ကြွေကျလာပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် စွမ်းအားရှိသော သားရဲပုံရိပ် အမျိုးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ များဆီသို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘေးနင်၊ မိုဝမ်ရှီ နှင့် ခရိုင်ဘုရင်စံအိမ် မှ စစ်ဘုရင်ကြီး ဆယ်ပါး အပါအဝင် ပညာရှင်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ပုရွက်ဆိတ်လို ကောင်တွေကများ တိုက်ပွဲဝင်ချင်သေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး သည် ဧရာမ ဓားကြီးကို လှည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းမိုးသွား၏။ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး ဒဏ်ရာများ ပိုမို ပြင်းထန်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ ဓားကြီးသည် ဆက်လက် ကျဆင်းလာပြီး လျူမင် နှင့် အခြားသူများကို ဖိချေသတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစား၏။</p> <p> </p> <p>“ထန်...”</p> <p> </p> <p>ပန်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဧရာမ ဓားကြီးအောက်တွင် ပေါ်လာကာ အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲစေသော တုတ် ပင်လျှင် ကွဲအက်သွားပြီး ဟူဖေးဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြေမွသွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဥက္ကာခဲ ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ...”</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းစောင့် မင်းသမီးလေး ဟူဖေးဖေး တောင် မယှဉ်နိုင်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“သွားပြီ... အကုန် သွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ နှလုံးသားများ အေးခဲသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသော ယဲ့ဖုန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို သူ့အပေါ် ပုံအပ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ဟူဖေးဖေး ကို နာခံစေနိုင်သော ယဲ့ဖုန်း သည် ဟူဖေးဖေး ထက် ပိုမို စွမ်းအားကြီးရမည်ဟု ယူဆထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း သည် ဟူဖေးဖေး ပြုတ်ကျသွားသော နေရာကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာထား တင်းမာနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး သည် ဒုတိယ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း လွယ်ကူစွာ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။</p> <p> </p> <p>“ခက်ခဲမယ့် ကောင်လို့ ထင်နေတာ... ဒီလောက်ပါပဲလား...”</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး သည် အောက်ဘက်ရှိ တွင်းကြီးကို အထင်သေးစွာ ဟားတိုက်ရင်း ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[ဟူဖေးဖေး၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - ၃၆ %]</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရပြီး စွမ်းအင်သည် ၃၅.၇ % မှ ၃၆ % သို့ တိုးတက်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် နောက်ထပ် အသိပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>[ဟူဖေးဖေး၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှု စွမ်းအင် - ၂၆ %]</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း ကြောင်အသွား၏။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်က လျော့လို့လည်း ရတာလား။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ဟူဖေးဖေး ရှိနေသော ဥက္ကာခဲတွင်းကြီးသည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး သူမသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသော ဓားတစ်စင်းပမာ ပျံတက်လာကာ လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ဒုတိယ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ တွင် ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ၏ ဒဏ်ရာများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲစေသော တုတ် ပင်လျှင် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုံစံများ ပေါ်ပေါက်လာကာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ သူ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း.. ဟူဖေးဖေး ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဒုတိယ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ တွင် ရှိနေသော ဟူဖေးဖေး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပန်းရောင် အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေပြီး တတိယ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပန်းရောင် ဆံပင်များသည် (၃) မီတာအထိ ရုတ်တရက် ရှည်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ရေတံခွန်တစ်ခုသဖွယ် ယိမ်းနွဲ့နေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမသည် တတိယ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟူဖေးဖေး ၏ နောက်ကျောဘက်မှ အမြီးတစ်ချောင်းသည် အရိုင်းဆန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး (၉) ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲစေသော တုတ် သည်လည်း ပိုမို ရှည်လျားလာပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း ပုံစံများသည် ပိုမို တောက်ပလာကာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါက... စတုတ္ထ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ... ကိုးမြီး ကောင်းကင် မြေခွေး ပဲ...”</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း ၏ စိတ်ထဲသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ဝင်ရောက်လာပြီး မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>‘ဒါဆို စွမ်းအင် (၁၀) ရာခိုင်နှုန်း အကုန်ခံလိုက်ရင် ဒုတိယအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲနိုင်တာပေါ့။’</p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ပုံစံ ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ထက် မလျော့နည်းသော ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခု စတင် ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ပန်းရောင် လှိုင်းလုံးများသည် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေကာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး သည် ပေါက်ကွဲစေသော တုတ် ကို ထမ်းလျက် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမပုံစံက အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေပုံ ရသည်။</p> <p> </p> <p>တဆက်တည်း၌၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး သည် အရှိန်အဝါ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ခြေလှမ်း (၃) လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းသည် ရှိနေသူ အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ဖိအားက... မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ဖိအားပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဟူဖေးဖေး ကို ကြည့်ရင်း နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သတိထား စောင့်ကြည့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save