~ခရိုင်ဘုရင် ရှုချန်ကျွင်း သာမက၊ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် အတွင်းရှိ စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့သည်လည်း ယဲ့ဖုန်း က မြေအောက်ရှိ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ကြ၏။
“ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့သူဆိုတာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းပါလား...”
လျူမင်၊ မိုဝမ်ရှီ နှင့် ဘိုးဘေးနင် တို့သည် စစ်မှန်သော နှလုံးသားဖြင့် ချီးကျူးလိုက်ကြကုန်၏။
ယဲ့ဖုန်း အပေါ် သူတို့၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုမှာ အတိုင်းထက်အလွန်ပင်။
တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် မြေအောက်ရှိ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံယူနိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုးမှာ ယဲ့ဖုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပေလိမ့်မည်။
အတိတ်ကာလကလည်း ဤမြို့တော်တွင် "ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားသူ" များ ပေါ်ထွန်းခဲ့ဖူးသည်ပင်။
သို့သော် ထိုသူတို့မှာ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ခံယူနိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားလှသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် သို့ပင် မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြချေ။
သို့သော် ယခုမူ ယဲ့ဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား မှာ ပိုမိုခမ်းနားထည်ဝါလာပြီး မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သို့ပင် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးဝင်သွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရတော့၏။
‘သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို ယှဉ်နိုင်နေပြီဆိုရင်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းတွေပါ ပေါင်းလိုက်ရင် အဲဒီအဆင့်မှာ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်မနေဘူးလား...’
လူအုပ်ကြီးမှာ ဤသို့ပင် တွေးတောမိလိုက်ကြတော့သည်။
ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ လူများ၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
‘ဟဲဟဲ... နောက်တစ်ခါ အထင်မှားခံရပြန်ပြီ...’
ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ ခပ်ပြုံးပြုံး ရေရွတ်လိုက်၏။
အကယ်၍ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် အဆင့်တက်သွားသည့် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး သာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် မြေအောက်ရှိ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို စုပ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစွမ်းအားများသည် အလွန်ပင် ခေါင်းမာလှကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနေသည်။
အကယ်၍သာ တကယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်း သူရဲကောင်း တစ်ဦး မဟုတ်ပါက ထိုသူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန်မှာ ဝေလာဝေးပင်။
သို့သော် ယခုမူ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ဟူသော "ဖြတ်လမ်းနည်း" ကြောင့် ယဲ့ဖုန်း မှာ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များမှာလည်း ပိုမို သန်မာလာတော့၏။
“ဝုန်း...”
နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ယဲ့ဖုန်း ၏ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား သည် အတားအဆီးများစွာကို ချိုးဖြတ်ကာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်နှင့် ညီမျှသော အဆင့်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွား၏။
သို့သော် ဤမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။
သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ ပိုမို စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ဖုန်း ၏ ပတ်လည်ရှိ စွမ်းအားများသည် မမြင်နိုင်သော အခြေအနေမှ မြင်နိုင်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲလာပြီး၊ သူ့အား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝန်းရံလှည့်ပတ်နေသော ဖျော့တော့သော ရွှေရောင် အသက်ရှူသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
‘ရွှေရောင် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား လား...’
‘ငါ နားလည်ပြီ... ဒါက စွမ်းအားရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုပဲ... အောင်မြင်သွားရင် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ထဲကို ခြေစုံပစ် ဝင်နိုင်ပြီ...’
ယဲ့ဖုန်း ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားကာ ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်၏။
မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အရောင်အသွေး စုံလင်ရာမှ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ချီပင်လယ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာကြသည်။
“ရွှေရောင် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပါလား...”
“ဒါက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို တက်လှမ်းတော့မယ့် လက္ခဏာပဲ...”
“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က တကယ့် ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲ... မဟုတ်ဘူး... သူ့ကို ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် လို့တောင် ခေါ်သင့်တယ်...”
“အူး..အူး..အားကျလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ထွက်တယ်ဗျာ...”
လူအုပ်ကြီးမှာ မော့ကြည့်ရင်း မည်သို့သော ပုံစံဖြင့် ဒူးထောက်အရိုအသေပေးရမည်ကိုပင် စဉ်းစားနေမိကြတော့သည်။
ကြီးမားသော စံအိမ်ကြီးတစ်ခုအတွင်း မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များ စုရုံးနေကြ၏။
"အရာရာသိ စွယ်စုံကျမ်း" ဟု အမည်ပြောင် ရရှိထားသော ကျီဇီလင်းသည် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည် တိုက်ဆိုင်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ရေးထားတာကတော့... ရွှေရောင် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆိုတာ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အပြည့်အဝ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး၊ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ စွမ်းအားကနေ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို တရားဝင် တက်လှမ်းလိုက်တာပဲတဲ့...”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။
“ကြည့်ရတာ ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ စွမ်းအားက တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားတော့မယ့်ပုံပဲ...”
မိုယင် က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။
“သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် မဟာတန်ခိုးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ... အခု သူ့ရဲ့ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကပါ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ စွမ်းအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီလို့ ပြောရင်တောင် မမှားဘူး...”
အကြီးအကဲ ဖြစ်စေ၊ တပည့်ဖြစ်စေ အားလုံးက ထိုမြင်ကွင်းကို ရင်သပ်ရှုမော ငေးကြည့်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ယံ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ဖြစ်၏။
ယဲ့ဖုန်း ၏ ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မျက်နှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ အိုမင်းသူ၊ ငယ်ရွယ်သူ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူ၊ ဝမ်းနည်းသူနှင့် ပျော်ရွှင်သူ...
၎င်းတို့မှာ စစ်ပွဲအတွင်း ကျဆုံးခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ ပင်တည်း။
သူတို့သည် ယဲ့ဖုန်း ကို ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကြောင့် သန့်စင်သော ရွှေရောင် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယဲ့ဖုန်း ထံသို့ စီးဝင်သွားကြလေတော့သည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း ၏ ပတ်လည်ရှိ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လွင့်စင်သွားတော့၏။
အရှင်မဲ့နေသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို သန့်စင်ပြီးစီးသွားတော့သည်။
ယဲ့ဖုန်း သည် ဘယ်လက်ဖြင့် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ ညာလက်ကို လေထဲတွင် လက်သီးကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ကြီးပမာ တားဆီး၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရ၏။
နက်ရှိုင်းသည်၊ ခမ်းနားသည်၊ ရှေးကျလှသည်။
ဒါကတော့ မရေမတွက်နိုင်သော ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ၏ မလျော့သော ဇွဲလုံ့လ စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်ချေ၏။
‘အခု ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အမြင့်ပိုင်းမှာ ရှိနေပြီး၊ ငါ့ရဲ့ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကတော့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ထဲကို မနည်း တိုးဝင်ထားနိုင်ပြီ... တခြား နည်းစနစ်တွေကတော့ သိပ်မစွမ်းသေးဘူး...’
‘အရာအားလုံးကို ခြုံငုံသုံးသပ်ကြည့်ရင်တော့... အခု ငါ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို ယှဉ်တိုက်လို့ ရနေပြီ...’
ယဲ့ဖုန်း သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်မိသည်။
ယခုတစ်ခေါက် စွမ်းအား တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားမှုအပေါ် သူ အလွန် ကျေနပ်မိ၏။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး နောက်နောင်တွင် ရရှိရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များသည် သမိုင်းဝင် အလွန်ကြီးမားသော မြို့ကြီးများ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်များတွင်သာ ကိန်းအောင်းနေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် သည် တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ တစ်ခုလုံး၏ ဗဟိုချက်မ ဖြစ်၏။
ဤနေရာရှိ အရှင်မဲ့ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း မှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် သို့ မနည်း တိုးဝင်နိုင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။
အခြားသော ရှေးဟောင်း မြို့တော်များနှင့် စစ်မြေပြင်များတွင်လည်း အရှင်မဲ့ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များစွာ ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်လျှင်ပင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် စစ်သည် တစ်ဦး သို့မဟုတ် နှစ်ဦးစာ စွမ်းအားလောက်သာ ရရှိပေလိမ့်မည်။
လက်ရှိ ယဲ့ဖုန်း အတွက်မူ ထိုစွမ်းအားမှာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်ပေါက်မျှသာ ဖြစ်တော့သည်။
‘စွမ်းအားတွေ တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်သွားတာကတော့ ခံစားလို့ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း စွမ်းအားတွေ ထပ်တိုးဖို့ဆိုရင်တော့ အတားအဆီးတစ်ခုနဲ့ တွေ့ပြီး တိုးတက်မှုနှုန်း နှေးသွားနိုင်တယ်...’
ယဲ့ဖုန်း တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ‘ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် လိုမျိုး အလွန်ကြီးမားတဲ့ မြို့ကြီးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်ကြီးတွေဆီ သွားနိုင်မှပဲ ရမှာ...’
သူ့စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ စဉ်းစားမိလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော နေရာများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံးတွင် ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် နှင့် မြို့တော် ကဲ့သို့သော နေရာမျိုး အနည်းငယ်သာ ရှိပုံရသည်။
ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ပြန်ရောက်မှ အချက်အလက်များ ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ယဲ့ဖုန်း သည် သူ့အရှိန်အဝါများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။
သူသည် တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလိုက်ရာ၊ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ သေသပ်လှပပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ မွန်မြတ်သန့်စင်လှပေသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ် က ပိုပြီး ထူးခြားလာတာပဲ...”
တပည့်များက အားကျစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
ယဲ့ဖုန်း သည် သူ့အရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ဖိအားများ မရှိတော့ဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အငွေ့အသက်မှာမူ မေ့ဖျောက်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
“အားလုံး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြတော့... ဒီည ငါတို့ ခရိုင်မင်းသမီး ရဲ့ စံအိမ်ကို ချိန်းထားတဲ့အတိုင်း သွားကြမယ်...” ယဲ့ဖုန်း က ဆော်ဩလိုက်၏။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ...”
တပည့်များက တညီတညွတ်တည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။
ယဲ့ဖုန်း က ကုန်းချင်းချိုး ကို ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲကုန်း... ခရိုင်မင်းသမီး စံအိမ်ကို တစ်ချက် သွားပေးပါဦး... ကျွန်တော်တို့ ဒီည ချိန်းထားတဲ့အတိုင်း လာမယ်လို့ သတင်းသွားပို့ပေးပါ...”
“ကောင်းပါပြီ...” ကုန်းချင်းချိုး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
...
ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ တိုက်ပွဲသတင်းမှာ လေအလျင် ရိုက်ခတ်နေတော့၏။
ချင်းယွင် တောင်တန်း တွင် ဖြစ်၏။
“ဘာ... ယဲ့ဖုန်း က လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိရဘဲ၊ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ဟူဖေးဖေး က ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ကို ကျူးကျော်တဲ့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား...”
ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်းယွင်ကျန်းရန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ကြိမ်ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ထိုင်ချလိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်နေတော့သည်။
“သတင်းပို့ပါတယ်... သတင်းအသစ် ရောက်လာပါပြီ...”
ထိုအချိန်တွင် ချင်းယွင်ဂိုဏ်း မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒုက္ခပါပဲ... ယဲ့ဖုန်း က ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ရဲ့ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ရရှိသွားပြီတဲ့... သူ့ရဲ့ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား က ရွှေရောင် ပြောင်းသွားပြီး မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို တက်လှမ်းသွားပြီလို့ ပြောနေကြပါတယ်...”
“ဘာ...”
ချင်းယွင်ကျန်းရန် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်သွားပြီး၊ ထို့နောက်တွင်တော့ သွေးဆောင့်တက်ကာ သတိလစ် မေ့မြောသွားလေတော့၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်...”
အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူ့ကို ပြန်လည် သတိရလာအောင် ဝိုင်းဝန်း ပြုစုကြလေတော့သည်။
*ကျွန်းပေါင်းတစ်သောင်း မဟာမိတ်၌၊
မိုမင်ရှီသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် (၉) သို့ ယခုလေးတင် အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။ သူမကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးအဖို့ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရသော ပါရမီရှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူမသည် တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်းများကို ကြားလိုက်ရ၏။
“ဂိုဏ်းစောင့် ဟူဖေးဖေး က မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား...”
“ယဲ့ဖုန်း က ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို ရရှိပြီး၊ သူ့ပတ်လည်မှာ ရွှေရောင် မြူခိုးတွေ ဝန်းရံနေကာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ တဲ့လား...”
ဤသတင်းနှစ်ခုမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို အကြီးအကျယ် အံ့သြသွားစေခဲ့၏။
*
မြင့်မြတ်သော လေဓားဂိုဏ်းလည်း၊
ဓားကလေး မူရူရွှယ်သည် သူမ၏ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှေ့တန်းမှ ရောက်ရှိလာသော သတင်းများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ အံ့သြတကြီးဖြင့် ထရပ်လိုက်မိပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းလေးတစ်ခုမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင် နှစ်ယောက်တောင် ဖုံးကွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ... ထိပ်တန်း ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းတွေကိုတောင် ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားတွေပဲ...”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက နတ်ဆိုးချုပ်နှောင်မျှော်စင် ရဲ့ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲမှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ငါတို့မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်ကူတွေ ရလိုက်တာပဲ...”
“ငါ့အတွက်တော့ ဒါက သတင်းကောင်းပါပဲ...”
မူရူရွှယ် သည် အစပိုင်းတွင် အံ့သြသွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်တော့ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားလေတော့သည်။