Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~"ကြည့်ရတာ... ငါတို့ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်ကို အတော်လေး အထင်သေးမိသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အားအနည်းဆုံး တစ်ယောက်တောင်မှ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၂) လွှာ ရှိနေတာလား... မဆိုးဘူးဟ"</p> <p> </p> <p>"နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှာ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်များ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အစွမ်းအစများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များ အားလုံး အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြလေ၏။ နန်းတော်၏ တပ်မှူးကြီး ခွန်ယွင် ပင်လျှင် သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၆) လွှာ၌ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့် (၈) လွှာနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ထျန်းဝေမှာမူ အဆင့် (၉) လွှာတွင် ရှိနေပြီး သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ ထျန်းကျီဘုံ အဆင့် (၁) လွှာနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျိုချင်းယန်သည် အဆင့် (၅) လွှာတွင် ရှိသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားများမှာ အဆင့် (၇) လွှာနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မြောင်ချင်းချင်းမှာမူ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ခွန်အားမှာ အဆင့် (၇) လွှာ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယီထျန်းချင်း၊ ပေတိုယန်၊ နန်းကုန်းကျန့်၊ လန်ယွီ၊‌ လေ့ထျန်းကျွယ်နှင့် လျိုယန်တို့ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များ အားလုံးသည်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ထက် သာလွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြ၏။ နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ ပါရမီရှင် တပည့်များပင်လျှင် သူတို့နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အားနည်းသည်ဟု ခံစားနေကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်အတွက် တိုက်ကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>"သွေးမကြောက်တဲ့ သွေးသောက်တွေပဲ ရှေ့ထွက်ခဲ့"</p> <p> </p> <p>စစ်သည်တော်များ၏ ကြွေးကြော်သံမှာ မိုးခြိမ်းသံပမာ ဟိန်းထွက်နေပြီး သူတို့၏ သွေးများမှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်ဖြင့် ဆူပွက်နေကြလေ၏။ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ၌ ပြတ်သားလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် အေးစက်စက် အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p>ချီဟွမ်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ကာ စစ်သည်တော် ရာပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားတော့၏။ သူတို့၏ အဟုန်မှာ စစ်နတ်ဘုရားများ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ရဲရင့်လှသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့်ရှိ တပည့် ရာပေါင်းများစွာသည်လည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာ၏။ အခြားသော အစွမ်းထက် ပညာရှင်များမှာမူ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ခုန်ဆင်းလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ပြိုင်ဘက်ကိုယ် ရှာကြပါ၊ အင်အားချင်း မမျှရင် အသာစီးရအောင် ကစား။ နန်းတော်သခင် မှာထားတာ မှတ်မိကြသေးလား"</p> <p>ချီဟွမ်က သူ၏ လှံရှည်ကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း အသံကုန် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရက်ရက်စက်စက် သတ်မယ်။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းပါမယ်"</p> <p>စစ်သည်တော်များကလည်း တက်ကြွစွာဖြင့် ပြန်လည် ကြွေးကြော်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"လူခွဲကြဟေ့"</p> <p>ချီဟွမ်၏ အမိန့်ပေးသံအဆုံးတွင် စစ်သည်တော် ရာပေါင်းများစွာမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လူစုခွဲလိုက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော် စစ်သည်တော်များ၏ ရုတ်တရက် လူစုခွဲလိုက်သော နည်းဗျူဟာကြောင့် ရန်သူများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကုန်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာနည်းဗျူဟာလဲ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ဖို့ ပြင်နေတာလား"</p> <p>လိန်ဟွန်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။ သို့သော် သူတို့ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရလိုက်ပါချေ။ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ကြစမ်း"</p> <p>ထျန်းရှန်းဇီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်၊ လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို အသီးသီး ရှာဖွေကာ အတိုဆုံး အချိန်အတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိအောင် တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။ ထျန်းရှန်းဇီနှင့် ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်များမှာမူ ကောင်းကင်ယံ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>"အားလုံး သတိထားကြစမ်း။ ဒါက အပျော်ကစားနေတာ မဟုတ်ဘူး။ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲပဲ"</p> <p>ထျန်းရှန်းဇီက လေးနက်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအဘိုးကြီးတွေကို သတ်နိုင်ရင် သတ်ပစ်ကြ။ အားနာနေဖို့ မလိုဘူး။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် သေလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ"</p> <p>လိန်ဟွန်းက သူ၏ လူများကို အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး"</p> <p>ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင် ဒါဇင်ကျော်မှာ ရိုသေစွာ နာခံလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်မျှပင် နောက်မတွန့်ဘဲ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြလေတော့သည်။ မော့လင်အာနှင့် ကျူးကော့လျန်ချန်တို့မှာမူ ဘေးမှနေ၍ ပွဲကြည့်နေကြဆဲပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>ထျန်းရှန်းဇီ ဦးဆောင်သော ထျန်းကျီဘုံ ပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ တကယ့်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာပင်။ ထက်ရှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လိမ့်ဆင်းသွားကြပြီး ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာလည်း ပြိုကွဲပျက်စီးနေတော့သည်။ ဒါက  ကမ္ဘာပျက်ကိန်းကြီး တစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာရှိ အကြီးအကဲ တစ်ဦးမှာ လိန်ဟွန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... သတိထား"</p> <p>ခွန်ယွင် စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လိန်ဟွန်းကမူ မထီမဲ့မြင် ပြုသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"အဘိုးကြီး... မင်းကတော့ သေတွင်းကို ကိုယ်တိုင် တူးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အဆင့်တူ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်ငြားလည်း လိန်ဟွန်းကတော့ ထိုအဘိုးကြီးကို သူ့မျက်စိထဲတောင် ထည့်ထားပုံ မရချေ။</p> <p> </p> <p>"ဝီ... ဝီ..."</p> <p> </p> <p>လိန်ဟွန်းက လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး 'ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအား' ကို လှုံ့ဆော်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ စွမ်းအင်တန်းလေး တစ်ခုမှာ ကခုန်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မောက်မာလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p> </p> <p>"ဝေါ့..."</p> <p> </p> <p>လိန်ဟွန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး သူက လက်သီးကို ရုတ်တရက် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအကြီးအကဲမှာ သွေးများ အန်ကျကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာရှိ ထိုအဘိုးကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲရန်"</p> <p>ထျန်းရှန်းဇီက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာသို့ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လိန်ဟွန်း၏ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာမှ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ ၎င်းကို ရှောင်တိမ်းရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကာကွယ်ရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးမထားတဲ့ကောင်တွေ"</p> <p>လိန်ဟွန်းက မထီမဲ့မြင် ပြုသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲရန် အကြီးအကဲရန်"</p> <p>ထျန်းရှန်းဇီ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ အကြီးအကဲရန်မှာ အသက်ပျောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထျန်းကျီဘုံ သတ္တမအလွှာရှိ ပညာရှင် တစ်ဦးမှာ လိန်ဟွန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲရန် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ"</p> <p>ရှားယွင်ရွှမ်နှင့် အခြားသော ပညာရှင်များမှာ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြရ၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာရန်"</p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းကုန်ကြသည်။ လိန်ဟွန်း၏ ခွန်အားမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေချင်လို့ သေတာပဲလေ။ သူ့အပြစ်နဲ့သူပေါ့"</p> <p>လိန်ဟွန်းက လှောင်ပြုံးလေး ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခွေးကောင်... မင်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်"</p> <p>လျိုချင်းယန်မှာ ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက် လာပြီး သူ၏ အင်မော်တယ်လက်နက် ဓားရှည်ကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ လိန်ဟွန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်မှ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်သည်လည်း ဖုန်းဝူချန် ပေးထားသော အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာတော့သည်။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၉) လွှာ၏ ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်... လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှု</p> <p> </p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်၊ လျိုချင်းယန်နှင့် အခြားသူများမှာ လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှု ကို အသီးသီး ဖော်ထုတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ တစ္ဆေများပမာ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်ဖြင့် အကြီးအကျယ် ကြောက်စရာ ကောင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p>"ရှူး... ရှူး... ရှူး..."</p> <p> </p> <p>လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် လျိုချင်းယန်တို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အတုံးအရုံး ကျဆုံးကုန်ကြ၏။ ဒါက  တိုက်ပွဲ မဟုတ်တော့ဘဲ သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကြီး တစ်ခုပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ အကြင်နာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များမှာ သူတို့ကို ပြန်လည် မခုခံနိုင်ရုံသာမက လင်ရှောင်ရှောင်တို့၏ အရှိန်အဝါကိုပင် အာရုံမခံနိုင်ကြတော့ဘဲ အစွန်းရောက်သော အကြောက်တရားများဖြင့် ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... လူစုခွဲထားသော နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်များကလည်း လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုကို စတင် အသုံးပြုလိုက်ကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."</p> <p> </p> <p>"ရှူး... ရှူး... ရှူး..."</p> <p> </p> <p>ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။ သူတို့သည် ဘာဖြစ်မှန်းပင် မသိလိုက်ဘဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် အသတ်ခံနေကြရပြီး အလောင်းများမှာလည်း ကောင်းကင်ယံမှ နေ၍ ကျီးကန်းတောင်မှောက် ကျဆင်းလာကြရာ... သွေးမိုးများ ရွာချနေသည့်အလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံလူသား အဆင့် (၂) လွှာ နှင့် (၃) လွှာရှိ နဂါးနတ်ဘုရား နန်းတော်မှ စစ်သည်တော်များပင်လျှင် သူတို့၏ ခွန်အားများကို လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ... နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ အဆင့် (၅) လွှာရှိ တပည့်များကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤလျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားမှုမှာ တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အတတ်ပညာပင်။</p> <p> </p> <p>တားဆီး၍ မရနိုင်သော ထိုသတ်ဖြတ်ကွက်များကြောင့် နတ်ဘုရား ဘုရင် နန်းတော်မှ တပည့်များမှာ အကြီးအကျယ် အထိနာနေကြရတော့သည်။ သူတို့သည် အစုအဖွဲ့ လိုက် မဟုတ်ဘဲ လူစုခွဲခံလိုက်ရသဖြင့် အချင်းချင်း ကူညီရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါကပင်.. လူစုခွဲလိုက်သော နည်းဗျူဟာ၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်၏။ ရန်သူ၏ ကာကွယ်ရေးကို အားနည်းသွားစေပြီး မိမိတို့၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကိုမူ အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>"ဪ... ဒီလောက်တောင် စွမ်းကြတာလား"</p> <p>လိန်ဟွန်းပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်မှောင်ကြီး ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save