Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ယန်ရှောင်ကျစ်၏ အကျပ်အတည်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ စိတ်ထားကောင်းလှသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပင်။ အဘွားအိုတစ်ယောက် လဲကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ(မ)လည်း တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်းပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဘွားအိုက မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲကျနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် လန့်ဖျပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ အဘွား"</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုက အတုန်တုန်အယင်ယင်ဖြင့် ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"အဘွားမှာ နှလုံးရောဂါရှိတယ်။ ဆေးတွေက အိတ်ကပ်ထဲမှာ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း အဘွားအို၏အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပိုက်ဆံအိတ်တစ်လုံးကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အဘွား.. အိတ်ကပ်ထဲမှာ ဘာဆေးမှမရှိပါဘူး။ အဘွား အမှတ်မှားနေတာများလား။ ကျွန်မ အဘွားအတွက် ၁၂၀ကို ခေါ်ပေးမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မတ်တတ်ထရပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ(မ) မတ်တတ်ရပ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် အစောကမှ သတိလစ်လုမတတ်ဖြစ်နေသော အဘွားအိုက ယန်ရှောင်ကျစ်၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ရုတ်တရက်လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကလေးမ… နင်က တော်တော်ရက်စက်တာပဲ။ လူကို ဝင်တိုက်ပြီးတော့ ထွက်ပြေးမလို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် ကြက်သေသေသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘာသာ လဲကျသွားတာ အသိသာကြီးကို...</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အဘွားအိုက လုံးဝအားနည်းနေခြင်းမရှိတော့ဘဲ အလွန်အားအင်ပြည့်ဝနေဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>သူ(မ)၏မျက်လုံးထဲဝယ် မလိုမုန်းထားမှုများ တောက်ပနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဘာသာငါ လမ်းလျှောက်နေတာ နင် ငါ့ကို ဝင်တိုက်တာလေ။ နင် လျော်ကြေးမပေးဘဲ ထွက်သွားလို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ ယခင်က ဒဏ်ရာရချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ငွေညှစ်သည့် သတင်းများကို မြင်ဖူးသော်လည်း သူ(မ)ကိုယ်တိုင် ဤကိစ္စမျိုး ကြုံရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာပေါက်ကရတွေ လာပြောနေတာလဲ။ ရှင့်ဘာသာရှင် လဲကျတာလေ။ ကျွန်မက ရှင့်ကို လာကူညီပေးတာကို"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ထိုသို့ပြောရင်း အဘွားအို၏လက်ထဲမှ အလွတ်ရုန်းထွက်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဘွားအိုက မြဲမြဲမြံမြံဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ အလွတ်မရုန်းနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုက သူ(မ)၏လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း လမ်းသွားလမ်းလာများကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရက်စက်လိုက်တာနော်။ လူကိုဝင်တိုက်ပြီး ထွက်ပြေးမလို့တဲ့။ ဒီကောင်မလေးက ငါ့ကို ရိုက်လည်းရိုက်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်မှာမူ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မတတ်ပင်။ ဇာတ်လမ်းတွဲများထဲရှိ သရုပ်ဆောင်များပင် ဤအဘွားအိုလောက် သရုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာ ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း သူ(မ)အနောက်ရှိ အဘွားအိုထံမှ အမြန်ဆုံးရုန်းထွက်ချင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းလိုက်သော အသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းမယုတ်… နင် ငါ့အမေကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ကလည်း ခပ်မြန်မြန်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး။ သူ့ဘာသာလဲကျသွားလို့ ကျွန်မက ကူညီပေးချင်ရုံသက်သက်ပါ"</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုက အော်ဟစ်ငိုယိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နင်တို့မြို့သူမြို့သားတွေက အရမ်းရက်စက်တာပဲ။ နင် ငါ့ကိုဝင်တိုက်သွားတာ အသိသာကြီးကို"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်လူက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်မလေး.. နင် လူကို ဝင်တိုက်တုန်းက တိုက်ထားပြီး ဗြောင်လိမ်ချင်တယ်ပေါ့။ နင်သာ ငါ့အမေကို ဝင်မတိုက်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ လာကူညီပေးမှာလဲ။ နင်ဝင်တိုက်တာပဲဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသား၏ စွပ်စွဲချက်များကြောင့် ယန်ရှောင်ကျစ် ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုတစ်ယောက် လဲကျသွားတာကိုမြင်လို့ သွားကူညီပေးမိတာ ငါ့အမှားလား</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးက ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရန်အတွက် ဝိုင်းလာကြပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ခုန်ထွက်လာပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်ကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်မလေး လိမ်နေတာ။ သူ လူကိုဝင်တိုက်သွားတာ ငါမြင်လိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ငါလည်းမြင်လိုက်တယ်။ သူက အဘွားအိုကို ဝင်တိုက်ပြီး အိတ်ကပ်တွေထဲကို နှိုက်ကြည့်နေတာ။ အဘွားအိုသတိလစ်နေတုန်း ပိုက်ဆံခိုးချင်လို့နေမှာ"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကိုကြားသော် ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများမှာ ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ဝိုင်းဝန်းစွပ်စွဲကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်မလေး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လုပ်ရက်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါ့။ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိတာပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ခေတ်လူငယ်တွေများ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ နာကျည်းလွန်းသဖြင့် ငိုမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ တကယ်ဝင်မတိုက်ခဲ့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ခက်ထန်စွာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်မလေးက တော်တော်ယုတ်မာတာပဲ။ ငါ့အမေကို ဝင်တိုက်တဲ့အပြင် ပိုက်ဆံပါ ခိုးချင်သေးတယ်။ ဒီနေ့ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာ စဉ်းစားထားလိုက်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ အံတင်းတင်းကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့တွေအကုန်လုံးလိမ်နေတာ။ ကျွန်မ သူ့ကိုဝင်မတိုက်ဘူး။ သူ့ဘာသာလဲကျသွားတာ။ ကျွန်မက ကူညီပေးချင်ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်မကို ရိုက်စားလုပ်ချင်တာ။ ကျွန်မက သူ့အတွက် ဆေးရှာပေးချင်တာ။ ပိုက်ဆံခိုးဖို့မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"တရားမျှတမှုဆိုတာ မရှိတော့ဘူးပဲ။ သူ ငါ့ကိုဝင်တိုက်သွားတာ အသိသာကြီးတောင် ဝန်မခံဘူး"</p> <p> </p> <p>အဘွားကြီးက မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲချပြီးနောက် အော်ဟစ်ကာ သောင်းကျန်းလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အစောက ဝင်ပြောပေးသည့် အမျိုးသမီးကြီးကလည်း မောက်မောက်မာမာပြောပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲ့ ကောင်မလေး.. ငါ အကုန်လုံးကို ဗီဒီယိုရိုက်ထားတယ်နော်။ နင် ငြင်းချင်သေးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးကြီးက သူ(မ)၏ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်ကာ ဘေးနားရှိ လူများကို ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်မလေးကိုကြည့်စမ်း.. အဘွားရဲ့အိတ်ကပ်ကိုနှိုက်နေတာနော်။ ပိုက်ဆံခိုးတာမဟုတ်ရင် အဲဒါ ဘာလုပ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပါပဲ။ ရုပ်လေးက သနားကမားလေးနဲ့ တော်တော်ယုတ်မာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကြောင့် နှာခေါင်းစည်းနဲ့ နေကာမျက်မှန်တပ်ပြီး သူ့မျက်နှာကို လုံလုံခြုံခြုံဖုံးထားတာကိုး။ မကောင်းတာလုပ်ထားတော့ လူမိသွားမှာကြောက်တယ်ထင်ပါရဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလူမျိုးကို အလွတ်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ လူအုပ်ကြီးက ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ဝိုင်းဝန်းဆဲဆိုကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မကာကွယ်နိုင်တော့သဖြင့် သူများကိစ္စကို ဝင်ပါခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရနေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ဤသည်မှာ ငွေလိမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ(မ) သဘောပေါက်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အစကတည်းက ထောင်ချောက်ဆင်ထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ ဘေးနားရှိ လူများကိုသာ ရှင်းပြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ တကယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဝင်မတိုက်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့မှာ နှလုံးရောဂါရှိတယ်ဆိုလို့ သူ့ဆေးကို ကူရှာပေးနေတာပါ"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က လူအုပ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်ကို လက်ညှိုထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နင်က ငြင်းချင်သေးတယ်ပေါ့။ နင့်လိုလူတွေကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံး ကိုယ်ကျင့်တရားတွေ ပျက်စီးနေရတာ"</p> <p> </p> <p>ထိုအဘိုးကြိး၏စကားများက  ဘေးနားရှိ လူအုပ်ကြီးကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါ့။ လူကို ဝင်တိုက်ပြီးတော့ ကောင်းတာလုပ်တယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ်။ နည်းနည်းပါးပါးရှက်တတ်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>"သက်ကြီးရွယ်အိုဆီက ပိုက်ဆံခိုးဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ တော်တော်လွန်သွားပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဆီမှာ ဗီဒီယိုသက်သေရှိနေတာတောင် ဒီကောင်မလေးက ငြင်းနေသေးတယ်။ ဒါမျိုးက ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ကိုမရတာ"</p> <p> </p> <p>ပွဲကြည့်သူများလည်း ဒေါသထွက်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက ထီမထင်ဟန်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်… ဒီကောင်မလေးက လူကောင်းလို့ ငါတော့မထင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီလောက်အထိ ဘာလို့လုံလုံခြုံခြုံဖုံးထားမှာလဲ။ သူ့နှာခေါင်းစည်းနဲ့ နေကာမျက်မှန်ကိုချွတ်ပြီး သူ့မျက်နှာအစစ်ကို ကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးကြီးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ လူတိုင်းမြင်အောင် သူ့မျက်နှာကို ဖော်ထုတ်ပစ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ဤလူများ၏စကားကြောင့် ယန်ရှောင်ကျစ် ကြောက်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ(မ)က အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ပင်။ နေကာမျက်မှန်နှင့် နှာခေါင်းစည်းကို ချွတ်လိုက်ပါက ဤလူများ သူ(မ)ကို မှတ်မိသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ အကယ်၍ သူ(မ)ကိုသာ မှတ်မိသွားပါက နောက်တစ်နေ့တွင် ဖျော်ဖြေရေးသတင်းခေါင်းကြီးပိုင်းတွင် သူ(မ) သေချာပေါက် ပါလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ပိုဆိုးသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သူ(မ)သည် မတရားစွပ်စွဲခံနေရသည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သတင်းထဲ ပါသွားခဲ့လျှင်…</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော အကျိုးဆက်များကို တွေးမိပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်၏ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ လွန်နေပြီနော်။ နှာခေါင်းစည်းနဲ့ နေကာမျက်မှန်တပ်တာက ကျွန်မရဲ့ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်နော်"</p> <p> </p> <p>အဘိုးကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်… မင်းကို လူမြင်သွားမှာကြောက်နေတာပဲ။ သူ့ကို ရဲတွေမှတ်မိသွားမှာ ကြောက်နေတာပဲဖြစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>လူတစ်စု၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လူအုပ်ကြီးကလည်း စတင်အော်ဟစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ သူ့နှာခေါင်းစည်းနဲ့ နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုကု်။ သူက ဝရမ်းပြေးဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ လူဆိုးတွေကို အလွတ်ပေးလို့မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ အရူးအမူးဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲရှိ လူအများစုမှာ အမှန်တရားကို မသိကြဘဲ ရောယောင်၍ ဝင်ပါကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ စိတ်ဖိစီမှုကြောင့် ငိုမိတော့မတတ်ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤလူများက အလွန်မုန်းစရာကောင်းပြီး လူအုပ်ကြီးကို အဆက်မပြတ်သွေးထိုးလှုံ့ဆော်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ စွပ်စွဲမှုအောက်တွင် ထိုအမျိုးသားက ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းမယုတ်.. နင့်ရုပ်အစစ်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် မျက်နှာပျက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သွားပါပြီ..</p> <p> </p> <p>အပြင်ခိုးထွက်လာမိသည်ကို သူ(မ)နောင်တရမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားက ယန်ရှောင်ကျစ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ချိန်မှာပင် အေးစက်စက်အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ရပ်လိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>ခက်ထန်လှသော ထိုအသံကြောင့် ထိုအမျိုးသားလည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ယန်ရှောင်ကျစ်အရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလှုပ်ရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကို မြင်သောအခါ အစောတုန်းက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေရှာသော ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း ရုတ်ခြည်းစိတ်သက်သာရာရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း.. ရှင်ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>ဤလူများက ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း မြင်လိုက်ရကတည်းက သူ ဒေါသထွက်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုအမျိုးသား၏လက်ကို ပုတ်ချလိုက်ပြီးနောက် အဘွားအိုကိုလည်း တွန်းဖယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဩဇာညောင်းလေဟန်တူသော အမျိုးသားကို မြင်လိုက်ရချိန်ဝယ် လူအုပ်ကြီး၏အမူအရာကား ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••••</p> <p> </p> <p> </p>


Save