Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၂၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော် တစ်သန်း လျော်ပေးမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း ယဲ့ချန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်နှယ် ယဲ့ချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရုတ်တရက်တိုးဝင်ကာ ငိုချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း သူတို့က လူကို သက်သက်အနိုင်ကျင့်နေကြတာ။ သူတို့ချင်းပေါင်းပြီး မတော်တဆမှုဖြစ်ချင်ယောင်ဆောင်နေကြတာ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ယန်ရှောင်ကျစ်၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူနဲ့။ ကိုယ်ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယန်ရှောင်ကျစ်သည် ယဲ့ချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲဝယ် စင်စစ်နွေးထွေးလုံခြုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပရိသတ်သန်းချီရှိသည့် နာမည်ကြီးစတားတစ်ယောက် ဖြစ်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ အလွန်အထီးကျန်ဆန်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ကိစ္စတော်တော်များများကို သူ(မ)တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြေရှင်းရပြီး အလွန်ပင်ပန်းလွန်းသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်တုန်းကတော့ သရုပ်ဆောင်လုပ်နေသည့် သူ(မ)၏မောင်လေး ရှိသောကြောင့် သူ့ကို ရင်ဖွင့်တိုင်ပင်၍ ရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုမူ မောင်ဖြစ်သူမှာ ချစ်သူရည်းစားရှိနေပြီဖြစ်၍ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရမည်ကို အားနာနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ယန်ရှောင်ကျစ်၏ သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကဲပါ။ ဒီလိုကိစ္စသေးသေးလေးအတွက် ငိုနေစရာလိုလို့လား"</p> <p> </p> <p>တွန်းဖယ်ခံလိုက်ရသော အဘွားအိုမှာ အစပိုင်းတွင် လန့်သွားသော်လည်း ရုတ်ခြည်းပင် အသံကုန်ဟစ်၍ ငိုယိုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောကကြီးမှာ လူကိုဝင်တိုက်သွားတာတောင်မှ မှန်တဲ့ပုံ ဖမ်းနေသေးတယ်။ အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါဦး။ ဒီလောက်တောင် ကျိုးကြောင်းမဲ့တဲ့လူ ရှိသေးလို့လား"</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်အမျိုးသားက ရက်စက်ခက်ထန်သော အကြည့်ဖြင့် ယဲ့ချန်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာသဘောလဲ ကောင်လေး.. ပြဿနာရှာချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ထိုအမျိုးသားက ယဲ့ချန်းကိုထိုးရန် လက်သီးရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့ချန်းက ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသား၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားလည်း 'ဘုန်း'ခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူ အကန်ခံလိုက်ရပြီး လဲကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အဘွားအိုခမျာ အလွန်စိုးရိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ ကြည့်ကြပါဦး။ လူကို ဝင်တိုက်ရုံတင်မကဘူး။ ရိုက်နှက်နေကြသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>စောင့်ကြည့်နေကြသော အဘိုးအိုနှင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးမှာ မျက်နှာပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး...မင်းက လမ်းမပေါ်မှာ လူကို တကယ်ရိုက်နှက်လိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"တရားဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကမူ အေးစက်ခက်ထန်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သေချာကြည့်။ သူ ငါ့ကို အရင်စထိုးတာနော်။ ဒါကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်တယ်လို့ ခေါ်တယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့တွေပေါင်းပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ အခုလိုလူလိမ်ဂိုဏ်းဖွဲ့ထားတာ မရှက်ကြဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ လူတချို့ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက ယဲ့ချန်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဘယ်သူက မတော်တဆမှုဖြစ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလို့လဲ။ ရှင်းရှင်းပြောစမ်း။ ငါ့ဆီမှာ ဗီဒီယိုသက်သေ ရှိတယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်ခက်ထန်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဗီဒီယိုသက်သေ ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ။ ဒီကောင်မလေး လူကို ဝင်တိုက်မိတဲ့ ဗီဒီယိုရှိရင် ပြစမ်းပါ။ အဲဒါမျိုးသာရှိရင် ကျုပ်တို့ ဝန်ခံမယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါကတော့... ငါ ရိုက်ဖို့အချိန်မရလိုက်ဘူး" </p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးက အနည်းငယ်ထိတ်ထိတ်ပျာပျာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ကလည်း ဘေးနားတွင်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သူ့အတွက် ဆေးကူရှာပေးနေတာ။ ခိုးနေတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟွန့်.. ဆေး ဟုတ်လား။ နင် ဆေးရှာပေးနေတာလို့ ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ယန်ရှောင်ကျစ်၏ အရှေ့တွင် ရပ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်မလေးက လူကို ဝင်တိုက်သွားတယ်ဆိုတဲ့သက်သေ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ရှိလို့လား"</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့မျက်စိနဲ့တပ်အပ်မြင်လိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဪ... ထူးဆန်းလိုက်တာ။ လမ်းပေါ်မှာ လူတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေတာကို ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်တည်းကပဲ ဒီကောင်မလေး အဘွားအိုကို တိုက်သွားတာ မြင်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ဘေးနားမှ ဝိုင်းကြည့်နေသူများမှာ  တီးတိုးပြောဆိုကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်က ခပ်တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ငါ ခုနလေးတင် မြင်လိုက်တယ်။ အဘွားကြီးက သူ့ဘာသာသူ လဲကျသွားတာ"</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို ကြားသော် လူအမြောက်အများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက ရက်စက်ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး… ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဝင်မပါဖို့ အကြံပေးချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်နဲ့မဆိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ကျုပ်က သူ့သူငယ်ချင်းပဲ။ သူ့ကိစ္စက ကျုပ်ကိစ္စပဲ။ ဒီကိစ္စကို ကျုပ် ဖြေရှင်းပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရှောင်ကျစ်၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ် မှီခိုအားထားရသည့် ခံစားချက်ကို သူ(မ) ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ မှီခိုအားထားစရာ လူတစ်ယောက်ရှိနေခြင်းမှာ စင်စစ်ကောင်းမွန်လှသည့် ခံစားချက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယန်ရှောင်ကျစ်က သူ့ကို အလွန်နှစ်သက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချန်း မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ စကားများကြောင့် လူတချို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်သည် ထိုကောင်မလေးထက် ကိုင်တွယ်ရပိုခက်ခဲကြောင်း သူတို့အားလုံး သတိထားမိလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ရန်လိုနေခဲ့သော မိသားစုမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးက လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယောက်ျား.. ဒီကောင်လေးက သွားရှုပ်လို့ လွယ်မယ့်ပုံမပေါ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုက မြေပြင်ပေါ်က ထလာပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့မှာ ငါးကြီးကြီးတစ်ကောင်မိဖို့ အများကြီး ကြိုးစားထားရတာကို။ ဒီတိုင်းလွှတ်ပေးလိုက်ရမှာတော့ မကျေနပ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏အသံကား တိုးညင်းသော်လည်း ယဲ့ချန်းကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>အစကတည်းက ဤသည်မှာ မိသားစုလိုက် ငွေညှစ်နေခြင်းသာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်တော့။ ကောင်မလေး ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်"</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့လည်း တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကမူ အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားပြီးသည်နှင့် သည်အတိုင်း ထွက်သွားလို့ရလေသလား။</p> <p> </p> <p>အိပ်မက်မက်နေလိုက်..</p> <p> </p> <p>သူတို့ လှည့်ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်း ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပိုက်ဆံကြောင့်လုပ်နေတာ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့ လိုချင်တဲ့စျေးကိုပြော"</p> <p> </p> <p>မူလက ထွက်ခွာရန်ပြင်နေသော ထိုလူစုမှာ ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ တုံ့ခနဲရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိုး... ဒီကောင်လေးက တကယ်ပိုက်ဆံပေးချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ပါးနပ်လိုက်တဲ့ကောင်လေး.. ကြည့်စမ်း။ ဒီကောင်မလေးက ငါ့အမေကို ဝင်တိုက်ထားတာလေ။ ထောင်ဂဏန်းလောက် မရဘဲနဲ့တော့ ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ကျေအေးပေးလို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးရှိ အဘွားအိုကလည်း အော်ဟစ်ညည်းညူလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အမလေး... ငါ့ခါး ငါ့ခြေထောက်.. ကျိုးသွားပြီထင်ပါရဲ့"</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးကား ဆွံ့အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစောကပင် အဘွားကြီးက သွက်သွက်လက်လက် ထလာသည်မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ပွဲကြည့်နေသူများလည်း ဤလူများကို ပိုပြီးသံသယဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အစကတော့ မင်းသူငယ်ချင်းက ငါ့အမေကို ဝင်တိုက်ပြီး ပိုက်ဆံခိုးတဲ့အတွက် ငါတို့ ရဲစခန်းကိုသွားရမှာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရိုးသားပုံပေါ်လို့ ပိုက်ဆံပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ ရဲမခေါ်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက စိတ်မရှည်လေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လောက်လိုချင်တာလဲ။ မြန်မြန်လုပ်။ ကျုပ်က အလုပ်များတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို ကြည့်ပြီး သူတို့ ငွေညှစ်နိုင်သည့် "ငါးကြီးကြီးတစ်ကောင်"ဖြစ်ကြောင်း ထိပ်ပြောင်အမျိုးသား သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ယွမ်တစ်ထောင်ခန့် တောင်း၍ရနိုင်မည်ဟု သူတို့ တွေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်အမျိုးသားက အေးတိအေးစက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စ ပြေလည်သွားဖို့ဆိုရင် ပမာဏတစ်ခုတော့ လိုလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တွေးထားပြီးသားပါ။ ဘယ်လောက်လဲ။ တစ်သန်းမဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်သန်းတဲ့လား။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသားဖြစ်သူကား အံ့သြမှင်တက်သွားသည်။ သူသည် တစ်ထောင်ဟု ပြောချင်ရုံသာ။ သို့သော် ယခုမူ မည်သို့နှယ် တစ်သန်းဖြစ်သွားရလေသလဲ။</p> <p> </p> <p>ဤစကားကြောင့် ဝိုင်းကြည့်နေသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်သန်းဟူသော ပမာဏကို ကြားလိုက်ရချိန်ဝယ် ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားခမျာ အသက်ရှူရပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုး... အရူးအမူးချမ်းသာတဲ့လူနဲ့ တည့်တိုးတာပါလား။ ဒီနေ့ ဘယ်လိုတောင် ကံကောင်းနေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ထိပ်ပြောင်ပြောင်အမျိုးသားက သူ့ကိုယ်သူ အမြန်ပြန်ထိန်းပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် တစ်သန်း.. တစ်ပြားမှလျော့လို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ စိုးရိမ်စပြုလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း.. သူတို့က လူလိမ်ဂိုဏ်းမှန်း အသိသာကြီးကို..ဘာလို့ ပိုက်ဆံပေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အသာပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့။ ကိုယ် ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကိုယ်သိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ချန်းက ထိပ်ပြောင်​အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်လေ ကိုယ့်လူ.. တစ်သန်းက နည်းနည်းတော့ များသလားလို့ယေ ခင်ဗျားအမေက ဘယ်လောက်တောင် ဒဏ်ရာရသွားလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ အဘွားအိုသည် သူ(မ)၏ပြဇာတ်စွမ်းရည်ကို ထပ်မံထုတ်ပြပြီး ညည်းတွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ခါးတွေ နာလိုက်တာနော်။ ခြေထောက်တွေရော နာလိုက်တာ။ ငါ့တင်ပါးရောပဲ"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင်မူ အဘွားအိုက ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ဘေးနားရှိ လူများလည်း သဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဘွားအိုက ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ မဟုတ်ပါက အစောကပင် အားအင်အပြည့်ရှိနေသူက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာ မည်သို့နှယ် ဤမျှအထိ အားနည်းသွားရလေသလဲ။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက အဘွားအိုထံသို့ ရောက်လာပြီး သူ(မ)၏ခြေထောက်ကို ကိုင်ကြည့်ချင်ယောင်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခြေထောက်က တကယ်ကျိုးသွားတာပဲ။ ပြန်ကောင်းလာဖို့ တစ်နှစ်နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမယ့်ပုံပဲ။ တစ်သန်းဆိုတာ အရမ်းတန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>စုတ်ချာလှသော သူတို့၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချန်း အေးစက်စက်ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ။ တစ်သန်းပဲထားလိုက်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတည်းအပြတ်ရှင်းရအောင်။ ပြီးရင်တော့ နောက်က လိုက်မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးအေးလူလူပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသော် ထိုနေရာတွင် ထပ်မံဆူညံသွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••</p> <p> </p>


Save