Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၃၁</h2> <h2 style="text-align: center;">မြင့်တက်လာသော သဘောကျနှစ်သက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ယဲ့ချန်းလည်း ဘားတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ မီးရောင်များမှာ အလွန်မှိန်ပျနေပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်ကလည်း နေကာမျက်မှန် တပ်ထားသောကြောင့် သူ(မ)ကို မှတ်မိရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းတဲ့အခါ သီချင်းနားထောင်ဖို့ ဒီကိုလာလေ့ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>"သီချင်းနားထောင်ဖို့လား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းခမျာ ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်၌ လူငယ်အချို့ ဂစ်တာတီးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် လက်ရှိတွင် အလွန်ရေပန်းစားနေသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုနေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ ဤဘားက လူငယ်များကို အပန်းဖြေစရာ နေရာတစ်ခုပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဘားထဲရှိ သီချင်းများမှာ အလွန်ငြိမ့်ညောင်းလှပြီး လူအများကို သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းနှင့် ယန်ရှောင်ကျစ်တို့လည်း ထောင့်တစ်နေရာသို့ သွားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ အတွင်းဘက်သို့ မြင်ရရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီပတ်ဝန်းကျင်လေးက ကောင်းတယ်မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း... ပတ်ဝန်းကျင်က တော်တော်ကောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ချန်းက သစ်သီးဖျော်ရည်နှင့် အချိုပွဲအသေးစားလေးများကို မှာလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်သား သောက်ကြစားကြရင်း ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်ကို တည်ဆောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>စင်မြင့်ပေါ်တွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ဂစ်တာတီးနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းအပေါ်ထားတဲ့ ငါ့အချစ်တွေက လရောင်လေးလို နူးညံ့ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းကို လွမ်းဆွတ်နေရတာကလည်း လေပြေလေးလို သိမ်မွေ့ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးက ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် သီဆိုနေပြီး သူ(မ)ကိုယ်တိုင်လည်း သီချင်း၏ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မျောနေကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>"လွဲချော်ခဲ့ရတဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ငါ ဘယ်လိုပြန်ပြီး အစားထိုးရမလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းထားရစ်ခဲ့တဲ့ လွမ်းဆွတ်မှုတွေကို ငါ ဘယ်လိုဖျောက်ဖျက်ရမလဲ"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီက အဆိုတော်တွေအားလုံးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်သီချင်းတွေကိုပဲ ဆိုကြတာ။ ရှင် ဘယ်လိုခံစားရလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အင်း... အရမ်းကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီအဆိုတော်ရဲ့နာမည်က အစ်မယွမ်ယွမ်တဲ့။ သူက ဒီဘားက လောင်ပိုင်ရဲ့ အမျိုးသမီးလေ။ အရမ်းသဘောကောင်းတာ။ ဒီနေရာလေးက သူ ကျွန်မအတွက် အထူးသီးသန့်ဖယ်ထားပေးတာ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သြော်... အဲဒီလိုကိုး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်မယွမ်ယွမ်ရဲ့ သီချင်းဆိုသံက နားထောင်လို့ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ သူသာ ပွဲဦးထွက်ရင် နာမည်ကြီးအဆိုတော်တွေထက်တောင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်။ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ အစ်မယွမ်ယွမ်က အရင်တုန်းက နာမည်ကြီးအဆိုတော်တစ်ယောက်လေ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ အအောင်မြင်ဆုံးအချိန်မှာ အနားယူဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>အစ်မယွမ်ယွမ် သီချင်းဆိုပြီးသွားသောအခါ စင်မြင့်ပေါ်က ဆင်းသွားပြီးနောက် ဧည့်သည်တချို့က စင်မြင့်ပေါ်တက်၍ သီချင်းဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဧည့်သည်တချို့က လှပစွာ သီဆိုနိုင်ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ တစ္ဆေငိုကြွေးသံအလားပင်။</p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များက အကျယ်ကြီးလှောင်ပြောင်လိုက်ကြသဖြင့် ထိုလူ့ခမျာ ရှက်ရှက်ဖြင့် စင်ပေါ်က ဆင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း.. ရှင်ရော စင်ပေါ်တက်ပြီး သီချင်းတစ်ပုဒ်လောက် သွားမဆိုတော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း ကိုယ့်ကို သီချင်းလာဆိုခိုင်းဖို့ ဒီကိုခေါ်လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက ဒီမှာနေရတာကို သဘောကျလို့ပါ။ တခြားလူတွေ သီချင်းဆိုတာကို နားထောင်လိုက်ရရင် ကျွန်မ အရမ်းစိတ်အပန်းပြေပြီး စိတ်ဖိစီးမှုတွေလည်း လျော့ကျသွားတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ယန်ရှောင်ကျစ်က စင်မြင့်ထက်တွင် သီချင်းဆိုနေကြသော လူငယ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့လေ တစ်ခါတလေကျရင် ကျွန်မ သူတို့ကို အရမ်းအားကျမိတယ်။ ဘာအပူအပင်မှ မရှိကြဘူး။ လူတော်တော်များများက အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အားကျကြပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အရမ်းပင်ပန်းတယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် အသက်ရှူလို့တောင် မရတော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်" </p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"နေ့တိုင်း မဆုံးနိုင်တဲ့ကြေညာချက်တွေ၊ ရိုက်စရာရုပ်ရှင်တွေအများကြီးနဲ့ အင်တာဗျူးတွေကလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလိုရှိနေတာ။ ကျွန်မ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ"</p> <p> </p> <p>"လက်လျှော့လိုက်ချင်ပေမဲ့ စာချုပ်ချုပ်တုန်းက ကျွန်မရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို ပေးလိုက်ရသလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာလေ။ အခုဆို ကျွန်မမှာ လွတ်လပ်ခွင့်တောင် မရှိတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်မို့ ဒီနေ့ ကျွန်မ သေသေချာချာလေး အနားယူချင်ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာ ယန်ရှောင်ကျစ်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ကောင်းကောင်းနားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သုန်းရှောင်ယာက အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရခြင်း၏ အခက်အခဲများကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း ရယ်မောလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်က နောက်နေတာပါ။ မင်း အရင်က ဒီမှာ သီချင်းဆိုဖူးလား"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မလား။ ဟင့်အင်း.. နောက်နေ့ သတင်းတွေထဲ ပါမသွားချင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခဏလောက်စောင့်နေနော်"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ချန်းက အပြင်သို့ ခဏထွက်သွားပြီး လက်ထဲတွင် တစ်ခုခုကိုကိုင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့လက်ထဲတွင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ပါလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်ကို ခဏလေးစောင့်ဦး"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အစ်မယွမ်ယွမ်ကို သွားရှာပြီး စကားအနည်းငယ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အစ်မယွမ်ယွမ်က စင်ပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ.. ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ မျက်နှာဖုံးစွပ်အဆိုတော်ဆိုတဲ့ ဂိမ်းအသစ်တစ်ခုကို ဆော့ကြမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>အစ်မယွမ်ယွမ်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားလုံး ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ရဲ့ အဆိုတော်တွေအားလုံးက မျက်နှာဖုံးတွေတပ်ပြီး စင်ပေါ်တက်လာကြမှာဆိုတော့ အားလုံးအတွက် ပိုပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သွားအောင်လို့ပါ။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"</p> <p> </p> <p>"မဆိုးဘူး။ ဒီအကြံက မိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား.. ဒီလိုဆိုရင်တော့ သီချင်းဆိုတာ မကောင်းရင်တောင် ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကို မမှတ်မိတဲ့အတွက် အလှောင်ခံရမှာ ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>ပရိသတ်များထံမှ လက်ခုပ်သံများ ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ကောင်လေးတချို့ စင်ပေါ်သို့ တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသည့်အတွက် အစောက စင်ပေါ်မတက်ရဲသည့် ကောင်လေးများလည်း ဖျော်ဖြေရန် သတ္တိရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... မင်း ဖျော်ဖြေရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် စနိုးဝှိုက်မင်းသမီးမျက်နှာဖုံးကို တပ်၍ စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ 'ဆုံဆည်းခြင်း'ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ကို တင်ဆက်ပေးပါ့မယ်။ အားလုံး နှစ်သက်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ဆုံတွေ့ခွင့်ရတာက ငါ့ဘဝရဲ့ကံကောင်းခြင်းလေးပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတာက ငါ့ရဲ့ အလှပဆုံးသော အမှတ်တရလေးပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"အချိန်တိုင်းကို ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"နူးညံ့ကြင်နာမှုလေးတွေအားလုံးကို ငါ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်၏ အသံက အလွန်တရာလှပသည့်အပြင် ဤသီချင်းကလည်း လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က နောက်တစ်နေ့တွင် တကယ်ပြန်သွားရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချန်း နားလည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ(မ)၏ နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်ဘဝသို့ ပြန်သွားရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်းသံစဉ်များမှတစ်ဆင့် ယန်ရှောင်ကျစ် သူ့အား မခွဲနိုင်မခွာရက်ဖြစ်နေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သီချင်းဆုံးသောအခါ ပရိသတ်များထံမှ မိုးခြိမ်းသံအလား လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမိန်းကလေးရဲ့သီချင်းသံက အရမ်းနားထောင်လို့ကောင်းတယ်နော်"</p> <p> </p> <p>"ဒီသီချင်းက အရမ်းမိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေး.. ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်တစ်ပုဒ်လောက် ထပ်ဆိုပြပါဦး"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ကျီစယ်လိုဟန်အပြုံးဖြင့် ယဲ့ချန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ ကျွန်မရဲ့သူငယ်ချင်း ဧည့်သည်နံပါတ်၂၈ကို အားလုံးအတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ်လောက်ဆိုပြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးအားလုံးက ယဲ့ချန်းရှိရာဘက်သို့ လှည့်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်မလေးက သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ယဲ့ချန်း ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မတ်တတ်ထရပ်ကာ စင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး ယန်ရှောင်ကျစ်၏ လက်ထဲမှ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရမ်းလှတဲ့ ဒီမိန်းကလေးနဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းနဲ့ဆုံတွေ့ရလို့ ကိုယ် အရမ်းပျော်ပါတယ်။ အခု 'လေပြေလေးတိုက်ခတ်လာတဲ့အခါ'ဆိုတဲ့ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်နဲ့ ဖျော်ဖြေပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ခြေလျင်လျှောက်ရတဲ့ ဒီခရီးရှည်ကြီးနဲ့ ရပ်တန့်မှု...</p> <p> </p> <p>လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ခြေရာတွေကို လိုက်ရင်း..</p> <p> </p> <p>ဘူတာရုံထဲက အပြင်မထွက်ခင် အဲဒီအခိုက်အတန့်လေးမှာ...</p> <p> </p> <p>ငါ နည်းနည်းတုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့တယ်...</p> <p> </p> <p>ဒီကမ္ဘာကြီးကို ငါ ပထမဆုံးသိကျွမ်းခွင့်ရခဲ့တုန်းက...</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို စွဲလမ်းနှစ်သက်နေမိတာ</p> <p> </p> <p>မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းက ကိုယ့်မျက်စိရှေ့မှာတင် ရှိနေသလိုမျိုး လှမ်းကြည့်ရင်း</p> <p> </p> <p>အဲဒီလမ်းကို ထပ်လျှောက်ရမယ်ဆိုရင် မီးကိုနင်း ရေကိုကျော်ဖြတ်ရမယ်ဆိုရင်တောင် လိုလိုလားလား ရင်ဆိုင်ဝံ့ပါတယ်</p> <p> </p> <p>အခုတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီ</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို စွဲလမ်းနှစ်သက်နေမိတယ်</p> <p> </p> <p>နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ အချိန်ကာလရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာရှိတဲ့ မျက်နှာတွေဟာ</p> <p> </p> <p>မင်းရဲ့အပြုံးတွေဆီကို သတိမထားမိဘဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်</p> <p> </p> <p> </p> <p>.....</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းတွင် နတ်ဘုရားအဆင့် သီချင်းဆိုစွမ်းရည်ရှိပြီး တမ်းတဖွယ်ကောင်းသော ဤသီချင်းကို အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နည်းလမ်းဖြင့် သီဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏သီချင်းကို နားထောင်ရင်း ယန်ရှောင်ကျစ်မှာ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ထမင်းစားပွဲမှာ ထွင်းထုထားတဲ့ ကဗျာလေး မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>အစကတော့ ထိုအရာကို ယဲ့ချန်းရေးထားသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဟု ထင်ခဲ့သော်ငြား တကယ်တမ်းတော့ သူရေးထားသည့် သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်း၏သီချင်းကို နားထောင်ရင်း ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ အနည်းငယ်စွဲလမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အရမ်းလည်းချောတယ်။ အရမ်းလည်း ချမ်းသာတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ အရမ်းအရည်အချင်းရှိတာပဲ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံက သူ(မ)ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးသနားလိုက်သော ယောက်ျားများလား။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ယန်ရှောင်ကျစ်ကို ဟိုတယ်သို့ ကားဖြင့် ပြန်ပို့ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်မှာမူ အနည်းငယ် မခွဲနိုင်မခွာရက်ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ မနက်ဖြန်ကျရင် ပြန်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"အင်း... ဒါပေမဲ့ မင်းကို တီဗီမှာ မြင်နေရဦးမှာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ရှင့်ကိုမမြင်ရဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်ခမျာ လွမ်းဆွတ်တမ်းတလေဟန် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ကိုယ့်ကိုလွမ်းရင် ဖုန်းဆက်လို့ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ကျစ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်သားပဲ။ ရှင်က တက္ကစီမောင်းနေတာဆိုတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြယ်ငါးပွင့်ပေးရမလား"</p> <p> </p> <p>"တင်! ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ရရှိတဲ့အတွက် ပိုင်ရှင့်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ငါးခုမြောက်ကြယ်ငါးပွင့်ကို အသက်သွင်းလိုက်နိုင်တဲ့အတွက် စနစ်ဆုကြေးအဖြစ် စိတ်ခံစားချက်သဘောကျနှစ်သက်မှု အမှတ်ပေးစနစ်ကို ရရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာ ခဏမျှအံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အမှတ်ပေးစနစ်လား။</p> <p> </p> <p>နာမည်က ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မိန်းကလေးတစ်ယောက် သူ့အပေါ်ထားသော သဘောကျနှစ်သက်မှုကို သိရှိနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ့အပေါ်ထားရှိသော ယန်ရှောင်ကျစ်၏ စိတ်ခံစားမှုရမှတ်ကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်းအပေါ်ထားသော ယန်ရှောင်ကျစ်၏ သဘောကျနှစ်သက်မှုမှာ ရှစ်ဆယ့်ငါးမှတ်အထိ မြင့်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသဘောကျနှစ်သက်မှုရမှတ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ချန်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမိန်းကလေးက သူ့အပေါ် ခံစားချက်ရှိနေပုံရပြီး သဘောကျနှစ်သက်မှုသာ ကိုးဆယ်အထိ ရောက်သွားပါက သူတို့နှစ်ယောက် ချစ်သူများ ဖြစ်သွားတော့မည့်အကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••</p> <p> </p> <p> </p>


Save