Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၃၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ကလေးဆိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် အမြန်ပြေးလာပြီး ယဲ့ချန်းကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမလေး အမေ့ရဲ့အသည်းအသက်လေး... ခုနက ဒီလူ မင်းကို နာအောင်လုပ်လိုက်သေးလား"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း အမျိုးသမီးက ကလေးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မျက်ရည်အနည်းငယ်ကိုပင် ညှစ်ထုတ်လိုက်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းခမျာ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူသည် မိဘများကို ရှာပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကလေးကို အသာဖမ်းဆွဲထားရုံသာဖြစ်ပြီး ကလေး၏လက်မောင်းကို တမင်သက်သက် ဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအမျိုးသမီးကမူ သူသည် သူ(မ)၏သားကို သတ်ပစ်လိုက်သည့်အလား ပြုမူနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>မိခင်ဖြစ်သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုကလေးကလည်း အားကိုးရာရသွားသည့်နှယ် ယဲ့ချန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ချက်ချင်းအော်ဟစ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူလုပ်တာ။ ခုနက သူ သားကို အရမ်းနာအောင် ဆွဲဆိတ်ပြီး ရိုက်မလို့လုပ်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကောင်လေးက ကြီးကြီးမားမား နစ်နာလိုက်ရသကဲ့သို့ ငိုယိုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကလေးမိခင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို မိန်းမကြမ်းတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယဲ့ချန်းကို ဆဲဆိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကလေးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ရအောင် ဘယ်လိုတောင်ရိုင်းစိုင်းရတာလဲ။ ရှင်က လူရောဟုတ်ရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>သူ(မ)က ကလေး၏လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ထိုသို့ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သားရဲ့လက်မောင်းလေး ရောင်သွားသေးလား။ မေမေ ကြည့်ပါရစေဦး။ ပုံမှန်ဆိုရင် ငါတောင် သူ့ကို မထိရက်မကိုင်ရက်တာကို ရှင်က သူ့ကို ရိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါတော့ လွန်လွန်းသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းခမျာ ဆွံ့အသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားရဲ့သားကမှ ကျွန်တော့်ကားကို ခြစ်သွားတာ။ ဟုတ်ပြီလား"</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ယဲ့ချန်းသည် မိဘများကိုသာ ရှာချင်ခဲ့ပြီး သူတို့ဘက်က တောင်းပန်ပါက သည်အတိုင်းခွင့်လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးပြန်သုတ်ရန် ယွမ်သိန်းနှင့်ချီ၍ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုပမာဏက ယဲ့ချန်းအတွက် အရေးပါလေသလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအမျိုးသမီးကမူ အလျှော့မပေးပါဘဲ ယဲ့ချန်းကိုပင် အပြစ်လာတင်နေသဖြင့် ယဲ့ချန်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုဆိုလျှင် ယဲ့ချန်း၏ကားပေါ်တွင် ထိုကလေးရေးဆွဲထားသော လိပ်ပေါက်စလေးကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကလေးက ကျောက်ခဲဖြင့် ရေးဆွဲခဲ့သောကြောင့် ကားကိုယ်ထည်၏ ဆေးသားကို အစင်းရာထင်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယဲ့ချန်း၏ကားကို ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဈေးကြီးမှန်း လူတိုင်း သိနိုင်ပေသည်။ မိမိ၏ကား အခြစ်ခံရပါက မည်သူကများ စိတ်ချမ်းသာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကလေးမိခင်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ကလေးက ငယ်သေးတယ်။ ဘာမှ နားမလည်သေးဘူးလေ။ ရှင့်ကားပေါ်မှာ အစင်းရာနည်းနည်းထင်သွားရုံလေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါက ဘာများ အရေးကြီးနေလို့လဲ။ ရှင်ကမှ လူကိုရိုက်တာ။ အဲဒါကို ရှင် နားမလည်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းခမျာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသမီးက ကလေးအကြောင်းကိုသာ တဖွဖွပြောနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ကလေး၏ အုပ်ထိန်းသူအနေနှင့် ကြီးကြပ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တာဝန်ကို သူ(မ) မကျေပွန်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ(မ)က ကလေးကို လျှောက်ပြေးခိုင်းထားပြီး စားသောက်နေခဲ့သည်။ ဤတစ်ခါတော့ ကားကိုခြစ်ခဲ့ရုံသာ။ အကယ်၍ သူသာ ကားတိုက်ခံရမည်ဆိုလျှင် ယာဉ်မောင်း၏အပြစ်ဟု ပြောပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ဤအမျိုးသမီး၏လေသံက သူ(မ)ကသာ အရာရာမှန်ကန်နေသည့်အလား ဒေါသထွက်စရာကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ(မ)၏ကလေးက ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ(မ)အနေနှင့် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်နိုင်သည်။ အရင်ဦးစွာ တိုင်တန်းနိုင်သည်။ အခြားလူများကို တရားဝင်စွပ်စွဲနိုင်သည်ဟု ထင်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်မာကျောစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အမိ... ခင်ဗျားပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ကလေးက နားမလည်ဘူးဆိုပေမဲ့ လူကြီးဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားကရော နားမလည်ဘူးလား။ ခင်ဗျားသားက ကျွန်တော့်ကားကို ခြစ်သွားတဲ့အတွက် ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို တောင်းပန်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားသားသာ ကားတိုက်ခံရရင် အဲဒါက ဘယ်သူ့တာဝန်ဖြစ်သွားမလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်က အရမ်းအဆိပ်ပြင်းတာပဲ။ ကျွန်မသားကိုတောင် ကျိန်ဆဲနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ဘူး။ ကျွန်တော့်ကားပြင်စရိတ်ကို လျော်ပေးပြီး ဒီကိစ္စကို ဒီမှာပဲအဆုံးသတ်လိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ကလေးမိခင်က အေးစက်စက်နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟွန့်... ကလေးတစ်ယောက်က ရှင့်ကားပေါ်မှာ ပုံလေးဆွဲမိတာကို ရှင်က ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြဿနာရှာနေတာပေါ့။ ယောကျ်ားရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ချမ်းသာတာနဲ့ပဲ အကြင်နာတရားကင်းမဲ့တော့မှာလား။ အဆင့်မြင့်ကားမောင်းဖို့ ရှင့်ကို ဘယ်သူက ပြောလို့လဲ။ ဒီမှာ..အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှင့်ကို ပြောလိုက်မယ်။ အရမ်းယုတ်မာမနေနဲ့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယုတ်မာတယ်တဲ့လား။ ဒါဆို သူက အရမ်း ယုတ်မာနေတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>သူ့ကား အခြစ်ခံရတာကို သူက ကျေးဇူးတင်နေရမှာလား။</p> <p> </p> <p>ကလေးလေး မင်းဆွဲထားတာ သိပ်လှတာပဲ။ နောက်တစ်ခါ လာဆွဲဦးနော်လို့ ပြောရမှာလား။</p> <p> </p> <p>ဤအမျိုးသမီး၏ အတွေးအခေါ်မှာ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ဤကလေးက သူ့ကားကို ဘာကြောင့် ခြစ်ခဲ့ရသည်ကို ယဲ့ချန်း နောက်ဆုံးတော့ နားလည်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သောမိဘမျိုးရှိနေမှတော့ ကလေးဆိုးဖြစ်လာရန် သေချာနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤကလေးက အလိုလိုက်ခံထားရလွန်း၍ ပျက်စီးနေမှန်း သိသာလှ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းလည်း ကားပြင်ဆိုင်မှ လူတစ်ယောက်ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး။ ဒါကို ဆေးပြန်သုတ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကျမလဲ"</p> <p> </p> <p>ပြင်ဆင်ရေးဝန်ထမ်းက တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကလေးက တံခါးပေါ်မှာ ဆွဲထားတာဆိုတော့ တံခါးတစ်ချပ်လုံးကို ဆေးပြန်သုတ်ဖို့ လိုပါလိမြၽမယ်။ အဲဒါကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်က တော်တော်များလိမ့်မယ်။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ယွမ်သုံးသိန်းလောက် ကျပါမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုပမာဏကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမျိုးသမီး၏မျက်နှာကား ချက်ချင်းပျက်ယွင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်တို့ ဓားပြတိုက်နေတာလား။ ဆေးပြန်သုတ်ရုံလေးကို ဒီလောက်တောင်ဈေးကြီးရသလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အမိ သေချာကြည့်ပါဦး။ ကျွန်တော့်ကားက လိုင်ကန်နော်။ ယွမ်သုံးသိန်းဆိုတာကတင် အရမ်းဈေးပေါနေပြီ"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပြင်ဆင်ရေးဝန်ထမ်းကလည်း အေးစက်ခက်ထန်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေး..ကျွန်တော်တို့ပြောထားတဲ့ ဈေးနှုန်းက တော်တော်သက်သာနေပါပြီ။ ဥက္ကဋ္ဌယဲ့ကသာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်ဗီအိုင်ပီမဟုတ်ဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး ယွမ်ငါးသိန်းလောက်ကျမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ချန်းသည် ဤအမျိုးသမီးနှင့် ပတ်သက်နေရသည်ကို ပင်ပန်းလာသဖြင့် ရဲကိုသာ တိုက်ရိုက်ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားက စောင့်ကြည့်နေသူ အများအပြားက ယဲ့ချန်းကို ထောက်ခံလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုကလေးဆိုးတွေကို ဆုံးမဖို့ လိုတယ်။ အရင်က ငါ့ကားလည်း အခြစ်ခံခဲ့ရဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ဒီလို အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ ကလေးတွေကို အခွင့်အရေးပေးထားလို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p>"ခံရတာတန်ပါတယ်။ ဒီလိုကလေးမျိုးကို မထိန်းချုပ်ဘူးဆိုရင် နောက်ပိုင်း ပိုဆိုးလာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပင် ရဲအရာရှိများမှာ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရဲများကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးမှာ နစ်နာသူတစ်ဦးနှယ် ဟန်ဆောင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရာရှိကြီး.. ကျွန်မကလေးက သူ့ကားကို မတော်တဆခြစ်မိသွားတာတောင် သူက ကျွန်မကလေးကို ရိုက်တယ်ရှင့်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အေးစက်မာကျောစွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းက​လေး.. အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်မပြောပါနဲ့။ ဒီမှာ ကင်မရာတွေ ရှိတယ်။ ရဲတွေအနေနဲ့ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျွန်တော် ခင်ဗျားကလေးကို ရိုက်မရိုက်ကြည့်လို့ရတယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးခမျာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေကို နားလည်သွားသည့်နောက် ရဲအရာရှိကလည်း အေးစက်စက်ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းက​လေး.. ခင်ဗျားရဲ့သားက သူများကားကို ခြစ်ခဲ့တဲ့အတွက် အုပ်ထိန်းသူဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားမှာ အပြည့်အဝ တာဝန်ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားက လျော်ကြေးပေးမယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို သီးသန့်ဖြေရှင်းပြီးသားလို့ ယူဆလို့ရပါတယ်။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားဘက်က မလျော်ဘူးဆိုရင် ပမာဏက များတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ စခန်းကို လိုက်ခဲ့ရပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ရဲစခန်းသို့သွားရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသမီးခမျာ ကြောက်လန့်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်သုံးသိန်း ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူ(မ)မှာ အသည်းကွဲ​သလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုယွမ်သုံးသိန်းမှာ ကားဝယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်လေရာ ယခုမူ ဤကလေးဆိုးလေးကြောင့် ကားဝယ်ရန် ပိုက်ဆံထပ်စုရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>လျော်ကြေးပေးပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးက သူ(မ)၏သားနှင့်အတူ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ပိုဒေါသထွက်လာသော အမျိုးသမီးသည် သူ(မ)၏သားကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားမှ ကြည့်နေသူများလည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်လာချိန်တွင် သုန်းရှောင်ယာက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း.. ရှင်လုပ်တာ လုံးဝမှန်တယ်။ ကလေးဆိုးတွေကို အလိုလိုက်ထားလို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ တကယ်တော့ သူတို့မိဘတွေက ကိုယ့်ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာ။ ဒီလိုသင်ခန်းစာသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် နောက်နောင် သူ့သားက ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးတွေ ရှာလာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းလည်း ကားမောင်း၍ သုန်းရှောင်ယာကို အိမ်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သုန်းရှောင်ယာက မိဘများနှင့်အတူ နေထိုင်လေသည်။ အချိန်လည်း လင့်နေပြီဖြစ်၍ ဝင်ရောက်လည်ပတ်ရန် အဆင်မပြေသောကြောင့် ယဲ့ချန်းမှာ သူ့အိမ်ကိုသာ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွားစံအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သော် ဗီလာထဲရှိ မီးများ လင်းထိန်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် လင်းဝမ်ယိုပြန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ယဲ့ချန်း၏ နှလုံးသားထဲဝယ် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာ ဓာတ်လှေကားဖြင့် အခန်းရှိရာသို့ တက်လာခဲ့လေရာ လင်းဝမ်ယိုက ဓာတ်လှေကားတံခါးဝတွင် ရပ်စောင့်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အိမ်ပြန်ရောက်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ် သခင်လေး"</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ယို.. နောက်ဆုံးတော့ မင်း ပြန်ရောက်လာပြီပဲ။ ကိုယ် မင်းကို အရမ်းလွမ်းနေတာ"</p> <p> </p> <p>လင်းဝမ်ယိုခမျာ ရှက်သွေးဖြာသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မလည်း သခင်လေးကို လွမ်းနေတာပါ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား.. ကိုယ်တို့ လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်ဖြစ်တာ တော်တော်တောင် ကြာသွားပြီပဲ။ ဒီညတော့ သေချာလေး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>လင်းဝမ်ယို၏မျက်နှာကား နီရဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး.. ရှင်က အရမ်းဆိုးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ယဲ့ချန်း ပြက္ခဒိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အဖေ၏ အသက်၆၀ပြည့်မွေးနေ့ပင် နီးကပ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူ နှစ်သက်မည့် လက်ဆောင်တချို့ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရေဒီယိုမှ မိုတု မော်တော်ယာဉ်ပြပွဲအကြောင်း သတင်းကြေညာနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အဖေက ကားမောင်းရခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်ကြောင်းနှင့် သူတို့၏ကားကလည်း မောင်းနှင်နေသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချန်း သတိရလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတုန်းက ယဲ့ချန်းသည် သူ့အဖေအတွက် ကားအသစ် လဲပေးချင်ခဲ့သော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူက ထိုကားဟောင်းကို သံယောဇဉ်တွယ်နေပြီဖြစ်၍ မစွန့်လွှတ်ရက်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယဲ့ချန်းသည် သူ့အဖေ၏မွေးနေ့ကို အသုံးချပြီး စင်စစ်ကောင်းမွန်သော လက်ဆောင်တချို့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••</p> <p> </p> <p> </p>


Save