Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သူဟာတကယ်ပဲ ချန်ဘုရင်လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့လည်း သူတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေမိပြီး အိမ်မက်မက်နေသည်လားဟုပင် သံသယဝင်မိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ နတ်ဘုရင်၏ စွမ်းအားနှင့် မြေနတ်၏ စွမ်းအားသည်  ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးလောက် ကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းတွင် အသက်ကယ်ဝှက်ဖဲ ရှိနေမှန်း သိထားကြသော်လည်း လုချန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မြေနတ် တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်၏။ မြေနတ်တစ်ဦးဖြစ်သူက နတ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့် ဖိအားကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းက အလွန်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုချန်းက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>စီကုန်းယုဖုန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့ကို လုချန်း လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့၏ မှင်တက်နေသော မျက်နှာပေးများကို မြင်လျှင် လုချန်းက ပြုံးလိုက်ကာ</p> <p> </p> <p> “စီနီယာအစ်မတို့... ကျုပ်ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် က</p> <p> </p> <p>“မောင်လေးက နတ်ဘုရင်တစ်ပါးလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက နတ်ဘုရင်၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျုပ်ရဲ့ ဆရာ ပေးထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို သုံးပြီး နတ်ဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ခဏ ရယူလိုက်တာပါ။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလည်း လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။ သူတို့ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် နန်းတော်သခင်၏ လက်ချက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေစရာ အကြောင်းမရှိဟုလည်း သူတို့ တွေးမိကြ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p> “အခု စီကုန်းယုဖုန်း သေသွားပြီဆိုတော့ ချီယန်ဂိုဏ်းက ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ခဏတဖြုတ်တော့ ပြဿနာ လာရှာဦးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း လုချန်း၏ အကြည့်က ကောက်ရှီယွမ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားကာ</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မ ကောက်... လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ပြန်ပြီးတော့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကြီးအကဲတွေကို အကြောင်းကြားပေးပါ။”</p> <p> </p> <p>“သွေးလင်းယုန်ခန်းမရဲ့ အကြံအစည်က ကျရှုံးသွားပြီဆိုတော့ သူတို့ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ထပ်လုပ်လာမှာ သေချာတယ်။”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> </p> <p>“အစ်မ နားလည်ပါပြီ။ အခုပဲ ပြန်သွားတော့မယ်။ ညီမလေး ရှောင်နဲ့ မောင်လေး ချန်း.. သတိထားကြဦးနော်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားရသောအခါ အခြေအနေ၏ အရေးကြီးပုံကို ကောက်ရှီယွမ် ပို၍နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကောက်ရှီယွမ်သည် နတ်လှေတစ်စင်းကို ထုတ်ယူကာ ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် တည်ရှိရာ အရပ်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်ရွှီရင်က လုချန်းကို ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p> “မောင်လေး ချန်း... တို့ နောက်ထပ် ဘယ်ကို သွားကြမလဲ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p>“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ပြန်သွားကြမယ်။”</p> <p> </p> <p>ယခုလို အချိန်မျိုးတွင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ ပြန်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်က အလွန်ကို ရဲတင်းလွန်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရှောင်ရွှီရင် ခဏတုံ့ဆိုင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ပြန်သွားမလို့လား။</p> <p> </p> <p>သွေးလင်းယုန်ခန်းမက သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ လူလွှတ်ထားပြီးပြီ ဖြစ်၏။ ယခုတစ်ခေါက် ကျရှုံးသွားသည့်အတွက်ကြောင့် သူတို့ လက်လျှော့သွားမည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို ဆက်လွှတ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ ပုန်းရှောင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “မောင်လေး... အခု ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို ပြန်သွားရင် သွေးလင်းယုန်ခန်းမက ဒုတိယအကြိမ် လုပ်ကြံဖို့ ထပ်ကြိုးစားလာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ပြုံးလျက်</p> <p>“စီနီယာအစ်မ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျုပ်ရဲ့ ဆရာ ပေးထားတဲ့ ရတနာက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သုံးလို့ ရပါသေးတယ်။ နတ်ဘုရင်အဆင့် ပြိုင်ဘက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ဆရာ ရောက်မလာခင်အထိ ကျုပ် ခုခံထားနိုင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် လုချန်းသည် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် လိုအပ်ကြောင်းလုချန်း သတိရသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို လုချန်း စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ စွမ်းအားဝက်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးပြီး စွမ်းအားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို  အရူးအမူး စုပ်ယူနေသည်ကို တွေ့ရ၏။ သို့သော် အပြည့်အဝ ပြန်ပြည့်ရန် အတော်စောင့်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားမှ ရှောင်ရွှီရင်လည်း စိတ်အေးသွားကာ နန်းတော်သခင်က မောင်လေး ချန်းလုအတွက် အလွန် အဖိုးတန်ရတနာကို လက်ဆောင်ပေးထားတာပါလားဟု တွေးမိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင် အတွေးလွန်နေစဉ်မှာပင် လုချန်းက နတ်လှေတစ်စင်းကို ထုတ်ယူကာ အပေါ်သို့ အမြန် ခုန်တက်လိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “စီနီယာအစ်မ... တက်လာခဲ့ပါ။ ကျုပ် အစ်မနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p> သူတို့နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ဖြစ်သွားမည့် အချိန်ကို လုချန်း မျှော်လင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု ကောက်ရှီယွမ် ထွက်သွားပြီဖြစ်ရာ သူနှင့် ရှောင်ရွှီရင် နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် သူ့အတွက် အခွင့်ကောင်းကြီး တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၏ သူ့အပေါ် နှစ်သက်မှုက ကိုးဆယ်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုအမှန်ကို ဖွင့်ပြောလိုက်ပါက သူမ၏ နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ ပိုနီးစပ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ  သူ ဘာများ ဆွေးနွေးချင်ပါလိမ့်ဟု ရှောင်ရွှီရင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားပြီး နတ်လှေပေါ်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက နတ်လှေ၏ ဦးတည်ရာကို မှော်ပညာဖြင့် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး လှေပေါ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွား၏။ လုချန်း ဝင်သွားသည်ကို မြင်လျှင် ရှောင်ရွှီရင် ခဏခန့် တုံ့ဆိုင်းနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်တည်း သီးသန့်ရှိနေခြင်းက မသင့်လျော်သော်လည်း လုချန်းတွင် သူမနှင့် ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေနိုင်သည်ဟု တွေးကာ နောက်ဆုံးတွင်   အခန်းထဲသို့ ရှောင်ရွှီရင် လိုက်ဝင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည့် ရှောင်ရွှီရင်၏ မျက်နှာ‌ထက်မှ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို လုချန်း သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲ ရောက်သည်နှင့် ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “မောင်လေး... ဘာအကြောင်း ဆွေးနွေးချင်တာလဲ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ရှောင်ရွှီရင်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ရင်း </p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မ... ကျုပ်တို့ အရင်က ဆုံဖူးတယ်လို့ ခံစားရဖူးလား။”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော မေးခွန်းကို မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်၏ စိတ်ထဲ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင် ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ သူမသည်လည်း သူ့လို မျက်နှာမျိုးကို အရင်က မြင်ဖူးသော်လည်း သူမရှေ့က လူက ထိုလူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိရင်း ရှောင်ရွှီရင် က</p> <p> </p> <p>“မထင်ပါဘူး။ ဘာလို့ အဲဒီလို မေးတာလဲ မောင်လေး။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p> “ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကတော့ စီနီယာအစ်မကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလို ခံစားနေရလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ အစ်မ အရင်က လူ့လောကထဲမှာ ကျင့်စဉ်ကျင့်ကြံနေတုန်းက မြင်ဖူးခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ခေါင်းခါလိုက်ကာ</p> <p> </p> <p> “မဟုတ်ဘူး...  စီနီယာအစ်မဟာ ကျုပ် အရင်က သိခဲ့တဲ့ အစေခံမလေးတစ်ယောက်နဲ့ တူနေသလိုပဲလို့ ကျုပ် ခံစားနေရတာ။”</p> <p> </p> <p>တခြားသူသာ ထိုစကားကို ကြားခဲ့ပါက လုချန်းကို ရိုင်းစိုင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဒေါသထွက်သွားနိုင်သော်လည်း ရှောင်ရွှီရင်ကတော့ မတူပေ။ ထိုစကားများကို ကြားလျှင် သူမ ကြောင်သွားမိ၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် လုချန်းကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ မျက်ခွံများလည်း အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ဆက်လက်၍</p> <p> </p> <p> “အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ... ကျုပ်က တကယ်တော့ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်တစ်ခုရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးပါ။ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ထဲကို ရောက်လာခဲ့တာ။”</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် နန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းက အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံနေရတဲ့ အစေခံမလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့ဖူးတာကို မှတ်မိတယ်။ ကျုပ်က မကြည့်ရက်တာနဲ့ သူ့ကို နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်တော့မှ ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မကို မြင်တော့ အစ်မက သူမနဲ့ အတော်လေး ဆင်တူနေတာကို တွေ့ရလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင် လှုပ်ရှားမှုမရှိပဲ ရပ်နေသည်ကို မြင်လျှင် လုချန်းက</p> <p> </p> <p> “ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ကျုပ် မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း စကားအဆုံးတွင် ရှောင်ရွှီရင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... မောင်လေးက ချန်ဘုရင်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများသည် လုချန်းထံသို့ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး အဖြေမှန်ကို ကြားရဖို့ မျှော်လင့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက နှုတ်ခမ်းပေါ် လက်ညိုးတင်ကာ တိုးတိုးနေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မ... အဲဒါကို အကျယ်ကြီး မပြောပါနဲ့။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း သတိထားနေပုံကို မြင်လျှင် သူမရှေ့က လူသည် သူမ တမ်းတနေခဲ့ရသူ အစစ်ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ရွှီရင်၏ ရင်ထဲ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီး လှပသော ထိုအလှနတ်သမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခု မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ</p> <p> </p> <p>“တကယ်ပဲ... တကယ်ပဲ မောင်လေး ဖြစ်နေတာပဲ”</p> <p> </p> <p>“အစ်မကတော့ မောင်လေး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီလို့...”</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းထောင်ပေါင်းများစွာက ချန်ဘုရင် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့၏။ သူသည် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ပါရမီရှင်အားလုံးကို ချေမှုန်းကာ နတ်သမီး အမြောက်အမြား၏ အိပ်မက်မင်းသား ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်သည် နတ်သမီးတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း ချန်ဘုရင်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ ရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူက သူမကို နန်းတော်ထဲမှ ကယ်ထုတ်ပေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ သူ့အပါ် ချစ်စိတ်များ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ဘုရင်သာ မရှိခဲ့ပါက သူမ ထျန်းရှနတ်ဘုရားနိုင်ငံ နန်းတော်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရှနတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ချန်ဘုရင်၏ သတင်းကို သူမ လိုက်လံစုံစမ်းခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီး ထျန်းရှနတ်ဘုရားနိုင်ငံတော်နှင့် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထိပ်သီးအင်အားစုများ၏ လိုက်လံလုပ်ကြံခြင်းကို ခံနေရကြောင်း တစ်နေ့တွင်မူ သူမ ရုတ်တရက် ကြားသိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အသက်ကယ်ခဲ့သည့် ကျေးဇူးကို ဆပ်ရန်အတွက် ချန်ဘုရင်၏ နယ်မြေသို့ သူမ ချက်ချင်း သွားရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ ထိုနယ်မြေသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် ချန်ဘုရင်သည် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးများအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အစွန်းရှိ ကစဉ့်ကလျားပင်လယ်ထဲ၌ အဆုံးစီရင်ရန် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြောင်း ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသတင်းက သူမကို အပြင်းအထန် စိတ်ထိခိုက်စေခဲ့၏။ သတင်းမှန်၊ မမှန် အတည်ပြုရန်အတွက် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အစွန်းသို့ သူမ သွားရောက် စုံစမ်းကြည့်ခဲ့ရာ ထိုသတင်း မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်ပိုင်း နှစ်သန်း‌ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဦးတည်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူမ လေလွင့်နေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမ၏ နှလုံးသားကို ပိတ်လှောင်လိုက်ပြီး ယခုတွေ့မြင်နေရသည့်အတိုင်း အေးစက်သော နတ်သမီးတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုးတွင် ချန်ဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save