Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၉၇) </h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စီကုန်းယုဖုန်းသည် ကျောက်နက်တောင်ကြားတွင် လုချန်းနှင့် မတိုက်ခင်က နောက်ထပ် မည်သို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ပြောကြားရန်အတွက် သွေးလင်းယုန်ခန်းမ၏ ဒုတိယ ခန်းမသခင်ထံသို့ သူ၏ နတ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ သတင်း ပို့ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသတင်းကို ရရှိလျှင် သွေးလင်းယုန်ခန်းမ၏ ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဖြစ်သူ</p> <p>ဝိညာဉ်ဆိုး နတ်ဘုရင် အလွန် ကျေနပ်သွား၏။ ယွမ်ယုတိ၏ တပည့်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်းတို့ အငြိုးအတေးကြီးစွာဖြင့် မလွဲမသွေ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က  နတ်ဘုရင်အဆင့် အင်အားစု နှစ်ခုကို ဝါးမြိုပစ်ရန် သွေးလင်းယုန်ခန်းမအတွက် ရရှိလာသော အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ဆိုး နတ်ဘုရင်က အလောင်းတောင်တန်းတစ်ခုအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးထံသို့</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ရှူး... ဒီကို ခဏလာခဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>ဟု သတင်း ပို့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ဆိုး နတ်ဘုရင်၏ သတင်းစကားကို ကြားလျှင် ဘီလူးကြီးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း  နှလုံးသားနေရာ၌ နေထိုင်သော ဆံပင်နီ အမျိုးသမီးတစ်ဦး  သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးသည် အနီရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသလို အေးစက်လှသော မျက်နှာထားလည်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သွေးမြစ်အတွင်းမှ အမျိုးသမီး ထလာကာ သူမ၏ ပုံရိပ် လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆိုး နတ်ဘုရင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p> သူမက</p> <p> </p> <p> “တပည့်ဖြစ်သူက ဒုတိယ ခန်းမသခင် ဝိညာဉ်ဆိုးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ဆိုး နတ်ဘုရင်က</p> <p> </p> <p> “လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နဲ့ ချီယန်ဂိုဏ်းတို့ဟာ မကြာခင် စစ်ဖြစ်ကြတော့မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လူတွေ အများကြီး သေကြမှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပဲ။ အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေက မင်းကို ရွှေနတ်နယ်ပယ်ဆီ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ကို သွားပြီး သူတို့ စတိုက်ခိုက်ကြမဲ့ အချိန်ကို သွားစောင့်နေလိုက်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရှုကျင့်ရှူးက</p> <p> “ဟုတ်ကဲ့ပါ ခန်းမသခင်”</p> <p>ဟု ရိုသေစွာ ပြန်တုန့်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကားပြောပြီးသည်နှင့် ရှုကျင့်ရှူးလည်း မဆိုင်းမတွပင် သူမ၏ အာကာသလက်စွပ်အတွင်းမှ နတ်လှေတစ်စင်းကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ အမြန် ဦးတည် ထွက်ခွာသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p>နတ်လှေတစ်စင်းသည် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဦးတည်နေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်လှေအတွင်းမှ အသံများလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နတ်လှေပေါ်တွင် အသံလုံ နည်းဗျူဟာပုံစံ ရှိနေသောကြောင့် လှေအတွင်းမှ အသံများကို  ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြသည့် နတ်များ မကြားနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်လှေပေါ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ရှောင်ရွှီရင်နှင့်အတူ လုချန်းတို့ သံယောဇဉ်များ ပျိုးထောင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်သည် ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်ရှိနယ်ပယ်မှာ လုချန်းထက် မြင့်မားသော်လည်း လုချန်း၏ ရှေ့တွင်မူ သူမ လုံးဝ အင်အားမဲ့နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> ကြည်နူးမှုကြောင် ရှောင်ရွှီရင် မျက်ရည်များ အကြိမ်ကြိမ် ကျခဲ့ရ၏။ ထိုအခါမှသာ လုချန်း၏ အရင်ဇနီးများ အဘယ်ကြောင့် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အထိ လိုက်ပါရန် ဝန်မလေးခဲ့ကြသည်ကို သူမ နားလည်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ကို တွေးမိလျှင် ရှောင်ရွှီရင်၏ စိတ်များ အနည်းငယ် ကြည်လင်သွားကာ လုချန်း၏ လည်ပင်းကို ဖက်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>“မောင်လေး... ရှင့်... ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲကနေ ဘယ်လို ထွက်လာခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>နတ်ဧကရာဇ်တောင်မှ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာနိုင်မဲ့ နည်းလမ်းမခဲ့ရှိပေ။ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲ တစ်ခါဝင်သွားလျှင် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သော်လည်း လုချန်းကတော့ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်မှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခြင်းကြောင့် ရှောင်ရွှီရင် အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်သို့ လုံးဝ မသွားခဲ့ပဲ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး သူ သွားခဲ့သည်ဟု ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ခြင်းများလားဟု သူမ စိတ်ထဲ တွေးတောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ကိစ္စများကို အလေးအနက် ကိုင်တွယ်နေသည့် လုချန်းက</p> <p> </p> <p> “ဟူး... ဒါက ပြောရရင် ရှည်တယ်။ နောက်မှ ကျုပ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြမယ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “ဒါဆို... တခြား အစ်မတွေကော...”</p> <p> </p> <p>ဟု ဆက်မေးပြန်၏။</p> <p> </p> <p> လုချန်းသည် မိမိ၏ အမျိုးသမီးများကို အမြတ်နိုးဆုံး အမျိုးသားအဖြစ် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် လူသိများကြ၏။ လုချန်း ပြန်လာပြီဆိုမှတော့ သူ၏ အမျိုးသမီးများလည်း ပြန်ပါလာသင့်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း သူတို့ကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားခဲ့သည်ကို ရှောင်ရွှီရင် သိချင်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “သူတို့က ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာပဲ ကျန်ခဲ့ကြတယ်။ နောင်တစ်ချိန် ကိုယ် နတ်ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှ သူတို့ကို သွားခေါ်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရှောင်ရွှီရင် အနည်းငယ် တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတာလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်းက ရုတ်တရက် အင်အားမြှင့်လိုက်ရာ ရှောင်ရွှီရင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး</p> <p> </p> <p> “အင်း... ကစဉ့်... ကလျား ပင်လယ်ဆိုတာ... သေမင်းတမန် နယ်မြေ... မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p>“တကယ်တော့ အဲ့ဒါက သေမင်းတမန် နယ်မြေပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှာ သက်ရှိတွေ နေထိုင်နိုင်မဲ့ စကြဝဠာ တစ်ခုကို ကိုယ် ဖန်တီးထားခဲ့တယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “ဒါကြောင့်ကိုး...”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားသံများ တိုးသွားပြီးနောက်  သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိအောင်</p> <p>လုချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ရှောင်ရွှီရင် ခိုလှုံနေ၏။ တစ်ချိန်က လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ အေးစက်လှသော နတ်မိမယ်သည် ယခုအခါ လုချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဇနီးငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမြို့သို့ မရောက်မီအထိ ရှောင်ရွှီရင်နှင့်အတူ အဆက်မပြတ် ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း ရှောင်ရွှီရင်၏ အခြေအနေကို ထောက်ထားသောကြောင့် ဆက်မလုပ်ရန် လုချန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာ ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးသား ဖြစ်သလို ရှောင်ရွှီရင်အား ရင်သွေး ရရှိစေရန်မှာလည်း ချက်ချင်း လက်ငင်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်သောကြောင့် အလောတကြီး လုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးတောရင်း စနစ်မျက်နှာပြင်ကို လုချန်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဇနီးတစ်ဦး ရရှိသည့်အတွက် သခင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုဆုလာဘ်ကို မြင်လျှင် လုချန်း ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် စစ်ဆေးရန်အတွက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>[ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာ : အသုံးပြုပြီးနောက် သခင်သည် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။]</p> <p> </p> <p>စနစ်၏ ရှင်းပြချက်ကို မြင်လျှင် လုချန်း ထပ်မံ မှင်တက်သွားပြန်၏။ စနစ်ကို ရရှိကတည်းက သူ့ကို ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး တစ်ခါမျှ ဆုမပေးဖူးပေ။ ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက် ရရှိခြင်းက နောင်တွင် သူ ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလား။</p> <p> </p> <p>သူ ချန်ဘုရင် ဖြစ်စဉ်ကလည်း ဆေးလုံးများ  ဖော်စပ်နိုင်သော်လည်း ကျော်ကြားသော ဆေးဆရာတစ်ဦးလို့တော့ မသတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အလွန်ဆုံးမှ သာမန်ဆေးလုံး အချို့ကိုသာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ ဖော်စပ်နိုင်သည့် အဆင့်မှာလည်း လျှို့ဝှက်အဆင့်သာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ဆေးလုံးများ၊ နတ်လမ်းစဉ်များနှင့် နတ်လက်နက်များ၏ အဆင့်များကို အနိမ့်၊ အလယ်၊ အမြင့် အဆင့်များအဖြစ် ထပ်မံ ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်အတန်းများကို အောက်ပါအတိုင်း သတ်မှတ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>အဝါရောင်၊ လျှို့ဝှက် ၊မြေ၊ ကောင်းကင်၊ သူတော်စင်၊ နတ် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများသည် နတ်သခင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အသုံးဝင်ပြီး ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သည့် ဆေးဆရာ အရေအတွက် တစ်သောင်းအောက်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဆရာ တစ်သောင်းသာ ရှိခြင်းက အလွန်ပင် ရှားပါးသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> မည်သည့် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဆရာမဆို ထိပ်တန်း အင်အားစုများ၏ အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဆက်ဆံခြင်း ခံရမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးလုံးများကို အမြောက်အမြား ဖော်စပ်နိုင်လျှင် သူ၏ အင်အားစုကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားလိမ့်မည်ဟု လုချန်း တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ငါးကိုပေးသည်ထက် ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးခြင်းက ပိုကောင်းသည်ဟု ဆိုသကဲ့သို့ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စနစ်က ငါးဖမ်းနည်း တစ်ခုကို ဆုပေးလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က စနစ်မှ ပေးအပ်ခဲ့သော ဆေးလုံးများ သို့မဟုတ် လက်နက်များသည် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သတိပြန်ဝင်လာလျှင် လုချန်းလည်း မဆိုင်းမတွပင် ကောင်းကင်အဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် နှိပ်လိုက် တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများ သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရောင်စုံ မီးလျှံတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို လုချန်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများတွင် ထူးခြားသော မီးလျှံများ ရှိတတ်ကြသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော မီးလျှံကမှ ရောင်စုံ ဖြစ်နေသည်ကို သူ တစ်ခါမျှ မကြားမမြင်ဖူးသောကြောင့် လုချန်း ခဏခန့် တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက စနစ်ကို စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> “စနစ်... ဒါက ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ မီးလျှံလဲ။ ဘာလို့ ဒီလို ရောင်စုံ မီးလျှံမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>စနစ်က</p> <p> “ဒီထူးခြားတဲ့ မီးလျှံကို ချုံးဟွာပိလော့ မီးလျှံလို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါက ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေက မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>စနစ်၏ အဖြေကို ကြားလျှင် ဆက်မမေးရန် လုချန်း ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဤလောကမှ မဟုတ်ဟု စနစ်က ပြောနေမှတော့ ထပ်မေးနေလည်း စနစ်က ဖြေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်း၏ တကယ့် မူလအစကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် သူ နတ်ဧကရာဇ် တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုချန်း၏ နတ်အာရုံသည် နတ်လှေကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ အိပ်မက်ဆန်လှသည်။ ဤနေရာသည် နတ်ဘုရား ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တူနေသော်လည်း ချုံးဟွာပိလော့ မီးလျှံ ဤကမ္ဘာမှ မဟုတ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေသည်လည်း သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း လုချန်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ အတွင်းကမ္ဘာသည် အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကောင်းကင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်များ ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ဘာတွေ ရှိနေမလဲဆိုသည်က တွေးတောစရာပင် ဖြစ်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save