Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယန်အိမ်တော်သားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကြားမှ အဆင်မပြေမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီဟန်မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ လူတစ်စု ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မေရှူ... အစွန်အဖျားမြို့တော်မှာ သမီး ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ လူငယ်လေးက လီဟန်မြို့တော်ကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"</p> <p> </p> <p> သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဩရှသောအသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ ယန်မေရှူသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... သမီး သေချာပါတယ်၊ အရှငိရွှယ်က လီဟန်မြို့တော်ကို တကယ် ရောက်လာခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားမှာ ယန်အိမ်တော်၏ အိမ်တော်သခင် ယန်ယန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အဝေးမှ မိုးထိမတတ် မြင့်မားနေသော ဧရာမမြို့တော်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံးဝကို ယုံနိုင်စရာမရှိသလိုပဲ၊ အဲဒီလူငယ်လေးက သမီးပြောသလောက် အစွမ်းထက်ရင်တောင်... လီဟန်အရှင်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>အမှန်တွင် ယန်မေရှုက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသက်ကိုပင် ပုံအော၍ အာမခံခဲ့ခြင်းမရှိလျှင် ယန်ယန်သည် မိုင်ထောင်ချီဝေးကွာသော ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် ဤမျှကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို စွန့်စားရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသဖြင့် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။</p> <p>လူအုပ်ထဲမှ မာနကြီးသော အမူအရာရှိသည့် တရုတ်ဆီးသီးဝါရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... ဖေဖေက အစ်မကြီးကို အရမ်း ယုံကြည်လွန်းနေတာပဲ၊ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းကြီးကိုတောင် သံသယမဝင်ဘဲ... လူအင်အား၊ ငွေအင်အားတွေ အများကြီးအကုန်ခံပြီး ဒီအထိ လာရတယ်လို့၊ ဒါက သက်သက် အချိန်ဖြုန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး ပြတ်သားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်မုန့်ထောင်... နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာဆိုလိုတာလဲ ဟုတ်လား၊ ဟဲဟဲ... အိမ်မှာတုန်းက အဖေ့ကို ငါပြောခဲ့သားပဲ၊ အဲ့ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ရှိနေရင်တောင် သူက ကြွားလုံးထုတ်နေတဲ့သူ သက်သက်ပဲလို့၊ ဘယ်ကနေ ဘယ်လို ထွက်လာမှန်းမသိတဲ့ အဲဒီလူငယ်လေးကို... နင် သဘောများ ကျနေလို့လား"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများမှာ အလွန်တရာ နာကျင်စရာကောင်းလှပေသည်။ ယန်မေရှူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီး ပြန်လည်ချေပလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်မုန့်ထောင်... နင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက လုံးဝ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အို... ဒါဆို နင့်ရဲ့ သက်သေက ဘယ်မှာလဲ၊ ငါတို့ အစွန်အဖျားမြို့တော်ကို ဖြတ်လာတုန်းက ဘာကောလာဟလမှ မရှိဘဲ အေးချမ်းနေတာပဲလေ၊ အဲဒါကို နင် ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်မုန့်ထောင်သည် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဤညီအစ်မနှစ်ဦးသည် ဘယ်သောအခါမှ အဆင်မပြေခဲ့ကြချေ။ ယခုအခါ ယန်မေရှု၏ အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရလာချိန်တွင် ယန်မုန့်ထောင်က လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ ရှင်းပြချက်လဲ ဟုတ်လား၊ ဟဲဟဲ... အစကတည်းက ငါပြောခဲ့တယ်လေ၊ သတင်းတွေ မပေါက်ကြားအောင်လို့ ဆရာရွှယ်က အဲဒီမှာရှိနေတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံကို ဆေးကြောသန့်စင်ပစ်လိုက်တယ်လို့၊ ဒါကြောင့် ဘာကောလာဟလမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အိုး... အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်း ရှာတွေ့ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်မုန့်ထောင်က လက်ခုပ်သဲ့သဲ့တီးလိုက်သော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါပေမဲ့ အစ်မကြီး... ဒီဆင်ခြေက အရမ်းကို ယုံနိုင်စရာ မရှိလွန်းဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ဆရာရွှယ်က တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူက ရိုးရှင်းစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တော်ကြတော့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် စကားဆက်မပြောကြနဲ့တော့"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်က တိုးညင်းစွာ ဟောက်လိုက်လေသည်။ ယန်မုန့်ထောင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အမူအရာဖြင့် ယန်ယန်အား ချွဲနွဲ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... ကျွန်မတို့ ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်နေရဦးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်က တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သမီးရဲ့ အစ်မပြောတာ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါတို့ ဒီကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အမှန်တရားကို စုံစမ်းရမှာပဲ၊ သူ့ကို ပြန်ဆပ်ရမယ့် ကျေးဇူးရှိရင်လည်း ဆပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူ၏လေသံက ယန်မေရှူအပေါ် သံသယအချို့ ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။ ယန်မေရှူသည် ဤအချက်ကို ရိပ်မိသွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ၀မ်းနည်းမှုများ ပြည့်လျှံနေလေသည်။ သူမ၏ ဖခင်အရင်းက သူမ အပေါ် စတင်သံသယဝင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသဖြင့် ယန်မေရှူးသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် နေနှင့်လတို့ ပြောင်းပြန်လန်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည်လည်း အကြမ်းပတမ်း တုန်ခါစပြုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်၏ မျက်နှာအရောင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များကို ဆွံ့အမှင်တက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောပေါက်နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အထိန်းအကွပ်မရှိ တုန်ယင်စပြုလာပြီး ကယောင်ကတမ်းဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>"အရှင်ရွှယ်ပဲ... သူ... သူ တကယ်ကြီး လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save