Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၂၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ ချီတက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသို့ပြောနေစဉ် ကွမ်ကျိဝမ့်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လောဘရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"လီဟန်အရှင်က ဒီနယ်မြေကို နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းကျော် အုပ်ချုပ်ခဲ့တာ၊ သူစုဆောင်းထားတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေဆိုတာ အတိုင်းအဆမရှိဘူး၊ အဲဒီရတနာတွေ သိုလှောင်ထားတဲ့နေရာက တခြားမဟုတ်ဘူး... လီဟန်နန်းတော်ပဲ၊ အဲဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်တာနဲ့ ငါတို့က လီဟန်ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အဓိက အသက်သွေးကြောကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>လီဟန်အရှင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ရတနာများအကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်ခဏ၌ ယန်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> "နားလည်ပြီ... ဒါဆို မျှော်စင်သခင်ကွမ်က အဲဒီနေရာကို ဘယ်လိုသိမ်းဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးမှာဆိုရင်တော့ ငါတို့ လီဟန်နန်းတော်နားကိုတောင် ကပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီမှာ လီဟန်အရှင်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံးနဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကိုယ်ရံတော်တွေ ရှိနေလို့ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လီဟန်အရှင်ကိုယ်တိုင်တောင် သေသွားပြီဆိုတော့ အဲဒီကိုယ်ရံတော်တွေရဲ့ အင်အားကလည်း တော်တော်လေး အားနည်းသွားပြီ၊ အခု အဓိကပြဿနာက လီဟန်နန်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးကို ဘယ်လိုချိုးဖျက်မလဲ ဆိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်သည် နားထောင်ရင်းနှင့် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအစဉ်များကို ကွမ်ကျိဝမ့်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ဆွေးနွေးတော့သည်။ ယန်မုန့်ထောင်သည်လည်း သူတို့ဘေးတွင်ရှိနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရယ်မောစရာများ ထည့်ပြောပေးရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အားရပါးရ ရယ်မောနေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်ပင် သဟဇာတဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစားသောက်ပွဲမှာ ညဉ့်နက်သည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့ကာ အဆုံးတွင် ယန်ယန်အပါအဝင် ယန်မိသားစုဝင်အားလုံးမှာ လုံးဝ မူးယစ်ရီဝေကာ သတိလစ်သွားကြတော့သည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်သည် ပြုံးလျက်ပင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ခေါ်ကာ ယန်မိသားစုဝင် အားလုံးကို နေရာချထားပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ ယန်မေရှူမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လေးနက်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ယန်မေရှူး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ကွမ်ကျိဝမ့်၏ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမသည် သာမန်မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ သူမ၏ ကျောပြင်တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသည်ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အစောင့်တစ်ဦးသည် အရိပ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်က နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>"အားလုံးကို စီစဉ်ပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဪ... ယန်ယန်ကရော"</p> <p> </p> <p>"အဖိုးကြီးက တကယ်ပဲ သတိလစ်တဲ့အထိ မူးနေတာပါ၊ အန္တရာယ်ကို သတိပြုနိုင်တဲ့ အခြေခံအသိတောင် မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟား... ငါတို့ကို ဒီလောက်အထိ အလွယ်တကူ ယုံကြည်ရဲတယ်ဆိုတော့... သူ့လို အရည်အချင်းမရှိတဲ့လူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြီးအကဲ ဖြစ်လာလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ တွေးလို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>"မျှော်စင်သခင်... မမလေး ယန်မုန့်ထောင်ကို မျှော်စင်သခင်ရဲ့ အခန်းထဲကို ခေါ်လာရမလား"</p> <p> </p> <p>"အခုလောလောဆယ်တော့ မလိုသေးဘူး၊ အခုက ဒီယန်မိသားစုကို အသုံးချရမယ့် အချိန်ပဲ၊ အရာအားလုံး ပြီးသွားမှ သူ့ကို အေးအေးဆေးဆေး ကစားရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်သည် သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခန့်မှန်းရခက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မာန်တက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက သူတို့ ယန်မိသားစုရဲ့ အင်အားကို တကယ်ပဲ အလေးထားတယ်လို့ သူတို့ ထင်နေကြတာလား၊ လီဟန်အရှင်က ငါ့ရဲ့ သွေးကျားမျှော်စင်ကို အရမ်းသတိထားပြီး နန်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးတွေကို ငါတို့နဲ့ပဲ သီးသန့် ဆန့်ကျင်အောင် လုပ်မထားခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီအသုံးမကျတဲ့ ငတုံးတွေကို ငါ အားကိုးပါ့မလား၊ သူတို့က ငါနဲ့ အာဏာခွဲဝေဖို့တောင် အိပ်မက်မက်နေကြသေးတယ်၊ ဟား... တကယ့်ကို စိတ်ကူးယဉ်တတ်တဲ့ အရူးတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မုန့်ထောင်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကတော့ တကယ်ကို လှတာပဲ၊ နန်းတော်ထဲက ရတနာတွေကို ရပြီဆိုတာနဲ့ ငါ သူ့ကို အဝအပြဲ ဇိမ်ခံပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ညဉ့်တာမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ယန်ယန်မှာ အမူးပြေသွားပြီး ကွမ်ကျိဝမ့်ကို အားနာသည့် မျက်နှာဖြင့် တောင်းပန်စကား ဆိုလေသည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လို ညီအစ်ကိုတွေကြားမှာ ဒါမျိုးတွေ ပြောနေဖို့ လိုလို့လား၊ မြန်မြန် မနက်စာ စားလိုက်ဦး၊ ပြီးရင် ငါတို့ လီဟန်နန်းတော်ကို ချက်ချင်း ချီတက်ကြမယ်"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယန်မုန့်ထောင်မှာ ယန်မိသားစု မျိုးဆက်သစ်များအကြား အဓိက အချက်အချာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝင့်ကြွားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ယန်မေရှူ၏ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်မေရှူ... အရှင်ရွှယ် ပြန်မလာသေးလို့ အရာအားလုံးက အချည်းနှီးပဲဆိုပြီး နင် အမြဲတမ်း ပြောနေတာ မဟုတ်လား၊ အခု ငါတို့ ယန်မိသားစုဟာ သွေးကျားမျှော်စင်နဲ့ အသက်ပေးမဟာမိတ် ဖွဲ့ပြီး လီဟန်နန်းတော်ကိုလည်း သိမ်းတော့မယ်၊ အဲဒါကိုရော နင် အခု ဘာပြောချင်သေးလဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူ၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> "နင် ဘာပဲပြောပြော... ငါ့ရဲ့သဘောက အရင်အတိုင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်မုန့်ထောင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "တချို့လူတွေကတော့ အခြေအနေကို မျက်မြင်မတွေ့မချင်း နောင်တ မရကြဘူးပဲ၊ ငါတို့ ဘယ်လို အောင်ပွဲခံမလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်"</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကောင်းပြီလေ... ငါ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ယန်မေရှူသည် ထိုလူအုပ်ကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေမိပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိရာ လက်သည်းများမှာ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး သွေးနီနီများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူမ စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်နေမိသည်။ အရှင်ရွှယ်... အရှင် ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမှာလဲ...</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်သည် သွေးကျားမျှော်စင်မှ တပည့်ပေါင်း ၃၀၀၀ နှင့် ယန်မိသားစုဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ လီဟန်နန်းတော်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ချီတက်သွားကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြူမှုန်များ တထောင်းထောင်း ထနေပြီး လီဟန်မြို့ရှိ အစွမ်းထက်သူများမှာ တုန်လှုပ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လီဟန်နန်းတော်မှာ ခံ့ညားထည်ဝါမှုကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွမ်ကျိဝမ့်တို့၏ အမြင်တွင်မူ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမဲသားတုံးကြီး တစ်တုံးကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေတော့သည်။ လီဟန်အရှင် ကျဆုံးသွားသဖြင့် ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသော အင်အားမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save