Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">အောင်မြင်ပြီးမှ သစ္စာဖောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">ယန်မိသားစု၏ အကျပ်အတည်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကွမ်ကျိဝမ့်၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ရိပ် အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဟန်အရှင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်မှာ သာမန်လူများ ဖောက်ထွင်းနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ယန် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်သည့်အလား ကွမ်ကျိဝမ့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ညီအစ်ကိုကွမ်... ဒါက လီဟန်နန်းတော်လား"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အတိအကျပဲ၊ ဒီအတားအဆီးကို ငါတို့သာ ချိုးဖျက်နိုင်ရင်... အတွင်းထဲမှာရှိတဲ့ အဆုံးအစမရှိတဲ့ ရတနာတွေက ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ၊ ဒါက ကာကွယ်ရေး အတားအဆီးတစ်ခုပဲဥစ္စာ၊ ဘာခက်ခဲမှာလဲ၊ ကဲ... ယန်မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး စုကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယန်ယန်သည် စိတ်ဓာတ်များ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေသည်။ သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် ယန်မိသားစုမှ ထူးချွန်သော စစ်သည်တော်များ တန်းစီနေရာယူလိုက်ကြသည်။ ယန်ယန်က ရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့တပည့်တို့... မြင်ကြလား၊ အဲဒါ နာမည်ကျော် လီဟန်နန်းတော်ပဲ၊ အဲဒီနေရာကို ငါတို့ သိမ်းပိုက်နိုင်တာနဲ့ ယန်မိသားစုဟာ ဒီနယ်မြေကို အုပ်ချုပ်မယ့် ထူးခြားတဲ့ မိသားစုကြီး ဖြစ်လာတော့မယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့အားလုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း၊ နားလည်လား"</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ထိုခဏ၌ ကွမ်ကျိဝမ့်ကလည်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နန်းတော်ရဲ့ အတားအဆီးကို ပထမဆုံး ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့သူကို ငါ့ရဲ့ သွေးကျားမျှော်စင် စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ဝုန်း!</p> <p> </p> <p>ဤစကားမှာ ယန်ယန်၏ စကားထက် ပို၍ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ သွေးကျားမျှော်စင် စည်းစိမ်၏ တစ်ဝက်ဆိုသည်မှာ မည်မျှ များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ထိုကြီးမားလှသော ရတနာပုံကြီးကို တွေးမိသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်သည် လီဟန်ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူခေါ်ဆောင်လာသူများမှာ အတော်ဆုံးထဲမှ အတော်ဆုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ရတနာများ ရရှိမည်ဟူသော လောဘကလည်း သူတို့၏ တိုက်စစ်ကို ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးကျားမျှော်စင်မှ တပည့်ပေါင်း သုံးထောင်မှာလည်း သူတို့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြသည်။ သို့သော် သွေးကျားမျှော်စင်မှ လူများသည် တိုက်စစ်ဆင်နေသော်လည်း သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ယန်မိသားစုထက် အနည်းငယ် နှေးနေသည်ကို ယန်ယန် သတိမမူမိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း!</p> <p> </p> <p>ယန်မိသားစု၏ ပထမဆုံး တိုက်စစ်လှိုင်းမှာ လီဟန်နန်းတော် အနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ရုတ်တရက် အလင်းကာရံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိတွေ့မိသည့် ခဏတွင် တိုက်ခိုက်လာသူများကို ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ယန်မိသားစု၏ ချီတက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ချေ။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တိုက်စစ်လှိုင်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး အလင်းကာရံမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p> "နောက်ထပ် နည်းနည်းလေးပဲ ကြိုးစားကြစမ်း... ပွင့်တော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းကာရံမှာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကွမ်ကျိဝမ့်က အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်တာပေါ့၊ တပည့်ပေါင်း သုံးထောင်!တို့၊ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြစမ်း... နန်းတော်ထဲကို ဝင်ကြ"</p> <p> </p> <p>သွေးကျားမျှော်စင်မှ တပည့် သုံးထောင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှေ့သို့ ချီတက်သွားကြရာ ယန်မိသားစုဝင်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်မိမှုများ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ယန်ယန်ကမူ ဘာကိုမျှ သတိမမူမိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် နန်းတော်အတွင်းသို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။ နန်းတော်အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန်ပင် ခံ့ညားထည်ဝါလှသည်။ ယန်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ လောဘရိပ်များဖြင့် ဝင်းလက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> "ညီအစ်ကိုကွမ်... ဒီဝိညာဉ်ပုလဲတွေကို ကျွန်တော် တကယ် သဘောကျတာ၊ ရတနာတွေကို ခွဲဝေတဲ့အခါကျရင် ဒါတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ"</p> <p> </p> <p>"ရတနာ ခွဲဝေဖို့ ဟုတ်လား၊ ဘယ်ရတနာကို ပြောတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ ယန်ယန်မှာ ကြောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကိုကွမ်... ခင်ဗျား မေ့သွားပြီလား၊ နန်းတော်ကို ဖွင့်နိုင်တာနဲ့ ရတနာတွေကို ငါတို့ တန်းတူ ခွဲဝေကြမယ်လို့ သဘောတူထားကြတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းပါဘူး... ငါက ဒီအတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာ၊ အဲဒီစကားတွေကို တည်ဖို့ ငါ တစ်ခါမှ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးဘူး"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်မှာ သူ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> "ညီအစ်ကိုကွမ်... ခင်ဗျား..."</p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကိုကွမ် ဟုတ်လား၊ ဘယ်သူက ခင်ဗျားရဲ့ ညီအစ်ကိုလဲ၊ ငါက သွေးကျားမျှော်စင်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အရှင်သခင်ပဲ၊ ခင်ဗျားက ငါ့ကို ညီအစ်ကိုလို့ ခေါ်ဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်သည် ရေခဲတွင်းထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မျှော်စင်သခင်ကွမ်... ခင်ဗျားပဲ အသက်ပေးမဟာမိတ် ဖွဲ့ပြီး ဒီနယ်မြေကို အတူတူ အုပ်ချုပ်ကြမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဟုတ်တယ်... ငါ ပြောခဲ့တာပ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အဲဒီအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်မှု လွဲနေတာပဲ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်း မဟာမိတ်ဆိုတာက... ငါတို့ သွေးကျားမျှော်စင်က လူတွေက အသက်ရှင်နေပြီး၊ ခင်ဗျားတို့ ယန်မိသားစုကတော့ သေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝုန်း!</p> <p> </p> <p>ယန်ယန်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားသွားရပြီး ကွမ်ကျိဝမ့်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယန်မုန့်ထောင်မှာ ဆက်လက် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကွမ်ကျိဝမ့်... နင် အရမ်း လွန်မနေဘူးလား၊ ငါတို့ ယန်မိသားစုကို အသုံးချပြီးတာနဲ့ နင်က ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်တော့မှာလား"</p> <p> </p> <p>ကွမ်ကျိဝမ့်က ယန်မုန့်ထောင်ကို ယုတ်မာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ငါ့ကို ဦးဦးကွမ်လို့ မခေါ်တော့တာလဲ၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ ငါ နင်တို့ ယန်မိသားစုကို အသုံးချခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်နဲ့၊ မင်းတို့ကို ငါ ဒီအတိုင်း စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် မင်းပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့... ငါ မင်းကို အဝအပြဲ</p> <p>ဇိမ်မခံရသေးဘူးလေ၊ ဟားဟားဟားဟား”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save