Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ညအမှောင်ထုအောက်....</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ဘုရားကျောင်းငယ်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ပြီး သူ၏ ယပ်တောင်တစ်ချောင်းလို ကြီးမားသော လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လျှင် ဘုရားကျောင်း၏ အမိုးများ လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွား၏ ။</p> <p>   ထို့နောက် ရုပ်ထုထားရှိသော နေရာတွင် တက်ထိုင်ကာ မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ပြီး ချောင်မူ စတင်တိုက်ခိုက်မည်ကို စောင့်နေ၏ ။</p> <p>   ချောင်မူက ချက်ချင်းမတိုက်ပေ ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ချိန်ညှိနေလေသည် ။</p> <p>   ကောင်းကင်နတ်ဆိုးပြိုကွဲခြင်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ သုံးပြီးသလို လီမီးတောက်ဖြင့်လည်း လောင်ကျွမ်းခံထားရ၍ အခြေအနေ တော်တော်ဆိုးနေသည် ။</p> <p>   တခြားသူများ၏ အခြေအနေမှာလည်း ချောင်မူထက် အနည်းသာ ပိုကောင်းပေသည် ။</p> <p>   လီမီးတောက် လောင်းကျွမ်းခံရသည့်အပြင် သိုင်းသူတော်စင်၏ ဓားဒဏ်ရာများပါ ရထားသဖြင့် မည်သူမှ အခြေအနေ မကောင်းချေ ။</p> <p> </p> <p>     " ခုဘာလုပ်ကြမလဲ.. ကျုပ်တို့ ထွက်ပြေးကြမလား.."</p> <p> </p> <p>   တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ကျုပ်တို့ ဘယ်လိုလုပ် လွတ်နိုင်တော့မလဲ.. ဟူး..  ဒီတစ်ခါတော့ သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ ဓားပြသင်္ဘောပေါ် တက်မိသွားပြီ.. သေလမ်းပဲ ရှိတော့တယ်.. "</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏ ။ ဝူချင်းရှင်း၏ သေဆုံးမှုကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သူတို့အား မည်သို့ လွှတ်ပေးပါတော့မည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>      " ပြီးတော့ မင်းမြင်တဲ့ အတိုင်းပဲလေ.. သိုင်းသူတော်စင် စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းလေ့ကျင့်တဲ့ သူတိုင်း သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အားဖြည့်ဆေး ဖြစ်လာမှာဆိုတော့.. ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့အားလုံး သေရတော့မယ်.. ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က လူသားစားရင်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထည့်တွက်ပေမဲ့ သိုင်းသူတော်စင်ကတော့.. "</p> <p> </p> <p>   သူတို့က မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဝူချင်းရှင်း၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်မိကြ၏ ။</p> <p>   နတ်သမီးလေး တစ်ပါးလို လှပခဲ့သော သူတော်စင်မသည် အရိုးနှင့်အရေသာ ကျန်တော့၏ ။ သိုင်းလောကအတွင် နာမည်တစ်လုံး ရထားသော သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထလာကြလေသည် ။</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်အပေါ် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ကျင့်ကြံသူများကို ကြောက်သည်ထက်ပင် များစွာကျော်လွန်သွားလေပြီ ။</p> <p> </p> <p>      " ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါး.. သိုင်းသူတော်စင်ကို ချောင်ကျန့်က ဘာလို့ စိန်ခေါ်နေတာလဲ ..သေလမ်းရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား.. "</p> <p> </p> <p>   လက်တစ်ဖက်ပြတ်နေသော အဆင့် ၅ သိုင်းပညာရှင်က မေးလိုက်၏ ။</p> <p>   သူ၏ လက်ကို သိုင်းသူတော်စင်က ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် သွေးစုတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည် ။</p> <p>   ယခုအခါတွင် အသက်ရှင်နေသေးသူမှာ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးနှင့် တခြားနှစ်ယောက်သာ ရှိတော့သည် ။</p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာ နဂါး၏ ခွန်အားနှင့် အတွေ့အကြုံမှာ သူတို့ထက် သာလွန်သဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်ကျန့်ပြောတာ မကြားဘူးလား.."</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက ပြောလိုက်သည် ။</p> <p>   သူတို့အားလုံးသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်သဖြင့် ကလေးများ မဟုတ်တော့ပေ ။ လောက အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိကြ၏ ။ သိုင်းသူတော်စင်၏ စကားများကို မည်သူမှ မယုံကြ ။ သိုင်းသူတော်စင်၏ လုပ်ရပ်များသည် အင်မော်တယ်များထက်ပင် ရက်စက်နေ၍ မည်သို့ ယုံနိုင်ပါတော့မည်နည်း ။</p> <p>      အစားအစာအား စားပြီးနောက် ပါးစပ်သုတ်၍ ကမ္ဘာကြီးအား ကယ်တင်ရန် နှစ်လေးဆယ်ကြိုးစားနေခဲ့သည်ဟု ပြောသည်ကို မည်သူမှ ယုံမည်မဟုတ် ။ သူတို့မယုံသလို ချောင်ကျန့်လည်း မယုံပေ ။</p> <p> </p> <p>      " ချောက်ကျန့်က သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက မှားလားမှန်လားဆိုတာ မဝေဖန်ခဲ့ဘူး.. သူပြောတာက လူသားဆန်မှု အကြောင်းပဲ.. "</p> <p> </p> <p>      " ဒါကြောင့် သူပြောတာက.. စစ်မှန်တဲ့ မြင့်မြတ်သူဆိုတာက အသက်ထက် ဖြောင့်မတ်မှုကို တန်ဖိုးထားကြတယ်.. ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိကြတယ်.. စိတ်ထင်တိုင်း လူသတ်နေတဲ့ သိုင်းသူတော်စင်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ စိတ်ထားရှိနိုင်မလဲ.. "</p> <p> </p> <p>   သို့ပေသိ သိုင်းသူတော်စင် ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့ယုံသည် မယုံသည်ကို ဂရုမစိုက်ချေ ။</p> <p>   ထိုအခိုက် ချောင်မူက သိုင်းသူတော်စင်ထံသို့ ခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်သည် ။</p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးနှင့် ကျန်သူများက မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏ ။ ဤသည်က ခါချဥ်ကောင်က တောင်ကြီးကို ဖြိုရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည် ။ အသက်၆၀ အရွယ် အဆင့် ၄ သိုင်းပညာရှင်က အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သိုင်းသူတော်စင်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ ။</p> <p>   ချောင်ကျန့် သေဆုံးပြီးနောက် သူတို့ သေရမည့် အလှည့်ပင်ဖြစ်သည် ။</p> <p>   ဝူချင်းရှင်း၏ စကားများထွက်လာပြီးနောက် သူတို့၏ သေဆုံးခြင်းက သတ်မှတ်ပြီးသွားလေပြီ ။ ယခုအထိ အသက်ရှင်နေခြင်းမှာ သိုင်းသူတော်စင်က ချောင်ကျန့်အား စိတ်ဝင်စားနေ၍ပင် ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်ကျန့်.. မင်း လက်နက် လိုသေးလား.. "</p> <p> </p> <p>  တောအုပ်အမှောင်အတွင်း ရပ်နေသော လျှို့ဝှက်ကြယ်သံတမန်က မေးလိုက်၏ ။</p> <p>   ကြယ်သံတမန်သည် ဘေးမှ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည် ။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " လှံရှည်တစ်ချောင်း.. ဒါမှမဟုတ်.. ဓားရှည်တစ်ချောင်းရှိရင် အဆင်ပြေတယ်.. "</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူ၏ လက်နက်များသည် လီမီးတောက်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွား၍ အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ ။</p> <p>   လှံရှည်တစ်ချောင်းသည် လေပေါ်တွင် မျောလွင့်လာပြီး ချောင်မူက ဖမ်းယူလိုက်၏ ။</p> <p>   သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို နင်းကာ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုးပြေးသွားပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော လှံတံသည် ညအချိန်တွင် အေးစက်သော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဒင်...."</p> <p> </p> <p>   လှံရှည်၏ ထိပ်ဖျားသည် သိုင်းသူတော်စင်၏ လက်ညှိုးထိပ်တွင် ရပ်တန့်သွား၏ ။</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်တည်းဖြင့် ချောင်မူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည် ။</p> <p>   အဆင့် ၄ သိုင်းပညာရှင်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်သည် သိုင်းသူတော်စင်၏ လက်ညှိုးအရေပြားထိပ်လေး၌ အရာပင် မထင်ကျန်ခဲ့ချေ ။</p> <p> </p> <p>      " ယားးး..."</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက ပိုမိုအားစိုက်ထုတ်ကာ မာန်သွင်းလိုက်ပြီး လှံရှည်ဖြင့် ထိုးလိုက်သည် ။</p> <p>    မှောင်မိုက်သောညတွင် အေးစက်သောကြယ်ပွင့်များက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေပြီး လှံထိပ်တွင် လှည့်ပတ်နေသော အရှိန်အဝါသည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည် ။</p> <p>   ဤသည်က ချောင်မူ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လှံသိုင်းဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ သိုင်းသူတော်စင်က ထိုင်ရာမှ မထဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့်သာ ဆက်လက် ခုခံနေသည် ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save