Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၆</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ သိုင်းသူတော်စင်၏ လက်ညိုးက လှံထိပ်တွင် အမြဲပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " စစ်ဘက်လှံသိုင်းကို မင်း တော်တော်ကျွမ်းကျင်နေတာပဲ.. မင်း အရင်က စစ်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖူးတာလား.. ဟားဟားဟားး..."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်သည် တချိန်က ထိပ်တန်း စစ်သူကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အတိတ်အားပြန်ပြောင်း သတိရသွားသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ငါ ငယ်ငယ်ထဲက သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခဲ့တာ.. အသက် ၂၀ ကို ရောက်တော့ ထိပ်တန်းသိုင်းသမား ဖြစ်နေပြီ.. အသက် ၃၀ မှာ စိတ်ဝိညာဥ် သန့်စင်ခြင်းကို အောင်မြင်ပြီး အဆင့်၃ ကိုရောက်ခဲ့တယ်.. အသက် ၄၀ ရောက်တော့ အဆင့် ၁ သိုင်းပညာရှင်နဲ့ မဟာယန်အင်ပါယာနန်းတော်ရဲ့ ပထမအဆင့်စစ်သူကြီး အဖြစ်နဲ့ စစ်သည်သိန်းဂဏာန်းကို ဦးဆောင်ခဲ့တာပေါ့.. "</p> <p>      " ငါ့ ဘဝရဲ့ ပထမ တစ်ဝက်က အောင်မြင်တဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာတယ်လို့ပဲ ပြောရမယ်.. ငါ တိုက်ပွဲတွေကနေ အောင်ပွဲခံပြီး ပြန်လာတိုင်း လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သာမန်ပြည်သူတွေက ဝမ်းသာအားရ ဂုဏ်ပြုသလို မဟာယန်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဂုဏ်ပြုပေးခဲ့တယ်.. "</p> <p>      " ငါ့ အသက် ၄၅နှစ်... မျိုးနွယ်ခြား စစ်ပွဲ ပြီးခဲ့တဲ့ အချိန်ကြမှ ငါ့ဘဝရဲ့ အစောပိုင်း အလှတရားအားလုံးဟာ ပုံရိပ်ယောင်ဖြစ်နေပြီး အရာအားလုံးက ဟန်ဆောင်မှုတွေပဲ ဆိုတာကို ငါသဘောပေါက်သွားတယ်.. "</p> <p>      " ဒန်...."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က လှံရှည်ကို အားအနည်းငယ်ထည့်ပြီး ပုတ်ထုတ်လိုက်သဖြင့် တုန်ခါမှုကြောင့် လှံသွား ကွဲအက်သွားပြီး လှံရှည်က နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဒီ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အမှန်တရားဆိုတာက လက်သီးဘယ်လောက်မာလဲ ဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး ယဥ်ကျေးမှုလို့ ခေါ်တဲ့ အရာက ဟန်ဆောင်မှုဆိုတာကို ငါ့အသက် ၄၅ မှ သိလာရတာပေါ့.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က လက်ညိုးကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လျှင် ပေါ်လာသော ဓားအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဘာလို့ တခြားသူတွေက အသက်နဲ့ ပေးဆပ်ပြီး ငါ ဘာလို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ သိချင်တယ်ပေါ့.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်၏ အသံက အေးစက်သွားပြီး...</p> <p> </p> <p>      " ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အားနည်းလို့ပဲ .."</p> <p> </p> <p>   သူက လက်ညိုးကို ကွေးပြီး ဓားသွားကို တောက်ထုတ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " တန်...."</p> <p> </p> <p>   ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ချောင်မူ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာလေသည် ။</p> <p>  ဤအချိန်တွင် ချောင်မူ၏ ဓားရှည်နှင့် လှံရှည် နှစ်ခုလုံး သုံးမရတော့သဖြင့် လက်သီး နှစ်ဖက်သာ ကျန်တော့သည် ။</p> <p>   သို့သော်လည်း သူက နောက်မဆုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်မှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ကောင်းကင်နတ်ဆိုးပြိုကွဲခြင်း... နှစ်ထပ်လှိုင်း.."</p> <p> </p> <p>   သွေးများနီရဲနေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ချောင်မူက သိုင်းသူတော်စင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာပြန်၏ ။</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က လက်ညှိုးကို မမြှောက်တော့ဘဲ လက်သီးနှစ်လုံးက ရင်ဘက်သို့ ထိသွားသည်ကို ​အေးဆေးသာ ထိုင်ကြည့်နေသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဖုန်း..ဂျွတ်."</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါသွားပြီး အရိုးကျိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " အားနည်းတာ အပြစ်ပဲ.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " အဆုံးထိ အသက်ရှင်ချင်ရင် လုံလောက်တဲ့ သန်မာမှုရှိရမယ်.. "</p> <p> </p> <p>   နောက်ဆုံးတွင် သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တော့သည် ။</p> <p>   ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပျက်အဆီးများ လွင့်ထွက်သွားကြပြီး သိုင်းသူတော်က လက်ညှိိုးနှင့် လက်မကို အသုံးပြုကာ ချောင်မူ၏ မျက်နှာကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆွဲမြှောက်လိုက်၏ ။</p> <p>  </p> <p>   ဤမြင်ကွင်းက အရင်မြင်ကွင်းနှင့် အတူတူပင် ။ လက်ချောင်းကြားရှိ လူသာ ကွဲပြားသွားသည် ။</p> <p>   သွေးများပေပွ၍ အရိုးများစွာ ကျိုးနေသော ချောင်မူက အားတင်း၍ ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင်.. မင်းငါ့ကို စားရင် ကျင့်ကြံသူတွေကို ယှဥ်နိုင်ပြီလား.. "</p> <p>      " မင်း စားတယ်လို့ သုံးချင်လည်း သုံးပေါ့ .. မင်းတစ်ယောက်ထဲနဲ့ ဘယ်လုံလောက်မလဲ.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ခပ်ပေါ့ပေါ့သာ ပြောလိုက်သည် ။ လူမည်မျှကို စုပ်ယူရမည်မှန်း သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိချေ ။ ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူ့အကြည့်က ကျောက်စိမ်းမျက်နှာ နဂါးတို့ဘက်သို့ ရောက်သွားသဖြင့် ထိုသူများ တုန်ရီသွားကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်းတို့က အားနည်းလွန်းတယ်.. ငါ စုပ်ယူတာခံရဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး .."</p> <p> </p> <p>   သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဟားဟားဟားဟားဟား...."</p> <p> </p> <p>   လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ဆွဲမ ခံထားရသော ချောင်မူက အားရပါးရ ရယ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင်.. ငါဘယ်သူလဲ သိလား.. ငါက ချောင်မိသားစုကပဲ.. "</p> <p>      " ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က မျက်ခုံးတွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ...</p> <p> </p> <p>      " သေခါနီးမှ နောင်တရနေတာလား.. မင်းရဲ့ နောက်ခံကို ငါ ဘာလုပ်ရမှာလဲ.. "</p> <p>      " ငါ့လက်ထဲမှာ မိသားစုကြီး ဘယ်နှခု ဖျက်ဆီး ခံခဲ့ရပြီးပြီလဲ မင်းသိလား.. ချောင်မိသားစုကို ငါကြောက်နေရမှာလား.. "</p> <p>      " ငါတို့ ချောင်မိသားစုက သာမန်မိသားစုမှ မဟုတ်တာ.. "</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင်.. ငါချောင်ကျန့်က မိသားစုထဲမှာ အားအနည်းဆုံးပဲ..ငါ အသက်၆၀ ကျော်တဲ့အထိ စိတ်ဝိညာဥ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို မအောင်မြင်သေးဘူး ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ.. "</p> <p>      " ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ချောင်မိသားစုမှာ သိုသိုသိပ်သိပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင် အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏ ။ ဤလူက မည်သည့်အကြောင်းကို ပြောနေပါသနည်း ။ မသေခင် မိသားစုအား သစ္စာဖောက်ရန် ကြံစည်နေသည်လော ။</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက...</p> <p> </p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင်.. မင်းက အဆင့်တက်နိုင်ဖို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် လူသတ်နေတာ.. "</p> <p>      " ငါတို့ချောင်မိသားစုရဲ့ ဆောင်ပုဒ်က မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သေဆုံးရမယ်တဲ့.. "</p> <p>      " အဲ့လိုဆိုရင် ငါတို့ ချောင်မိသားစုနဲ့ မင်းနဲ့က အလိုက်ဖက်ဆုံး ပြိုင်ဘက်တွေမလား..ဟားဟားဟား.. "</p> <p>( သိုင်းသူတော်စင်က လူသတ်ပြီးအစွမ်းထက်ချင်တယ် ချောင်မိသားစုက တရားမျှတ မှုအတွက် အသေခံချင်တယ် ..အဲ့တာကြောင့်မို့ သူတို့က အသင့်တော်ဆုံး အစာတွေမှတ်လားလို့ လှောင်လိုက်တာ..)</p> <p> </p> <p>   အသက် ၆၀ အရွယ်အဘိုးကြီးက ရယ်လိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " ငါ့ထက် အားနည်းတဲ့ ​​သူတွေကို စားတာ ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူး.. သိုင်း..သူ..တော်..စင်.."</p> <p>( အားနည်းတဲ့ သူတွေကိုပဲ စားနေတာ အရှက်မရှိဘူးလား..)</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူ၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာ​ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " ငါ မေးမယ်.. ငါတို့ ချောင်မိသားစုက သွေးနဲ့ အသားအကုန်လုံးကို မင်းမျိုချရင် မင်း အင်မော်တယ်တွေကို သတ်နိုင်မလား.. "</p> <p>( မင်း ငါ့ကို သတ်.. ငါ့မိသားစုကိုသတ်.. ရလာတဲ့ အစွမ်းက အင်မော်တယ်တွေကို ယှဥ်နိုင်မလား.. မင်း ဘယ်လောက်သတ်သတ် ဘယ်တော့မှ အင်မော်တယ်တွေကို အနိုင်ယူနှိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ လှောင်လိုက်တာ..)</p> <p> </p> <p>   ထိုအသံက မှောင်ရိပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နားထောင်နေကြသော ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးတို့ သုံးယောက်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏ ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save