Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>   လူသားများအား ဝါးမျိုနေသူတစ်ယောက်နှင့် အစားခံရဲသည့် လူတစ်ယောက်...</p> <p>   ဤသည်က သူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်ကျန့်က ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ.. သူ့မိသားစုကို သစ္စာ ဖောက်တာလား.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသမားနှစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးကို ကြည့်လိုက်ကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ဒါ.. "</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးလည်း နားမလည်သဖြင့် ပြန်မဖြေတက်ပေ ။ ချောင်ကျန့်သည် သူတို့အား ကယ်တင်လို၍ သူ့ကိုသူ စတေးသည် ဆိုပါက နားလည်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုမူ မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုပါ ထည့်ပြောနေ၍ စဥ်းစားရခက်နေ၏ ။ သူစိမ်းများအတွက် မိမိ၏ မိသားစုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်ကျန့်မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရမယ်.. သူ့နောက်မှာ တကယ်သြဇာရှိတယ့် မိသားစု ရှိတာလဲ ဖြစ်နိုင်တာပဲ.. အဲ့တာကြောင့် သူ့မိသားစုနာမည်နဲ့ သိုင်းသူတော်စင်ကို စိန်ခေါ်တာနေမှာ.. "</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက ထိုသို့သာ စဥ်းစားနိုင်တော့၏ ။</p> <p>   ချောင်မိသားစု၏ မိသားစုဝင်များနှင့် သိုင်းသူတော်စင်အား သေခြင်းရှင်ခြင်း အဆုံးအဖြတ်တိုက်ပွဲ စတင်ရန် စိန်ခေါ်နေခြင်းဖြစ်ပေမည် ။</p> <p>   ချောင်ကျန့် ပြောသည့် သန်မာသော အကြီးအကဲများကိုတော့ သိုင်းသူတော်စင် သာမဟုတ် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်ကြချေ ။</p> <p>   ချောင်ကျန့်သည် အသက်၆၀ အရွယ် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်သာဖြစ်၏ ။ သူ၏ အကြီးအကဲများဆိုပါက သင်္ချိုင်းကုံးသို့ ခြေတစ်ဖက် လှမ်းနေပေမည် ။ မည်မျှသန်မာနိုင်ပါမည်နည်း ။</p> <p>   အသက် ၈၅ အထိ သန်မာနေသူမှာ သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက်သာ ချွင်းချက် ဖြစ်သည် ။</p> <p>   ချောင်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ပင် အသက်၆၀ အရွယ်၌ ကြံ့ခိုင်မှု အပြည့်ရှိနေခြင်းမှာ ရှားပါးသတ္တဝါ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည် ။</p> <p>   လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာက ဟဲရန်မြို့ရှိ ချောင်မိသားစုသည် အသက်၁၀၀ အရွယ် ထိပ်သီးသိုင်းသမားကြီး ပေါ်ထွန်းခဲ့ဖူးသည် ။ ထိုအချိန်က မဟာယန်ဧကရာဇ်ပင်လျှင် နန်းတော်သို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ကို မေးမြန်းခဲ့၏ ။</p> <p>   ထိုကြောင့် ချောင်ကျန့်၏ ချောင်မိသားစုတွင် အကြီးအကဲ ရှိလျှင်ပင် များစွာ ရှိမည်မဟုတ်ချေ ။</p> <p>   ဤအကြောင်းများကို ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးလို သိုင်းပညာရှင်များထက် သိုင်းသူတော်စင်က ပိုနားလည်၏ ။</p> <p>   သူက နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်ကွေးပြီး ပြုံးလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးတို့သုံးယောက် ကြက်သီးများ ထလာကြပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်မိသားစုက ဘယ်မှာလဲ.. ဒီလောကမှာ ဒီလို အင်အားကြီး မျိုးနွယ်ရှိရင် ငါဖျက်ဆီးပစ်တာ ကြာပြီ.. "</p> <p> </p> <p>      " ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သတ္တိကတော့ မဆိုးပါဘူး.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က စကားဆုံးသည်နှင့် လက်ကို လွှတ်လိုက်သဖြင့် သတိလစ်နေသော ချောင်မူ ပြုတ်ကျသွား၏ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်းက သေချင်နေတာဆိုတော့ ဒီဒုက္ခဆင်းရဲထဲမှာ ဆက်နေလိုက်တော့ .. မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိတယ့် ချောင်မိသားစုက လူတွေ လာချင်သလောက်လာ ငါစောင့်နေမယ်.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်သည် ချောင်ကျန့်က နောက်ဆုံးထွက်သက်တွင် တမင်ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်ဟု ယူဆထား၍ ချောင်မိသားစုအား စိတ်ထဲ မထည့်ပေ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်းတို့လည်း အတူတူပဲ.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ခေါင်းလှည့်ပြီး အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ကာ..</p> <p> </p> <p>      " မင်းတို့ ငါ့ကို ဆက်ပြီး ကြောက်လို့ရတယ်.. မုန်းလို့ရတယ်.. ဒီနေ့ အားနည်းနေလို့ အစွမ်းမဲ့မှုကို မှတ်ထားပြီး ဒုက္ခထဲမှာ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ကြပေါ့.. "</p> <p>      " ခွေးတိုင်းမှာ သူ့နေ့ရက် ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့.. "</p> <p>      " သွားကြတော့.. သိုင်းပညာကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်.. တစ်နေ့ကြရင် ချောင်ကျန့်လို ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး စိန်ခေါ် ..ငါ့ပို သတ်ဖို့ ကြိုးစား.. မဟုတ်ရင် ငါ့လက်ထဲမှာ မင်းတို့ သေရမယ်.. "</p> <p>( ခုမသတ်ပေမဲ့ သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်း လေ့ကျင့်ထားတော့ တစ်နေ့ကျရင် အသတ်ခံရမှာကို ပြောတာပါဗျ.. )</p> <p>       " ငါ့ကို သတ်နိုင်တာက မင်းတို့အတွက် ရှင်သန်နိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ .."</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးတို့ ခြေထောက်များ တုန်ရီနေကြ၏ ။ မတ်မတ်ပင် မရပ်နိုင်တော့ချေ ။</p> <p> </p> <p>      " ငါတို့ကို လွှတ်ပေးတာလား.. ကြည့်ရတာ ငါတို့က မရင့်မှည့်သေးလို့ထင်တယ်.. "</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက စိတ်ဆင်းရဲနေသော အမူအရာဖြင့်​ကျန်နှစ်ယောက်ကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည် ။</p> <p>  သူက သိုင်းသူတော်စင်နှင့် ချောင်ကျန့်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။ သူတို့၏ ပုံရိပ်ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်သွားစေချင်သည့် ပုံပေါ်၏ ။</p> <p>   ထို့နောက်သူက ကျန်နှစ်ယောက်ကို တွဲလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုနှစ်ယောက်က တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ချေ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်းတို့ဘာလို့ ရပ်နေတာလဲ သွားမယ်ဟ.. "</p> <p> </p> <p>   ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင်က ခန့်မှန်းရခက်တယ်.. သူစိတ်ပြောင်းသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ.. "</p> <p>      " ထွက်သွားရမှာလား.. ဘယ်ကို ထွက်သွားရမှာလဲ.. ငါက သိုင်းသူတော်စင်စိတ်ဝိညာဥ်ကျမ်းကို လေ့ကျင့်ထားတာလေ.. ဒီကမ္ဘာက ဘယ်လောက်ကျယ်ကျယ် ​ပုန်းဖို့နေရာမှ မရှိတာ.. "</p> <p> </p> <p>   လက်ပြတ်သွားသော သိုင်းပညာရှင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ဒီနေ့ လွတ်မြောက်ရင်တောင် တစ်သက်လုံးကြောက်ရွံ့ပြီး ရှင်သန်ရတော့မှာ.. "</p> <p> </p> <p>   ထိုစကားကိုကြားလျှင် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါး မှင်သက်သွား၏ ။</p> <p>   သူတို့ထက် ပါရမီ အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ဝူချင်းရှင်းပင်လျှင် ဤသို့ သေခဲ့ရလျှင် သူတို့မည်သို့ ရှင်သန်နိုင်ပါမည်နည်း ။</p> <p>   လက်ပြတ်နေသော သိုင်းပညာရှင်က အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ သိုင်းသူတော်စင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ...</p> <p> </p> <p>      " မင်းလို လူသားစားနတ်ဆိုးနဲ့ တစ်သားတည်းပေါင်းရမယ့်အစား ဒီမှာ သေရတာပိုကောင်းသေးတယ်.. "</p> <p> </p> <p>   သူက ပြောပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော ဘယ်လက်ဖြင့် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည် ။</p> <p>   သို့သော်လည်း ဓားချက်က ကျမလာ ။ လေပြေတစ်ချက် ဝှေ့သွားချိန်တွင် ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ မွေးညှင်းများထောင်လာပြီး သူ့နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ငါမင်းကို သေခွင့် ပေးလို့လား.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က လက်တစ်ဖက်ပြတ်ဓားသမား၏ ဓားကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ဖိလိုက်လျှင် ဓားရှည်က ကျယ်လောင်သည့်အသံဖြင့် နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>      " အားနည်းတဲ့ သူတွေအနေနဲ့ မင်းတို့အသက်ကို မင်းတို့ မပိုင်ဘူး.. "</p> <p>      " မင်းတို့ သေချင်ရင် အလဟသတ် မဖြစ်အောင် ငါဖြည့်စီးပေးမယ်.. "</p> <p> </p> <p>   သူက ကွဲလွယ်သော အဖိုးတန်ကြွေအိုးကို ကိုင်သကဲ့သို့ ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ ခေါင်းကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ကိုင်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>     " ဘာသိုင်းသူတော်စင်လဲ.. မင်းက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ.. "</p> <p> </p> <p>   ထိုသိုင်းပညာရှင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ငါသာ နတ်ဆိုးဆိုရင် အင်မော်တယ်တွေကရောဘာကောင်တွေလဲ ...ဟားဟားဟားဟားဟား... "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ရယ်လိုက်သဖြင့် သစ်ထောထဲတွင် ပဲ့တင်သံ များ​ပင်ပေါ်ထွက်လာသည် ။</p> <p>   တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် လက်တစ်ဖတ်ပြတ်ဓားသမား၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဝူချင်းရှင်းလို ဖြစ်သွားပြီး ပြုတ်ကျသွား၏ ။</p> <p> </p> <p>      " သူ့စိတ်ဓာတ်က မဆိုးပေမဲ့ အားနည်းလိုက်တာ.. "</p> <p> </p> <p>   သူက ကျန်နှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် ကျောက်စိမ်းမျက်နှာနဂါးနှင့် ကျန်သိုင်းပညာရှင်က ကိုယ်ဖော့သိုင်းကိုသုံးပြီး အူယားဖားယား ထွက်ပြေးကြတော့သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဆရာ... သူတို့ကို ဒီလို လွှတ်​​​ပေးလိုက်တော့မှာလား .."</p> <p> </p> <p>   တချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော ကြယ်သံတမန်က မေးလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " သူတို့ ထွက်သွားရင် ဒီကိစ္စက တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြန့်သွားနိုင်တယ်.. "</p> <p>***</p> <p> </p>


Save