Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၂၈</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>      " အဲ့တာဆိုလည်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြန့်သွားပါစေ... "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က အလေးမထားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " မျိုးနွယ်ခြား စစ်ပွဲပြီးတာ နှစ်လေးဆယ်ကြာခဲ့ပြီ ..ဝူကျိအသင်းကို တည်ထောင်ချိန်ကစပြီး အခုအချိန်အထိ အဆင့် ၄ သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး ပေါ်လာပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် အခုအထိ ပေါ်မလာနိုင်သေးဘူး.. ဒီလို ဆက်ဖြစ်နေရင် ငါတို့အားလုံး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကျွန်ဖြစ်သွားတော့မယ်.."</p> <p> </p> <p>   သူက သတိလစ်နေသော အဘိုးကြီးချောင်မူကို သယ်လာရင်း အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး ချောင်မူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားသဖြင့် ကုသပေးနေသယောင်ယောင် ထင်ရပေသည် ။</p> <p>   အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ချောင်မူ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ဘာလို့ ငါ့ကို ချက်ချင်းမသတ်တာလဲ.. ငါ့မိသားစုကို ထောင်ချောင်ဆင်ချင်လို့လား.. "</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူက...</p> <p> </p> <p>      " မင်းငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ချောင်မိသားစုက မင်းကို ရှာတွေမှာပဲ.. "</p> <p>      " ပါးစပ်ပိတ်ထား... "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က အေးစက်စွာဖြင့်...</p> <p> </p> <p>      " အရင်က သေတာရှင်တာ မင်းဘာသာဆုံးဖြတ်နိုင်ပေမဲ့ ခု ငါ့လက်ထဲရောက်နေပြီ ..ငါ့ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် မင်းနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး.. "</p> <p> </p> <p>   သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝူချင်းရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ...</p> <p> </p> <p>      " မင်းက အားနည်းနေတုန်းပဲ လုံလောက်အောင် အားမကောင်းသေးဘူး.. "</p> <p>      " ချောင်ကျန့် မင်းက အသက်ကြီးနေပေမဲ့ ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိသေးတယ်ဆို​တော့ အလားအလာ ရှိသေးတယ်.. မင်းသေဖို့ အချိန်မတန်သေးဘူး.. "</p> <p>      " မင်း သေချင်နေရင် ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခုလုပ်ပေး.. "</p> <p>      " မင်း စိတ်ဝိညာဥ်သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းလိုချင်နေတာမှတ်လား.. ​အဲ့ကိစ္စပြီးရင် ငါ​​​ပေးမယ် .."</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူ..." ..."</p> <p> </p> <p>   မကြာသေးမီက ကိုယ်သေကိုယ်သေ ချနေကြသော သူက အလုပ်ခိုင်းစေချင်နေသည်လော ။</p> <p> </p> <p>     " အမြန်မငြင်းနဲ့ ငါပြောတာကို အရင်နားထောင်.. နားထောင်ပြီးရင် မင်းသဘောတူလိမ့်မယ်.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ချောင်မူကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ကိုင်ထားပြီး အဝေးမှ မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p>   ထိုသည်က နန်ကျိုးပြည်နယ်၏ နာမည်ကြီး ချင်းမင် တောင်တန်းပင် ။</p> <p>   မိုးတိမ်များထဲသို့ ထိုးထွက်နေသော တောင်ထိပ်မှာ ချင်းမင် တောင်ထိပ်ဖြစ်သည် ။ ထိုနေရာတွင် ချင်းယွင်ဘုရာကျောင်းဟု ခေါ်သော နာမည်ကြီး ဘုရားကျောင်း တည်ရှိပေသည် ။</p> <p> </p> <p>      " မင်း ငါ့လက်ထဲမှာ သေရင် အဓိပ္ပါယ် မရှိဘူး.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့်...</p> <p> </p> <p>      " လက်ရှိ ယန်အင်ပါယာရဲ့ ယုံဟဲဧကရာဇ်ကို လုပ်ကြံပြီး အင်မော်တယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း သေရတာ ပိုမကောင်းဘူးလား.. "</p> <p> </p> <p>   ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြောင်းကိုပြောရင်း သိုင်းသူတော်စင်၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးများတွင် မှောင်မိုက်သောအရိပ်အရောင်များ ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်း ဘယ်လောက် သတ္တိရှိလဲ ကြည့်ရအောင်.. ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ရှေ့ကိုရောက်ရင် ဒီလို သတ္တိရှိနေနိုင်အုံးမလား.. "</p> <p> </p> <p>   ချောင်မူသည် သူ၏ လူသားဆန်မှုကို သံသယ ဝင်ခဲ့သလို သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသို့ ခံစားနေမိ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ဒီကိစ္စအောင်မြင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်ရင် ငါမင်းကို ထိပ်တန်းသိုင်းကျမ်းတွေပေးမယ်.. နောက်နှစ်ပေါင်းအများကြီးကြာရင် ငါမင်းနဲ့ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်သေးတယ်.. "</p> <p>      " မင်းသေသွားရင် မင်းပြောတဲ့ အကြီးအကဲတွေက လက်စားချေဖို့ ငါ့ကိုလာရှာလိမ့်မယ်.. အဲ့ကြမှ ကြည့်ကြသေးတာ​ပေါ့ .."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ချောင်မူ ဆန္ဒ ရှိမရှိ မမေးပေ ။ လက်သီး ပိုမာသူဖြစ်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်လေပြီ ။</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ပြောပြီးသည်နှင့် ချောင်မူကို လွှတ်ချလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      '' ချောင်မိသားစုကို ဝါးမျိုပြီး ငါ့အစာစားချင်စိတ်ကို ဖြည့်စီးရမှာလား.. ဟားဟားဟား.."</p> <p> </p> <p>   ချောင်ကျန့် မည်သို့ ထင်ထင် သူဂရုမစိုက်ချေ ။ ချောင်ကျန့်၏ ​နောက်ကွယ်ရှိ ချောင်မိသားစုကိုလည်း ဂရုမစိုက် ။</p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ချောင်ကျန့်ကို သဘောကျခြင်းမှာ ခွန်အားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ကြောင့်သာဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်မိသားစုက ဘယ်ကချောင်မိသားစုလဲ .."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က နောက်ကွယ်ရှိ ကြယ်သံတမန်ကို လှမ်းမေးလိုက်၏ ။</p> <p>   ချောင်ဆိုသည်က အသုံးများသော နာမည်ဖြစ်၍ သူ၏ လက်ချက်မိဖူးသော မိသားစုများထဲတွင်ပင် တစ်ခုထပ်မက ရှိပေသည် ။</p> <p> </p> <p>      " ချောင်ကျန့်ရဲ့ အထောက်အထားကို မသိရသေးပေမဲ့ နန်ကျိုး ပြည်နယ်မှာဆိုရင် ချောင်မိသားစု နှစ်ခုရှိပါတယ်.. "</p> <p> </p> <p>   လျှို့ဝှက်ကြယ်သံတမန်က...</p> <p> </p> <p>      " ပထမ တစ်ခုက ဟဲရန်မြို့က ချောင်မိသားစုပါ.. သက်ရှည်လက်သီးသုံးတာခြင်း တူပေမဲ့ သူတို့က ဖျက်ဆီးခံရပြီးသား.. "</p> <p> </p> <p>   ကြယ်သံတမန်က စကားပြောရင်း သိုင်းသူ​တော်စင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " အဲ့မိသားစု မဟုတ်ဘူး.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူ​တော်စင်က ...</p> <p> </p> <p>      " အဲ့မိသားစုမှာ ထူးဆန်းတဲ့ကလေးမလေးတစ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်တော့တာ.. တခြားသူတွေ မရှိတော့ဘူး.. တခြားတစ်ခုထပ်ပြော.. "</p> <p> </p> <p>   ချောင်ကျန့်သည် သက်ရှည်လက်သီး သုံးခဲ့သော်လည်း သက်ရှည်လက်သီးသုတ္တန်ကို သူကိုယ်တိုင် ဝူကျိအသင်းတွင် ဖြန့်ဝေခဲ့၍ အစကို ခြေရာခံရန် ခက်ခဲပေသည် ။</p> <p> </p> <p>      " နောက်တစ်ခုက သိပ်မကြာခင်က နာမည်ကြီးလာတဲ့ ယန်မြို့နဲ့ ဟဲရန်မြို့မှာ အတော်လေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေတဲ့ ချောင်မျိုးနွယ်တွေ ပေါ်လာပါတယ်...... "</p> <p> </p> <p>   ကြယ်သံတမန်က အကြောင်းစုံ ရှင်းပြလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>      " ငါ ထင်ထားတာထက် မျှော်လင့်လို့ ရမယ်ထင်တယ်.. ချောင်မိသားစု ဝင်တွေက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ငါသိချင်နေပြီ..."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ကြယ်သံတမန်ကို မျက်လုံးဖြင့် အချက်ပြလိုက်လျှင် ကြယ်သံတမန်က ရှေ့တိုးလာပြီး သတိလစ်နေသော ချောင်မူကို မကာ အမှောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည် ။</p> <p>   သို့သော်လည်း သိုင်းသူတော်စင်က ချက်ချင်း မထွက်ခွာသေးဘဲ လကိုမော့ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ်သာ ရပ်နေ၏ ။</p> <p>   မကြာခင်မှာပင် နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်လာသည် ။</p> <p>   သွေးစွန်းနေသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သတ်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပုံ ရပေသည် ။ ခါးတွင် နှစ်ခြမ်းခွဲလုနီးပါ ဒဏ်ရာကြီး ရှိနေသော်လည်း သွေးအနည်းငယ်သာ စီးကျနေသည် ။</p> <p>   ပို၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်က ထိုဒဏ်ရာကြီးမှာ သူ့ဘာသာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်စိနေခြင်းပင် ။ အသားများက တွန့်လိမ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြန်၍ ချိတ်ဆက်နေကြ၏ ။</p> <p> </p> <p>      " မင်းရောက်လာပြီဆိုတော့.. ရွှမ်းထျန်းဂိုဏ်းကလူတွေ ကို မျက်ခြေဖြတ်ပြီးပြီပေါ့.. "</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က မေးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>   သွေးစွန်းနေသောသူက ချက်ချင်းပြန်မဖြေပဲ ဝူချင်းရှင်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ပြီးမှ မျက်ခုံးတွန့်ကွေးလိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့်.. "</p> <p>      " သိုင်းသူတော်စင် ..ကျုပ်တစ်နေ့ သေရင်တောင် ခင်ဗျားရဲ့ အစာမဖြစ်စေရဘူး.. "</p> <p>      " သြော်.. ဝူချီကျန်း..."</p> <p> </p> <p>   သိုင်းသူတော်စင်က ပြုံးလိုက်ပြီး...</p> <p> </p> <p>      " မင်းငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပင်မဲ့ မင်းရဲ့စိတ်က မပြတ်သားသေးဘူး.. "</p> <p> </p> <p>   ဝူချီကျန်းသည် သိုင်းသူတော်စင်နှင့် မျိုးရိုးနာမည်တူသော တပည့်သုံးထောင်ထဲမှပင် ဖြစ်သည် ။</p> <p>   တပည့်သုံးထောင်ထဲတွင် ဝူချင်းရှင်း၏ ပါရမီသည် အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်ပေသည် ။ သူမက စောစောစီးစီး ထွက်ပြေးသွားပြီး အင်မော်တယ်ဂိတ်တွင် ခိုလှုံခဲ့၏ ။</p> <p>   ဝူချီကျန်းသည်တော့ ကွဲပြားလေသည် ။ သိုင်းသူတော်စင် စုဆောင်းခဲ့သော တပည့် ၃၀၀၀ ထဲတွင် ယခုအချိန်၌ တစ်ရာနီးပါးသာ ကျန်တော့၏ ။</p> <p>   သူ သိုင်းသူတော်စင်၏ ဘေးတွင် ယခုအချိန်ထိ အသက်ရှင်နေသည်မှာ သန်မာ၍ မဟုတ်ဘဲ သိုင်းသူတော်စင်အတွက် အသုံးဝင်နေ၍ပင် ။</p> <p> </p> <p>      " ဝူချင်းရှင်းရဲ့ အားနည်းချက်က သူ့စိတ်မတည်ငြိမ်တာ.. ဒါပေမဲ့ မင်း.. ဝူချီကျန်း.. မင်းက ဖြောင့်မတ်လွန်းတယ်.. ဒီဘက်ခေတ်မှာ ဖြောင့်မတ်တာက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အားနည်းချက်ပဲ.. "</p> <p>***</p> <p> </p>


Save