"ဝုန်း"
ရွှေရောင် အလင်းလွှားအတွင်း၌ မိုးခြိမ်းသံများ လိမ့်ဆင်းကာ မိုးရွာချနေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။
ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုလုံးက ရွှေရောင် နဂါးသုံးကောင်အဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် ဟိန်းဟောက် လူးလွန့်နေတော့သည်။
ယွင်ရှောင် ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ ချိပ်စည်းသုံးခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ငါ့ အရင်ဘဝတုန်းက ဒီသိုင်းပညာကို အသုံးပြုဖို့ စဥ်းစားခဲ့ဖူးပေမဲ့ အကြိမ်တိုင်း ကျရှုံးခဲ့တယ်။
ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်ပါတဲ့ ဓမ္မခန္ဓာပုံစံရဲ့ ရွှေခန္ဓာကိုယ်အောက်မှာမှ လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ချိပ်စည်းသုံးခုကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းနိုင်တာပဲ။
နဂါးများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ သတ္တဝါများဖြစ်ကြပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအားများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုစည်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ နဂါးပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေ အများဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
လေထဲတွင် ခဏမျှ လူးလွန့်ပြီးနောက် ချိပ်စည်း၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုလုံး ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ရွှေရောင် နဂါးသုံးကောင်မှာ ကျင်းချီဆီသို့ ဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်လွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နဂါးသုံးကောင်မှာ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ထင်ရပေသည်။
ခမ်းနားကြီးကျယ်ပြီး အံ့မခန်း မြင်ကွင်းက အသက်ရှူမှားလောက်အောင် ဖြစ်နေ၏။
ကျင်းချီမှာ အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း ထိတ်လန့်မသွားခဲ့ချေ။ ယွင်ရှောင်က ထိုအံ့မခန်း ဓားချက်ကို မထုတ်လွှတ်သရွေ့ သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဟု ယုံကြည်နေပေသည်။
ပိန်ချုံးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းပြာရောင်များ ပေါ်လာပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ကြမ်းတမ်းလာကာ ခန္ဓာကိုယ်က ဆက်လက် ဖောင်းကားလာပြီး အစွယ်နှစ်ချောင်းပင် ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ကြီးမားသော ခရမ်းပြာရောင် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့လက်မောင်းပေါ်တွင် ထူထဲသော ရွှေရောင် လျှပ်စီးတန်းများစွာ ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ကျင်းချီက ပါးစပ်ဟကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သွေးအဆီအနှစ် တစ်ပွက်ကို လျှပ်စီးကြောင်းထဲသို့ ပန်းထုတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ဝက်ခန့်မှာ ချက်ချင်းပင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားတော့၏။
ယွင်ရှောင်ကို လျှပ်စီးအခြေခံ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များတွင် အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း သွေးစွန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် သွေးနီရောင် လျှပ်စီးမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
သို့သော် ချိပ်စည်းသုံးခု ပေါင်းစည်းသွားသောအခါ ၎င်းတို့သည် ရွှေရောင် နဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျယ်ပြန့်ခမ်းနားသော စွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ကာ ထိုကဲ့သို့သော မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အထူး ရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင် နဂါးသုံးကောင်က သွေးနီရောင် လျှပ်စီးကြောင်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းသွား၏။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးတန်းများက တောက်ပကာ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။
သို့သော် နဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်သွားသည်နှင့်အမျှ ကြီးမားသော သွေးကွက်ကြီးများ စတင် ပျံ့နှံ့လာတော့သည်။
ကျင်းချီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ထပ်မံ ပူးကပ်လိုက်ရာ သူ့နောက်ကျောမှ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီး ပျံထွက်လာပြီး မိုးကြိုးထဲသို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။
ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီး လျှပ်စီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။ ရွှေရောင် နဂါးသုံးကောင်မှာ သံမှိုရိုက်ခံထားရသည့်အလား ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေကြရသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အဆက်မပြတ် ပြိုကွဲနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မှော်စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားရာ လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပေသည်။
ယွင်ရှောင်မှာ လှပသော မြင်ကွင်းကို ခံစားကြည့်ရှုနေရန် အချိန်မရှိချေ။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူ့လက်ဟန်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။
တုသိတာဘုံတောင်ကြီး ပျံထွက်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော အရိပ်တစ်ခုက ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။
"အာ။ ဒါက အဲဒီ ဆန်းကြယ်လက်နက်ပဲ..."
မူကျန့်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
မူကျွမ်းက မေးလိုက်သည်။
"ဘာလဲ ဒီဆန်းကြယ်လက်နက်က အရမ်း အစွမ်းထက်လို့လား"
မူကျန့်က ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။
"ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒီဆန်းကြယ်လက်နက်က အစွမ်းမထက်ပါဘူး၊ အဲဒါက အရမ်းကို လေးလံလွန်းနေတာ နားလည်လို့မရနိုင်အောင်ကို လေးလံနေတာ"
"နားလည်လို့ မရနိုင်ဘူး"
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ထိုစကားကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။
မူကျန့်က ပြောလိုက်၏။
"အကြီးအကဲ ရိထုံရဲ့ တောင်ခွဲနတ်ဘုရားရုပ်သေးက ဒီတောင်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ တစ်စစီ ကြေမွသွားခဲ့တယ်"
"အာ"
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားကြ၏။
မူကျွမ်းမှာလည်း ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဗလာကျင်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။ တောင်ခွဲနတ်ဘုရားက မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ခွန်အားအမျိုးအစား ရုပ်သေးပဲလေ။
သူက မြစ်တွေ သမူဒ္ဒရာတွေကို အလွယ်တကူ မှောက်လှန်နိုင်ပြီး ကြယ်တွေကိုတောင် နေရာရွှေ့နိုင်တယ်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးတောင် သူ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
မူကျန့်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။
"ငါသာ မျက်ဝါးထင်ထင် မမြင်ခဲ့ရရင် ဘယ်သူလာပြောပြော ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတောင်ကြီးက ဘယ်လောက်တောင် မာကျောလဲဆိုတာ မင်းတို့ သေချာ ကြည့်သင့်တယ်။
ကျင်းချီရဲ့ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီး လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ။ ခဏနေရင် သူ့မျက်နှာ ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ စောင့်သာ ကြည့်နေကြ"
မူမျိုးနွယ်စုဝင်များ အားလုံးမှာ သံသယဝင်နေကြသော်လည်း သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။
ကျင်းချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း သိပ်ပြီး အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားအပေါ် သူ၏နားလည်မှုအရ ၎င်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော အကြီးစား ဆန်းကြယ်လက်နက်ကို ယှဥ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။
ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး ခလုတ်တစ်ခု၏ ဗဟိုချက်မကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လည်ပတ်နေသော အစီအရင်သုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
အစီအရင်သုံးခုမှ စီးဆင်းနေသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းစွာ လှပသော အရောင်ကိုးမျိုးပါသည့် ရောင်ခြည်တစ်ခုကို ပြသနေ၏။
"ဘာ"
ကျင်းချီ ထိတ်လန့်တကြား ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးမှာ သူ့အလိုလို ပွင့်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေသော နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းကောင်ကို ဖော်ပြနေကာ ၎င်းမှာ သူ၏ဆင့်ခေါ်မှုမပါဘဲ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
တကယ်လို့များ……
သူက ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဥ်းစားလိုက်၏။ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အန္တရာယ်ဖြစ်သောကြောင့် ဆင့်ခေါ်ခံရခြင်းမရှိဘဲ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ့အလိုလို နိုးထလာခြင်း ဖြစ်ရမည်။
အစီအရင် ဗဟိုချက် သုံးခု လည်ပတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးမှာ အလျင်အမြန် ပွင့်သွားပြီး အတွင်းမှ အရိပ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာ၏။
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက် ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုက်တောင်ကြီးကဲ့သို့ ဖိချလာသော ဧကဝက်ခန့်ရှိသည့် တောင်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရတော့သည်။
ထိုအခါမှသာ ယွင်ရှောင်သည် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးဟု ခေါ်သည့်အရာမှာ တကယ်တော့ သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ မျက်နှာနှင့် ကျောက်စိမ်းသရဖူကို ဆောင်းထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ယခုလေးတင် အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ကျင်းချီနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက ၎င်းသည် သက်ရှိလူသားတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူပေသည်။
နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းက ပါးစပ်ဟကာ ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ နားဝင်မချိုသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထို့နောက် လျှပ်စီးတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ၎င်း၏ လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အရှေ့တွင် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေး၏ လက်များက တုသိတာဘုံတောင်ကြီးကို ထိတွေ့သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လျှပ်စီးများမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။
တုသိတာဘုံတောင်ကြီးမှာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပုံရပြီးနောက် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးမှာ အော်ဟစ်ကာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့၏။
"ဘုန်း"
ထို့နောက် တောင်ကြီးက ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးကို ဖိချလိုက်ရာ တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။
"အား"
ကျင်းချီက စူးရှပြီး ရင်ကွဲနာကျလောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခရမ်းပြာရောင်များမှ အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များ ထွက်လာပြီး ထောင်မတ်နေကြသည်။ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီး တစ်စစီ ကြေမွသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူက အော်ဟစ် ငိုကြွေးနေတော့သည်။
ထိုငိုကြွေးသံက လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေပြီး သူတို့မှာ သက်ရောက်မှုမရှိစေရန် အနောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာနေကြ၏။
နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးမှာလည်း နာကျင်နေသည့် အမူအရာကို ပြသနေသည်။ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ လက်နှစ်ဖက်လုံး လုံးဝ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့၏။ ၎င်းက ကျင်းချီ၏ နောက်ကျောသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်း၏ အစွယ်များကို ပြသရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
ယွင်ရှောင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးက တုသိတာဘုံတောင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားသော်လည်း အထိအခိုက်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်သာ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေသလော။
ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများမှ ခေါင်းဆောင်များ၏ ရင်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုမှာ ယွင်ရှောင်ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။
သူတို့သည် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း အကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိကြပြီး ဓားများ လှံများ ရေနှင့် မီးတို့ဖြင့် လုံးဝ ဖောက်ထွင်း၍မရနိုင်သော ထိုနတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေး၏ စွမ်းအားကိုလည်း နားလည်ထားကြသည်။
နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။
သို့သော် ယခုမူ ယွင်ရှောင် ရိုက်ချလိုက်သော တောင်ကြီးကြောင့် ၎င်း၏ လက်မှာ ကျိုးပဲ့သွားပြီး အနည်းငယ် ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။
အကယ်၍ ၎င်းသာ တောင်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပါက တစ်စစီ ကြေမွသွားမည် မဟုတ်လော။
အထီးကျန်နေထိုင်သော မျိုးနွယ်စုဝင်များ အားလုံးမှာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အများစုမှာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ယင်သွားကြ၏။
ကျင်းချီနှင့် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေး နှစ်ဦးလုံးက တူညီသော အသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်။
ယွင်ရှောင်ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တောင်ကြီးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း သတိဝီရိယရှိစွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၏။
"ပလုံ ပလုံ"
လော့ဖူကျွန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ငြိမ်သက်နေသော ဧရာမ ပင်လယ်လိပ်သေကောင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး ၎င်း၏ ခြေထောက်လေးဖက်ကို လှုပ်ခါကာ ပင်လယ်ရေများကို ခွဲထုတ်နေသည်။
လှိုင်းလုံးများက ပင်လယ်လိပ်၏ ခြေထောက်လေးဖက် ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ဝှစ် ဟူသော အသံကို ဖန်တီးနေ၏။
ယွင်ရှောင်က ရုတ်တရက် အစီအစဥ်တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။ ဧရာမ ပင်လယ်လိပ်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် နှေးကွေးပေသည်။
အကယ်၍ ကျင်းချီက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာပါက သူသည် တုသိတာဘုံတောင်ကြီးကို အသုံးပြု၍ တောအုပ်ကို ရိုက်ချိုးပစ်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လာရောက် ကယ်တင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
သို့သော် သူတို့က ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားပါက သေလမ်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ပါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သူမျှ တုသိတာဘုံတောင်ကြီး၏ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။
သို့သော် ကျင်းချီနှင့် နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးတို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
ကျင်းချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များနှင့် ခရမ်းပြာရောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး သူ့ကို ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေကာ ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံစံ ပေါက်သွားစေသည်။
သူက ချက်ချင်းပင် သူ့ရှေ့တွင် လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ရာ ချိပ်စည်းအောက်တွင် အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းထဲမှ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေး၏ ပုံရိပ်က လင်းလက်သွားပြီး ခေါင်းတလားထဲတွင် အိပ်မောကျသွားကာ ခေါင်းတလားမှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လုပ်ငန်းစဥ်တစ်ခုလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူက မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကာ ယွင်ရှောင်ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။
သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ကြမ်းတမ်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဧရာမ ပင်လယ်လိပ်သေကောင် နတ်ဆိုးကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး ကျွန်းတစ်ကျွန်း၏ ပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူနေတော့သည်။
ယွင်ရှောင်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်၏။ ဤကျင်းချီမှာ တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိပြီး ထိုဒေါသတကြီး အခြေအနေမှ သတိပြန်လည်လာအောင် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ စောနကလေးတင် သူက ရူးသွပ်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ကျင်းချီက သူ့ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"အရမ်း ကောင်းတယ်"
ယွင်ရှောင်လည်း သူ၏ကာကွယ်မှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီးနောက် လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ရာ နံပါတ်သုည သံပြားမှာ သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာ၏။ သူက ၎င်းကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။
"အခုတော့ အရှင်ကျင်းချီက ဒါကို ငါနဲ့ မလုတော့ဘူးမို့လား"
ကျင်းချီ၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွား၏။ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ဤသံပြားကို လုယက်ရန်အတွက် သူ၏ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီး တစ်စစီ ကြေမွသွားခဲ့ပြီး သူ၏နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးမှာလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် မည်သည့် နံပါတ်ကိုမဆို ယူလိုက်ရုံဖြင့် နောက်တစ်ဆင့်သို့ အလွယ်တကူ တက်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြရန်သာ ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် ပြန်ရိုက်ချိုးသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
"ဟမ့်"
ကျင်းချီက မြင့်တက်လာသော သူ၏ဒေါသကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် နှာမှုတ်ကာ အောက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက တစ်ဘက်စီ ရရှိသွားကြပြီဖြစ်ရာ ကျွန်းပေါ်တွင် မတ်မတ် စိုက်နေသော နံပါတ်ခြောက် တံဆိပ်ပြားသာ ကျန်ရှိတော့၏။ သူက သူ့လက်ငါးချောင်းဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။
နံပါတ်ခြောက် ရရှိထားသော အခြား သိုင်းပညာရှင်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။
ယခင် တိုက်ပွဲတွင် ကျင်းချီမှာ ဆုံးရှုံးမှု ခံစားခဲ့ရပုံပေါ်သော်လည်း သူက ယွင်ရှောင်နှင့်သာ ရင်ဆိုင်လိုပေသည်။ သူ မသေမီ ချက်ချင်း အရှုံးပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ထပ် ကိုးယောက်ကနေ နှစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်မယ့် ပြိုင်ပွဲ ကျန်သေးတာဆိုတော့ ခွန်အားတွေကို ချွေတာထားရင် သူတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။
ယိုချင်ဖေးက လူတိုင်းကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။
"လူတိုင်း ကိုယ့်နံပါတ်ပြားတွေ ယူပြီးပြီမလား။ အခု ပြသလိုက်ကြပြီး အစီအစဥ်အတိုင်း သိုင်းပြိုင်ပွဲကို စတင်ကြမယ်"
လူတိုင်းက သူတို့၏ လက်များကို ဖြန့်ကားလိုက်ရာ သူတို့၏ သံပြားများပေါ်ရှိ နံပါတ်စဥ်များကို ဖော်ပြနေ၏။ နံပါတ်သုည ဖြစ်သော ယွင်ရှောင် တစ်ဦးတည်းသာ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ အလိုအလျောက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။
ကျောက်ကျီထျန်း၏ လက်ထဲရှိ သံပြားမှာလည်း နံပါတ်ရှစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ထပ် ကံဆိုးသူတစ်ဦးမှာ သူ့ကြောင့် အတင်းအကျပ် လဲလှယ်ခံလိုက်ရပေသည်။
"လူတိုင်း လော့ဖူကျွန်းပေါ်က ထွက်သွားကြ။ နောက်ထပ် နံပါတ်တစ် သိုင်းပြိုင်ပွဲ စတင်မယ်"
ယိုချင်ဖေးက အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ ရေကုလားကာကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ပွဲ အချိန်ဇယား အသစ်ကို ဖော်ပြနေ၏။
လူအုပ်ကြီးမှာ ကျွန်းပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြပြီး ကျွန်းပေါ်တွင် လူနှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရှောင်ဟုန် ဖြစ်သည်။
အခြား သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်သင့် မတိုက်သင့်ကို စဥ်းစားနေခဲ့၏။
ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားက သူ့ကို စွန့်စားလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း ယွီရှန်းကျဲ့တစ်ယောက် အမွေးအမှင်မကျန်အောင် တစ်စစီ ကြေမွသွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။
ရှောင်ဟုန်က စတင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီးနောက် နေရာယူကာ ပြောလိုက်၏။
"စကြရအောင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လမ်းညွှန်ပေးပါ"
ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူက နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။
"ဆက်တိုက်ဖို့ မလိုတော့ဘူး ငါ အရှုံးပေးတယ်"
"အရှုံးပေးတယ် ဘာလို့လဲ"
ရှောင်ဟုန်မှာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သတိဝီရိယရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ရှင် ကျွန်မကို လိမ်နေတာမလား။ လှည့်စားပြီး အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ အရင်က တခြားလူတွေလည်း အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်"
***