Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းက ယဲ့လျန်ချန်ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသိုင်းပညာရှင်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားပုံရပြီး အပြစ်ကင်းစင်သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါက အရှုံးပေးချင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်း ထင်ချင်သလိုသာ ထင်လိုက်တော့"</p> <p>ထို့နောက် သူက ဒေါသတကြီး လှည့်ကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ နည်းဗျူဟာ အားလုံးကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရှုံးပေးရင်တော့ တကယ် ရှုံးသွားတာပဲ။</p> <p> ပီလော့ဂိုဏ်းက ရှောင်ဟုန် အနိုင်ရပြီး ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်စာရင်းကို တက်သွားပြီ"</p> <p>ပြိုင်ဘက်က တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ အရှုံးပေးသွားခြင်းမှာ အနည်းငယ် မျှော်လင့်မထားသောအရာ ဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်ထားပြီးသားလည်း ဖြစ်သောကြောင့် ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ချေ။</p> <p>နောက်ဆက်တွဲ သိုင်းပြိုင်ပွဲများမှာ သိပ်မပြင်းထန်လှဘဲ အနိုင်ရသူများကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အောင်းဝူရှင်း၊ ကျင်းချီနှင့် ချန်ချင်းစီတို့၏ ပြိုင်ဘက်များ အားလုံးမှာ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးခဲ့ကြ၏။</p> <p>ဝူတာချန်၏ ပြိုင်ဘက်ပင်လျှင် နေရာမှာတင် အရှုံးပေးခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကာ ထိပ်ဆုံး ကိုးယောက်စာရင်းမှ အဆင့်တက်ရန် အခွင့်အရေးအတွက် သူ၏ခွန်အားများကို ချွေတာလိုသည့်ဟန် ရှိပေသည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်အတွင်း၌ မူကျွမ်းက အလွန် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"စောနက တိုက်ပွဲမှာ သခင်လေးယွင်က ကျင်းချီကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိလား"</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှ သတိပြန်ဝင်လာ၏။</p> <p> သူ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့သော ချိပ်စည်းသုံးခု ပေါင်းစည်းခြင်း၏ စွမ်းအားမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အသစ်အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် စဥ်းစားကာ အတွေ့အကြုံကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်ယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မူကျွမ်းက မေးလိုက်သည့်အချိန်မှသာ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါက သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းပွဲ တစ်ပွဲပါပဲ။ နောက်ထပ် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေ မရှိခဲ့တော့ ရလဒ်ကို ပြောရခက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကိုတော့ အကြမ်းဖျင်း သိထားပါပြီ၊ ကျုပ် မနိုင်ရင်တောင် ရှုံးမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>မူကျွမ်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား မင်းက သူ့ရဲ့ ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးကိုတောင် တစ်စစီ ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့ပြီး ဒါက သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းပွဲ တစ်ပွဲပါပဲလို့ ပြောနေသေးတယ်။</p> <p>အဲဒီ ခွေးအိုကြီး ကျင်းချီသာ ဒါကို ကြားရင် နေရာမှာတင် ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားလောက်တယ်"</p> <p>မူကျန့်ကလည်း ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေးယွင်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ပင်လယ်မိစ္ဆာမျောက်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဓားရှိနေသရွေ့တော့ ကျင်းချီက မင်းကို အတည်ကြီး တိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို နည်းနည်း ရက်စက်သွားတယ်။ အဲဒါက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးလေ။ ကျွတ် ကျွတ်"</p> <p>"ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားကြီးလား"</p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ ခေါင်းတလားက ထူးခြားလို့လား"</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ထူးခြားရုံတင်မကဘူး။ ဒီခေါင်းတလားက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်၊ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးပြီးရင် ဒုတိယလိုက်တာပေါ့။</p> <p> ဒါကို ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းနဲ့ ဖန်တီးထားတယ်လို့ ပြောကြတယ် ဒါကြောင့်မို့လို့ သူက အလောင်းကောင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တာပေါ့။</p> <p>အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒါကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးတဲ့နောက် အလောင်းကောင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အစားထိုး ခေါင်းတလားတစ်ခုကို မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် သူတို့ ပြဿနာ ကြီးကြီးတက်တော့မှာပဲ။</p> <p>စောနက သူ ဆင့်ခေါ်လိုက်တဲ့ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားက အစားထိုးတစ်ခုပါ၊ ဒါပေမဲ့ ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားလောက် မကောင်းပါဘူး"</p> <p>မူကျန့်ကလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မှန်တာပေါ့။ အဲဒီ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာ အလောင်းရုပ်သေးကို ပရမ်းပတာ ကျောက်စိမ်းခေါင်းတလားနဲ့ အသက်မဆက်ပေးထားရင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဆက်ပြီး ကျဆင်းနေလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းလည်း ပြီးဆုံးသွားတော့မှာပဲ"</p> <p>မူကျွမ်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျင်းချီက သူ သေသွားရင်တောင် ကောင်းမယ်လို့ ဆုတောင်းနေလောက်ပြီ"</p> <p>သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ သူ့ကို နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာ အားလုံး ပေးရင်တောင်မှ ဒီဆုံးရှုံးမှုကို အစားထိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>သခင်လေးယွင် မင်း တကယ်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တာပဲ ဟားဟား"</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ခင်ဗျားတို့က ကောင်းတဲ့အလုပ်လို့ ခေါ်ပေမဲ့ ကျုပ် မျက်လုံးထဲမှာတော့ လုံးဝ ထောင်ချောက်တစ်ခုပါပဲ။</p> <p>အဲဒီ ခေါင်းတလားက အဲဒီလောက် အရေးကြီးလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျင်းချီက ကျုပ်ကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားလောက်ပြီ"</p> <p>မူကျွမ်း၏ အပြုံးမှာ မပြောင်းလဲဘဲ သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"သေချာပေါက်ပေါ့၊ ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးရရင် မင်း လုံးဝ နောက်မတွန့်သင့်ဘူး"</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ် သူက ကျုပ်ကို အရင် ရန်စခဲ့တာ။ သူ ဆက်ပြီး ခေါင်းမာနေရင် သူ့ကို လွယ်လွယ် လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>သူသည် ရိုးရှင်းသော ဖလှယ်မှုတစ်ခုတွင် မရည်ရွယ်ဘဲ သေမင်းတမန် ရန်ငြိုးတစ်ခုကို ဖန်တီးမိခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသော်လည်း သူသည် ပြဿနာများမှ နောက်ဆုတ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အကောင်းအဆိုးကို မသိပါက သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြား အတွင်းရှိ လူတိုင်းကို ထွက်လာစေပြီး သူတို့ကို ဝိုင်းရိုက်စေမည်ဖြစ်ကာ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>၎င်းကို စဥ်းစားပြီးနောက် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် လော့ဖူကျွန်းပေါ်ရှိ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို စတင် ကြည့်ရှုနေလိုက်၏။</p> <p>အခြားလူတစ်ယောက်ထံမှ သံတံဆိပ်ပြားကို လုယူခဲ့သူမှာ ကျောက်ကျီထျန်း ဖြစ်သည်။ သူသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ အဋ္ဌမမြောက် ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး သံဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။</p> <p>"ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းကလား"</p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိသဖြင့် ကျောက်ကျီထျန်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> တစ်ဖက်လူမှာ ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရကြောင်း သူ အနည်းငယ် မှတ်မိနေ၏။</p> <p>အဝေးမှ သွေးကျီးကန်းနန်းတော်မှ မီဟုန်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟားဟား အစ်ကို ထျန်းဖန်… မင်းရဲ့ တပည့် ပြဿနာတက်နေပြီ ထင်တယ်။ ဒီကျောက်ကျီထျန်းက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး။ သူ့နာမည် တစ်ခုတည်းကတင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး အံ့မခန်း ဖြစ်နေပြီ"</p> <p>ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သူ ယန်ထျန်းဖန်က သရော်လိုက်၏။</p> <p>"သိုင်းပြိုင်ပွဲတွေဆိုတာ ကျင့်ကြံခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးတွေအကြောင်းပါ နာမည်တွေအကြောင်း မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ နာမည်တွေကို နှိုင်းယှဥ်ရင်တောင် ငါ့တပည့်က သိပ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"အို"</p> <p>မီဟုန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ တပည့်က မြင်ဖူးသလို မရှိဘူးနော်။ သူ့နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>ယန်ထျန်းဖန်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။ ကျွန်းပေါ်ရှိ တပည့်မှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါထုတ်ကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟီးဟီး မှတ်ထားလိုက်ပါ ကျွန်တော့်နာမည်က ယဲ့လျန်ချန်ပါ"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p>"မင်းက ယဲ့လျန်ချန် ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ ကျောက်ကျီထျန်းက မယုံဘူးကွ"</p> <p>"တကယ်လို့ မင်းက ငါ လျန်ချန်နဲ့ ကစားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ထင်ရင် အဆုံးထိ ကစားဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး"</p> <p>ထိုတပည့်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"လျန်ချန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထူးကဲတဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ထင်တဲ့သူတွေကို ဆုံးမရတာ ကြိုက်တယ်"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက သရော်လိုက်သည်။</p> <p>"သိုင်းပညာဆိုတာ အပြောမဟုတ်ဘဲ ခွန်အားအကြောင်းလို့ ထင်တဲ့သူက ဘယ်သူများလဲ မသိဘူး"</p> <p>ထိုတပည့်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟီးဟီး လျန်ချန်က ဘယ်တော့မှ အလကား ကတိတွေ မပေးဘူးဆိုတာကို မင်း နားလည်အောင် လုပ်ပေးပါ့မယ်"</p> <p>"‌ောက်ရေးမပါတာတွေ ရပ်လိုက်တော့… ဒါဆိုရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက သူ၏ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူက လက်ဟန်များ ဆက်တိုက် ပြုလုပ်လိုက်ရာ ဓားမှာ ဧရာမ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်၏။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်၏ ပုံရိပ်က လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးကျန်းခန့် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။</p> <p> ဧရာမ ဓားကြီးက သူရပ်နေခဲ့သည့် နေရာကို ထိမှန်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ကျွန်းတစ်ခုလုံး တုန်ယင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဧရာမ ဓားကြီး၏ အရှိန်အဝါများက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p>ယဲ့လျန်ချန် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူ့အား ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ကျောက်စရစ်ခဲများမှာ ဓားလှိုင်းများကြောင့် ကောင်းကင်သို့ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးမခပန်းပွင့်များကဲ့သို့ ကျောက်ခဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းသည် ဧရာမ ဓားကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ မတ်မတ်ရပ်နေကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်အရှေ့တွင် ယှက်ထားလျက် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ သရော်လိုက်၏။</p> <p>"ဘာ ယဲ့လျန်ချန် အစုတ်ပလုတ်လဲ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး"</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်မှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ဆက်ပြီး မင်း စိတ်တိုင်းကျ လုပ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲကို သုံးဖို့ အတင်းမတိုက်တွန်းပါနဲ့။</p> <p>မင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါ့ဆီမှာ အနည်းဆုံး နည်းလမ်း တစ်ရာလောက် ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက အဲဒါတွေကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ခွေးမသား ငါ တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီကွ "</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွား၏။</p> <p>ဧရာမ ဓားကြီးမှာ မြေပြင်မှ ပျံထွက်လာပြီး သုံးပေခန့် ကြီးမားလာသည်။ သူက ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လေထဲမှနေ၍ အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ဓားသိုင်းမှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ပြသနေ၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ယခင်က နံပါတ်စဥ် သံပြားကို လုယူနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင်များ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ယဲ့လျန်ချန်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ပေအနည်းငယ် ပတ်လည်အတွင်းတွင် ဓားစွမ်းအင်များ တရစပ် ကျဆင်းနေပြီး လွင့်စင်လာသော ကျောက်ခဲများမှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားကြ၏။</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်မှာ ထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘဲ ကာကွယ်ရန် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p>တောက်ပပြီး သေသပ်လှပသော ဓားတစ်လက်က သူ့လက်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး ထိုးသွင်းလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များ၏ ကွက်လပ်များကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားတော့သည်။</p> <p>"အင်း မင်းက စွမ်းရည် တချို့ရှိတာပဲ"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက ညင်သာစွာ "အင်း" ဟု ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သရော်လိုက်၏။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လှည့်ကွက်က လှည့်ကွက်ပါပဲ… ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းကို ယှဥ်ရင် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါဘူး"</p> <p>သူက တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ကိုင်ထားကာ ယဲ့လျန်ချန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားမှာ "ချွင်" ဟူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် မန္တာန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ဧရာမ ဓားကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> ချက်ချင်းပင် အဆုံးအစမဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုက ဖိချလာပြီး ယဲ့လျန်ချန်၏ အဖိုးတန်ဓားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွေးကောက်သွားကာ သူ့လက်မောင်းပေါ်သို့ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချနေသည့်အလား သူ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ချေ။</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ဓားကို ပြန်ဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ဓားကို ဆွဲငင်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ရှေ့မတိုး နောက်မဆုတ်နိုင်ဖြစ်ကာ ဓား၏ အရှိန်အဟုန်က သူ့အပေါ် ဖိချလာခြင်းကိုသာ ခွင့်ပြုလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်မှာလည်း ဓား၏ စွမ်းအားကြောင့် ပုံပျက်သွားပြီး သူ့ကို ဖိချထားသဖြင့် သူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ခြေထောက်များမှာ မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကာ မြေကြီးကို အက်ကွဲသွားစေခဲ့၏။</p> <p>"သေစမ်း"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက ကြုံးဝါးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ တောက်ပသွားကာ သူ၏ဓားချက်မှာ ပြိုကျနေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေပေသည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်၏ ခြေအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ လုံးဝ တစ်စစီ ကြေမွသွားပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်သို့ သွေးများ ပန်းထွက်သွားကာ သူသည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားတော့၏။</p> <p>"ချွင်"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက သူ၏ဓားကို လှည့်ကာ နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p>လူတိုင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အားနည်းချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အခြေခံသဘောတရားကို နားလည်ကြ၏။ အထူးသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြား တိုက်ပွဲမျိုးတွင် ပို၍ပင် မှန်ကန်ပေသည်။</p> <p>ဧရာမ ဓားကြီးမှာ ဓားပင်လယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးသီးများကဲ့သို့ အလွှာလိုက် ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ သွေးထွက်လွန်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ ကြောက်လန့်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်သွားခဲ့၏။ သူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရပ်လိုက်ပါ အရှင်။ လူတစ်ယောက်က ဘယ်အချိန် နောက်ဆုတ်ရမလဲဆိုတာ သိသင့်တယ်။</p> <p>မင်း အခု အရှုံးပေးရင် ငါ နောင်မှာ မင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ဆပ်ပါ့မယ်"</p> <p>"ငါက မင်းကို တမလွန်ကို ပို့ပေးနေတာပါ၊ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မိုးသီးဓား ဆန္ဒများက ပြုတ်ကျလာတော့သည်။</p> <p>"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"</p> <p>မြေပြင်ပေါ်သို့ အက်ကွဲကြောင်းများ အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းခံနေရ၏။ ယဲ့လျန်ချန်က သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားစွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးပျက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဖူး"</p> <p>သူက နောက်ထပ် သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားကာ တုန်ယင်နေ၏။</p> <p>"အရမ်း မရိုက်နဲ့နော်"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ခုန်တက်ပြီး သူ့ဓားကို အလျားလိုက် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ယဲ့လျန်ချန်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားလျက် အဝေးသို့ ခုန်ထွက်လိုက်၏။</p> <p>သို့သော် ဓား၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုထက် သိသိသာသာ ပိုမို လျင်မြန်နေပြီး သူ့ကို နေရာမှာတင် ထိမှန်သွားကာ နောက်တစ်ကြိမ် သွေးများ ပန်းထွက်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဓားစွမ်းအင်များနှင့်အတူ ပင်လယ်ထဲသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p>"ပလုံ"</p> <p>ပင်လယ်ရေမှာလည်း နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး မှေးမှိန်သော သွေးနီရောင် အရောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေ၏။</p> <p>"လျန်ချန်"</p> <p>ယန်ထျန်းဖန်က သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကာ လှိုင်းလုံးများပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်း၏ ဓားစွမ်းအင်များကလည်း ပင်လယ်ထဲသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး အဆုံးအစမဲ့သော လှိုင်းလုံးများကို မွှေနှောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ ယဲ့လျန်ချန်၏ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ချေ။</p> <p>"ဟမ့် ငါ့အပေါ် မင်းရဲ့ အသက်ရှူသံတွေကို ဖြုန်းတီးနေတာ ရပ်လိုက်တော့။ မင်းက ယဲ့လျန်ချန် ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။</p> <p> ငါ့နာမည်က ကျောက်ကျီထျန်း ဆိုတာ မှတ်ထား။ မင်းရဲ့ တမလွန်ကိုသွားတဲ့ ခရီးစဥ်အတွက် ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဧရာမ ဓားကြီးကို သူ၏နောက်ကျောတွင်ထားကာ ယိုချင်ဖေးကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အရှင် ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာပါ။ ယဲ့လျန်ချန် သေသွားပြီ"</p> <p>"လျန်ချန် လျန်ချန်"</p> <p>ယန်ထျန်းဖန်မှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ခေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာလည်း အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ရှာဖွေရန် ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားကြ၏။</p> <p>ယိုချင်ဖေးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်သွားပုံရသည်။</p> <p>"ယဲ့လျန်ချန်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို မသိရဘူး။ တကယ်လို့ သူက နာရီဝက်အတွင်း ထွက်မလာဘူးဆိုရင် ကျောက်ကျီထျန်း အနိုင်ရတယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်"</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြိုင်ပွဲစည်းမျဥ်းများအရ တစ်ဖက်က သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အရှုံးပေးခြင်း ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်က အရှုံးပေးရမည် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ယဲ့လျန်ချန်မှာ ပျောက်ဆုံးနေသောကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယိုချင်ဖေးက သူတို့ကို နာရီဝက်ခန့် ကြားခံအချိန် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယဲ့လျန်ချန်မှာ နောက်ထပ် ထွက်မလာတော့ချေ။</p> <p>ယန်ထျန်းဖန်နှင့် ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ အနီးနားရှိ ပင်လယ်ပြင်ကို အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p>သူသည် ဓားစွမ်းအင်များကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး ပင်လယ်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်သွားကာ ပင်လယ်နတ်ဆိုးအချို့၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရဖို့ များပေသည်။</p> <p>ကျောက်ကျီထျန်းနှင့် ယဲ့လျန်ချန်တို့၏ တိုက်ပွဲအပြီးတွင် နောက်ထပ် ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။</p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ယခင်က လှည့်ကွက်ဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သော ဟူယွီကုန်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တိုက်ကွက်ပေါင်း ထောင်ချီပြီးနောက်တွင် အနည်းငယ်သော အသာစီးဖြင့် အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဟားဟား မင်းက ငါ့ကို မြှောက်ပေးနေတာပဲ"</p> <p>အနိုင်ရပြီးနောက် ဟူယွီကုန်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ပြန်လည် နာလန်ထူကာ ကုသရန် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p>ယခင်က သူ၏အကြံအစည်များကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော သိုင်းပညာရှင်နှင့် ဂိုဏ်းဝင်များ အားလုံးမှာ အေးစက်သော အမူအရာများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>အကယ်၍ ဟူယွီကုန်းသာ ထိုမျှလောက် မပါးနပ်ခဲ့ပါက သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ယောက်စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save