BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၃၅)</h2>

<h2 style="text-align: center;"> ယာယီလေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်</h2>

ယိုချင်ဖေးက လေဟာနယ်ကို လှမ်း၍ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ရေကုလားကာအတွင်းရှိ အမည်များ အားလုံးမှာ ရှင်းလင်းသွားတော့သည်။

လူဆယ်ယောက်မှာ လီယွင်ရှောင်၊ ရှောင်ဟုန်၊ အောင်းဝူရှင်း၊ ကျင်းချီ၊ ချန်ချင်းစီ၊ ကျောက်ကျီထျန်း၊ ဝူတာချန်၊ ဟူယွီကုန်း၊ တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျန်းဟောင်ကဲ နှင့် ရွှယ်ယာဂိုဏ်းမှ တုယွင်ဖန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

"နောက်ပွဲစဥ်က မူလက ကိုးယောက်ကနေ နှစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်မယ့် ပွဲစဥ်ဖြစ်ပေမဲ့ ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းက ယဲ့လျန်ချန်က သေသွားပြီ။

အခုက ရှစ်ယောက်ကနေ နှစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်မယ့် ပွဲစဥ်ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ မဲပြန်နှိုက်ကြမယ်"

ယိုချင်ဖေးက နောက်ထပ် ပုံဆောင်ခဲဘောလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အသေးစား ဘောလုံးရှစ်လုံးအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပြန့်ကျဲသွားကာ ပုံရိပ်ရှစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

ထိုရှစ်ဦးအနက် လေးဦးသာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်နေသေးပြီး နောက်ဆုံး ဆယ်ဦး ရွေးချယ်သည့် ပွဲစဥ်များအတွင်း အရှုံးပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် ကျန်လေးဦးမှာမူ အနိုင်ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသဖြင့် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားများ ရှိနေကြပေသည်။

ပြင်းထန်သော ယှဥ်ပြိုင်မှု အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အပြီးတွင် နောက်ဆုံး နေရာနှစ်နေရာအတွက် ရှင်းချန်တောင်ကြားမှ တပည့်ဖြစ်သူ ပုယုံယွမ်နှင့် ပိုင်ဟယ်ဝူမှ တပည့်ဖြစ်သူ ရှန်းယန်ရွှင်တို့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဒဏ်ရာများကို ရပ်တန့်ရန် ဆေးဝါးများကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုနေရသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင် ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော ဝမ်းသာရိပ်များကို ပြသနေကြ၏။

သူတို့ ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်နိုင်သရွေ့ သူတို့၏ ဂိုဏ်းများက လန်ယာကောင်းကင်နှင့် နဂါးစစ်၏ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်တို့တွင် နေရာများစွာ ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အကျိုးစီးပွားများမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

မူကျွမ်းက သူ၏အကြည့်ကို မူမျိုးနွယ်စုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော အဓိက ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်းဆီသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်၏။ တန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ချိုက်ကျွင်းနှင့် သွေးကျီးကန်းနန်းတော်မှ မီဟုန်တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဝမ်းသာနေသည့် မျက်နှာထားများ ရှိနေကြပြီး စကားပြောကာ ရယ်မောနေကြသည်။

ဖန်ယွဲ့ဂိုဏ်းနှင့် ဖေးလုံဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦးမှာမူ မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားများ ရှိနေကြ၏။ သူတို့သည် သိုင်းပြိုင်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရုံသာမက သူတို့၏ တပည့်များပါ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

တကယ်တော့ သူတို့ သေဆုံးသွားရုံသာမက ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းလုံးမှ သူတို့၏ တပည့်များ၏ အလောင်းများပင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပေသည်။

သူက သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပျက်ပါနဲ့။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သိုင်းပညာ လမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းကတည်းက သေဆုံးနိုင်ခြေက အမြဲတမ်း ရှိနေတာပဲ။ ဒါက သူတို့ ကံမကောင်းတာနဲ့ အခွင့်အရေး မရှိတာကိုပဲ ဆိုလိုတာပါ"

ယန်ထျန်းဖန်နှင့် ထန်ဟွေးယဲ့တို့ နှစ်ဦးလုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ဤအတွေးဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်ကြရတော့သည်။

ဆယ့်နှစ်ဦး ရွေးချယ်သည့် ပွဲစဥ်တစ်ခုလုံးမှာ နေ့ည သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းအတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ယွင်ရှောင်၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှ ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိခဲ့သောကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့၏ ခရီးစဥ်မှာ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရ၏။

ယခုအချိန်တွင် လူဆယ့်နှစ်ဦး၏ အမည်များမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ ရေကုလားကာကြီးတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသော်လည်း "လီယွင်ရှောင်" ဟူသော အမည်နှစ်ခုက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရပေသည်။

ယိုချင်ဖေးက ပြောလိုက်သည်။

"ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ ဂိုဏ်းအားလုံးက အဖွဲ့ဝင်တွေ ကျန်ရစ်နေခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ကိုယ့်အစီအစဥ်နဲ့ကိုယ် ထွက်သွားလို့ရပါပြီ"

လူအုပ်ကြီးမှာ ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းပညာရှင်များမှာ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးကာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြ၏။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ကို ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ခွင့်မပေးတော့ဘူးလား။ မင်းတို့ အရင်က ဒီလောက်တောင် အာဏာရှင်မဆန်ခဲ့ဖူးပါဘူးကွာ"

ယိုချင်ဖေးက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ကို တိုက်ပွဲ မကြည့်ခိုင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေက အရမ်းကို ထူးခြားပြီး ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက် နေထိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ပါဝင်နေလို့ ငါ ထုတ်ပြောလို့ မရပါဘူး"

ထိုရှင်းပြချက်က လူအုပ်ကြီး၏ မကျေနပ်မှုကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ညည်းတွားလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲ။ ဒါက လျှို့ဝှက်နေထိုင်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေကြားက သိုင်းပြိုင်ပွဲပဲလေ။ မင်းတို့ပဲ တစ်သီးတစ်သန့် နေထိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရပြီး ငါတို့ တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းပညာရှင်တွေက မဟုတ်ဘူးလား"

နောက်တစ်ယောက်ကလည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ မြောက်ပင်လယ်မှာ တစ်ကိုယ်တော် နေထိုင်လာတာ အနှစ်နှစ်ရာနီးပါး ရှိပြီ၊ ပြီးတော့ သိုင်းပြိုင်ပွဲတိုင်းကို အစအဆုံး ကြည့်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မကြည့်ခဲ့ဖူးဘူး"

သို့သော် ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ လူများမှာ ဆက်လက် ရှင်းပြလိုခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကျွန်းပေါ်တွင် အစီအရင်တစ်ခုကို စတင် ဖန်တီးလိုက်ကြ၏။

ယွင်ရှောင်က ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးက အလယ်အလတ်တန်းစား လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ အစီအရင်ပြား ပါရှိသဖြင့် ဖန်တီးမှုမှာ မရှုပ်ထွေးလှချေ။

မည်သည့် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူမျှ ထွက်မသွားကြဘဲ အေးစက်စက် ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင် ဧကများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် လူတစ်ထောင်ကျော်ကို ကူးပြောင်းပေးနိုင်သည့် အလယ်အလတ်တန်းစား လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင် ပြီးစီးသွားခဲ့၏။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ လူများကို နေရာတစ်ခုတည်းသို့သာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည့် ဦးတည်ချက်ရှိသော လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင် ဖြစ်သဖြင့် ပစ္စည်းများနှင့် အားထုတ်မှု အများစုကို သက်သာစေပေသည်။

လူတိုင်းမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်အတွက် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲနေရာက ဒီလေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကနေတစ်ဆင့် ဖြစ်နိုင်မလား။

အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တာပဲ… နောက်တစ်ဖက်က ဘယ်ကိုဦးတည်နေတာလဲ။

ယိုချင်ဖေးက ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးကို စောင့်ခိုင်းထားရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီလေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ရဲ့ နောက်တစ်ဖက်က ဆယ့်နှစ်ယောက် သိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် နေရာပါပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အစီအရင်ထဲကို ဝင်ကြပါ"

ကောင်းကင်ယံမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားကြဘဲ တီးတိုး စကားပြောသံများသာ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ရင်ကျစ်၏ အသံက ပီလော့ဂိုဏ်း အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ငါ မေးခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ဒီအစီအရင်ရဲ့ နောက်တစ်ဖက်က ဘယ်မှာလဲ"

ယိုချင်ဖေးက ရိုးရှင်းစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။

"ရောက်ရင် သိလာမှာပါ"

ဤအဖြေမှာ ရှင်းလင်းစွာပင် ကျေနပ်ဖွယ် မရှိပေ။ ကျွယ်ထျန်းဟန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့် နောက်တစ်ဖက်က အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာတစ်ခုခုသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် လျှို့ဝှက်နေထိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ယံရှိ သံသယများမှာ ပိုမို ကျယ်လောင်လာခဲ့၏။ ဂိုဏ်းအားလုံးက ဤကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်နေကြသည်။

ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါး၏ ပြိုင်ပွဲစည်းမျဥ်းများ ပြောင်းလဲမှုမှာ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

ယခု သူတို့ကို အခြားနေရာတစ်ခုသို့ သူတို့သဘောအတိုင်း ကူးပြောင်းပေးတော့မည်ဖြစ်ရာ လူများကို စိုးရိမ်ပူပန်သွားစေသည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာပေ။

ယိုချင်ဖေးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းကို အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံလိုက်လို့ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးအတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။

ပြီးတော့ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်နေရာက မင်းတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာလဲ။

တကယ်လို့ မင်းတို့ သံသယရှိပြီး ငါ့ကို မယုံဘူးဆိုရင် လာစရာမလိုပါဘူး"

မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။

"အရှင်ယိုချင်ဖေးက တော်တော်လေး ဟန်ရေးပြနေတာပဲ။ ငါတို့ တကယ်မသွားဘူးဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ။

ဒီလေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ရဲ့ နောက်တစ်ဖက်က ငါတို့ကို အနည်းဆုံးတော့ သဲလွန်စတချို့ ပေးသင့်တယ်"

ယိုချင်ဖေးက ခေါင်းခါပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မူကျွမ်း။ ငါ တကယ်ပြောပြလိုက်ရင် ငါကိုယ်တိုင် ရှင်းပြလို့မရတော့ဘူး"

မူကျွမ်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်၏။

"အဲဒီလိုဆိုရင် အများပြည်သူကို ဘယ်လို ယုံကြည်အောင် လုပ်မလဲ"

"ဟီးဟီး"

ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်၏ သစ်ရွက်ပုံစံ စစ်သင်္ဘောအတွင်းမှ ရှက်သွေးဖြာသော ရယ်မောသံလွင်လွင်လေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သေရမှာကို အရမ်းကြောက်တဲ့ ယောက်ျားတွေ အများကြီးပဲ။ သူတို့ မသွားဘူးဆိုရင် ငါတို့ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်က မျိုးနွယ်စုတစ်စုလုံး သွားကြတာပေါ့။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ သေချာပေါက် ပထမနေရာ ရလိမ့်မယ်"

စစ်သင်္ဘောမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ယိမ်းယိုင်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ဖော်ပြနေပြီး အားလုံးမှာ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြ၏။

ဦးဆောင်လာသူ နှစ်ဦးမှာ ပီယွဲ့ရှို့နှင့် ချန်ချင်းစီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

စစ်သင်္ဘောမှာ ပီယွဲ့ရှို့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွား၏။ သူမက ၎င်းကို သေချာစွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို သရော်သည့် အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ လူတိုင်းကို ဦးဆောင်၍ အစီအရင်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ချန်ချင်းစီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်တို့ ဒုက္ခခံပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲကို ပထမဆုံး သွားတဲ့သူအတွက် ဆုလာဘ်များ ရှိမလား မသိဘူးနော်"

ယိုချင်ဖေးက သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"အရှင် နန်ချိုးယွီက တစ်ဖက်မှာ ရှိနေပါတယ်။ မင်းတို့ အားလုံး သွားပြီး ဆုလာဘ်တွေ တောင်းသင့်ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်သွားတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အရင် လေ့လာခံစားကြည့်လို့ ရတာဆိုတော့ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ"

ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှ အမျိုးသမီး တစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ ဧကများစွာ ကျယ်ဝန်းသော လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင် အတွင်းတွင် ကျဲကျဲပါးပါး ရပ်နေကြသည်။

ဝမ်ယန်ယွီနှင့် ဝမ်ထျန်းလုတို့က အစီအရင်ကို အသက်သွင်းရန် မန္တန်များကို စတင် ရွတ်ဆိုလိုက်ကြ၏။

အစွမ်းထက်သော လေဟာနယ် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အစီအရင် တစ်ခုလုံး၏ အထက်တွင် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှ လူများ၏ ပုံရိပ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှုန်ဝါးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ယိုချင်ဖေးက ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့သူတွေက ကိုယ့်သဘောအတိုင်း သွားလို့ နေလို့ ရပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်က အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အကြိမ်အရေအတွက် အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ယာယီအစီအစဥ် တစ်ခုပါ။ အစီအရင် ပျက်စီးသွားတာနဲ့ သွားစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။

"သွားကြစို့"

မူကျွမ်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေပုံရသည်။

မူကျန့်က ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေးယွင် ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက လူတိုင်းအတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ထားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။

ဒါက အဖြစ်များတာ မဟုတ်ပေမဲ့ ဒီလို ကျပန်း လေဟာနယ်ကူးပြောင်းတာက တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်"

ယွင်ရှောင်က ရယ်မောလိုက်၏။

"ယိုချင်ဖေး အရင်က ပြောခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒီမှာရှိတဲ့သူ အားလုံးသာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ထွက်ပေါက်မရှိတဲ့ နေရာဆိုတာ မရှိနိုင်ပါဘူး။

ပြီးတော့ ဒီအစီအရင်က သေချာပေါက် တစ်လမ်းသွား လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ပဲ။ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်ကို သွားပြီးပြီဆိုတော့ ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ"

မူကျွမ်းက ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေးယွင် ပြောတာ မှန်တယ် ဒါဆိုရင် သွားကြတာပေါ့"

ရွေ့လျားစက်ရုပ် တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး လေထဲမှ အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်ကာ အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ယိုချင်ဖေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီဆန်းကြယ်လက်နက်ကို သိမ်းထားပါ အရှင်မူကျွမ်း။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ပို့ဆောင်တာက ယွမ်ချီကျောက်တုံး အရေအတွက်ကို အဆများစွာ ကုန်ဆုံးစေပြီး အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းရည်ကိုလည်း ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်"

မူကျွမ်း၏ အသံက ရွေ့လျားစက်ရုပ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အပို ယွမ်ချီကျောက်တုံးတွေ ကုန်ဆုံးသွားတာနဲ့ အစီအရင် ပျက်စီးသွားတာကို ငါက ဘာဂရုစိုက်ရမှာလဲ။

ငါ့ မူမျိုးနွယ်စုကို အဲဒီကို ပို့ဆောင်ပေးသရွေ့တော့ အစီအရင် ပျက်စီးသွားလည်း ကိစ္စမရှိဘူး"

ယိုချင်ဖေးက ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အရှင့်ရဲ့ စကားက အရမ်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်လွန်းမနေဘူးလား"

မူကျွမ်းက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အရှင်သုံးဦး ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက မင်းတို့ကို သိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာလေ… အဲဒါက လူတိုင်းအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ပြောတာပဲကွ၊ လူတိုင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ မဟုတ်ဘူး။

ငါတို့ သွားချင်တဲ့နေရာကို သွားလို့ရတယ်။ မင်းတို့မှာ စွမ်းရည်ရှိရင် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ငါတို့ကို ပို့ဆောင်တာကို ရပ်လိုက်လေ"

သူတို့သုံးဦး  "..."

ကောင်းကင်ယံရှိ သိုင်းပညာရှင် အားလုံးမှာ ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကြ၏။ မူမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးတည်းကသာ ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ လူများကို ဤကဲ့သို့ ပြောရဲပေသည်။

အကယ်၍ အခြားလူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူတို့သည် အစောကြီးကတည်းက မောင်းထုတ်ခံရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးဦးမှာ အလွန် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့သည် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖယ်ရှားရန် သို့မဟုတ် မူမျိုးနွယ်စုကို တစ်ခုခု လုပ်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြ၏။

ယိုချင်ဖေးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မူကျွမ်းက တကယ်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တာပဲ။ ခရီးစဥ် အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

သူသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့သုံးဦးက လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို အကြမ်းဖျင်း အသက်သွင်းလိုက်ရာ နေရာလွတ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။

"ဟမ့် ဒီလှည့်ကွက်လေးက မူမျိုးနွယ်စုကို အခက်တွေ့စေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တည်ငြိမ်တဲ့ မုဒ်ကို ဖွင့်လိုက်"

မူကျွမ်း၏ သရော်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာ အနီရောင် အလင်းလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားပြီး လေဟာနယ် တုန်ခါမှုများ၏ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝ မခံရတော့ချေ။ ထို့နောက် ၎င်းမှာ အစီအရင် အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးမှ သုံးဦးလုံးမှာ အလွန် မှုန်ကုပ်ကုပ် အမူအရာများ ရှိနေကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်း၌ စီးဆင်းနေသော ကြမ်းတမ်းသည့် ယွမ်စွမ်းအင်များကို လူတိုင်းနီးပါး ခံစားမိနိုင်ပေသည်။

"ဟားဟား မူကျွမ်းက ဒီလိုပါပဲ… ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့အပေါ် အပြစ်မယူကြပါနဲ့ အရှင်တို့"

"ဝုန်း"

ပီလော့ဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောကလည်း အောက်သို့ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ဖုန်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုကို ထလွှင့်သွားစေခဲ့သည်။

ယိုချင်ဖေး၏ အမူအရာမှာ ပိုမို မှောင်မိုက်သွားကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။

"ရင်ကျစ် မင်းကရော အင်အားသုံးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ရင်ကျစ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက တရားမျှတမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုတွေ အကြောင်းချည်းပဲလေ။ မူမျိုးနွယ်စု လုပ်နိုင်ရင် ငါ့ ပီလော့ဂိုဏ်းက ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ။ မဟုတ်ရင် တရားမျှတမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုက ဘယ်မှာလဲ"

ဝမ်ယန်ယွီက အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့သုံးယောက်က ပို့ဆောင်ဖို့အတွက်ပဲ တာဝန်ယူလိမ့်မယ်။ အစီအရင် ပြိုကျသွားရင် ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

ယိုချင်ဖေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တာပေါ့"

သူတို့သုံးဦးမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဆက်လက် ရှိနေပြီး အစီအရင်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ ပီလော့ဂိုဏ်း၏ စစ်သင်္ဘောကိုလည်း ပို့ဆောင်ပေးလိုက်တော့သည်။

ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်၊ မူမျိုးနွယ်စုနှင့် ပီလော့ဂိုဏ်းတို့ အားလုံး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အစီအရင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာပြီး ဂိုဏ်းအများအပြား ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

ယိုချင်ဖေးက ကျင်းချီ တစ်ဖက်တွင် အေးစက်စက် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ပြောလိုက်၏။

"အရှင်ကျင်းချီကရော တောအုပ်ကိုပါ ခေါ်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

ကျင်းချီက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားရာ စိတ်အခြေအနေ အလွန် ဆိုးရွားနေပြီး မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောချင်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပေသည်။

နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင် လျှို့ဝှက်နေထိုင်သော မျိုးနွယ်စုများ၏ ဂိုဏ်းအားလုံး ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်တော် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားသာ လေထဲတွင် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အားလုံးမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြ၏။

ယိုချင်ဖေးက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးက စီစဥ်ထားတာဖြစ်ပြီး ငါတို့သုံးယောက်က ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး။

မင်းတို့ အားလုံး ပြန်သွားသင့်တယ်။ ငါတို့ မင်းတို့ကို ဟိုဘက်ကို လွှတ်လိုက်ရင် ငါတို့သုံးယောက်လုံး အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်"

အလယ်အလတ်တန်းစား လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှာ အင်အား အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမှုကြောင့် နေရာအများအပြားတွင် ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

ယိုချင်ဖေးက နောက်ထပ် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းမူန်တိုင်းတစ်ခု လှည့်ပတ်သွားပြီး လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို လုံးလုံး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့၏။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးမှာ အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ လေထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူရာပေါင်းများစွာကို အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

***

Book List