Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ကမ္ဘာ့ကျောရိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။ ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ များလွန်းနေပုံရပြီး သူ၏ယခင်ဘဝက အောင်မြင်မှုများနှင့် အမြင့်ဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူပင်လျှင် မသိရှိနိုင်ခဲ့သော အရာများ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p>ချယ်ယုံက သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို တစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့၏။ ရုတ်တရက် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ ဝိညာဥ်တစ်သောင်းနယ်မြေက ပိတ်ထားဆဲဆိုရင် နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်က သေချာပေါက် ဝိညာဥ်တစ်သောင်းနယ်မြေ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကလည်း ရတနာသိုက်ထဲကနေ ရလာတာဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦးလေ၊ ပြီးတော့ အသင်္ချေရတနာစတိုးဆိုင်ကလည်း ကောင်းတဲ့အရာ တော်တော်များများကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်လေ"</p> <p>"ဟုတ်တယ် နဂါးအိုကြီး ပြောတာ တော်တော်လေး အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်"</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အာဏာရှင်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို လူနည်းနည်းလေးပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။</p> <p> ဒီနည်းလမ်းက လူသားတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ။ ဒီခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်တဲ့ သိုင်းပညာက နဂါးစစ်ဓမ္မခန္ဓာနဲ့များ ဆက်စပ်မှု ရှိနေမလားလို့ ငါ တွေးနေမိတယ်"</p> <p>ချယ်ယုံက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဆက်စပ်မှု မရှိဖို့ များတယ်။ နဂါးစစ်ရဲ့ သွေးကြောမပါဘဲနဲ့ နဂါးစစ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။</p> <p> အဲဒီခေတ်တုန်းက နဂါးစစ်အရှင်က ကမ္ဘာကြီးနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှားပါး ရတနာတွေကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာလေ။ သူ့ဆီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံခြင်း သိုင်းပညာ အချို့ ရှိနေတာက တော်တော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ"</p> <p>ယွင်ရှောင်က မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဝူတာချန်ကရော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>ချယ်ယုံ  "...မင်း သေချာ စကားမပြောတတ်ဘူးလား။ မင်းက တကယ်ကို စကားဘယ်လို ပြောရမလဲဆိုတာ မသိတာပဲ"</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက သံသယဖြစ်စရာ အချက်တချို့ကို ထောက်ပြရုံပါကွ၊ မင်း အဲဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ချယ်ယုံက ဒေါသတကြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မင်း ငါ့မျက်နှာကို တမင် ရိုက်နေတာပဲ။ နဂါးစစ်ရဲ့ သားမြေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ရတယ်၊ နဂါးရတနာတွေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခဲ့ရတယ်၊ အဆင့်တစ်ဆယ် နဂါးသွေးကို ရရှိခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ ဓမ္မခန္ဓာရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကာကွယ်မှုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာ။</p> <p> အဲဒီကောင်က အရူးတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ တကယ်ကို ကာမရမ္မက် ကြီးတဲ့ကောင်၊ ဓမ္မခန္ဓာရဲ့ အရှိန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ သူက ဘာကောင်းကွက်တွေ ရှိနေလို့လဲ။</p> <p> ငါက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မှာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ဘယ်လို ထိန်းထားနိုင်မှာလဲကွ"</p> <p>သူက စကားပြောလေလေ ပိုဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လုမတတ် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ သူက လေဟာနယ် နေရာရှာဖွေရေး ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်၍ ထိုနေရာ၏ လေဟာနယ်ဆုံမှတ်များကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်ပြီးနောက် စိမ်းလန်းသော နွယ်ပင် ရှေးဟောင်းသစ်တောထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာကာ ရွေ့လျားစက်ရုပ်ဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p>မူကျန့်က ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ အရှိန်အဝါ အများကြီး ရှိနေတာတော့ သေချာတယ်။</p> <p>ရောင်စဥ်တန်းပြ ကိရိယာက ပျက်နေတာ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ဘာလို့ မရှိတာလဲဆိုတာကိုတော့ ကျုပ်မသိဘူး"</p> <p>မူကျန့် မှင်တက်သွား၏။</p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>မူကျွမ်းက တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"နတ်ဆိုးသားရဲတွေ တစ်ကောင်မှ မတွေ့ရဘဲ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေချည်းပဲ ကျန်နေတာဆိုတော့။ ငါတို့ အရင်က ထောက်လှမ်းမိတာက လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား"</p> <p>ယွင်ရှောင် အနည်းငယ် လန့်သွား၏။ မူမျိုးနွယ်စုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲပြီး အဓိက သော့ချက်ကို ဒက်ခနဲ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ မိနစ်အနည်းငယ်မျှ စကားပြောပြီးနောက် ထိုကိစ္စကို လွှတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်၏ စကားများကြောင့် ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရသွားသောကြောင့် မူမျိုးနွယ်စုမှ တပည့်မှာ အလွန် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့၏။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်မှာ လေထဲတွင် နာရီဝက်ခန့် ပျံသန်းသွားခဲ့ပြီး ရှာဖွေရေး ရောင်စဥ်တန်းတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အလင်းရောင်များ ထပ်မံ ပေါ်မလာတော့ချေ။</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရုဏ်တက်ချိန်၌ ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီး၏ ဆုံမှတ်ကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဧရာမ ကြယ်ကိုးပွင့် စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း၍ လဲလျောင်းနေသော ဧရာမ ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ကုန်းပတ်ကြီးတစ်ခု ပါရှိပေသည်။</p> <p>စစ်သင်္ဘောကြီးမှာ အပြင်ဘက်သို့ မှေးမှိန်သော အချက်ပြမှုများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှင့်နေသဖြင့် သူတို့ ထောက်လှမ်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွေ့လျားစက်ရုပ်က အရှိန်တင်ကာ ပျံသန်းသွားပြီး လေထဲတွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခြေထောက်များကို ကွေးလိုက်ကာ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်သော်လည်း စစ်သင်္ဘော တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။</p> <p>"ဟားဟား အရှင်မူကျွမ်းနဲ့ သခင်လေးယွင်ရှောင်တို့ပဲ။ တကယ်ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"</p> <p>နန်ချိုးယွီ၏ အသံက ကျယ်လောင်ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး စစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်းက ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို ရပ်တန့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ဂိုဏ်းအများအပြားမှာ မူမျိုးနွယ်စုထက် အရင် ရောက်ရှိနေကြပြီး ကံကောင်းသူ အချို့မှာ ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီး၏ အနီးအနားသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ အသံက အောက်သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်နန်ချိုးယွီ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းက ငါ့ကို အနေခက်အောင် လုပ်နေတာပဲ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ရွေ့လျားစက်ရုပ်၏ အောက်တွင် ပေါ်လာပြီး မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အရှင်မူကျွမ်း မင်း ဒီရုပ်သေးကို သိမ်းထားသင့်တယ်။ ဒီစစ်သင်္ဘောက ခံနိုင်ရည် အကန့်အသတ်ရှိလို့ ပြိုကျသွားနိုင်တယ်"</p> <p>မူကျွမ်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>" ပြိုကျသွားရင် ငါ့မူမျိုးနွယ်စုက လျော်ပေးမယ်"</p> <p>နန်ချိုးယွီမှာ ခဏမျှ စကားဆွံ့အသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>" လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စစ်သင်္ဘောတွေကို ယူလာကြရင် ဒီစစ်သင်္ဘောက ဖိအားကို ဘယ်လို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ"</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်က အရမ်းကို နှိမ့်ချလွန်းနေပြီ။ ဒါက ထျန်းချန်ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး စစ်သင်္ဘောပဲ၊ ကမ္ဘာ့ကျောရိုးလို့တောင် ခေါ်ကြတယ်။</p> <p>ကြည့်ရတာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးလာနိုင်ပုံရတယ်။ ဒီရုပ်သေးမျိုး အခုတစ်ရာလောက်ကိုတောင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်လောက်တယ်"</p> <p>သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်သော်လည်း နန်ချိုးယွီမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသထွက်သွားပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အရှင်မူကျွမ်းက တကယ်ကို ဗဟုသုတကြွယ်ဝပြီး ဒီကမ္ဘာ့ကျောရိုးအကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိထားတာပဲ။</p> <p> ဒါပေမဲ့ ငါ့အကြောင်းကိုရော မင်း တစ်ခုခု သိရဲ့လားလို့ တွေးနေမိတယ်။ ငါက ဒေါသ တော်တော်ကြီးတယ်နော်"</p> <p>"ဟားဟား လူကြီးတွေက အမြဲတမ်း ဒေါသကို ထိန်းနိုင်ပြီး ဟာသဉာဏ် ရွှင်ကြပါတယ်"</p> <p>မူကျွမ်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို သိမ်းဆည်းရန် မူကျန့်ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ယိုချင်ဖေးနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း နန်ချိုးယွီကိုတော့ လျစ်လျူရှုရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>မူမျိုးနွယ်စုဝင်များနှင့်အတူ ယွင်ရှောင်တို့မှာ ရုပ်သေးစက်ရုပ်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာကြသည်။ သူတို့ အယောက် သုံးလေးဆယ်ခန့် ရှိပြီး အားလုံးက ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>မူကျန့်က ရွေ့လျားစက်ရုပ်ကို တစ်ပတ် ပျံသန်းသွားပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို ပုတ်လိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို အပြည့်အဝ သိမ်းဆည်းလိုက်တော့၏။</p> <p>ထို့နောက် နန်ချိုးယွီက သူ၏ပုံမှန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာ နှစ်အတော်ကြာပြီပဲ။ အရှင်မူကျွမ်း မင်းက အရင်ကလိုပဲ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေတုန်းပဲ"</p> <p>မူကျွမ်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား ဒါက တကယ်ပဲ အရှင်နန်ပါလား။ ငါတို့ နောက်ဆုံး တွေ့ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဆိုတော့ ငါ မင်းကို တကယ် လွမ်းနေခဲ့တာ"</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ သူငယ်ချင်းဟောင်းများကဲ့သို့ အလွန် နွေးထွေးပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ရှိနေကြသည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက သူ၏အကြည့်ကို ဘေးသို့ လွှဲလိုက်ပြီး ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေးယွင်ရှောင် မူမျိုးနွယ်စုရဲ့ သမက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ရွှေလက်တွဲမြဲဖို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော မူဝမ်ရှန်းမှာ မျက်နှာရဲသွားတော့သည်။ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏ အဝတ်နားစကို လိမ်ကျစ်နေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ယှက်သန်းသွားပြီး တစ်ခုခုကို စဥ်းစားနေပုံရသည်။</p> <p>ယွင်ရှောင်က သမ်းဝေလိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်နန်ချိုးယွီက ကျန်းမာရေး ကောင်းနေသေးတာပဲ။ အမြဲတမ်း ပြေးလွှားနေရတာ။ အနောက်ပိုင်းဒေသက ဝူဖာထျန်းကို မကြာသေးခင်ကမှ သွားခဲ့ပြီး အခုလည်း ဒီနတ်ဘုရားစွန့်ပစ်ထားတဲ့ နေရာကို ရောက်လာပြန်ပြီ။ တကယ်ကို တက်ကြွနေတာပဲဗျာ"</p> <p>ယွင်ရှောင်က နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝူဖာထျန်းနယ်မြေမှ ဟွမ်ဖူပိကို ကယ်တင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ့အား ဝေဖန်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း နန်ချိုးယွီ သိလိုက်သဖြင့် အနေခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား အဲဒီလိုလား။ ဟားဟား"</p> <p>ယွင်ရှောင်က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။</p> <p>%$# ပဲ…</p> <p>သို့သော် သူက အတင်းအကျပ် ပြုံးကာ "ဟားဟား" ဟု ရယ်မောလိုက်၏။ ယင်းက မင်း ငါပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို သိတယ်မလား ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက အလျင်အမြန် မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး ယွင်ရှောင်ကို ငါ နားမလည်ဘူး ဟု အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p>မူကျွမ်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်က သိခဲ့ကြတာလား"</p> <p>နန်ချိုးယွီက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အလျင်အမြန် စကားလွှဲလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"ဟားဟား သခင်လေးယွင်ရှောင်က ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးမှာ နာမည်ကြီးနေတာလေ… သူ့ကို ဘယ်သူက မသိဘဲ နေမလဲ။ လာပါ အားလုံး အထဲကို ဝင်ကြပါ"</p> <p>လူအုပ်ကြီးက သူ့နောက်သို့ လိုက်ကာ သင်္ဘောခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ နန်းတော်တစ်ခုကဲ့သို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။</p> <p>ကျောက်တိုင်ကြီးများမှာ ခုနစ်ကျန်း သို့မဟုတ် ရှစ်ကျန်းခန့် မြင့်မားစွာ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး စစ်သင်္ဘောအတွင်း၌ ရှိနေမှန်းပင် မသိသာအောင် ဖြစ်နေ၏။ သာမန် နန်းတော်တစ်ခုထက် များစွာ ပိုမို ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။</p> <p>သို့သော် ယွင်ရှောင်နှင့် မူမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူ အနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့သည်။</p> <p>ကျန်သူများမှာမူ တံခါးဝတွင် စွမ်းအားတစ်ခု၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။</p> <p>သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက လက်ပိုက်ကာ ထုပ်တန်းတစ်ခုကို မှီလျက် ရပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီနေရာက ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲတွေ အစည်းအဝေး လုပ်တဲ့ နေရာပဲ။ မင်းတို့လို အောက်ခြေလူတန်းစားတွေ ဝင်မလာသင့်ဘူး။ နေဖို့ နေရာတစ်ခုခု ရှာလိုက်တော့"</p> <p>သူက ကောင်းကင်ယံကိုသာ တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေပြီး လူများကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကာ သူ၏မထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှာ သိသာထင်ရှားပြီး ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေပေသည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားကြ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်များကိုပါ ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုလူများမှာလည်း အခြား ဂိုဏ်းများမှ ဖြစ်ကြပြီး တားဆီးခံခဲ့ရသည့် အောက်ခြေလူတန်းစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>မူကျွမ်း၏ အသံက အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအရှင် ပြောသလိုပဲ မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြပါ။ မင်းတို့ အစွမ်းမထက်ရင် တခြားလူတွေကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး"</p> <p>အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးခံလိုက်ရသော မူမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p>ထို့နောက် သူတို့သည် အဝေးတွင် နေထိုင်ရန် နေရာတစ်ခုကို သွားရောက် ရှာဖွေကြတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အရှက်ရမှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ နာမည်တစ်လုံး ရရှိအောင် ကြိုးစားမည်ဟု တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လက်တွေ့ဘဝက ရက်စက်လှပေသည်။ သင် အားနည်းနေချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးက အေးစက်နေပြီး သင် စွမ်းအားရရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီးက ခင်မင်ရင်းနှီးလာတော့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မည်သူကမျှ မညည်းတွားကြတော့ဘဲ အားလုံးက ကြိုးစားအားထုတ်ရန် တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ပင်မခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ကုလားထိုင် လေးဆယ်ကျော် ရှိပြီး လူဆယ်ဦးကျော် ထိုင်နေကြကာ သူတို့၏ အနောက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသူ များစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>မူမျိုးနွယ်စု ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်းက အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသော်လည်း အချို့မှာမူ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝ မထီမဲ့မြင် ပြုနေကြ၏။</p> <p>ယွင်ရှောင်က ရှေ့ဆုံးတန်းရှိ ကုလားထိုင်များတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော မျက်နှာဖုံးထားသည့် နန်းဝတ်စုံဖြင့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>ပီယွဲ့ရှို့၊ ချန်ချင်းစီနှင့် ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှ အကြီးအကဲ အချို့မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြပြီး သူမမှာ ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်မ ဝေ့ရှီရှီမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာကို အပြာရောင် မျက်နှာလွှားဇာဖြင့် ဖုံးကွယ်ထား၏။</p> <p>မူကျွမ်းက လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ချင်းစီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အေးစက်သော အကြည့်က ဝေ့ရှီရှီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> သူက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားကာ ဝေ့ရှီရှီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တိုက်ရိုက် ထိုင်ချလိုက်၏။</p> <p>"သခင်မရှီရှီ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ မင်း တော်တော်လေး ဝလာတာပဲ။ ရွက်တစ်ထောင်ကျွန်းရဲ့ ဖုန်းရွှေက ကောင်းတယ်ထင်တယ်၊ အဆီများတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝကျကျပဲ ပြည့်ဖြိုးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြစ်စေတာကိုး"</p> <p>ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှ အမျိုးသမီးများ အားလုံးမှာ မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသမီးတောက်များ တောက်လောင်နေကြတော့သည်။</p> <p>ဝေ့ရှီရှီ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်သွားပြီး သူမ၏ တောက်ပလှပသော မျက်လုံးများမှ အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>မူကျွမ်းက သရော်လိုက်၏။</p> <p>"ဘာလဲ ငါက ဝနေလို့ လူတွေက အဲဒီလို မပြောရဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"</p> <p>ချန်ချင်းစီက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်၏။</p> <p>"အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာ ကျမ ရှင့် ထမင်းကို စားခဲ့လို့လား။ ရှင့်ရဲ့ အသားကို စားခဲ့လို့လား"</p> <p>အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာ ချက်ချင်း တင်းမာလာပြီး ပင်မခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လေထုမှာ အလွန် တင်းမာသွားတော့သည်။</p> <p> ထိုထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု လေထုအတွင်း၌ မှေးမှိန်သော ဝိညာဥ်ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းစက်ဝိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျံ့နှံ့သွား၏။</p> <p>နန်ချိုးယွီက ခေါင်းကိုက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ မင်းတို့က ငါ့ကို တကယ် စော်ကားနေတာပဲ"</p> <p>သူက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို အားကောင်းလာပြီး ဝိညာဥ်ဖိအားမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားကာ တင်းမာနေသော လေထုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့လုံး၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မူကျွမ်းနှင့် ဝေ့ရှီရှီတို့ကလည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်မျိုးကို ပြသလာကြ၏။</p> <p>နန်ချိုးယွီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ အသက်ကြီးလာပြီ၊ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကလည်း တန်ဖိုးနည်းလာပြီ"</p> <p>မူကျွမ်းက အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အရှင်နန် မင်းက အရမ်း သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ ငါတို့က အချိန်အကြာကြီး နေမှ ပြန်တွေ့ရလို့ နည်းနည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရုံပါ"</p> <p>ဝေ့ရှီရှီကလည်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာပါ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"လူတိုင်း ဒီသိုင်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ပိုကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရဖို့ဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မမေ့ပါနဲ့။</p> <p> ငါ နန်ချိုးယွီက အစွမ်းမထက်ပေမဲ့ ငါ့စကားကို အရင် ပြောထားပါရစေ။</p> <p>တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကများ ငါ့ကို မျက်နှာမထောက်ဖူးဆိုရင် လန်ယာကောင်းကင်ရဲ့ ခွဲတမ်းနဲ့ နဂါးစစ်ရတနာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက သူတို့အတွက် လုံးဝ လက်လှမ်းမမီနိုင်တော့ပါဘူး"</p> <p>လူတိုင်း၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း နာခံလာကြကာ အခြား မည်သည့် အတွေးကိုမျှ မတွေးဝံ့ကြတော့ချေ။</p> <p>ယွင်ရှောင် ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏အကြည့်များက ဝေ့ရှီရှီအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေခဲ့သဖြင့် သူမကို အနေခက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save