"ရှင်က တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ ကျမ ဆရာမကို ဘာလို့ အဲဒီလို စိုက်ကြည့်နေရတာလဲ"
ချန်ချင်းစီကလည်း ဝေ့ရှီရှီ အနေရခက်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ဆူပူလိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။
ယွင်ရှောင်က သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်း၍ပြောလိုက်၏။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ မင်းတို့ဂိုဏ်းက ရွှယ်ချန်ရှီကို အရင်က ငါ အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးတယ်။ အခု သူမရဲ့ အစ်မကြီးကို တွေ့လိုက်ရတော့ ငါ ထပ်ခါတလဲလဲ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ"
"ရွှယ်ချန်ရှီ" ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဖူယောင်မြင့်မြတ်နန်းတော်မှ လူတိုင်း၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အများစုမှာ အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များကိုပင် ပြသလာကြ၏။
မူကျွမ်း၏ အမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် ရွှယ်ချန်ရှီကို မြင်ဖူးတာလား။ သူမက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်ကတည်းက သေသွားတာ ငါ မှတ်မိတယ်။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။
"အသေးစိတ်ကို စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့ ရှင်းပြဖို့ အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ အချိန်ရရင် ခင်ဗျားကို သေချာ ပြောပြပါ့မယ်"
မူကျွမ်းက ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ယွင်ရှောင်၏ အထောက်အထားကို သူ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာပြီး မူကျန့်ကို မေးခွန်းထုတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ မူကျန့်မှာလည်း တွေဝေနေပုံရ၏။
ချန်ချင်းစီက သရော်လိုက်သည်။
"ရှင် ဘာတွေ တွေးနေလဲ… ဒါမှမဟုတ် ရှင့်ဆီမှာ ဘယ်လို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူ သိမှာလဲ"
ယွင်ရှောင်က ပြန်လည် သရော်လိုက်၏။
"ဘာလဲ။ မင်းတို့တွေက စိတ်လှုပ်ရှားခွင့် ရှိပြီး ငါက စိတ်လှုပ်ရှားခွင့် မရှိဘူးလား။ ဒီမှာ တရားမျှတမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှုက ဘယ်မှာလဲ"
ချန်ချင်းစီမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဝေ့ရှီရှီက သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။
"နင် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်သင့်ဘူး ချင်းစီ"
ဝေ့ရှီရှီ၏ လှပသော မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက ယွင်ရှောင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။
"ငါ့ရဲ့ ညီမလေး ရွှယ်ချန်ရှီက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ငါးနှစ်ကတည်းက သေသွားခဲ့တာ။ နင်က သူမကို မှတ်မိနေသေးတာ ရှားပါတယ်"
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သိပ်မမှတ်မိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း တချို့ကတော့ မှတ်မိကြတယ်။ သူမ ဘယ်လို သေသွားလဲဆိုတာ သူတို့ မှတ်မိကြလား"
ဝေ့ရှီရှီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မသိမသာ တုန်ယင်မှုတစ်ခု ယှက်သန်းသွား၏။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပုံရကာ သတိပြုမိမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။
သို့သော် သူမ၏ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများမှာ ယွင်ရှောင်၏ စူးရှသော အကဲခတ်မှုမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရွှယ်ချန်ရှီ၏ သေဆုံးမှုမှာ သူမနှင့် သက်ဆိုင်နေလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ဝေ့ရှီရှီက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်၏။
"ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ သူမက ဖျားပြီး သေသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို မတော်တဆ ပြုတ်ကျပြီး သေသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
လောကမှာ သေဖို့ နည်းလမ်းပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပါတယ်။ ငါ့ ညီမလေးရဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ"
ယွင်ရှောင် "..."
"အဟမ်း ကောင်းပြီ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားတာ လုံလောက်ပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် စိတ်မလှုပ်ရှားကြနဲ့တော့"
အခြေအနေများ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နန်ချိုးယွီက အလျင်အမြန် ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းလိုက်၏။
သူသည် လီယွင်ရှောင်၊ လီဟွာချိုက်၊ ရွှယ်ချန်ရှီနှင့် ဝေ့ရှီရှီတို့၏ ဆက်ဆံရေး အကြောင်းကို အနည်းငယ် သိထားပြီး နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက် ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို မထိခိုက်စေချင်ပေ။
"ကံကောင်းလို့ အရှင်နန်ချိုးယွီက အချိန်မီ သတိပေးလိုက်လို့ မဟုတ်ရင် ကျုပ် နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်လှုပ်ရှားမိတော့မလို့"
နန်ချိုးယွီမှာ စကားဆွံ့အသွားပြီး အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"မင်း စိတ်မလှုပ်ရှားတာ ကောင်းပါတယ်… မင်း စိတ်မလှုပ်ရှားတာ ကောင်းပါတယ်"
"ဟားဟား ရှင် စိတ်လှုပ်ရှားတာကို ဘယ်သူက ကြောက်လို့လဲ။ ရှင် သတ္တိရှိရင် ဆက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကြည့်လေ"
ယွင်ရှောင်က သူမကို လက်ညှိုးထိုးကာ နန်ချိုးယွီကို ပြောလိုက်၏။
"အရှင်နန် ကျုပ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်ခဲ့တာ သူမပါ။ ခဏနေရင် အမှားအမှန်ကို ခင်ဗျား ခွဲခြားနိုင်ရမယ်"
ယွင်ရှောင်နှင့် လီဟွာချိုက်တို့မှာ အထူးတလည် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး မရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လေးစားခဲ့ကြသည်။
သူ၏ယခင်ဘဝတွင် လီဟွာချိုက်က သူ့အပေါ် ကျေးဇူးတင်စရာ ရှိခဲ့ပြီး ယခုဘဝတွင် ထိုကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယန်ဝူမြို့ရှိ သူနှင့် သူ၏ဆွေမျိုးသူငယ်ချင်းများ အားလုံး၏ အသက်ကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့ပေသည်။
ရွှယ်ချန်ရှီ၏ သေဆုံးမှုမှာ ဝေ့ရှီရှီနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း သဘောပေါက်ပြီးနောက် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော ဒေါသမီးတောက်တစ်ခုက သူ့ရင်ထဲတွင် တောက်လောင်လာခဲ့၏။
ချန်ချင်းစီ၏ ရန်စမှုကြောင့် သူက ချက်ချင်း ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးကာ သူမထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ဘယ်ဘက်လက်၏ လက်ငါးချောင်းကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပူးကပ်ကာ တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။
"ဖြန်း"
အရိပ်တစ်ခုက သူ့ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူ့လက်ကျောကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ဓားစွမ်းအင်များမှာ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး ယွင်ရှောင်၏ လက်မောင်းအတွင်းရှိ သွေးကြောစွမ်းအင်များမှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏အလိုဆန္ဒမပါဘဲ အောက်သို့ တွဲကျသွားတော့၏။
၎င်းမှာ နန်ချိုးယွီ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ လူငယ်တွေက အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားသင့်ဘူး"
ယွင်ရှောင် လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ချန်ချင်းစီကလည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို စတင်လိုက်၏။
မှန်ပေသည်။ သူမသည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ နောက်ဆုတ်မည့်အစား သူ့ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ချေ။
"ဆရာ"
သူမက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။
ဝေ့ရှီရှီက ညင်သာစွာ ဆူပူလိုက်သည်။
"နောက်ဆုတ်လိုက်စမ်း"
သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက လေထဲတွင် လှည့်ပတ်သွားပြီး ချန်ချင်းစီမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားရကာ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ရ၏။
ဝေ့ရှီရှီက ပြောလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲ ယွဲ့ရှို့ သူမကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား။ သူ ထပ်ပြီး မဆင်မခြင် လုပ်ရင် အပြစ်ပေးဖို့အတွက် ရွက်တစ်ထောင်ကျွန်းကို ပြန်လွှတ်လိုက်… သူ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်စရာ မလိုတော့ဘူး"
ပီယွဲ့ရှို့မှာ လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ဟုတ်ကဲ့"
နန်းတော်သခင်မက ထိုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ပြစ်ဒဏ်မျိုးကို ရှားရှားပါးပါး ပေးလေ့ရှိသောကြောင့် သူမမှာ တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
ချန်ချင်းစီ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူမသည် မကျေနပ်သေးပုံရသော်လည်း သူမသည် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး နောက်ထပ် "စိတ်မလှုပ်ရှား" ရဲတော့ချေ။
ယွင်ရှောင်လည်း နန်ချိုးယွီ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ဒေါသများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး သူက ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်ကာ လှည့်ပြီး မူကျွမ်း၏ ဘေးတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။
မူကျွမ်းက မေးလိုက်သည်။
"အရှင်နန် ဒီနေရာက အတိအကျ ဘယ်နေရာလဲ။ ပြီးတော့ သိုင်းပြိုင်ပွဲနဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကရော ဘယ်လိုလဲ"
နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်၏။
"ဒီကိစ္စနှစ်ခုက အခြေခံအားဖြင့်တော့ အတူတူပါပဲ။ လူတိုင်းစုံမှ ငါတို့ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"
ထိုအချိန်တွင် အသေးစား ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်း အများအပြား ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း နန်ချိုးယွီ ကိုယ်တိုင် ထွက်မသွားတော့ဘဲ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကသာ သူတို့ကို ကြိုဆိုလိုက်ကြ၏။
မူကျွမ်းက နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ဘဲ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းက စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
ယွင်ရှောင်က ဝေ့ရှီရှီကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို တည်ငြိမ်စွာ မှိတ်ကာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် သူ၏အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေလိုက်သည်။
အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင် ဂိုဏ်းအားလုံး ရောက်ရှိလာပြီး အတူတကွ စုဝေးမိကြ၏။
အဆင့်မြင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူများကိုသာ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုထားသဖြင့် ပင်မခန်းမဆောင်မှာ ကျယ်ဝန်းနေဆဲဖြစ်ပေသည်။ အချို့သော အသေးစား ဂိုဏ်းများတွင် သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ဦးတည်းသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။
ယွင်ရှောင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ ဝူတာချန်၊ ကျင်းချီ၊ ရှောင်ဟုန်နှင့် အောင်းဝူရှင်းတို့ အပါအဝင် အခြားသူများစွာ၏ အကြည့်များက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
သို့သော် သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက အလျင်အမြန် မျက်နှာလွှဲသွားကြပြီး ရှောင်ဟုန် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။
ယွင်ရှောင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ရှောင်ဟုန့်ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ပြီး သူမကို ရယ်မောစေခဲ့၏။
နန်ချိုးယွီက ပင်မခန်းမဆောင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"လူတိုင်း ရောက်လာကြပြီပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"အရှင်နန်လည်း ပင်ပန်းသွားပြီ"
လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြ၏။
နန်ချိုးယွီက လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံးမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေမယ်ဆိုတာ ငါ သေချာတယ်။ မလောပါနဲ့ ငါ တစ်ခုချင်းစီ ရှင်းပြပါ့မယ်။
တကယ်လို့ မင်းတို့မှာ မေးခွန်းတွေ ရှိသေးရင် နောက်မှ ငါ့ကို သီးသန့် မေးလို့ရပါတယ်။ ဒီနယ်မြေက ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ဆီကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းပါပဲ"
လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြပြီး အများစုမှာ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်ကြ၏။
နန်ချိုးယွီက ဆက်ပြောသည်။
"တချို့ ဂိုဏ်းတွေက ဒီလမ်းကြောင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတချို့ကို ထောက်လှမ်းမိလောက်ပြီ၊ ဥပမာ နတ်ဆိုးသားရဲ အမြောက်အမြားရဲ့ အရှိန်အဝါလိုမျိုးပေါ့"
ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူအများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြသော်လည်း အများစုမှာမူ လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေပုံရ၏။
ထိုလေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်မှာ အမြဲတမ်း ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းနှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ရာ အများစုမှာ ထိုအခြေအနေကို မသိရှိကြပေ။
သွေးကျီးကန်းနန်းတော်သခင် မီဟုန်က ပြောလိုက်သည်။
"မှန်ပါတယ်။ အဲဒီ အရှိန်အဝါတွေက ထောက်လှမ်းမိပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြား ပါဝင်တယ်။
ငါ မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး ရာဂဏန်းလောက် ရှိတယ်။ ငါ ကြောက်လွန်းလို့ သေတော့မလို့ပဲ"
"ဘာ။ အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသားရဲ ရာပေါင်းများစွာ"
ခန်းမဆောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးသံများဖြင့် ဆူညံသွားပြီး အများစုမှာ တင်းမာနေပုံရကာ အများစုကမူ မယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ပြသနေကြ၏။
နန်ချိုးယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး တိတ်တိတ်နေပေးပါ။ ထိတ်လန့်စရာ ဒါမှမဟုတ် သံသယဝင်စရာ မလိုပါဘူး။
အရှင်မီဟုန် ထောက်လှမ်းမိတာ တကယ် မှန်ပါတယ်။ အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ အရှိန်အဝါက ရာဂဏန်းလောက်ပဲ မဟုတ်ဘဲ သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှိပါတယ်။
ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာ့ကျောရိုးစစ်သင်္ဘောရဲ့ ရှာဖွေရေး အဆင့်က ပိုမြင့်မားပြီး အဆင့်တစ်ဆယ် နတ်သားရဲ တော်တော်များများကိုတောင် ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်"
၎င်းက ခန်းမဆောင်အတွင်း ချက်ချင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး အမျိုးမျိုးသော အော်ဟစ်သံများနှင့် သံသယများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
"အရှင်နန် ခင်ဗျား နောက်နေတာလား။ ထောင်သောင်းချီတဲ့ အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသားရဲတွေနဲ့ နတ်သားရဲ တော်တော်များများ ဟုတ်လား"
"ငါတို့ ဂိုဏ်းလည်း အဲဒါကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ရှာဖွေရေး စက်ပစ္စည်း ပျက်နေတယ်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်ဖြစ်နေတာပဲ"
"ဟက် သတင်းကသာ အမှန်ဆိုရင် မင်းတို့ အားလုံး ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေနိုင်ဦးမလား"
ထိုစကားကြောင့် ခန်းမဆောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက နန်ချိုးယွီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
နန်ချိုးယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီအရှင် အရင်က ပြောခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ အဲဒီ အရှိန်အဝါတွေက ဒေသခံတွေ မဟုတ်ဘဲ လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်တွေပါ။ သူတို့က အလင်းနဲ့ အရိပ်တွေကို ထိုးပြရုံသာမက အရှိန်အဝါတွေကိုပါ ထိုးပြနေတာပါ"
"လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်လား"
ရင်ကျစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆိုရင် အဆင့်ကိုး နတ်ဆိုးသားရဲ သောင်းနဲ့ချီပြီး နတ်သားရဲတွေ ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု တကယ် ရှိနေတာပေါ့။ အဲဒါက ငါတို့ သွားနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှာ ဖြစ်နိုင်မလား"
သူ၏စကားကြောင့် လူအများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီနေရာက လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ထဲမှာ မဟုတ်ရင်တောင် အဝေးကြီးမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ သူ့ရဲ့ အတိအကျ နေရာကို ရှာမတွေ့သေးဘူး။
ဒါပေမဲ့ မထိတ်လန့်ပါနဲ့။ ငါနဲ့ ရှီရှီတို့ အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာစူးစမ်းပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားချက်တွေအရ ငါတို့ မြင်ရတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေက လေဟာနယ် ပုံရိပ်ယောင်တွေသာမကဘဲ အချိန်ကာလ ပုံရိပ်ယောင်တွေပါ ဖြစ်နေတယ်၊
ရှေးခေတ်ကတည်းက ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အချိန်နဲ့ လေဟာနယ် အပိုင်းအစတွေပေါ့။ သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး ကျန်နေခဲ့တာလဲဆိုတာကိုတော့ ငါတို့ မသိဘူး"
"အချိန်နဲ့ လေဟာနယ်ရဲ့ ထပ်တူကျနေတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လား"
ယွင်ရှောင်မှာ အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး ထိုကိစ္စကို တွေးတောကြည့်ရာ နန်ချိုးယွီ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှာ အလွန် အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
ဒီကောင်းကင်အောက်မှာ နတ်သားရဲ အများအပြား ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောတာက တကယ်ကို ယုတ္တိမတန်ဘဲ ယုံကြည်ဖို့ ခက်တယ်လေ…
နဂါးနယ်မြေလို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတောင်မှ ချယ်ယုံရဲ့ အဆိုအရ နဂါးနယ်မြေရဲ့ အပိုင်းအစလေး တစ်ခုပဲလေ… အစွမ်းထက်တဲ့ သက်ရှိ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအား ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ တကယ်သာ ရှိခဲ့ရင် သူတို့က အစောကြီးကတည်းက လွတ်မြောက်သွားလောက်ပြီ။
ဒီနေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လင်းမုတိရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်အပေါ်မှာသာ အခြေခံထားတာလေ။ သူ တစ်ခါမှ အတွင်းထဲကို မဝင်ဖူးသလို မြင်လည်း မမြင်ဖူးဘူးဆိုတော့ အဲဒါ တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာကို သူ ဘယ်လို သေချာနိုင်မှာလဲ။
သေချာ စဥ်းစားပြီးနောက်တွင် သူသည်လည်း အချိန်နှင့် လေဟာနယ် နှစ်ထပ် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဟူသော နန်ချိုးယွီ၏ အဆိုကို ယုံကြည်လာခဲ့၏။
မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုဆိုရင် နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို ဒီမှာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြေက ပိုများသွားပြီပေါ့"
"ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ သိသလောက်တော့ ဒါက သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်အတွက် ခွဲဝေမှု အစီအစဥ်ကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။
မင်းတို့အားလုံး အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်တာ ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို ဖျက်ဆီးမိတာမျိုး ငါ မဖြစ်စေချင်ဘူး"
"ခွဲဝေမှု အစီအစဥ်လား"
ကျွယ်ထျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။
"ငါတို့ ဒါကို သိုင်းပြိုင်ပွဲကတစ်ဆင့် ဖြေရှင်းဖို့ သဘောတူထားပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား"
လူတိုင်းက ရှုပ်ထွေးသွားပုံရသည်။
"မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်နေထိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေက အတွင်းရေးအရ ခွဲဝေပေးတာဖြစ်ပြီး အပြင်လူတွေလည်း ခွဲဝေမှုမှာ ပါဝင်ရမယ်လေ"
"အပြင်လူတွေလား"
လူတိုင်းမှာ မှင်သက်သွားကြပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားကြ၏။
ကျွယ်ထျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။
"အရှင်နန်ချိုးယွီ ပြောတဲ့ အပြင်လူတွေက ကောင်းကင်သိုင်းပညာကုန်းမြေကြီးက လူတွေများ ဖြစ်နိုင်မလား။
အဲဒီလိုသာဆိုရင် ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကို အရင် ရှင်းပစ်လိုက်ကြတာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ခွဲဝေဖို့ ဆွေးနွေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး"
"အရှင်ကျွယ်ထျန်းဟန် ပြောတာ မှန်တယ်"
လူတိုင်းက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူလိုက်ကြပြီး အပြင်လူများက သူတို့နှင့်အတူ အကျိုးအမြတ်များကို ခွဲဝေယူရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသည်ဟု မယုံကြည်သောကြောင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လုံးဝ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေကြ၏။
နန်ချိုးယွီမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားကာ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားမှသာ ပြောလိုက်သည်။
"နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ကို ဖွင့်ဖို့ သော့နဲ့ နည်းလမ်းက အဲဒီ အပြင်လူရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်"
ခန်းမဆောင်မှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။
ကျွယ်ထျန်းဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ အဲဒါကို လုယူလို့ မရဘူးလား။ ဒီလျှို့ဝှက်ရတနာက အမြဲတမ်း ရွက်တစ်ထောင်ကျွန်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"
***