Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၄၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်မည့် တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် ဝမ်ယိချန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလိုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ဂိုဏ်းအားလုံးက သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ရဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိရင် နှစ်စဥ် ကုန်သည်မဟာမိတ်က ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းချင်းစီနဲ့ ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်တဲ့ ပထမဆုံး အလယ်အလတ်တန်းစား ယွမ်ချီကျောက်တုံး ဘီလီယံ တစ်ရာအတွက် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>"ဒါက..."</p> <p>နန်ချိုးယွီက ခဏမျှ စဥ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မင်းတို့အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ စိတ်ထဲမှ လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ဝမ်ယိချန်းက ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးစျေးကွက်ရှာဖွေရေး နည်းလမ်းမျိုးကို စဥ်းစားနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် စီးပွားရေး ပါရမီရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ပေးထားပါက လူတွေက ၎င်းကို တန်ဖိုးထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်းက နှစ်စဥ် နှစ်အစတွင် လျှော့စျေးများကို လုယူရန် ကြီးမားသော အလုအယက် ဖြစ်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေမည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာပင်။</p> <p>၎င်းက လူတိုင်း၏ သံသယများကို ဖယ်ရှားပေးရုံသာမက နေရာနှစ်ခုကြားရှိ ကုန်သွယ်ရေးကိုလည်း များစွာ တိုးတက်စေမည်ဖြစ်သည်။ အထီးကျန်နေထိုင်သော ဂိုဏ်းများနှင့် ကုန်သွယ်ရေးမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာရန် အလားအလာ ရှိပေသည်။</p> <p>ဝေ့ရှီရှီက လှေကားထစ်ကို ဆက်လက် တည်ဆောက်ပေးလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့ ဂိုဏ်းတွေ အားလုံးအတွက် အလယ်အလတ်တန်းစား ယွမ်ချီကျောက်တုံး ဘီလီယံ တစ်ရာပဲ ရှိတာလေ။ အရှင်ယိချန်းက နည်းနည်းလေး ကပ်စေးနှဲလွန်းမနေဘူးလား။</p> <p>အင်ပါယာတစ်ခုထက်တောင် ပိုချမ်းသာတဲ့ ကုန်သည်မဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သဘောထားကြီးမှုက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p>"ဟုတ်တယ် အဲဒါ အရမ်း ကပ်စေးနှဲတာပဲ"</p> <p>အောက်ဘက်တွင် ညည်းတွားသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> "ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ နှစ်စဥ် အရောင်းအဝယ် လုပ်တာက ဘီလီယံ သောင်းဂဏန်းလောက် ရှိတာ။ အနည်းဆုံး ဆယ်ထရီလီယံလောက်တော့ ဖြစ်သင့်တယ်။ ဘီလီယံ တစ်ရာက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ"</p> <p>ဘုန်းကြီးဝကလည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အောင်းမျိုးနွယ်စုက ဆယ်ထရီလီယံ လိုချင်တယ်။ ငါတို့ အောင်းမျိုးနွယ်စုအတွက် အထူး ဦးစားပေး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးရမယ်"</p> <p>ဝမ်ယိချန်းမှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေခဲ့၏။ အကျိုးအမြတ် ပမာဏက သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော်လည်း သူသည် ဆာလောင်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်း ဗိုက်မပြည့်ကြောင်း သေချာစေရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါက... ကောင်းပြီလေ ဒါဆို ဘီလီယံ သုံးရာ ထားလိုက်မယ်… အဲဒီထက် ပိုမရတော့ဘူး"</p> <p>ကျွယ်ထျန်းဟန်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မင်းက လူတိုင်းကို မင်းအတွက် ကူညီစေချင်ရင် အရင်းအနှီး နည်းနည်းမှ မသုံးဘဲ ဘယ်လိုလုပ်လို့ရမှာလဲ။ အနည်းဆုံး အရောင်းအဝယ် ပမာဏ သုံးထရီလီယံလောက် လျှော့စျေး လိုတယ်၊ မဟုတ်ရင် စကားပြောနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"</p> <p>"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် သုံးထရီလီယံ "</p> <p>လူတိုင်းက အရိုင်းအစိုင်းများကဲ့သို့ သြဘာပေးလိုက်ကြပြီး ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုကို ရရှိသွားသည့်အလား အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြ၏။</p> <p>ဝမ်ယိချန်း၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ခေါင်းကို ရူးသွပ်စွာ ခါယမ်းကာ လက်ခံရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟီးဟီး အရောင်းအဝယ် ပမာဏ သုံးထရီလီယံဆိုတာ တကယ်ကို နည်းနည်း ကြီးမားလွန်းနေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘီလီယံ သုံးရာကလည်း သေးငယ်လွန်းပါတယ်။</p> <p>ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ လူတိုင်း ငါ့ကို မျက်နှာပေးတဲ့အနေနဲ့ (၁.၅)ထရီလီယံ ထားလိုက်ကြတာပေါ့ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>ဝမ်ယိချန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါက အရမ်း များလွန်းမနေဘူးလား"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အရမ်းများတယ်ဆိုတာ သူတို့က ငါ့မျက်နှာက မလုံလောက်ဘူးလို့ ထင်နေလို့ပဲ"</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ဝမ်ယိချန်းက ရှုံးနိမ့်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့ အရှင်နန်ချိုးယွီကို မျက်နှာပေးရမှာပေါ့၊ ဒါကြောင့် (၁.၅) ထရီလီယံက (၁.၅) ထရီလီယံပဲ… ယွမ်ချီကျောက်တုံး တစ်တုံးတောင် ထပ်မပေးနိုင်တော့ဘူး"</p> <p>သူက ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ထိုအောက်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။</p> <p>"ဟေး" ဟူသောအသံနှင့်အတူ အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ ဝမ်းသာအားရ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>မူကျွမ်းနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် နှစ်စဥ် အရောင်းအဝယ် ခွဲတမ်း (၁.၅) ထရီလီယံမှာ အမှန်တကယ်ပင် များပြားလှကြောင်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေကြ၏။</p> <p>သူတို့သည် အခြား ဂိုဏ်းများထက် အရင်ဆုံး နှစ်စဥ် ကုန်သည်မဟာမိတ်နှင့် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအကျိုးကျေးဇူးကို အခြား ဂိုဏ်းများက ယူသွားခွင့် မပေးနိုင်ပေ။</p> <p>လူတိုင်းက တူညီသော အတွေးများ ရှိနေကြသော်လည်း ယွင်ရှောင် တစ်ဦးတည်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေခဲ့၏။</p> <p>တင်းရှန်ကို ရင်ဆိုင်ရတာက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ ရပေမဲ့ ဝမ်ယိချန်းရဲ့ ပါးနပ်မှုနဲ့ဆိုရင် သူက ဒီလူတွေကို လင်းပိုင်ယိကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ဆီမှာ နောင်တကလွဲပြီး ဘာမှကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွတ်ကျွတ်… သနားစရာပဲ…</p> <p>နန်ချိုးယွီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ အားလုံးပဲ အရမ်း စိတ်မလှုပ်ရှားကြပါနဲ့။ ဒါကို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အံ့သြစရာတစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက်ပါ။</p> <p>လက်ရှိ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မမေ့ပါနဲ့ဦး။ အရှင်ယိချန်းက နဂါးစစ်ရတနာ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ အရင် အစီအစဥ်အတိုင်း ငါတို့ ခွဲဝေလို့ ရပါပြီ"</p> <p>ဝမ်ယိချန်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက် ပွင့်လာတာကို မြင်ရတဲ့အတွက် ငါ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p>ရင်ကျစ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အရှင်နန်ချိုးယွီ ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲကို ဘယ်လို ရှေ့ဆက်လုပ်မလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ပြောပြပေးပါ။ ငါ စိတ်မရှည်တော့ဘူး"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်အတွက် သိုင်းပြိုင်ပွဲက ဒီနေရာလွတ်ရဲ့ အဆုံး လျှို့ဝှက်ရတနာသိုက်ရဲ့ အဝင်ဝမှာ ကျင်းပမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကြည့်လိုက်ပါ"</p> <p>သူက ခန်းမဆောင် အရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရေကုလားကာတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာ့ကျောရိုးစစ်သင်္ဘော တည်ရှိရာ နေရာကို အတိအကျ ပြသနေ၏။</p> <p>သူတို့ အချိန်အကြာကြီး အငြင်းပွားနေချိန်တွင် ကမ္ဘာ့ကျောရိုးမှာ အလွန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ထူးဆန်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်လျှင် နတ်ဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် တိမ်တိုက်များသာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ လမ်းမရှိဘူး။ ရက်တော်တော်များများ လေ့လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ ဒီနေရာမှာ ဧရာမ အစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။</p> <p> အဲဒီထဲမှာ အဆုံးမဲ့ သံသရာနဲ့ အဆက်မပြတ် ရှင်သန်ခြင်း အဓိပ္ပာယ်တွေ ပါဝင်နေတယ်"</p> <p>မူကျွမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး နေတာတောင် မင်းရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ အဲဒါကို မချိုးဖောက်နိုင်သေးတာ ဖြစ်နိုင်မလား"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ချိုးဖောက်လို့ မရတာမဟုတ်ပါဘူး နည်းနည်း ဒုက္ခများနေရုံပါ။ ဒီအစီအရင်မှာ အစီအရင် မျက်လုံး ရှစ်ဆယ့်တစ်လုံး ပါဝင်ပြီး အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးပါတယ်။</p> <p>တကယ်လို့ လူတိုင်းက ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင် ဒါကို ချိုးဖောက်ဖို့ အချိန်သိပ်မကြာပါဘူး"</p> <p>ကျွယ်ထျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘာစောင့်နေတာလဲ။ အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မလောပါနဲ့။ ဒီနဂါးစစ်ရတနာသိုက်က ဒီမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပဲ။ ငါတို့က ဘာလို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် မစောင့်နိုင်ရမှာလဲ။ နောက်ဆုံး သိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် ငါ ဒီမှာ တမင်တကာ နေခဲ့တာပါ"</p> <p>လူတိုင်းက ဒက်ခနဲ သဘောပေါက်သွားကြ၏။</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစီအရင် မျက်လုံး ရှစ်ဆယ့်တစ်လုံး ရှိတယ်ဆိုတော့… အဲဒါက လူဆယ့်နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်ရမှာဖြစ်ပြီး အနိုင်ရသူကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ အစီအရင် မျက်လုံး အရေအတွက်အလိုက် ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေးယွင်က တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ သခင်လေးယွင်က သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မသိခဲ့ဘူး။</p> <p> ဒီပြိုင်ပွဲက မင်းအတွက် အကျိုးရှိပြီး တခြား ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကတော့ အားနည်းချက် ရှိနေတယ်"</p> <p>ယွင်ရှောင်က သရော်လိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။ စွမ်းအား အဆင့်အမျိုးမျိုး ရှိနေတာဆိုတော့ အကျိုးအမြတ် ရယူတယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်မှာလဲ။</p> <p> မတရားဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်ရင် တခြားတစ်ယောက်ကို အကျိုးအမြတ် ရယူခိုင်းလိုက်လေ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p>"ဒီအစီအရင် မျက်လုံး ရှစ်ဆယ့်တစ်လုံးက အဆုံးမဲ့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ တိမ်တိုက်တွေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေလို့ ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်လေးယွင်ရဲ့ မျက်လုံးအတတ်ကတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲလေ"</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခင်ဗျား ပြောတာကို နားထောင်ရရင် သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာတောင် ကျုပ်ဓားက တခြားလူရဲ့ ဓားထက် နည်းနည်းလေး ပိုထက်နေရင်တောင် ကျုပ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အားသာချက် ရှိနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ"</p> <p>"ဟားဟား သခင်လေးယွင်က ဥပမာပေးတာ တကယ်ကို တော်တာပဲ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ပစ္စည်းကိရိယာ ဒါမှမဟုတ် နည်းဗျူဟာ၊ နောက်ခံ၊ ကံ၊ စတာတွေ အားလုံးက ခွန်အားရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပါပဲ။</p> <p> ခွန်အား ကြီးခြင်းနဲ့ ငယ်ခြင်း၊ အနိုင်နဲ့ အရှုံးဆိုတဲ့ ခွဲခြားမှုပဲ ရှိတယ်၊</p> <p> အားသာချက်နဲ့ အားနည်းချက်ဆိုတဲ့ ခွဲခြားမှု မရှိပါဘူး။ ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူးမလား"</p> <p>လူတိုင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။</p> <p>အနည်းငယ် အားနည်းသော ပြိုင်ပွဲဝင်များပင်လျှင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့သည် အောက်ဆုံး၌ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သိထားကြသဖြင့် အစီအရင်၏ သော့ချက်ကို ရှာဖွေပြီး ချိုးဖောက်ခြင်းက သူတို့ကို အခြေအနေ ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ရန် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြ၏။</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီလိုဆိုရင် အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါနဲ့အတူ အပြင်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ"</p> <p>လူအုပ်ကြီးက ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကုန်းပတ်ကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာရာ မျက်စိတစ်ဆုံး တိမ်တိုက်များကိုသာ မြင်တွေ့ရပေသည်။</p> <p>သိုင်းပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြ၏။ လူတိုင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများကို ရှာဖွေရန် ပြေးသွားကြသည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက တံဆိပ်ပြား ဆယ့်နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်းဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါတွေက တည်နေရာ မှတ်တမ်းတင် ကိရိယာတွေပဲ။ ဒါတွေကို ဝတ်ဆင်ထားရင် သူတို့က မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အရှိန်အဝါကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိမ့်မယ်။</p> <p>ဒါဆိုရင် အစီအရင်ရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းကို ဘယ်သူ ချိုးဖောက်သွားလဲဆိုတာ ငါ အတိအကျ သိနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>သူက လက်ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရေကုလားကာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောက်ပကာ လူဆယ့်နှစ်ဦး၏ အမည်များကို ဖော်ပြနေ၏။</p> <p>နန်ချိုးယွီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး "လီယွင်ရှောင်" ဟူသော အမည်နှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းမှု တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပုံရသည်။</p> <p>သူက သူ၏ လက်ချောင်းကို ထပ်မံ ခေါက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်တစ်ခုစီအတွက် ဂိုဏ်းအမည်များကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလိုက်ရာ "လီယွင်ရှောင်" အမည်နှစ်ခုကို ခွဲခြားနိုင်သွားပေသည်။</p> <p>ကျင်းချီက မေးလိုက်၏။</p> <p>"တိကျတဲ့ စည်းမျဥ်းတွေက ဘာတွေလဲ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စည်းမျဥ်းတွေ မရှိဘူး။ မျက်လုံး အများဆုံးနဲ့ အစီအရင်ကို ချိုးဖောက်နိုင်တဲ့သူက နိုင်မယ်"</p> <p>ကျင်းချီ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"တကယ်လို့ လူသတ်မှု ဖြစ်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p>နန်ချိုးယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ဖို့ ကြိုးစားပါ"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အားနည်းသော သိုင်းပညာရှင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အားလုံး သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။</p> <p>လူသတ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသင့်သည်ဟူသော အကြံအစည်က လူသတ်ခြင်းကို ခွင့်ပြုထားကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p>နန်ချိုးယွီက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မင်းတို့ကို ပေးထားတဲ့ တံဆိပ်ပြားတွေမှာ လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပါပါတယ်။</p> <p>မင်းတို့ အဲဒါကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်ရင် မင်းတို့က စစ်သင်္ဘောပေါ်ကို ချက်ချင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်။</p> <p>ကြယ်ကိုးပွင့် အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ယောက်တောင် မင်းတို့ကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။ ပြန်ရောက်လာတဲ့ သူတိုင်းက ပြိုင်ပွဲကို စောစောစီးစီး အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်"</p> <p>လူတိုင်းက အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး တံဆိပ်ပြားကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> မှန်သည့်အတိုင်းပင် ၎င်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အစီအရင် သင်္ကေတတစ်ခုကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရပြီး လေဟာနယ်ကူးပြောင်းနိုင်စွမ်းကို ညွှန်ပြသည့် လက်ဟန်များ ပြုလုပ်နေသော ပုံရိပ်ငယ်လေး တစ်ခုလည်း ပါဝင်ပေသည်။</p> <p>ဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲတွင် ကျင်းချီမှလွဲ၍ အစွမ်းအထက်ဆုံးသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါးနယ်ပယ် ကြယ်ကိုးပွင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ ကျင်းချီနဲ့ မတွေ့သရွေ့တော့ အဆင်ပြေပေမည်။ အကယ်၍ သူ့ကို တွေ့ရင် လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်တာကို ရှောင်ရှားဖို့ သူတို့ အလျင်အမြန် လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အသက်သွင်းသင့်သည်။</p> <p>စည်းမျဥ်းများ ရှင်းလင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူဆယ့်နှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး မတူညီသော ဦးတည်ချက်များဆီသို့ ထွက်သွားကြ၏။</p> <p>ထို့နောက် ယွင်ရှောင်သည် ပိုင်ဟယ်ဖန်မှ တပည့်ဖြစ်သူ ရှန်းယန်ရွှင်၏ အရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ ကြယ်ဖျက်ဆီးခြင်းဓားကို ထုတ်ကာ သူ့ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယန်ရွှင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ရေခဲဂူထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေးယွင်ရှောင် ခင်ဗျား..."</p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်တဲ့သူ တစ်ယောက်လျော့သွားရင် ငါက အစီအရင် မျက်လုံး တချို့ကို ပိုပြီး ချိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ရင် ငါတို့ သေရလိမ့်မယ်"</p> <p>ဓားချက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကို အချိန်ပေးထားသည့်အလား မမြန်ဆန်လှချေ။</p> <p>ရှန်းယန်ရွှင်က နားလည်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွား၏။ သူသည် ထိပ်ဆုံး ဆယ့်နှစ်ယောက်စာရင်းထဲသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့ရသော်လည်း အစီအရင်၏ သော့ချက်တစ်ခုကိုမျှ မချိုးဖောက်နိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>သူသည် ၎င်းကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း သူ၏အသက်က ပိုအရေးကြီးပေသည်။</p> <p>အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် သူက တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ကာ အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။</p> <p> ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝန်းရံသွားပြီး သူသည် ဓား၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ပိုင်ဟယ်ဖန်မှ လူများအားလုံးမှာ အလွန် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားများ ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့၏ ဒေါသကို ထုတ်ဖော်မပြောဝံ့ကြချေ။</p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေခဲ့၏။</p> <p>လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လေဟာနယ် စွမ်းအားမှာ သူ၏ခွန်အားဖြင့် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်လိုပါက သူတို့သည် သူ၏ဓားမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အခြား ဆယ်ဦးမှာ ထွက်သွားသည်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ရှိသေးသော်လည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်းကို သူတို့ အာရုံခံမိသွားကြ၏။ သူတို့က ရပ်တန့်ကာ အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p>ကျင်းချီက ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတာပဲ။ ငါတို့ ကယ်တင်နိုင်တဲ့ လူတိုင်းက လူကောင်းတွေပဲ"</p> <p>သူက ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက် ပျံသန်းသွားပြီး သူနှင့် အနီးဆုံးရှိ ဟူယွီကုန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"အာ အရှင်ကျင်းချီ ကျေးဇူးပြုပြီး မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p>ဟူယွီကုန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းရန် သူ၏တံဆိပ်ပြားကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း အပြာရောင် အလင်းတန်းက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းချီ၏ လက်မောင်းက လေဟာနယ်ကို ဆွဲဖြဲကာ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏လည်ပင်းကို ညှစ်လိုက်တော့၏။</p> <p>"ဂျွတ် ဂျွတ်"</p> <p>အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားသည့် အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဟူယွီကုန်း၏ ခေါင်းမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပျော့ခွေသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟမ့်"</p> <p>ကျင်းချီက သရော်လိုက်ပြီး အလောင်းကို ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ပစ်ချလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလို အမှိုက်ကောင်က ငါနဲ့ ယှဥ်ပြိုင်ရဲတယ်ပေါ့"</p> <p>"ရှီး"</p> <p>ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ လူများသာ အံ့အားသင့်ပြီး အသက်ရှူမှားသွားကြသည် မဟုတ်ဘဲ ပြိုင်ပွဲဝင်များမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူရော်သွားကြ၏။</p> <p>အားနည်းသော တပည့် အများအပြားမှာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရတော့ချေ။</p> <p>ရှန်းယန်ရွှင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေခဲ့၏။ သူသည် သူ၏ကံဆိုးမှုကို ညည်းတွားနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဟူယွီကုန်း၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မထွက်ပြေးဘဲ ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်မှာ ယွင်ရှောင်၊ အောင်းဝူရှင်း၊ ချန်ချင်းစီ ဝူတာချန်နှင့် ရှောင်ဟုန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ရှောင်ဟုန်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေခဲ့၏။ သူမက အရမ်းကို ကြောက်လန့်နေသဖြင့် ထွက်ပြေးရန်ပင် မေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျင်းချီ၏ အကြည့်က သူမအပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ခဏမျှ ကျဥ်းမြောင်းသွား၏။ ထို့နောက် သူက မျက်နှာလွှဲသွားပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်လိုပုံ မရချေ။</p>


Save