Book List

<p>(ရှေ့အပိုင်းတွေမှာ ရှောင်ချန်းဖြစ်လိုက် ရှောင်ယန်ဖြစ်လိုက်ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒီက‌စပြီးတော့ ချူဖုန်းရဲ့ ပထမဆုံးတပည့် ဓားပညာပါရမီရှင်က ရှောင်ချန်းပါ။ ရှောင်ယန်လို့ မသုံးတော့ပါဘူ။ အမှားအယွင်းအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်)</p> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူငယ်လေး... မင်းက ဆေးပညာကို နားမလည်ဘူးလို့ ပြောနေသေးတာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ နှစ်တစ်ရာမှာ တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ဓားဆွေးနွေးပွဲကို ပါဝင်ဆင်နွှဲဖို့ ဖုန်းလိုင်တောင် ကနေ အားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျုပ်က ဒီတောင်ရဲ့ လက်ရှိ စောင့်ရှောက်သူ ဖုန်းလိုင်စီပါ။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ပြိုင်ပွဲရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို သိပြီးသား ဖြစ်မယ်လို့ ကျုပ်ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့  အချက်တစ်ချက်ကိုတော့ ပြောချင်ပါသေးတယ် “</p> <p>“ ဖုန်းလိုင်ဓားဆွေးနွေးပွဲက ဓားပညာ နားလည်သဘောပေါက်မှုကိုပဲ ယှဉ်ပြိုင်တာပါ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားလက်နက်တွေရဲ့ ထက်မြက်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက စင်မြင့်ပေါ်မှာ ဝါးဓား တစ်လက်ကိုပဲ ကိုင်ဆောင်ခွင့် ရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ ကိုယ့်ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုနိမ့်တဲ့သူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သူတို့နဲ့ ညီမျှအောင် ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားရပါမယ် “</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်မယ်ဆိုရင် ခွင့်မလွှတ်တတ်ဘူးဆိုပြီး မပြောပါနဲ့ “</p> <p>စကားပြောပြီးနောက် ဖုန်းလိုင်စီသည် နီဗားနားရှင်သန်ခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ အရှိန်အဝါသည် တောင်ထွတ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖုန်းလိုင်စီသည် ယခင် သာမန်ပုံစံသို့  ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>မှာစရာရှိတာ မှာပြီးသွားသောအခါ ဖုန်းလိုင်စီသည် ဆံဖြူ အကြီးအကဲ အချို့ ထိုင်နေကြသော အနီးနားရှိ ပွဲကြည့်စင်ဆီသို့ ခုန်တက်သွားသည်။</p> <p>အကြီးအကဲများသည် ဖိအားကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်မနေသော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေရုံမျှဖြင့်  အခြားသူများကို ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>ဖုန်းလိုင်စီ ထိုင်ပင် မထိုင်ရသေးမီ ပုံရိပ်တစ်ခုက စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့နောက် ဝါးဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး  ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ ကျုပ်က ကျင်းရှားကျွန်းက ဝူကျစ်ယွင် ပါ၊ ကောင်းကင်ဓားတာအို မျိုးဆက်ရဲ့ တျဲ့လန် ဓားနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံပါတယ်။ ဒီဓားနည်းစနစ်ကို ကျုပ်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ကျင်းရှားဟောက် လှိုင်းလုံးတွေကို လေ့လာပြီး ဖန်တီးခဲ့တာပါ”</p> <p>“ ကျုပ်ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက သာမန်ပဲရှိတော့ ကောင်းကင်ဇာစ်မြစ်အဆင့် ကို အခုမှ တက်ထားတာပါ၊ တျဲ့လန် ဓားဆန္ဒကိုလည်း အနည်းငယ်လောက်ပဲ ကျွမ်းကျင်ထားပါသေးတယ် “</p> <p>“ နှလုံးသားဓားကျောင်းတော် က ဘယ်မိတ်ဆွေကများ ရှေ့ထွက်လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်ချင်လဲ မသိဘူး “</p> <p>သူ ပြော၍ ပြီးဆုံးသည်နှင့် နှလုံးသားဓားကျောင်းတော် လူအုပ်ထဲမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ကျုပ်သွမ့်မင်က ခင်ဗျားရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံတယ် “</p> <p> </p> <p>စကားသံ မဆုံးမီမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်...</p> <p>သွမ့်မင်သည် ဝါးဓား တစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ ကျုပ်ရဲ့ ခုံးမင်ကျွန်း က စိတ်ကြည်လင်မှုကို အလေးထားတဲ့ ခုံးမင် ဓားတာအို ကို ကျင့်ကြံပါတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ကျုပ်လည်း ဓားဆန္ဒကို နည်းနည်းပဲ နားလည်ထားပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ တျဲ့လန် ဓားဆန္ဒကို မြင်ချင်ပါတယ် “</p> <p>“ ကောင်းပြီ “</p> <p>ဝူကျစ်ယွင်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ကောင်းကင်ဇာစ်မြစ်အဆင့် ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း မပြုကြပေ။</p> <p>ယင်းအစား  ဓားဆန္ဒကို ဝါးဓားထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဓားဆန္ဒကိုသာ အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p>ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သည့် ဓားချီများလည်းမရှိသလို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်၏ဖိအားများလည်းမတွေ့ရပေ။</p> <p>စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ထိုနှစ်ဦးသည် အသန့်စင်ဆုံး ဓားဆန္ဒနှင့် ဓားနည်းစနစ်များဖြင့်သာ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြသည်။</p> <p>ဝူကျစ်ယွင်က သူ၏ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်တိုင်း တျဲ့လန် ဓားဆန္ဒမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သွမ့်မင်၏ ခုံးမင် ဓားဆန္ဒသည် ကြည်လင်သော စိတ်အပေါ်တွင် မူတည်၏။ အာရုံပျံ့လွင့်မှု နည်းလေ သူ၏ ဓားဆန္ဒက ပိုမို အစွမ်းထက်လေ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခုတ်ချက်တိုင်းတွင် သူက တိုက်ပွဲထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး  ဓားကွက်များက ပိုမို ထက်မြက်လာသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဓားဆန္ဒကို အနည်းငယ်မျှသာ ကျွမ်းကျင်ထားကြသော်လည်း သူတို့ဓားဆန္ဒက ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။</p> <p>“ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒီ ဖုန်းလိုင် ဓားဆွေးနွေးပွဲက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ “</p> <p>သူတို့တိုက်ခိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ချန်း စိတ်ဝင်စားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဘေးတွင် လွီယွဲ့အာက မေးလိုက်သည်။ “ စီနီယာအစ်ကို... ဘယ်အချိန်လောက် လှုပ်ရှားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ “</p> <p> </p> <p>ရှောင်ချန်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ အလျင်မလိုပါဘူး။ ကျွန်းစုတစ်ထောင် ပင်လယ် ဒေသက ပါရမီရှင်တွေ လှုပ်ရှားတာကို အရင်ဆုံးစောင့်ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ “</p> <p> </p> <p>သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အနီးနားမှ လှောင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ မိတ်ဆွေ... မင်းက ရွှမ်ကျိုးကမလား “</p> <p>“ ငါတို့ ကျွန်းစုတစ်ထောင်ပင်လယ်က တပည့်တွေက ပါရမီနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေမှာ လိုအပ်‌နေပေမဲ့ ဓားတာအို မှာတော့ မင်းတို့ ရွှမ်ကျိုးက ပါရမီရှင်တွေထက် လုံးဝ  မနိမ့်ကျဘူး “</p> <p>“ စကားကို သတိထားပြောတာ ပိုကောင်းမယ် “</p> <p>ဤစကားများကြောင့် လွီယွဲ့အာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အသံလာရာဘက်သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။ ‘ ဒီ ဒေသခံ ကျင့်ကြံသူက တော်တော် ရိုင်းတာပဲ ‘</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက သူမနှင့်စီနီယာအစ်ကိုကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“ တော်တော် မာနကြီးတာပဲ။ ကျွန်မဓားကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်လို့လား “</p> <p>လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်အင့်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါက ဓားဆန္ဒကို အကြီးစား အောင်မြင်မှုအဆင့်ထိ နားလည်ထားတယ်”</p> <p>“ အားနည်းတဲ့သူတွေကို အနိုင်ကျင့်ပြီး ငါ့အဆင့်အတန်းကို လျှော့ချမှာ မဟုတ်ဘူး “</p> <p>“ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း ဓားဆန္ဒကို မြင်တွေ့ချင်တယ် ဆိုရင်တော့  ခွင့်ပြုပေးနိုင်ပါတယ် “</p> <p>“ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း “</p> <p>ရှောင်ချန်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ တာအိုကို နားလည်ဖို့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း ဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ နားမလည်သေးပုံပဲ “</p> <p>“ မင်း “</p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာက မည်းသည်းသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်အင့်ခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> ဓားဆန္ဒတစ်ခုက သူ့ထံမှ ဖြာထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အနီးနားရှိ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ “ရှီမန်... စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်နဲ့ “</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ရှီမန်ယဲ့က သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤ ရွှမ်ကျိုး ကျင့်ကြံသူများနှင့် ငြင်းခုံရန် သူ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ ထိုကောင်လေးက ကျွန်းစုတစ်ထောင် ပင်လယ်မှ ဓားကျင့်ကြံသူများကို အထင်မသေးခဲ့လျှင် သူ လုံးဝ စကားပြောမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှောင်ချန်းက ပြန်ပြောမပေ။ သူက အကြည့်များကို စင်မြင့်ပေါ်သို့သာ စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သွမ့်မင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဝူကျစ်ယွင်ကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။</p> <p>ကလန်။</p> <p>သွမ့်မင်၏ ဝါးဓားက ဝူဇီယွင်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>“ ကျုပ် ရှုံးပြီ “</p> <p>ဝူကျစ်ယွင်က သူ့ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“ ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ် “</p> <p>သွမ့်မင်က သူ့ကိုယ်ပိုင် ဓားကို သိမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် နှလုံးသားဓားကျောင်းတော်ဘက်မှ အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဓားကျောင်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး နှလုံးသားဓားကျင့်ကြံသူများကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သွမ့်မင်က အနားယူရန် ပွဲကြည့်စင်သို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နှလုံးသားဓားကျောင်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဓား ကျင့်ကြံသူနှင့် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်သည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။</p> <p>စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည့် ဓားသမားများ၌ အားအနည်းဆုံးသူများပင် ဓားဆန္ဒကို အနည်းငယ်ကျွမ်းကျင်ထားကြသည်။</p> <p>ပထမဆုံးနေ့တွင် ဓားဆန္ဒကို ကြီးမားစား အောင်မြင်မှု အဆင့်ထိ နားလည်ထားသူ မည်သူမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p>ရှောင်ချန်းနှင့် လွီယွဲ့အာတို့က တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် မရည်ရွယ်သေးချေ။</p> <p>ဒုတိယနေ့တွင် ဓားဆန္ဒကို အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်ထိ နားလည်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာကြပြီး လွီယွဲ့အာလည်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။</p> <p>သူမ ကောင်းကင်ဓားကျောင်းတော် မှ တပည့်တစ်ဦးကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူပြီး သူမထိုင်ခုံသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ဆင်းသွားသည့်အခိုက်တွင် ကောင်းကင်ဓားကျောင်းတော်မှ တပည့်တစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ရှောင်ချန်းတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။</p> <p>“ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာပြီးတာတောင် ကောင်းကင်ဓား နဲ့ နှလုံးသားဓား လမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ မျှော်လင့်နေသေးတဲ့သူတွေ ရှိနေသေးမယ်လို့  မထင်ထားဘူး “</p> <p>“ ဒီနေ့ တိမ်ဖြူကျွန်း က ငါ ကောဟုန် က မင်းတို့ရဲ့ ဓားဆန္ဒကိုကြည့်မယ် “</p> <p>“ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်မလဲ “</p> <p>ဤစကားများကြောင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ရှောင်ချန်းထံသို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အထူးဆက်ဆံရေး တစ်ခု ရှိပြီး  ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပါသည်။</p> <p>ရှောင်ချန်းက မလှုပ်ရှားပေ။ သူ့အမြင်၌ ကောင်းကင်ဇာစ်မြစ်အဆင့်၊ ဓားဆန္ဒကို အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်ထိသာ နားလည်ထားသည့် သာမန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို အနိုင်ကျင့်ရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှီမန်ယဲ့က‌ လှောင်လိုက်သည်။ “ မင်းကို သန်မာမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းမ တစ်ယောက် အနောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့လူတစ်ယောက် သက်သက်ပဲကိုး “</p> <p>“ ရှီမန် မိသားစုရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ထားလိုက် “</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ စင်မြင့်ဆီသို့ ခုန်တက်သွားသည်။</p> <p>လွီယွဲ့အာ ရှောင်ချန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။” စီနီယာအစ်ကို... ဒီလူက အရူးလား “</p> <p>ရှောင်ချန်း ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ “ အင်း... ခေါင်းမကောင်းဘူးထင်တယ် “</p> <p>အနီးနားမှ အိုမင်းနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ ဒီက မိတ်ဆွေလေး ဆေးပညာကို နားလည်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး “</p> <p>ရှောင်ချန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မနေ့က သူ့ကို အဆင်ပြေအောင် ကူညီပေးခဲ့သော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရှောင်ချန်းက လက်သီးဆုပ်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။” စီနီယာ... ကျွန်တော်က ဆေးပညာကို နားမလည်ပါဘူး “</p> <p>“ အဲဒီလူက ဦးနှောက်ရောဂါ ရှိနေပုံရလို့ပါ။ ပုံမှန်သာဆိုရင် ဘယ်သူက ဒီလိုမျိုး ပြုမူမှာလဲ “</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲက ခဏရပ်သွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ လူငယ်လေး... မင်းက ဆေးပညာကို နားမလည်ဘူးလို့ ပြောနေသေးတာလား “</p> <p>“ ရှီမန် မှာ တကယ်ပဲ ဦးနှောက်ရောဂါ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်းတစ်ထောင် ပင်လယ် က ဓားပါရမီရှင် တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ ကောင်းကင်ဓား နဲ့ နှလုံးသား ဓားတာအို နှစ်ခုစလုံးကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြောင်းကို ဖောက်လုပ်ထားသူပဲ “</p> <p>ရှောင်ချန်း၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာ... အခုလေးတင် ကျွန်တော် ပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေလို့  ပြောရင် ယုံမှာလား “</p> <p>အကြီးအကဲက ဘာမှပြန်မပြောတော့ပေ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save