Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လက်ထဲမှာ ဓားမရှိပေမဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဓားရှိနေတာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှီမန်ယဲ့သည် သူ၏ ဝါးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ဓားတာအိုမှ ဟန်ချန်းရှန်းနှင့် အဆက်မပြတ် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ဟန်ချန်းရှန်း၏ ဓားဆန္ဒက သူ ဓားလွှဲယမ်းလိုက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကိုကျဆင်းသွားစေသည်။</p> <p>ရှီမန်ယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နှင်းခဲများ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲရုပ်တု တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်ဟန်ပင်။</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်း ဆက်လက် ဖိအားမပေးတော့ဘဲ သူ့ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှီမန်ယဲ့ အရှုံးမပေးဘူးလား။ ပြီးမှ ငါ ရက်စက်တယ်လို့ လာအပြစ်မတင်နဲ့ “</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း “</p> <p>ရေခဲထဲမှနေ၍ ရှီမန်ယဲ့က အော်ဟစ်လိုက်၏။ ထိုအခါအက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရေခဲများ ကွဲကြေသွားသည်။ သူက ဟန်ချန်းရှန်းကို သူ၏ ဝါးဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>“ ရေခဲက တောင်တစ်ထောင်ကို ချိတ်ပိတ်တယ် “</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်း သူ့ဓားကို ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ချလန်။</p> <p>ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>စင်မြင့်အောက်တွင်...</p> <p>ရှောင်ချန်း တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ “ နှမြောစရာပဲ “</p> <p>လွီယွဲ့အာ စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။ “ စီနီယာအစ်ကို... ဘယ်သူ့အတွက် နှမြောတာလဲ “</p> <p>ရှောင်ချန်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ရှီမန်ယဲ့က ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း ရဲ့ တံခါးဝကို တကယ်ပဲ ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက လူနဲ့ ဓား ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို  ရောက်တယ်ဆ်ိုရုံပဲ။ သူက ဟန်ချန်းရှန်း နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ရေခဲ ချိတ်ပိတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒကို မယှဉ်နိုင်သေးဘူး “</p> <p>ထိုစကားများနှင့်အတူ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရလဒ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ရှီမန်ယဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အေးခဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လဲကျသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ချန်းဘေးမှ အကြီးအကဲက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ “ ဟူး... ဒီလမ်းစဉ်က သွားလို့ မရသေးဘူးပေါ့ “</p> <p>ရှောင်ချန်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ သေချာပေါက် သွားလို့ရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုက သိပ်မနက်ရှိုင်းသေးလို့ပါ။ တိတိကျကျ ပြောရရင် သူက လုံလောက်အောင် မရူးသွပ်သေးတာပါ “</p> <p>အကြီးအကဲက ဇဝေဇဝါဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p>‘ ဒီလူငယ်လေးက ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဘယ်လို စိတ်မှန်တဲ့သူကများ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အရူးဖြစ်သွားတဲ့အထိ ဓားနည်းစနစ်တွေကို ကျင့်ကြံမှာလဲ’</p> <p>ခရက်...</p> <p>ရှီမန်ယဲ့ကို ဝန်းရံထားသော ရေခဲများ ကွဲကြေသွားသည်။ ထို့နောက် သူ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လာပြီး ဟန်ချန်းရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ ငါ အရှုံးပေးပါတယ် “</p> <p>“ အရူးကောင်... စင်ပေါ်ကနေ မြန်မြန် ဆင်းသွားစမ်း၊ ငါ့အချိန်တွေ လာမဖြုန်းစမ်းနဲ့ “</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်းက ရှီမန်ယဲ့ကို မျက်နှာသာ လုံးဝ မပေးဘဲ သူ၏ အကြည့်ကို ရှောင်ချန်းထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p>“ မင်းတို့ဆီမှာ ကောင်းကင် နဲ့ နှလုံးသား ဓားလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံတဲ့သူတွေ ရှိသေးလား “</p> <p>လွီယွဲ့အာက ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှောင်ချန်းက တားလိုက်သည်။</p> <p>သူက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကပဲ သူတို့ကို ပညာပေးလိုက်ပါ့မယ် “</p> <p>ရှီမန်ယဲ့က ရှောင်ချန်းကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။ “ လူငယ်လေး... မင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်။ ဟန်ချန်းရှန်းက သာမန် ဓားဆန္ဒကို နားလည်ထားတဲ့သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ သူက ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာ “</p> <p>ရှောင်ချန်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ မင်းက ခေါင်းမကောင်းတော့ မနေ့က ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ  ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လို့ ရပြီ “</p> <p>“ မင်း... “</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်း၏ စွမ်းအားကို တွေ့ပြီးနောက်တွင်ပင် ဤကောင်လေးက မာနကြီးနေဦးလိမ့်မည်ဟု ရှီမန်ယဲ့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့။</p> <p>ရှောင်ချန်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဝါးဓားတစ်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲယူလိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ချန်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ချန်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ကောင်လေး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ တက်လာပြီပဲ။ မင်းက ကျွန်းစုတစ်ထောင်ပင်လယ်က မဟုတ်တဲ့ပုံပဲ။ စည်းမျဉ်းတွေအရ မင်းရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်ကို မင်း ရှင်းပြနိုင်တယ် “</p> <p>ရှောင်ချန်း အသာအယာ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ ကျုပ်ရဲ့ ဓားလမ်းစဉ်ကိုလည်း စကားလုံး လေးလုံးတည်းနဲ့ ဖော်ပြလို့ ရတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း ပဲ “</p> <p>“ အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲထားတယ်။ ပထမအဆင့် လက်ထဲမှာ ဓားရှိတယ်၊ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဓားရှိတယ်၊ လူနဲ့ ဓားက တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်တယ်။ ဒုတိယ အဆင့် လက်ထဲမှာ ဓားမရှိဘူး၊ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဓားရှိတယ်၊ လောကကြီးထဲက အရာအားလုံးက ဓားတွေ ဖြစ်လာတယ်။ တတိယ အဆင့် လက်ထဲမှာ ဓားမရှိဘူး၊ စိတ်နှလုံးထဲမှာလည်း ဓားမရှိဘူး “</p> <p>ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ထိုစကားလုံးများကို စဉ်းစားကာ အတွေးနက်နေကြသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် နှလုံးသား ဓားလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံနေသူများမှာ ရှောင်ချန်း၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p>ရှီမန်ယဲ့၏ မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူငယ်လေးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>“ သူ... သူက ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစည်းခြင်း ဓားတာအို ကို တကယ် နားလည်နေတာပဲ “</p> <p>“ ဟမ့် “</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်း အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည် “ လှည့်ကွက်တွေမလား။ ငါ့ဓားကို မြည်းကြည့်စမ်း “</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်း၏ ‘ရေခဲက တောင်တစ်ထောင်ကို ချိတ်ပိတ်တယ်’ ဟူသည့် နည်းစနစ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း၊ ရှောင်ချန်းက သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှဲယမ်းကာ ဟန်ချန်းရှန်း၏ ဓားဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို တစ်ဖက်သူ၏လည်ပင်းတွင် ထောက်ထားပစ်လိုက်၏။</p> <p>တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စင်မြင့် တစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p>ဟန်ချန်းရှန်းသည် ကျွန်းတစ်ထောင် ပင်လယ် ဒေသရှိ  ကောင်းကင်ဇာစ်မြစ် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဓားပါရမီရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ရှီမန်ယဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းကပင် ဓားပါရမီရှင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။</p> <p>သို့တိုင်အောင် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်သည် ကောင်းကင်နှင့် နှလုံးသား ဓားလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံသော လူငယ်လေး၏ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်အင့်ခြင်းအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေသည့် ကောင်းကင်ဇာစ်အထွတ်အထိပ်မြစ်အဆင့် တွင် ရှိနေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဓားတာအိုအပေါ် နားလည်မှုမှာ မိုးမြေအလား ကွာခြားနေသည်။</p> <p>“ ငါ ရှုံးပြီ “  ဟန်ချန်းရှန်းက ပြောလိုက်ပြီး လှည့်ကာ စင်မြင့်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းသွားသည်။</p> <p>တချိန်တည်းမှာပင် နှလုံးသားဓားလမ်းစဉ်ဘက်၏ ပွဲကြည့်စင်မှ ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဆင်းသက်လာပြီး ရှောင်ချန်းကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ အော်မီထောဖော်.. ကိုယ်တော်က မင်ကျင်းကျောင်းတော်က တုခုန်း ပါ။ ဒကာ‌လေးကို နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲလောက် တောင်းဆိုချင်လို့ပါ။ ဆန္ဒရှိမလား “</p> <p>“ ဘာလို့ ဆန္ဒမရှိရမှာလဲ “ တုခုန်း သည် စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်အင့်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ချန်းက ကြောက်လန့်မနေဘဲ သူ၏ ဝါးဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချကာ ပြောသည်။</p> <p>တုခုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ “ ဒကာလေး... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ “</p> <p>ရှောင်ချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ လက်ထဲမှာ ဓားမရှိဘဲ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဓားရှိတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ အားလုံးကို  ပြချင်ရုံပါ “</p> <p>“ အော်မီထောဖော် “ တုခုန်း က သူ၏ လက်သီး ဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p>“ ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်တော့်ကို နှလုံးသားဓား တစ်လက်လောက် ငှားပေးပါ။ ကိုယ်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားဓားက ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရောက်ဖို့ ခြေတစ်ဝက်ပဲ လိုပါတော့တယ်။ ကိုယ်တော် ဒကာလေးကို ထိခိုက်မိသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ် “</p> <p>“ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး “</p> <p>ရှောင်ချန်းက ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်သည်။ “ ခင်ဗျားက အရမ်း ယဉ်ကျေးနေမှတော့ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျား ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကာကွယ်ထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရင် ခင်ဗျား အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ် “</p> <p>လူအုပ်ကြီးထဲတွင် တီးတိုးရေရွတ်သံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဇာစ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တုခုန်း ကဲ့သို့ စိတ်ဝိညာဉ်ပြည့်အင့်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မည်ဟုထင်နေသည်။</p> <p>“ သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒကာလေး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တော်က အာဟတ်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို နိုးထထားပါတယ်။ ဒကာလေးရဲ့ ဓားက ကိုယ်တော့်ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်သေးပါဘူး “</p> <p>တုခုန်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ချန်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ အရူးတစ်ယောက်နှင့် ပြိုင်ငြင်းနေလျှင်လည်း အကျိုးမရှိပေ။ လက်တွေ့သာ ပြရပေမည်။</p> <p>“ ကျေးဇူးပြုပြီး “</p> <p>“ ကျေးဇူးပြုပြီး “</p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ယဉ်ကျေးစွာ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ရှောင်ချန်း လက်နောက်ပစ်ထားလိုက်ပြီး အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်မည့် ရည်ရွယ်ချက် မပြသပေ။</p> <p>တုခုန်း က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စကားလုံး လေးလုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည် “ ကြည်လင်တဲ့ မှန်လို နှလုံးသား၊ တိုက်ခိုက်စမ်း “</p> <p>သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းဖြင့် ဓားပုံစံ ပြုလုပ်ကာ ရှောင်ချန်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝှစ်...</p> <p>ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုက ရှောင်ချန်း၏ ပခုံးထံ ပျံသန်းလာသည်။</p> <p>ရှောင်ချန်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p>ကလန်။</p> <p>သူ၏ လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းထံမှ သန့်စင်သော ဓားချီ တစ်ခု ထွက်လာသည်။</p> <p>ဓားချီက ဓားအရိပ် တစ်ခုအသွင် ပုံပေါ်လာပြီး၊ တုခုန်း ၏ နှလုံးသားဓား ကို စက္ကူရွက်ပမာ လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးထံမှ  ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ ဓားဆန္ဒက အရိပ် ဖြစ်သွားတယ် “</p> <p>“ ဒါက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဓားဆန္ဒပဲ “</p> <p>“ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ “</p> <p>အော်ဟစ်သံများ ကြားတွင် ဓားချီသည် တုခုန်း၏ပခုံးကို ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p>ဤတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ရလဒ်က ရှင်းလင်းသွားသည်။</p> <p>တုခုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လာပြီး မျက်နှာ ဖြူလျော့စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ အော်မီထောဖော်... ဒကာလေးရဲ့ဓားဆန္ဒက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ။ ဒီဘုန်းကြီး လုံးဝ အရှုံးပေးပါတယ်။ ဒကာလေး နာမည်ကို မေးလို့ ရမလား “</p> <p>တစ်ချိန်က ဆူညံနေခဲ့သော မြင်ကွင်းက လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤလူ၏အမည်ကို သိရှိလိုသဖြင့် လူတိုင်းက နားစွင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save