Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟန်ယန်အင်မော်တယ်၏ ဘွဲ့အမည်(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်ဆရာသခင်များမှာ စိတ်ထားခန့်မှန်းရခက်သော မြင့်မြတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ရံဖန်ရံခါတွင် သူတို့ထဲမှ အချို့က ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်သန်းသွားလာတတ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခွင့်အရေးများ ရရှိခဲ့သူများလည်း ရှိလေသည်။ လမ်းညွှန်မှုအနည်းငယ် ရရှိပြီးနောက် သူတို့၏ အောင်မြင်မှုများက အကန့်အသတ်မဲ့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချို့လူများက မနှစ်မြို့ဖွယ် စကားတစ်ခွန်း ပြောရုံဖြင့် အင်မော်တယ်ဆရာသခင်ကို စော်ကားမိသောအခါ အင်မော်တယ်ဆရာသခင်များ၏ လက်ချောင်းတစ်ချက်တီးရုံဖြင့် အသတ်ခံရနိုင်ပြီး မည်သူကမျှ သူတို့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားရသော ဂိုဏ်းကြီးအချို့ပင် ရှိသေး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများက မည်မျှလောက် စွမ်းအားကြီးကြမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်လာရခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီနှင့် ဟန်ယန်အင်မော်တယ်တို့ကြားတွင် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်ကို သူ မသိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူမက သူ့ရဲ့အမျိုးသမီးသာဆိုရင်... ငါက ငြိမ်းချမ်းရေးဖော်ဆောင်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး သူ့ရှေ့မှာ မာနထောင်လွှားတဲ့ စကားတချို့တောင် ပြောခဲ့တယ်။ ငါ သူ့ကို စော်ကားမိရင် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက မှန်းဆလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ငါ့ကို မစော်ကားပါဘူး။ သူ စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောခဲ့တာပါ၊ အဲဒါက မသင့်တော်တာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူလည်း အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၊ ဇီယန်နှင့် အခြားသူများသာ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေပါလျှင် ကျန်းဟန်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောပြီး ရယ်စရာ စကားများကိုပင် ပြောလိမ့်မည်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအချိန်တွင်မူ သူ ထိုသို့လုပ်ရန် စိတ်မပါချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက တစ်ခုခုကို သတိပြုမိပြီးသား ဖြစ်နိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အပြင်ထွက်ပြီး အရင် အနားယူလို့ရတယ်။ ငါ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ၊ ခင်ဗျားတို့ကို သီးသန့်ထားပေးပါ့မယ်။ နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာကြီး ဟုန်ဟူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ အရင်က စကားမှားပြောမိတဲ့အတွက် ဝိုင်သုံးအိုးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဇူရာတောင်ထွတ် တာအိုအရှင်က ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခွင့်တောင်းကာ ပင်မခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကာလအတွင်း သခင်လေးတုန့်မှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေပြီး ချူကျင်းယီကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘဝက အံ့ဩစရာတွေနဲ့ အမြဲပြည့်နှက်နေတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ချူကျင်းယီက အင်မော်တယ်ဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို သူမရဲ့ဆရာအဖြစ် ရရှိခဲ့တယ်’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သူမရဲ့ဆရာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကြားမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်ပျက်နေတာလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးတုန့်မှာ သူတို့ကြားက အပေးအယူက မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ညစ်ညမ်းသော မြင်ကွင်းအချို့ကို ဆက်တိုက် တွေးတောနေမိ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ချူကျင်းယီကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာက သူမ ဆက်နေနေသည့်အတွက် မကျေနပ်ကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူမကို လုံးဝ သနားညှာတာမှု မပြခဲ့ပေ။ ဤအချိန်တွင် မဟာသခင်ချူ ဂရုစိုက်သည်မှာ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပုံရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူမ ဒီမှာ နေလို့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မိတ်ဆွေဟောင်းအချို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်မှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ဟူသော သူတို့ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကြားမှ လျှို့ဝှက်ချက်လေးမှာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ဤအကြောင်းကို မသိသေးပေ။ မဟာသခင်ချူ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ သူမ နေရာမှာတင် ကြောင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ၏ မျက်နှာတွင် လေးစားမှု၊ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် နဝမအဆင့်မှာ ရှိတုန်းက နတ်ဘုရားအတိဒုက္ခကို ခံယူဖို့ လိုအပ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာက အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကို အသက်မရှင်ခဲ့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ခံစားချက်အနည်းငယ်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် အခု တစ်ဝက်လောက် ဒုက္ခိတဖြစ်နေပြီ။ မင်း ငါ့ကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ သတ်နိုင်လောက်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့ နောက်မနေပါနဲ့ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်။ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဝံ့ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးက ငါ့အပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ သက်ရောက်မှုပဲ။ ဒါက ကံဆိုးမသွားဘဲ ကံကောင်းသွားတာ ဟုတ်မဟုတ် ဘယ်သူသိမှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီး မိသားစုတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့၏။ သူ့ထံတွင် ဇီယန်၊ မုန့်မုန့်၊ မိဘများ၊ ညီမလေး စသည်တို့ ရှိလေသည်။ သူက ဘဝကောင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပျော်ရွှင်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်ပါက သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တစ်ယောက်တည်း နေရမည်ဆိုလျှင် ဘဝတွင် မည်သည့်ပျော်စရာရှိမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ သူ၏ အတွေးမျှသာဖြစ်သော်လည်း မဟာသခင်ချူက သူ၏ဇာတ်လမ်းကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘာ။ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်က အရင်တုန်းက အရမ်းစွမ်းအားကြီးခဲ့တာ၊ အခု သူက ပိုတောင်ကောင်းတဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီပေါ့။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ သဘာဝပါရမီတွေက အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက အရမ်းဝမ်းသာသွားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂုဏ်ယူပါတယ် အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်။ ဟားဟားဟား၊ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် အစ်ကိုက လက်သီးနဲ့ ထိုးခွဲပစ်လိုက်ရုံပဲ။ အစ်ကိုက အရမ်းပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နားလည်မှုလွဲသွားပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အခု အဲဒီလောက် မသန်မာတော့ဘူး။ ငါ ပြန်လည်ကုစားနေတုန်းပဲလို့ မင်း တွေးလို့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးက သိပ်ကြောက်စရာကောင်းတာ။ အစ်ကို ပြန်ကောင်းဖို့ နှစ်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ အစ်ကို့ရဲ့ ခွန်အားက ပြန်မကောင်းသေးဘူး။ လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့နေရာမှာပဲ နေသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ အစ်ကို တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ကျွန်တော် သွားယူပေးမယ်။ အစ်ကို ပြန်ကောင်းလာတဲ့အခါ ကျွန်တော် ထင်တာက... ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်တွေကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့ အစ်ကိုနဲ့အတူ အပြင်ထွက်ချင်တယ်။ ကျွန်တော် ဗဟိုဂလက်ဆီကို မရောက်ဖူးသေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောနေစဉ် မဟာသခင်ချူမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီ ဒါကိုမြင်သောအခါ ကျောချမ်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါနဲ့ အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဂိုဏ်းချုပ်နင်က အစ်ကို့သတင်းကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြတယ်။ သူက အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်လာဖူးတယ်။ သူပြောတာက ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးမှာ ဟန်ယန်အင်မော်တယ်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ မရှိတော့ဘူးတဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်က သူ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲလို့ မေးခဲ့တယ်။ သူက လူတော်တော်များများ ဟန်ယန်အင်မော်တယ်ကို မသိကြဘူး၊ ပြီးတော့ သူတို့က ဘွဲ့အမည်ကိုတောင် မကြားဖူးကြဘူးတဲ့။ ထူးဆန်းတာက ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားက အစ်ကို အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်တာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ခဲ့ကြတာလေ။ အစ်ကိုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေပဲ အစ်ကို့ကို မှတ်မိနိုင်တယ်ဆိုတာ နားလည်ဖို့ ဂိုဏ်းချုပ်နင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အချိန်ယူခဲ့ရတယ်။ တခြားသူတွေက အစ်ကို့အကြောင်း မသိကြဘူး။ ဟန်ယန်အင်မော်တယ်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အဲဒီလူတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပဲ။ ဒါက တွေးကြည့်ရင် ကြောက်စရာကြီး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးက ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်နတ်ဘုရားမိုးကြိုးရဲ့ နိယာမကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတစ်ယောက်တည်း နတ်ဘုရားမိုးကြိုးကို ခေါ်ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားမိုးကြိုးတစ်ခုတည်းရှိတယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။ ပုံစံတချို့ကို လိုက်နာဖို့ ဒါမှမဟုတ် စည်းမျဉ်းတချို့ကို ပြောင်းလဲဖို့က မခက်ခဲပါဘူး။ ကမ္ဘာကြီးက ငါ့ကို သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေတုန်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်သာဆိုရင် ဒီလိုစိတ်အခြေအနေမျိုးကို သေချာပေါက် ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့်မိသားစုဆီ ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု လုပ်စရာရှိတယ်။ အခု ငါ လျှောက်သွားဖို့ အဆင်မပြေဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျင်းယီက ချူမိသားစုဆီ လာလည်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တာ။ မင်းကို ဒီမှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ကြီးမားတဲ့ အံ့ဩစရာပဲ။ ဟားဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကံကောင်းလို့ အစ်ကို ဒီကို ရောက်လာတာ။ မဟုတ်ရင် အစ်ကို့ကို ထပ်တွေ့ဖို့ နှစ်ဘယ်လောက်ကြာမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းဟန် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်နေချိန်မှသာ သူတို့ တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို ကျွန်တော့်ကို မေ့သွားမှာ ကြောက်နေတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော် သေမင်းနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေကြုံရတိုင်း ပုံရိပ်တစ်ခုက ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အမြဲပေါ်လာတတ်တယ်။ သေချာပေါက် သေရမယ့် အခြေအနေမျိုးဆိုတာ မရှိဘူးလို့ အစ်ကို ကျွန်တော် ငယ်ငယ်တုန်းက ပြောခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီစကားက ကျွန်တော့်အပေါ် ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ အကျပ်အတည်းကြုံရင်တောင် ရှင်သန်နိုင်မယ့် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ်တော့ အမြဲရှိနေတတ်တယ်။ ကျွန်တော် ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတော်တော်များများမှာ ထွက်ပေါက် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ အခု ကျွန်တော် မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အဲဒါကို လုပ်ဖို့ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ကြာခဲ့တယ်၊ အဲဒါက အရမ်းကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ ဟို... ကျွန်တော်က အံ့ဩစရာ ကောင်းလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျန်းဟန်ကို ကြည့်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ချီးကျူးစကား အချို့ကို ရချင်နေပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီက ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းညွှန်မှုပေးခဲ့ခြင်းက လူငယ်လေးတစ်ဦးအပေါ် မည်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ မဟာသခင်ချူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာ အကျိုးသက်ရောက်စေသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ကျန်းဟန်က ချူကျန်းကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ ခေါ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက သူ၏ ပထမဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းဆရာကို အထင်ကြီးလေးစားခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း အခု မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လေသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်မပါဟန် ပေါက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူကျင်းယီမှာ အလွန် သံသယဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါက ချီးကျူးတာလား’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ မဟာသခင်ချူ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်က ချူကျန်းတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် မည်သည့်ပါရမီမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး မပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှ တံခါးစောင့်တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ကျန်းဟန်က သူ့ကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားခဲ့၏။ သူက သူ့ကို ခရီးခေါ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မပြည့်စုံသော ရုပ်ခန္ဓာကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါတွင်မူ မဟာသခင်ချူက မဟာပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရကြောင်း သိသောကြောင့် ကျန်းဟန်ကို သူ၏ ကျေးဇူးရှင်ကြီးအဖြစ် အမြဲသတ်မှတ်ခဲ့လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် ကျန်းဟန်၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေမှုမရှိခဲ့ပါလျှင် သူ၏ဘဝနှောင်းပိုင်းတွင် အခွင့်အရေးများ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုကြီးဟန်ယန်၊ ဒီမှာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေပါဦးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက သူ့ကို ရိုးသားစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဒီကိုလာတာ အဓိက ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ဖို့ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်သားပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက သူ၏နဖူးကို ပုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို၊ တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် ပြောပါ။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်သရွေ့ ဓားတောင်ကိုကျော်၊ မီးပင်လယ်ကိုဖြတ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လုပ်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလောက် မပြင်းထန်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူ ပြောလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ အတိဒုက္ခကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ပြန်လည်ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ ငါ လက်ထပ်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့မှာ နောက်လိုက်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ ငါ အပြင်ထွက်တုန်းက ငါနဲ့အတူ လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပါလာတယ်။ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ငါတို့ အာကာသရဲ့ ဝါးမျိုတာ ခံလိုက်ရတယ်။ သူတို့ ဘယ်နေရာကို ရောက်သွားလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့မိသားစုကို ရှာဖို့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ရောက်လာတာ။ ချူမိသားစုက ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ဂုဏ်သတင်းတချို့ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုက လူတချို့ကို ရှာဖို့ လိုတာလား။ ဒါအကုန်ပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် စကားမဆုံးမီမှာပင် မဟာသခင်ချူက ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်တာဝန်ထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် မိတ်ဆွေဟောင်းတချို့ကို ကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်ပြီး အစ်ကို့မိသားစုကို ရှာဖို့ ကျွန်တော့်အင်အားစုအားလုံးကို စုစည်းလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လို အာကာသမျိုးက အစ်ကို့ကို ဝါးမျိုသွားတာလဲ။ အရင်က အစ်ကို ဘယ်မှာရှိနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကောင်းကင်နဂါးကြယ်တာရာပြည်နယ်မှာ ရှိနေခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှီး...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မဟာသခင်ချူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့သော အာကာသစွမ်းအားမျိုးက လူတစ်ယောက်ကို ဤမျှဝေးကွာသော နေရာမှ ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်ကို သူ စိတ်ကူးမကြည့်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကို အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်နင်နဲ့ အကြီးအကဲပိုင်တို့ သိရင် သေချာပေါက် ဝမ်းသာကြမှာပဲ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့က ကျယ်ပြောသော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ မရှိတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာ သမုဒ္ဒရာကြယ်တာရာနယ်မြေမှာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်နင်က တကယ် အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကတည်းက သူက သူ့စိတ်ကို လေ့ကျင့်ပြီး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ အခု သူက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာသခင်ချူက အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တကယ်လား။ နှစ်တစ်ရာဆိုရင် လုံလောက်သင့်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂိုဏ်းချုပ်နင်၊ အကြီးအကဲပိုင်နှင့် အခြားသူများမှာ ကျန်းဟန်အတိတ်က ရှိခဲ့ဖူးသော မိတ်ဆွေဟောင်း အနည်းငယ်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အခု ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကလည်း စည်ကားနေပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ သူတို့ ပြန်လည်တွေ့ဆုံလျှင် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို ကျန်းဟန် မသိနိုင်သေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save